13.3.19

Νηστίσιμα Τραγανά Μπισκότα Λεμονιού

Εύχομαι καλή Σαρακοστή σε όλες και όλους.
Μπαίνουμε πια στην κανονική πορεία της Άνοιξης, θέλει δεν θέλει ο Μάρτης καθώς μας πάγωσε και πάλι!

Το τρίημερο που πέρασε, ήταν καλή αφορμή για πολλούς να εκδράμουν και να αποδράσουν.
Εμείς πάλι εκεί στας "εξοχάς" δώσαμε για φέτος την τελευταία "μάχη" με τα λεμόνια παραγωγής μας! Φέτος ήταν μια πολύ παραγωγική χρονιά για τα δεντράκια μας και μακάρι να συνεχίσουν έτσι για πολλά χρόνια ακόμη κι' ας μην ξέρω εγώ πως να τα πρωτο-αξιοποιήσω :-)

Η τελευταία συνταγή που έγινε στο εξοχικό, ήταν μια σκέψη της στιγμής και με υλικά που μόλις και μετά βίας είχα διαθέσιμα, αλλά το πείραμα εστέφθει με επιτυχία γι' αυτό και καταγράφεται.
Το άρωμα των φρεσκοκομμένων λεμονιών ήταν η αφορμή καθώς την ώρα που οι τσάντες έμπαιναν από τον κήπο στο σπίτι, μοσχομύρισε ο τόπος!

Νηστίσιμα Τραγανά Μπισκότα Λεμονιού


Υλικά για 2 ταψιά φούρνου
1,5 φλιτζάνι ζάχαρη on stevia,
2 λεμόνια φρέσκα, ακέρωτα για το ξύσμα και τον χυμό τους,
150 γραμ. μαργαρίνη με ελαιόλαδο,
100-120 γραμ. ελαιόλαδο,
650 γραμ. αλεύρι τύπου up,
1/2 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
1/4 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
1 κουταλάκι γεμάτα σόδα μαγειρική,
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,
3 κουταλιές σούπας ζεστό νερό.

Όπως διαβάσετε στα υλικά, τα μπισκότα αυτά δεν έχουν βούτυρο (αλλά μαργαρίνη ελαιόλαδου) και δεν έχουν και αυγά. Μην σας ξεγελάσει το γεγονός, είναι υπέροχα μπισκότα και σας συνιστώ να τα δοκιμάσετε.

Σ' ένα βαθύ μπολ έβαλα την ζάχαρη μαζί με το ξύσμα από τα λεμόνια (που προηγουμένως είχα πλύνει καλά). Είναι άκρως βιολογικά και το μόνο που ήθελαν ήταν ξέπλυμα για το χώμα και την σκόνη. 

Άφησα να σταθεί το μείγμα της ζάχαρης για 7-8 λεπτά, καθώς έστυψα τα λεμόνια, έλιωσα την μαργαρίνη και μάζεψα και τα υπόλοιπα υλικά.

Ζέστανα και νερό για να φτιάξω έναν καφέ και εκεί σκέφτηκα να κρατήσω λίγο στην άκρη για να το ρίξω μέσα στο μείγμα της ζάχαρης μαζί με τον χυμό προκειμένου να την βοηθήσω να λιώσει πιο γρήγορα.  Σωστή σκέψη, όπως φάνηκε εκ' των υστέρων  :-)

Μέσα στο μπολ έριξα τον χυμό, το νερό, την βανίλια και ανακάτεψα καλά με τον αυγοδάρτη.
Επόμενο βήμα η προσθήκη της λιωμένης μαργαρίνης και του ελαιόλαδου και σταδιακά η προσθήκη του άλευρου με το μπέικιν και την σόδα.  Ανακάτεμα και τελικό πια ζύμωμα με το χέρι.


Αποτέλεσμα μια ζύμη ελαφρώς ελαστική και τριφτή.  Την άφησα να ξεκουραστεί για λίγο. 
Έστρωσα ταψιά με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και άρχισα να πλάθω μπαστουνάκια σαν ένα μέτριο δάχτυλο χεριού.

Μπήκαν στην σειρά στο ταψί και μετά μ' ένα μικρό πιρουνάκι έκανα σχέδια πιέζοντάς τα, όπως έκαναν οι παλαιότερες νοικοκυρές με τα μελομακάρονα  (την γιαγιά μου θυμήθηκα εκείνη την ώρα).

Έτοιμα.  Μπήκαν δύο ταψιά μαζί σε ελαφρώς προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς για 10 λεπτά, αλλάζοντας μια φορά θέσεις.


Όταν σταδιακά κρυώνουν γίνονται τραγανά και άκρως μυρωδάτα. 

Περιττό να σας πω, ότι τα μισά φαγώθηκαν την ίδια κιόλας μέρα, οπότε πάμε σύντομα για νέα παρτίδα καθώς οι φλούδες είναι ακόμη φρέσκες και μυρωδάτες.

4.3.19

Λεμονάτο...devil's cake

Το "διαβολεμένο" κέικ σοκολάτας είναι σαφώς μεγάλη πρόκληση για όλους τους λάτρεις της, οποία συνταγή κι' αν ακολουθήσει κανείς για να το φτιάξει.

Αλλά πρέπει να σας διαβεβαιώσω, αν και δεν τα κατάφερα καλά με τις φωτογραφίσεις μου, λόγω τεχνικών προβλημάτων... πως η λεμονένια εκδοχή μιας αντίστοιχης δημιουργίας όπως το κλασσικό Devil's cake, είναι εξίσου "κολασμένη" και "διαβολική" παρουσία στην κουζίνα, για όσους αρέσκονται στην φινετσάτη και αέρινη γεύση του λεμονιού!

