Τα παιχνιδιάρικα λουκανικοπιτάκια

Στην πρόσφατη ονομαστική γιορτή μας, ένα από τα φαγάκια που ετοιμάστηκαν, ήταν τα παιχνιδιάρικά Λουκανικοπιτάκια της Έρης.

Έγιναν πολύ ωραία και σας τα συνιστώ μιας και γίνονται επίσης εύκολα, ειδικά άμα βάλετε τον αρτοπαρασκευαστή να κάνει τη δουλειά του ζυμώματος και του πρώτου φουσκώματος.
Μετά λαμβάνετε την ζύμη και κάνετε εσείς το «παιχνίδι» της δημιουργίας.

Τις μόνες αλλαγές που έκανα στην συνταγή της καλής μας της Captain Cook, ήταν η προσθήκη ενός αυγού μέσα στη ζύμη (μην με ρωτήσετε γιατί; Έτσι σκέφτηκα ότι ίσως γίνει κάπως πιο αφράτη σε συνδυασμό με το αλεύρι του καλαμποκιού).

Και η άλλη αλλαγή ήταν ότι, έβρασα ελαφρώς τα λουκάνικα (γιατί ήταν μεγάλα) και αφού κρύωσαν και τα πέρασα στα καλαμάκια, προηγουμένως τα έκαψα στη μέση, τα «βάφτισα» μέσα σε μουστάρδα και μετά τα τύλιξα με το κορδόνι της ζύμης. Πασπάλισα με λευκό παπαρουνόσπορο (να ΄ναι καλά η φίλη Ζαμπία που με προμήθευσε) και σουσάμι.
Συνολικά από δύο πακέτα των 5 λουκάνικων, βγήκαν 20 λουκανικοπιτάκια λαχταριστά και γευστικά, που έκαναν θραύση ανάμεσα στους μικρούς της παρέας μας.

Σ’ ευχαριστούμε πολύ Eri για την συνταγή που μοιράστηκες μαζί μας.

Το μυδο-πλίγουρο, που αγάπησα

Όταν το φαγητό συνδυάζει γεύσεις θάλασσας πολύ το χαίρομαι. Και η αλήθεια είναι ότι κάνω ότι μπορώ για ν’ αποφεύγω τα πολλά κρεατικά, πόσο μάλλον τώρα που βαδίζουμε και μέσα στην Σαρακοστή.

Φαγάκι λοιπόν αγαπημένο τα θαλασσινά: γαρίδες, σουπιές, καλαμαράκια, μύδια, ψαρικά ψηλά ή πιο χοντρά. Το μαγειρεύεις γρήγορα, συνδυάζετε με λαχανικά και πάσης φύσεως ζυμαρικά και είναι άκρως γευστικό.

Τούτη τη φορά έκανα λοιπόν μύδια με το τόσο αγαπημένο για μένα, πλιγούρι.

Το φαγητό αυτό το είχα γευτεί το περασμένο καλοκαίρι κοντά στη Κεραμωτή της Καβάλας και πολύ μου άρεσε. Βέβαια εκεί είχε γίνει με φρέσκα μύδια (αφού είναι τόπος παραγωγής τους) αλλά και με «κατεψυγμένα» εγώ πάλι δεν το άφησα παραπονεμένο :-)  και του έδωσα τη δική μου πινελιά.

Χρειάζεστε λοιπόν:

1 φλιτζάνι πλιγούρι,

500 γραμ. μύδια καθαρισμένα. Εάν βάλετε φρέσκα θα χρειαστείτε περίπου 800 γραμμάρια. Και προηγουμένως θα έχετε εφαρμόσει όλη την απαιτούμενη διαδικασία για το καθάρισμα και το ζεμάτισμα των φρέσκων μυδιών.

1 μέτριο κρεμμυδάκι ξερό ψιλοκομμένο,

2 κρεμμυδάκια φρέσκα επίσης κομμένα,

1 μεγάλη ντομάτα κομμένη σε καρεδάκια,

1 κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης επίσης σε καρεδάκια,

½ κουταλάκι μαραθόσπορο (που θα το κοπανίσετε στο γουδί με ελάχιστο αλάτι)

½ κουταλάκι σκόνη τζίντζερ,

½ κουταλάκι κάρυ,

1 μικρό ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο,

αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο και περίπου 1 μεγάλο ποτήρι ζεστό νερό.

Ξεπαγώνετε και πλένετε καλά τα μύδια. Τα αφήνετε στην άκρη μέσα σ’ ένα σουρωτήρι.

