Ω! Τι χρώμα μάμα....

 Ω! Τι χρώμα μαμά.
Τι είναι αυτό;
Ερώτηση που είχε ως απάντηση: Κράνα Λικέρ.
Με κράνα που έκαναν ένα μακρινό ταξίδι τον Αύγουστο!

Από την όμορφη παραδοσιακή αγορά της Ξάνθης, ήρθαν σ’ ένα σπιτικό της Αθήνας που πρώτη φορά δε, είχε σκοπό να τα φτιάξει λικέρ.

Ε, ακριβώς επειδή ήταν πρώτη φορά για μένα, αξίζει τον κόπο να σας πω τι έκανα, έχοντας βέβαια πάρει καλές συμβουλές από την φίλη Στέλλα, αλλά εγώ έκανα και πάλι τα δικά μου…

Πλύθηκαν καλά τα κράνα (μισό κιλό περίπου γιατί για πρώτο πείραμα είπα να μην βάλω όλα όσα έφερα) σουρώθηκαν και μετά μπήκαν μέσα σε καθαρή γυάλα παρέα με μισό φλιτζάνι ζάχαρη στο οποίο είχα ανακατέψει και μισή κοφτή κουταλιά του γλυκού βανίλια κρυσταλλική (μιας και δεν είχα αρωματισμένη βανίλια με λοβό). 

Ένα σφυνάκι τσίπουρο, προστέθηκε απλώς για να έχουμε κάτι υγρό στο πρώτο στάδιο. Η γυάλα τοποθετήθηκε στον ήλιο και κάθε μέρα γινόταν ένα καλό ανακάτεμα για να λιώσει η ζάχαρη για την πρώτη εβδομάδα.

Την δεύτερη εβδομάδα προστέθηκε μέσα στην γυάλα ένα μείγμα από ελαφρού «αφέψηματος»: κανέλας, αστεροειδούς γλυκάνισου, 2 ποτηριών τσίπουρου και  ¼  φλιτζανιού μαυροδάφνης, που είχαν βράσει μαζί για 5-6 λεπτά περίπου, ώσπου τα μυρωδικά να αποδώσουν το άρωμά τους.

Το αφέψημα κρύωσε και μετά το πρόσθεσα μέσα στην γυάλα, όπου και παρέμεινε για  20 ημέρες πάλι στον ήλιο, για να «ψηθεί» μαζί με τα κράνα.

Εδώ φυσικά ο κίνδυνος ήταν μεγάλος. Να μην έχω την «αυθεντική γεύση» του κράνου, όπως μου είπε η Στέλλα, γιατί από μόνο του είναι άκρως ιδιαίτερο και τα υπόλοιπα αρώματα θα κάλυπταν την γεύση.

Δεν ξέρω.

Πάντως το αποτέλεσμα, αλλά και το χρώμα, προσωπικά μου άρεσαν. Διακρίνονται τα αρώματα και η ελαφρά στυφάδα που πρέπει να δώσουν τα κράνα στην γεύση.

Όταν πέρασε το 25 ήμερο της γενικής διαδικασίας, το λικέρ σουρώθηκε δύο φορές με την βοήθεια χωνιού και μέσα από χάρτινο φίλτρο του καφέ και μπήκε στην καράφα του.

Πως σας φαίνεται;

Τα επόμενα κράνα, γιατί τα έχω βάλει στην κατάψυξη, ίσως τα κάνω  λικέρ με τον πιο κλασσικό τρόπο, αλλιώς θα γίνουν ίσως κάποια σάλτσα ή μαρμελάδα.

Αφιερωμένη στην φίλη Χαραυγή, μιας και μας τα ζήτησε.
Και με ευχαριστίες πολλές στην φωτογράφο τους, που ήταν αποδέκτης ενός ακόμη πακέτου με κράνα και που περιμένουμε με αγωνία την δική της δημιουργία. Ζ....με ακούς!