Λεμονάτο...devil's cake


Για ένα τετράγωνο, κανονικού μεγέθους, πυρέξ.
25-26 φέτες από ένα κέικ αμυγδάλου που έχει φτιαχτεί σε μακρόστενη φόρμα του κέικ

Υλικά για το κέικ αμυγδάλου
180 γραμ. βούτυρο (ή μαργαρίνη αν προτιμάτε) μαλακωμένο
2 μεγάλα αυγά,
100 γραμ. αμύγδαλα ωμά  με την φλούδα χοντροαλεσμένα,
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη,
1 φλιτζάνι γάλα,
80 γραμ. κρέμα γάλακτος,
250 γραμ. αλεύρι τύπου up
1/2 κοφτό κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,
1/2 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική
1 κουταλάκι εσάνς αμυγδάλου.

Η παρασκευή του είναι εύκολη και συνήθης ως διαδικασία, για ένα κέικ.
Ψήσιμο στους 180 βαθμούς για 35 περίπου λεπτά, με αέρα και ανάλογα τον φούρνο.

Τα πιο πάνω υλικά αφορούν σε μια μεγάλη μακρόστενη φόρμα κέικ.
Προσωπικά έφτιαξα δύο, η μια φαγώθηκε κανονικά ως κέικ και η δεύτερη μεταμορφώθηκε λόγω Αποκριάς σε lemon devil's cake.

Η αναλογία των υλικών προσαρμόστηκε ανάλογα για τις δύο φόρμες, καθώς αυτά που αναφέρω, αφορούν μια φόρμα.

Επίσης να επισημάνω πως δεν το ήθελα πολύ γλυκό γιατί θα το σιρόπιαζα μετά κατά την σύνθεση του γλυκού.

Υλικά για την κρέμα Λεμονιού
1 φλιτζάνι χυμό λεμονιού,
1 φλιτζάνι ζάχαρη,
1 κουτί γάλα ζαχαρούχο,
ξύσμα από δύο καλά πλυμένα ακέρωτα λεμόνια,
5 κουταλιές σούπας γάλα φρέσκο,
3 κουταλιές σούπας νερό,
3 κουταλιές κορν φλάουερ,
200 γραμ. τυρί κρέμα,
2 μεγάλα αυγά,
80 γραμ. βούτυρο,
1/3 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική.

Επιπλέον υλικά
Τρίμμα κουβερτούρας για το ντεκόρ
1 σφηνάκι λιμοντζέλο,
4 κουταλιές γάλα,
3 κουταλιές σιρόπι από γλυκό κουταλιού λεμόνι (ή από άλλα εσπεριδοειδή).

Αν μπείτε στον κόπο να δοκιμάσετε τούτη τη συνταγή, συνιστώ να φτιάξετε το κέικ 2 μέρες νωρίτερα και να το αφήσετε στην άκρη ή στο ψυγείο διπλωμένο.  Θέλουμε λιγάκι να "μπαγιατέψει" και να μην είναι πάρα πολύ αφράτο, ώστε να σιροπιαστεί όπως του πρέπει.


Στην συνέχεια (και αφού το πάρετε απόφαση...) ετοιμάζετε την κρέμα λεμονιού.
Το ξύσμα και η ζάχαρη ανακατεύονται και μένουν για 10 λεπτά μέσα στην κατσαρόλα που θα έκανα την κρέμα.
Στύβονται και σουρώνονται τα λεμόνια (4-5 τον αριθμό ανάλογα το μέγεθος) για τον χυμό τους και μπαίνουν και αυτά στην κατσαρόλα για να ξεκινήσει ο βρασμός.
Στα μισά του χρόνου έριξα και το κουτί με το ζαχαρούχο, όταν πια είχε ζεσταθεί καλά το μείγμα, έριξα μέσα το τυρί κρέμα καθώς και το κορν φλάουερ που είχα διαλύσει προηγουμένως μέσα στο γάλα και το νερό. Συνεχές ανακάτεμα με αυγοδάρτη ώστε να ενωθούν καλά τα υλικά.


Συνεχές ανακάτεμα πάντα .... και τελευταία προσθήκη το βούτυρο, η βανίλια και τα δύο αυγά, με το ανακάτεμα να μην σταματά και με πολύ προσοχή για να μην "ψηθούν" τ' αυγά για 5-6 λεπτά ακόμη μέχρι που η κρέμα πήρε την κατάλληλη υφή.
Την έβγαλα από την φωτιά και την άφησα να κρυώνει στην άκρη σκεπασμένη με μια μεμβράνη.

Όσο η κρέμα κρύωνε. Έκοψα το κέικ σε τετράγωνα κομμάτια, μετά κάθε κομμάτι πάλι στα δύο για να έχω φετάκια πάχους περίπου 2 εκατ. το κάθε ένα (συνολικά 25-26 φέτες) ώστε να στρώσω σε δύο επίπεδα μέσα στο πυρέξ μου.


Έβαλα την πρώτη στρώση και σιρόπιασα με το μισό από το μείγμα: λιμοντσέλο, γάλα και σιρόπι.
Από πάνω έστρωσα μια καλή ποσότητα κρέμας λεμονιού.
Κατόπιν πάλι φέτες κέικ και σιρόπιασμα
Τέλος η υπόλοιπη κρέμα λεμονιού και πασπάλισμα με κουβερτούρα σοκολάτας.

Σκέπασα το πυρέξ με μεμβράνη φαγητού και το άφησα για 5 ώρες στο ψυγείο μέχρι την ώρα σερβιρίσματος. Όσο μένει γίνεται καλύτερο, πιστεύω.

Καλή εβδομάδα να έχετε και καλό υπόλοιπο Αποκριάς.

23.2.19

Μους Σαγκουϊνι

Μπορεί ο καιρός να μας τα χάλασε μετά από μια εξαιρετικά ηλιόχαρη και φωτεινή εβδομάδα, αλλά προσωπικά δεν θα το βάλω κάτω.
Θα κρατήσω το λαμπρό φωτεινό πορτοκαλί εντός μου, χάρη στο σαγκουϊνι και θα περιμένω καλύτερες και λαμπρότερες μέρες!
Το σαγκουϊνι είναι αυτό που λέμε... "μαγικό" πορτοκάλι!
Οι ευεργετικές του ιδιότητες για τον ανθρώπινο οργανισμό πάμπολλες. αλλά  αυτό που συναρπάζει και εμπνέει, όταν ασχοληθείς μαζί του, είναι το άκρως "εκρηκτικό" χρώμα του.
Τούτη την εποχή είναι στα καλύτερά τους και μπορείτε να τα εκμεταλλευτείτε για εφαρμογές στην μαγειρική αλλά και την ζαχαροπλαστική.

Μέχρι που έπλασα και κεφτεδάκια με χυμό από σαγκουϊνι σε συνδυασμό με ουζάκι!
Το άρωμα αλλά και η γεύση τους ήταν εξαιρετική.
Αυτό όμως που θα καταγράψω σε τούτο το post, είναι η ελαφριά μους με χυμό και άρωμα από σαγκούϊνι στολισμένη με σάλτσα καραμέλας-σαγκουϊνι.

Μους σαγκουϊνι με σάλτσα καραμέλας σαγκουϊνι



για 7-8 ατομικά ποτήρια σερβιρίσματος (σαμπάνιας ή ουίσκι ενδεχομένως)

Υλικά
Για την μους
200 γραμ. κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά (ή και πλήρη) καλά παγωμένη,
200 γραμ. τυρί κρέμα σε θερμοκρασία δωματίου,
250 γραμ. γιαούρτι στραγγιστό,
150 γραμ. ζαχαρούχο γάλα,
1/2 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
200 γραμ. χυμός σαγκουϊνι,
2/3 από ένα φακελάκι με ζελέ πορτοκάλι,
1 σφηνάκι γρεναδίνης ή λικέρ πορτοκάλι.

Για την σάλτσα καραμέλας σαγκουϊνι
ξύσμα από ένα πολύ καλά πλυμένο σαγκουϊνι,
το σαγκούινι το ίδιο, καθαρισμένο καλά (αφού πήρα το ξύσμα)  από τα λευκά μέρη του και τα κουκούτσια, κομμένο σε μικρά κομμάτια καθώς και τον χυμό που προέκυψε από το κόψιμό του,
3/4 φλιτζανιού ζάχαρη on stevia,
1 κουταλιά σούπας νερό,
και το υπόλοιπο ζελέ πορτοκάλι.


Σ' ένα μπολ ανάμειξης έβαλα τα πρώτα 5 υλικά της μους και χτύπησα με το μίξερ χειρός μέχρι που αφράτεψε το μείγμα και άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια πηξίματος.


Σ' ένα μικρό μπρίκι ζέστανα λίγο από τον χυμό και διέλυσα μέσα τα 2/3 του ζελέ πορτοκάλι.
Κατόπιν έριξα σταδιακά στο μείγμα της κρέμας: τον χυμό, την γρεναδίνη και το ζελέ.
Χτύπησα ξανά ώστε να ενσωματωθούν και τα τελευταία υλικά και έβαλα το μείγμα για μισή ώρα στο ψυγείο.


Όταν πήρε να κρυώνει, με τη βοήθεια μιας βαθιάς κουτάλας, μοίρασα την κρέμα σε διάφανα ποτήρια για να φαίνεται το όμορφο χρώμα της και τα έβαλα και πάλι στο ψυγείο να  παγώσει για 4-5 ώρες.


Έφτιαξα την σάλτσα-καραμέλας σαγκουϊνι, παίρνοντας το ξύσμα από ένα καλά πλυμένο σαγκουϊνι και το ανακάτεψα με την ζάχαρη, μέσα σ' ένα αντικολλητικό κατσαρολάκι.

Άφησαν να σταθούν για 10 λεπτά (ζάχαρη και ξύσμα) και μετά καθάρισα το σαγκούϊνι από την υπόλοιπη φλούδα, αφαιρώντας τελείως το άσπρο μέρος.


Το έκαψα στην μέση αφαίρεσα κέντρο και κουκούτσια και το έκοψα σε μικρά κομμάτια.
Χυμό και κομματάκια μέσα στο κατσαρολάκι που θα έκανα την σάλτσα καθώς και μια κουταλιά νερό.
Έβρασα για 10 λεπτά μέχρι που έλιωσε καλά η ζάχαρη και προς το τέλος έριξα και το υπόλοιπο ζελέ ανακατεύοντας πολύ καλά, ώστε να ενσωματωθεί και αυτό το υλικό.


 Άφησα να κρυώσει ελαφρώς και έβαλα από μια κουταλιά σάλτσα καραμέλας πάνω σε κάθε ποτηράκι.
Έτοιμο προς κατανάλωση.
Ανάλαφρο. Αρωματικό. Απολαυστικό  = 3Α ... στην βαθμολογία του.
Καλό υπόλοιπο στο Σαββατοκύριακό σας, εύχομαι.

18.2.19

Αποκριάτικος Χαλβάς

Να 'μαστε φίλες και φίλοι  αναγνώστες και συν-bloggers, μ' ένα "χοπ"  φτάσαμε και στo άνοιγμα του Τριωδίου του 2019!
Περιττό να σας πω, πως περνάει γρήγορα... μα τόσο γρήγορα ο καιρός :-)
Κανείς μας, δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει ουδέτερα και ψύχραιμα τούτο το γεγονός και απλώς κάνουμε την ανάγκη, φιλοτιμία (!!)  και το αποδεχόμαστε, ζώντας την καθημερινότητα μας.


Οι γιορτές βέβαια είναι για να προσδιορίζουν τον "κύκλο" της κάθε χρονιάς και μέσα από αυτόν τον κύκλο να αισθανόμαστε πως βγαίνουμε σοφότεροι και πιο "γεμάτοι" από βιώματα και εμπειρίες.