Φατουράδα, το Τσιριγώτικο Λικέρ

Οι μέρες των διακοπών του Αυγούστου, μας οδήγησαν στην γη του παππού μου.
Έφυγε μικρός από τον τόπο του (σχεδόν κυνηγημένος, όπως λένε οι ιστορίες της οικογένειας) γιατί ήταν λίγα τα υπάρχοντα και πολλά τα αδέλφια. Ο ίδιος δεν ξαναγύρισε ποτέ, πέθανε και νέος, αλλά με τα χρόνια γύρισαν οι κόρες όλες, εκτός από την μάνα μου.
Γύρισαν, είδαν, γνώρισαν και βρήκαν μια άκρη με την ρίζα τους.
Κάπως έτσι κι’ εγώ πήγα πριν από αρκετά χρόνια, για πρώτη φορά στα Κύθηρα.
Και μετά ξαναπήγα και ξαναπήγα...
Φέτος πήγα για πρώτη φορά τον γιο μου. Τον Θοδωρή, στην πατρίδα του προπάππου Θοδωρή.
Μοιάζει με προσκύνημα τελικά όλο αυτό το οδοιπορικό μέσα στον χρόνο.
Αλλιώς δεν μπορείς να το ονομάσεις, ειδικά αν δεν έχεις στο γεννέθλειο τόπο, ούτε λιθαράκι δικό σου.
Πολλά πράγματα αγαπώ στα Κύθηρα, ένα όμως που μου αρέσει ιδιαίτερα, μιας και δεν είμαι ιδιαίτερα πότης, είναι η Φατουράδα. Είναι το άρωμα της κανέλας και του γαρύφαλλου που με ενθουσιάζει.
Φέτος λοιπόν αξιώθηκα να μάθω πως την φτιάχνουν. Θα σας την μεταφέρω τούτη τη συνταγή για το λικέρ της φατουράδας, μιας και σύντομα τα μανταρίνια θα ΄ρθουν στην εποχή.
Θα χρειαστείτε 1500 γραμμάρια τσίπουρο καλό, 1 κιλό ζάχαρη, 800 γραμμάρια νερό, φλούδες από 10μανταρίνια.
Σ’ ένα καθαρό γυάλινο βάζο, που να κλείνει καλά με καπάκι (υπάρχουν ειδικά στο εμπόριο για την παρασκευή ποτών, αλλά μια μεγάλη γυάλα που βάζουν γλυκά κουταλιού ή τουρσιά – καθαρή όμως να μην μυρίζει κάτι άλλο – είναι επίσης κατάλληλη) θα βάλετε τις πλυμένες φλούδες του μανταρινιού αφού προηγουμένως έχετε αφαιρέσει αρκετό από το άσπρο μέρος τους και τις έχετε στεγνώσει καλά, μαζί με το τσίπουρο.
Θα κλείσετε το βάζο και θα το αφήσετε για μια εβδομάδα. Δυό - τρείς φορές την μέρα, θα το ανακινείτε καλά.
Την τελευταία ημέρα της εβδομάδας, θα φτιάξετε ένα πηχτό σιρόπι, με την ζάχαρη και το νερό, στο οποίο θα προσθέσετε και 3 ξυλαράκια κανέλας και 6-7 μοσχοκάρφια (γαρύφαλλάκια).
Θα τα ανακατέψετε καλά όλα μαζί μέσα στο σιρόπι, και μετά θα τα ενώσετε με το μείγμα από τσίπουρο και μανταρίνι. Θα το αφήσετε μέσα στο μεγάλο βάζο για έναν μήνα περίπου και μετά θα περάσετε το ποτό από ένα καθαρό τουλπάνι και θα μοιράσετε σε μπουκάλια.
Να ξέρετε δε, ότι φατουράδα, μπορείτε να φτιάξετε και με φλούδες από πορτοκάλι και περγαμόντο. Εξίσου αρωματική θα είναι.

Στην υγειά μας. Και καλό Φθινόπωρο...

Μαύρισε και πάλι το μάτι μας με την επιστροφή, αλλά ας κρατήσουμε μια νότα αισιοδοξίας!
Και ας φυτέψουμε όπου μπορούμε δένδρα. Προσωπικά μαζί μου έφερα κυπαρισσόμηλα από το μοναστήρι της Αγίας Μόνης, για να τα φυτέψω στον Κόρφο. Εύχομαι να πιάσουν και κάποια χρόνια μετά να μεγαλώσουν κυπαρίσσια και εκεί.
Νομίζω πως αυτό, με κάνει πιο αισιόδοξη για το μέλλον.