Απλώς το Τριώδιο με αποκορύφωση την Κυριακή της Αποκριάς και το 3ήμερο της Τυροφάγου-Καθαράς Δευτέρας, είναι καλή αφορμή για να "ξεδώσει" το πνεύμα και το σώμα από τα όσα σοφά ή όχι, μας προσθέτει ο χρόνος.

Έτσι ήταν πάντα από τους αρχαίους χρόνους (Μικρά - Μεγάλα Διονύσια και Λήναια) φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας που έθιμα πολλά υπάρχουν σε διάφορα μέρη της χώρας μας.
Να μας ξεσηκώσει λοιπόν επιθυμεί η Αποκριά και να μας βάλει στο κέφι.



Δεν ξέρω βέβαια πόσο μπορεί πια να το καταφέρει...με τα όσα ακούμε και  βλέπουμε, αλλά πάντα υπήρχαν δυσκολίες και οι παλαιότεροι από εμάς, ζούσαν ακόμη πιο δύσκολα, αν το αναλογιστούμε.
Ας αισιοδοξήσουμε λοιπόν και ας επιτρέψουμε στο επερχόμενο Καρναβάλι να μας χρωματίσει.

Για να το γιορτάσω κι' εγώ με την σειρά μου, σκάρωσα ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΧΑΛΒΑ στα χνάρια της πάραδοσης, αλλά πιο χρωματιστό και ανάλαφρο.


Για μια κανονική φόρμα σιλικόνης.
Για το σώμα του χαλβά
120 γραμ. βούτυρο αγελάδος,
250 γραμ. χοντρό σιμιγδάλι,
100 γραμ. κουμ κουάατ γλυκό κουταλιού ψιλοκομμένο, στραγγισμένο από το σιρόπι,
80 γραμ.  cranberries χωρίς ζάχαρη,
100 γραμ. φουντούκι ψημένο ανάλατο και χοντροκομμένο,
2 κουταλάκια πάστα βανίλιας ή 1 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική.

Για το Σιρόπι
το σιρόπι από το γλυκό κουμ κουάτ, που κράτησα
1,5 φλιτζάνι ζάχαρη,
1 κουταλιά μέλι πορτοκαλιάς,
6-7 μανταρίνια στημένα,

Και για το στόλισμα: στρογγυλά χρωματιστά κουφέτα σοκολάτας, για να θυμίζουν λίγο πολύχρωμο χαρτοπόλεμο.


Σε βαθύ τηγάνι που ζέστανα, έβαλα το βούτυρο να λιώσει. Μόλις άρχισε να μυρίζει το βούτυρο, έριξα "βροχιδών" το σιμιγδάλι και άρχισα να ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα.

Παράλληλα, σε άλλη κατσαρόλα είχα βάλει όλα τα υλικά για το σιρόπι, ώστε να ζεσταθεί  και να λιώσει καλά η ζάχαρη. Λίγο πριν το σβήσω έριξα και το μέλι, ενώ από καιρό σε καιρό ξάφρισα και λίγο την επιφάνεια από τον αφρό που έκανε ο χυμός μανταρινιού.


Μέσα στο σιμιγδάλι όταν άρχισε πια να ψήνεται έριξα την πάστα βανίλιας ανακάτεψα πολύ καλά γιατί είναι κολλώδης και πρέπει να ενωθεί με το υπόλοιπο μείγμα, χωρίς να καεί ή να κολλήσει στο καυτό τηγάνι.

Μετά από 6-7 λεπτά και από αυτό το πολλοστό ανακάτεμα, έριξα τα φουντούκια και τα ψιλοκομμένα φρούτα. 
Καλό ανακάτεμα πολύ συχνά πια και για 15 λεπτά ακόμη.

Συνολικά 20-25 λεπτά ψήσιμο του σιμιγδαλιού και κατόπιν σταδιακά και με προσοχή, γιατί ζεματάει, με την βοήθεια βαθιάς κουτάλας το σιρόπι μέσα στο σιμιγδάλι, ανακατεύοντας συνεχώς.
Εδώ θέλει λίγη εμπειρία για το πόσο σιρόπι θα χρειαστεί τελικά ώστε να μην λασπώσει ο χαλβάς αλλά και να μην μείνει στεγνός.


Τέλος, φορμάρισμα και στρώσιμο με κουτάλι μέσα στην φόρμας της σιλικόνης και όταν πια έχει κρυώσει, τουμπάρισμα σε πιατέλα σερβιρίσματος.

Το στόλισμα ήταν γιορταστικό. Χρωματιστά κουφέτα σοκολάτας πάνω και γύρω-γύρω, έτσι ώστε να του δώσω την μορφή που ήθελα. Εσείς στολίστε τον όπως και με ότι επιθυμείτε ή διαθέτετε.

Καλές Απόκριες και καλή Εβδομάδα σε όλες και όλους.

12.2.19

Τυρόπιτες πρωινές, με τρία τυριά

Νομίζω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί ν' αντισταθεί εύκολα στην μυρωδιά του ψημένου τυριού. Να περπατάς ας πούμε σ' ένα δρόμο και να υπάρχει κοντά μαγαζί που ψήνει βουτυράτες τυρόπιτες τύπου κουρού και να λες μα καλά που είναι; Από που έρχεται αυτή η μυρωδιά;
Να ακολουθείς την όσφρηση σου, σαν το λαγωνικό, για να καταλύξεις δηλαδή στο ποθούμενο!

Το πάθαινα συχνά αυτό, όταν κοντά σε μια από τις εταιρίες που έχω εργαστεί, ήταν το εργαστήριο της "Πνύκα" του γνωστού φούρνου με το εξαιρετικό ψωμί, αλλά και τις τυρόπιτες που και "νεκρούς ανασταίνουν" όπως έλεγε χαρακτηριστικά μια συνάδελφος!

Επιμένω λοιπόν, πως η μυρωδιά του τυριού που ψήνεται καθώς και του φύλλου που το τυλίγει έχει ιδιαίτερο βάρος, ειδικά αν γίνεται  για να καλύψει τις ανάγκες ενός πιο χαλαρού πρωινού, όπως είναι αυτά του Σαββάτου ή της Κυριακής.

Τυρόπιτες πρωινές με τρία τυριά



Φύλλο
1 φύλλο σφολιάτας (κάθε φύλλο δίνει τέσσερα μεγάλα ατομικά κομμάτια) ή ένα μεγάλο φύλλο σπιτικής ζύμης κουρού.


Υλικά για την γέμιση (για το ένα φύλλο σφολιάτας)
180 γραμ. κασέρι πικάντικο τριμμένο,
150 γραμ. Μοτσαρέλλα (1 μεγάλο μπαλάκι δηλαδή)
επίσης τριμμένο,
100 γραμ. τυρί κρέμα
80 γραμ. γιαούρτι στραγγιστό πλήρες,
2 κουταλιές σούπας γάλα,
1 μεγάλο αυγό,
1/4 κοφτό κουταλάκι μοσχοκάρυδο.



Επιπλέον  υλικά:
Λίγο έξτρα γάλα για το άλειμμα της επιφάνειας της κάθε πίτας, καθώς και 2 κουταλάκια ηλιόσπορο, ή σουσάμι.

Από βραδύς είχα βάλει στην συντήρηση του ψυγείου την σφολιάτα να ξεπαγώνει, για να την χρησιμοποιήσω το πρωί.



Σ' ένα μπολ με καπάκι, έτριψα τα τυριά μου και τα ανακάτεψα με το γιαούρτι, το αυγό και το μοσχοκάρυδο.  Σκέπασα το μπολ και το έβαλα επίσης στην συντήρηση.

Το πρωί πια και καθώς ετοίμαζα τον πρωινό καφέ, καταπιάστηκα με το μοντάρισμα.
Έστρωσα αντικολλητικό χαρτί σ' ένα ταψί. Χώρισα την σφολιάτα σε τέσσερα μεγάλα τρίγωνα ή τετράγωνα (αν θέλετε) κομμάτια.


Μέσα στο μπολ με το μείγμα τυριών-γιαουρτιού-αυγού, έριξα τις δύο κουταλιές γάλα και ανακάτεψα να ενωθούν καλά τα υλικά.

Σε κάθε κομμάτι σφολιάτας, έβαλα περίπου 3 κουταλιές γέμιση. Έβραξα λίγο τα άκρα το φύλλου από την μια μεριά και ένωσα σχηματίζοντας τετράγωνο φάκελο.


Μέσα στο μπολ που είχα τα τυριά (δεν χρειάζεται περισσότερα σκεύη πρωί-πρωί) έριξα λίγο ακόμη γάλα και μ' ένα πινέλο άλειψα την επιφάνεια της κάθε πίτας, μοιράζοντας όλο το υλικό στις τέσσερεις επιφάνειες.

Πασπάλισα μπόλικο ηλιόσπορο και έψησα σε προθερμασμένο καλά φούρνο στους 190 βαθμούς για 25 περίπου λεπτά.


Φούσκωσαν, ρόδισαν, μοσχομύρισαν και το μείγμα τυριών ήταν μια αποκάλυψη χάρη στην μαστιχωτή και αφράτη ταυτόχρονα υφή τους.

Φυσικά έγιναν, άφαντες και οι τέσσερις!

Κρατήστε αυτή τη συνταγή (με τον συγκεκριμένο συνδυασμό τυριών) γιατί σε λίγο καιρό θα έχουμε  την Κυριακή της Τυρινής και σας προτείνω να την δοκιμάσετε. 

7.2.19

Επιδόρπιο ποτηριού με άρωμα εσπεριδοειδών

Η σκέψη έτρεχε με ταχύτητα σε ένα αεράτο cheececake, αλλά μετά σκέφτηκα θα μου μείνει και θα το "τραβάω" για μέρες κάτι που δεν ήθελα, καθώς τ' αγόρια μου δεν τα έχουν πολύ καλά με τ' "άσπρα" γλυκά.

Από την άλλη, ήθελα κάτι ανάλαφρο και γρήγορο στην προετοιμασία, με υλικά που ήδη είχα, γιατί έξω έβρεχε και δεν ήμουν να τρέχω πάλι σε SM μέσα στην εβδομάδα...

Να διευκολύνω την ζωή μου έπρεπε κι' ήθελα όντως ένα ελαφρύ επιδόρπιο, οπότε μην σας τα πολυλογώ το cheececake μετατράπηκε σε γλυκιά εκδοχή ποτηριού...

Επιδόρπιο - cheececake σε ποτήρι με άρωμα εσπεριδοειδών


Υλικά για 4 ποτήρια
6-7 μπισκότα βρώμης με κανέλα
(ή τύπου digistive) χοντροτριμμένα,
5 κουταλιές σούπας γιαούρτι
στραγγιστό (πλήρες ή με λίγα λιπαρά)
1 ποτηράκι κρασιού γεμάτο κρέμα γάλακτος για ζαχαροπλαστική,
250 γραμ. τυρί κρέμα,
2 κουταλιές ζάχαρη άχνη,
2 κουταλάκια πάστα βανίλιας (ή 1/3 βανίλια κρυσταλλική)
8-10 κουταλάκια μαρμελάδα μανταρίνι-κουμ κουάτ σπιτική (ή μια παρόμοια μαρμελάδα εσπεριδοειδών) και για έξτρα ντεκόρ: μαρεγκάκια ολόκληρα ή και σπασμένα κατά την φάση του σερβιρίσματος.


Μέσα σ' ένα μπολ χτύπησα το τυρί κρέμα μαζί με το γιαούρτι, την κρέμα γάλακτος, την άχνη και την πάστα βανίλιας, μέχρι που έγινε το μείγμα ομοιογενές και ανάλαφρο.
Το άφησα στο ψυγείο για 20 περίπου λεπτά να παγώσει.


Έσπασα τα μπισκότα ελαφρώς στο multi (όχι να γίνουν σκόνη όμως).
Σε κάθε ποτηράκι έβαλα στην βάση μια κουταλιά της σούπας μπισκότα.
Από πάνω μια κουταλίτσας μαρμελάδα μανταρίνι-κουμ κουάτ.
Στη συνέχεια 2 κουταλιές σούπας κρέμα.
Ξανά μπισκότα.  Ξανά κρέμα. Ξανά μαρμελάδα μέχρι να τελειώσει η κρέμα μου και στην επιφάνεια  μια καλή κουταλιά μαρμελάδα.


Άφησα τα ποτηράκια μου στο ψυγείο για 2 ώρες και όταν ήρθε η ώρα να σερβίρω στόλισα το κέντρο τους, πάνω στην μαρμελάδα, μ' ένα μαρεγκάκι. Πίεσα ελαφρά να κάτσει καλά... και έτοιμο!


Επιδόρπιο με ποικιλία αρωμάτων και ελκυστική εμφάνιση, ότι πρέπει μετά από ένα γεύμα με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και τους φίλους σας.

4.2.19

Πάστα φλόρα με ξηρούς καρπούς

Το γλυκό που δεν σε "προδίδει" ποτέ για την επιλογή του, όταν θες κάτι γρήγορο που θα συνοδεύσει καφεδάκι ή τσαγάκι είναι η πάστα φλόρα!
Η πάστα φλόρα, όπως την θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, μαζί με την τάρτα γλασσαρισμένων φρούτων (ότι πιο ρετρό σε γλυκό... είναι αυτή η εικόνα) ήταν από τα πιο διάσημα γλυκά των ζαχαροπλαστείων.

Το πως αισθανόμουν κάθε φορά που έμπαινα ως παιδί, στο ζαχαροπλαστείο "Αλήθεια" στην οδό Σόλωνος ή στον "Ανθό" Κηφισιάς - δίπλα στον αγαπημένο "Βάρσο"- που στις βιτρίνες τους υπήρχαν όλων των ειδών τα φρουί γλασσέ, δεν μπορώ να σας το περιγράψω.
Μαγεία συνδυασμένη με μια δόση λατρείας, πασπαλισμένη με μπόλικη λαιμαργία και με φυσικό αποτέλεσμα να μην ξέρω τι να διαλέξω!!

Η τάρτα φρούτων γλασσαρισμένη με μαρμελάδα βερίκοκο (τώρα ξέρω τι ήταν αυτό που γυάλιζε τότε από πάνω....) και πασπαλισμένη με τριμμένο φυστίκι Αιγίνης ήταν ότι πιο όμορφο, στα παιδικά μου μάτια.  Αν δε, ήμουν τυχερή να με αφήσουν οι δικοί μου (γονείς ή θείες) να επιλέξω το γλυκό που ήθελα ήταν σίγουρο που θα με κέρδιζαν τα γυαλιστερά, ζουμερά, χρωματιστά φρούτα.

Κάθε φορά που φτιάχνω σήμερα, πάστα φλόρα (με ότι μαρμελάδα έχω διαθέσιμη) ή κάποια τάρτα φρούτων, το μυαλό μου τρέχει σε εκείνες τις εικόνες.
Εικόνες άλλης εποχής, άλλης συναισθηματικής αξίας για τους ανθρώπους που δεν είναι πια μαζί μου. 
Στην μνήμη τους λοιπόν (αντί για στάρι ή κόλλυβα) έκανα πάστα φλόρα με διάφορα φρούτα και ξηρούς καρπούς, ήταν όλοι γλυκατζήδες, οπότε και θα "καταλάβουν" γιατί το έκανα...

Πάστα φλόρα με ξηρούς καρπούς


Για μια κανονική ταρτιέρα

Υλικά για την ζύμη
100 γραμ. βούτυρο αγελάδος,
100 γραμ. ελαιόλαδο,
50 γραμ ταχίνι με πορτοκάλι,
ξύσμα από ένα μεγάλο λεμόνι,
χυμό από ένα μεγάλο μανταρίνι,
4 κουταλιές ζάχαρη με στέβια,
1 μεγάλο αυγό (ή δύο μικρά)
1 ποτηράκι κρασιού κονιάκ,
περίπου 380 γραμ. αλεύρι τύπου up.

Για την γέμιση
500 γραμ. μαρμελάδα αρώνια - δαμάσκηνο-φράουλα ανακατεμένες (από την καλοκαιρινή και φθινοπωρινή παραγωγή μου)
180 γραμ. ανάμεικτους ξηρούς καρπούς: κουκουνάρι, καρύδια, ηλιόσπορους, μαύρη σταφίδα και cranberries χωρίς ζάχαρη.

Αρχικά έπλυνα καλά το λεμόνι και πήρα το ξύσμα του, το οποίο ανακάτεψα με την ζάχαρη και τ' άφησα να σταθούν για 10 λεπτά.


Στη συνέχεια ζέστανα το βούτυρο στον φούρνο μικροκυμάτων (τυλιγμένο το μπολ μ' ένα σακουλάκι τροφίμων για να μην έχουμε "εκρήξεις") και μέσα στο ζεστό βούτυρο ανακάτεψα το ταχίνι με το πορτοκάλι, ώστε να μαλακώσει και να ενωθεί πιο εύκολα με τα υπόλοιπα υλικά.

Στο σημείο αυτό,  να πω ότι το ταχίνι δίνει μια ιδιαίτερη γεύση στη ζύμη και γι' αυτό το χρησιμοποίησα. Συνιστώ να το δοκιμάσετε και να μην το παραλείψετε ως προσθήκη.


Με τον αυγοδάρτη δούλεψα όλα τα υλικά μέσα στο μπολ ανάμειξης αφήνοντας το κονιάκ και το αλεύρι που μπήκαν σταδιακά και μετά ζύμωσα πια με τα χέρια.

Άφησα την ζύμη να σταθεί για 20 λεπτά και μετά πάνω σε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος άνοιξα τα 2/3 της με το χέρι.  Την μετέφερα στην ταρτιέρα μου.
Κάλυψα τη επιφάνειά της με την μαρμελάδα και μετά έριξα από πάνω το μείγμα των ξηρών καρπών.


Την υπόλοιπη ζύμη την άνοιξα σε φυλλαράκι, έκοψα λωρίδες και κάλυψα την πάνω μέρος της πάστα φλόρα.
Ψήσιμο με αέρα, στους 180 βαθμούς, μέχρι να ροδίσει και να μοσχομυρίσει.


Την άφησα να κρυώσει πολύ καλά, γιατί η ζεστή μαρμελάδα θέλει τον χρόνο της.
Μετά μοίρασα κομμάτια σε όσους ήταν εκείνη την στιγμή κοντά μου, με τις σκέψεις μου να πετούν... σ' αυτούς που λείπουν.

Αν αποφασίσετε να φτιάξετε κάτι παρόμοιο συνιστώ να δοκιμάστε την συγκεκριμένη ζύμη την οποία μπορείτε να κάνετε και νηστίσιμη αν παραλείψετε φυσικά το αυγό και το βούτυρο (αντικαθιστώντας τα με περισσότερο ελαιόλαδο και ταχίνι).
Καλή απόλαυση εάν αποφασίσετε να το φτιάξετε και καλή εβδομάδα σε όλες και όλους.

31.1.19

Σκορδάτες γαρίδες με πιλάφι λαχανικών

Ένα από τα πιο γευστικά θαλασσινά είναι οι γαρίδες.
Φτιάχνονται γρήγορα, ενώ μπορούν να συνδυαστούν άριστα τόσο με ζυμαρικά, όσο και με ρύζι ή κους κους.

Οι φρέσκιες σαφώς είναι πιο ωραίες γιατί κρατάς τον ζωμό τους και τα κεφάλια τους και μπορείς να τα αξιοποιήσεις για την υπόλοιπη παρασκευή και ολοκλήρωση του φαγητού.  Αλλά όταν δεν έχεις πολύ χρόνο στην διάθεσή σου, μια χαρά κάνεις την δουλειά και με τις κατεψυγμένες και καθαρισμένες γαρίδες, όπως έγινε στην δική μου περίπτωση.

Φαγητό στο πι και φι με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και άρωμα σκόρδου στην σάλτσα.

Σκορδάτες γαρίδες με πιλάφι λαχανικών


Για 3 καλές μερίδες
Για την σκορδάτη σάλτα από γαρίδες
700 γραμ. καθαρισμένες γαρίδες μεγάλο μέγεθος,
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες,
10-12 τοματάκια κομμένα σε κομμάτια,
1/2 φλιτζάνι φινόκιο κομμένο σε μπαστουνάκια,
10 φυλλαράκια βασιλικού χειμωνιάτικου ψιλοκομμένα,
1/2 κουταλάκι κουρκουμά σκόνη,
1/2 κουταλάκι κάρυ σκόνη,
1/3 κουταλάκι πιπέρι μαύρο τριμμένο,
1 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
3 κουταλιές ελαιόλαδο,
1 ποτηράκι κρασί λευκό ή ροζέ.

Για τα λαχανικά του ρυζιού
2 μικρά καρότα κομμένα σε ψιλές ροδέλες,
1 φλιτζάνι αρακά κατεψυγμένο,
6 φρέσκα μανιτάρια κομμένα σε καρέ,
1 μικρή κονσέρβα καλαμπόκι,
2 φλιτζάνια ζωμό από βρασμένο κοτόπουλου (παρασκευή άλλου φαγητού)
2 κουταλιές ελαιόλαδο.


Σε μια σοτέζ έβαλα τα υλικά για να ετοιμάσω της γαρίδες μου.
Ελαιόλαδο στο οποίο θα σοτάρισα το φινόκιο παρέα με τον κουρκουμά και το κάρυ για 6-7 λεπτά.
Στη συνέχεια πρόσθεσα τα τοματάκια, το λιωμένο σκόρδο,τα φύλλα βασιλικού και μαγείρεψα για 4-5 λεπτά ακόμη.
Σειρά είχαν, οι γαρίδες μαζί με: το αλάτι, το πιπέρι, το κρασί και μαγείρεμα για άλλα 6 λεπτά.
Τις έβγαλα από την φωτιά και τις άφησα για λίγο στην άκρη.


Ταυτόχρονα σε μια κατσαρόλα ετοίμαζα τα λαχανικά για το πιλάφι μου.

Ελαιόλαδο να ζεσταθεί και μέσα τα κομμένα καρότα να μαλακώσουν λίγο.
Κατόπιν μπήκε στην κατσαρόλα ο αρακάς και τα μανιτάρια, λίγος ζωμός κοτόπουλου και άφησα να βράσουν για 10 περίπου λεπτά.
Πρόσθεσα μέσα στο μείγμα το ρύζι που προηγουμένως είχα ξεπλύνει με κρύο νερό  να φύγει το πολύ άμυλο και στην κατσαρόλα έριξα τον υπόλοιο ζωμό από το κοτόπουλο.
Μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι που έγινε το ρύζι σπυρωτό.
Ανακάτεψα μέσα και το καλαμπόκι στραγγισμένο από τα υγρά του και όλο το μείγμα ένα ακόμη καλό ανακάτεμα.

Σερβίρισμα στο πι και φι!
Πιλάφι λαχανικών και γαρίδες σκορδάτες. Ένα πιάτο με μεγάλη χρωματική ποικιλία αλλά και πολύ νοστιμιά.

Σημείωση: εάν θέλετε να κάνετε τούτο το φαγητό νηστίσιμο αντί για τον ζωμό από κοτόπουλο χρησιμοποιήσετε νερό.

27.1.19

Αφράτα κουλουράκια Ελιάς

Τα κουλουράκια που θα δείτε φτιάχτηκαν σε μια στιγμή που πραγματικά έψαχνα να βρω κάτι να κάνω για να εκτονώσω την ένταση που είχε δημιουργηθεί εντός μου.
Θα μου πείτε και δεν είχες τίποτε καλύτερο να κάνεις από το να πιάσεις πάλι τα ταψιά;
Ήταν η ώρα τέτοια, βλέπετε...
Περπάτημα είχα ήδη κάνει πολύ την προηγούμενη ημέρα και ακόμη δεν είχε καλά ξημερώσει για να πάρω τους δρόμους...
Περίμενα και τα αγόρια να "ξεκουνηθούν" ...
Οπότε άρχισα να σκέφτομαι υλικά που είχα προς εκμετάλλευση και τον χρόνο που είχα επίσης στην διάθεσή μου, μέχρι να πάω στο επόμενο στάδιο οικιακών εργασιών.

Το πατέ ελιάς που ήταν στο ψυγείο πριν από τις ημέρες των Χριστουγέννων (και έχω ακόμη αρκετό) καθώς και το γεγονός ότι ήθελα κάτι για το πρωϊνό, με οδήγησαν στην σκέψη για κουλουράκια, που θα ήταν ανεπαίσθητα γλυκά, έως και καθόλου (μπορώ να πω)!

Έγιναν όμως τόσο αφράτα και εξαιρετικά στην ισορροπία της γεύσης τους, που θέλω πραγματικά να καταγράψω και να τα μοιραστώ μαζί σας, ώστε να υπάρχουν και για νέα παραγωγή στο μέλλον, από την πλευρά μου.

Αφράτα κουλουράκια Ελιάς




Υλικά για 2 περίπου ταψιά
3/4 φλιτζανιού ελαιόλαδο,
1 φλιτζάνι γλυκό ροζέ κρασί (ή κόκκινο αν έχετε)
2 κουταλιές γεμάτες πάστα ελιάς (μαύρης)
χυμό και ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
2 κουταλάκια ζάχαρη on stevia (ή κανονική κρυσταλλική)
2 κουταλιές γιαούρτι πρόβειο (και την πετσούλα του αν έχει)
2 κουταλάκια (γεμάτα) μπέικιν πάουντερ,
1 κουταλάκι  (γεμάτο) σόδα μαγειρική,
2 κουταλάκια (γεμάτο) μαυροσούσαμο,
1 ποτηράκι κρασιού coca cola (zero στην δική μου περίπτωση) ή πορτοκαλάδα με ανθρακικό (ή σόδα).
περίπου 800 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις.


Σε λεκάνη ανάμειξης έβαλα το ξύσμα από το καλά πλυμένο πορτοκάλι μαζί με την ζάχαρη και ανακάτεψα, να ενωθούν μεταξύ τους. Άφησα να σταθεί για 6-7 λεπτά για να βγάλει τα αρώματά του το ξύσμα και μέχρι να προετοιμάσω τα υπόλοιπα υλικά μου συγκεντρώνοντας τα.


Μέσα στην λεκάνη στη συνέχεια, έβαλα τα 2/3 από το λάδι, τον χυμό πορτοκαλιού και το κρασί.
Ανακάτεψα καλά με τον αυγοδάρτη.
Έριξα μέσα τα 2/3 του άλευρου που είχα στο ενδιάμεσο ανακατέψει με το μπεϊκιν πάουντερ, καθώς και την σόδα.
Πάλι ανακάτεμα με τον αυγοδάρτη και προσθήκη του μαυροσούσαμου αυτή τη φορά.
Τώρα πια ζύμωμα με το χέρι και σταδιακή προσθήκη του υπόλοιπου αλευριού και του λαδιού, μέχρι που είχα μια ωραία εύπλαστη ζύμη.


Άφησα την ζύμη να σταθεί για μισή ώρα. Έστρωσα τα ταψιά μου με χαρτί ψησίματος.
Λάδωσα ελαφρώς τα χέρια (κάτι που έκανα 3-4 φορές ακόμη κατά το σύνολο της διαδικασίας πλασίματος καθώς η ζύμη ήταν ελαφρώς κολλώδης, αλλά δεν χρειάζεται άλλο αλεύρι σίγουρα) και έπλασα τα κουλούρια μου.
Το μέγεθος τους όχι μεγαλύτερο από ένα μέτριο μανταρίνι, για το κάθε μπαλάκι ζύμης.


Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα για 8-10 λεπτά μέχρι που είχε ροδίσει η επιφάνειά τους (και φυσικά το ψήσιμο πάντα σύμφωνα με τις ιδιότητες του κάθε φούρνου) αλλάζοντας δύο φορές θέση στα ταψιά μου, μέσα στον φούρνο.


Αφράτα, απολαυστικά, μυρωδάτα από το πορτοκάλι, με γευστική έκπληξη το μαυροσούσαμο και ανεπαίσθητα γλυκά  χάρη στην ελάχιστη ζάχαρη- τη γλύκα του κρασιού και της πορτοκαλάδας.

Τέλεια (!!) δίπλα σε μια πικάντικη γραβιέρα ή σε παρμεζάνα, αλλά και σκέτα να τα μασουλάς καθώς έχεις πάρει και πάλι τους δρόμους, φτάνοντας μέχρι τα βραχάκια της Πειραϊκής για να χαρείς την ηλιόλουστη Κυριακή.

Σας εύχομαι μια καλή και χωρίς απρόοπτα εβδομάδα.