Πλένετε και ψιλοκόβετε τα λαχανικά: κρεμμύδι, κρεμμυδάκια, ντομάτα, πιπεριά και άνηθο.

Μέσα σε βαθιά κατσαρόλα βάζετε το ελαιόλαδα να ζεσταθεί για να σοτάρετε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Μόλις πάρει να γυαλίζει, ρίχνετε μέσα τον κοπανισμένο μαραθόσπορο και τον αφήνετε να βγάλει τα αρώματά του. Στην συνέχεια προσθέτετε μέσα το φρέσκο κρεμμυδάκι και την πιπεριά. Ανακατεύετε και αφήνετε να μαγειρευτούν για 3-4 λεπτά.  Σειρά μέσα στην κατσαρόλα παίρνουν τα μύδια, η κομμένη ντομάτα, τα  μπαχαρικά και το πλιγούρι. Ανακατεύετε καλά με ξύλινη κουτάλα και προσθέτετε και το μισό ζεστό νερό. Αφήνετε το φαγητό να βράσει για 8-10 λεπτά, στην φάση αυτή θα χρειαστεί ίσως πρόσθετο νεράκι ενώ θα το εμπλουτίσετε με τον άνηθο και το αλάτι. Αφήνετε και πάλι για 8-10 λεπτά ανακατεύοντας συχνά-πυκνά. Σβήνετε τη φωτιά και το αφήνετε να ηρεμήσει και να τραβήξει το πλιγούρι όλα του τα υγρά.

Είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.

Καλή σας απόλαυση.

Θεού Δώρο - Θοδωρής!

Μέρα γιορτής σήμερα στο σπιτικό μας.
Εγγονός και παππούς γιορτάζουν... και ότι κι' αν μου συμβαίνει (που ευτυχώς δείχνουν να περνούν) δεν θα μπορούσα παρά να γιορτάσω το παιδάκι μου.

Το τερατάκι...που όσο περνά ο καιρός καταλαβαίνω πως θα ανοίξει πολύ γρήγορα τα φτερά του!
Αυτή είναι άλλωστε και η "δύναμη" που προσωπικά, θα ήθελα να του προσφέρω.
Ανοιχτά φτερά για να πετάξει προς στους στόχους που ο ίδιος θα βάλει.

Χρόνια Πολλά Θοδωρή μας.

Ασθενής... μη οδοιπόρος!

Βάλτε ένα Μάρτη στο ένα χέρι μην σας κάψει ο ήλιος και μετά βάλτε από πάνω τα γαντάκια σας  μιας και το τσουχτερό κρύο τα κοκκαλιάζει τα έρμα τα χέρια!!

Τα καλύτερα σας εύχομαι.... και για μένα κάποιες λίγες μέρες αποχής από το blog μέχρι να έρθω πάλι στα "ίσα" μου.
Μια πολύ άσχημη ιογενής επιπεφυκίτιδα (σε θεραπεία κορτιζόνης τα χάλια μου).
Μάτια που ο κόμης Δράκουλας θα ζήλευε θανάσιμα :-)))  κάνουν παρέα με ελαφριά (θέλω να πιστεύω) θλάση στο γόνατο.
Ήρθαν ... και με γονάτισαν!
Ο Φλεβάρης μου άφησε κουσούρια, που τα κληρονόμησε ο Μάρτης που μόλις έφτασε .... κι αν δεν έρθει σύντομα το καλοκαίρι δεν ξέρω τι άλλο θα μου συμβεί :-))

Μέχρι να περάσουν όλα αυτά, σας χαιρετώ και θα τα πούμε το συντομότερο με νέες συνταγές και σχόλια.

Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης ... παρά Μάρτης λιοπυράρης!



Καλό μήνα σας εύχομαι και με πανέμορφη Άνοιξη να έχουμε...

Sandro Botticelli

Άνοιξη 

Απόλυτα νηστίσιμα και με την γεύση του σουσαμιού

Τα κεφάλια πάλι μέσα...
Πάει κι' αυτό το 3ήμερο που τα είχε όλα. Ήλιο. Σύννεφα. Αέρα και χιόνι!
Πως τα κατάφερε έτσι ο καιρός μέσα σε τρεις μόνον μέρες, απορίας άξιον :-))
Τι να πεις...
Αλλά ας μην τα σκεφτόμαστε, μιας και το κρύο όπως φαίνεται ήρθε για να μείνει παρέα μας και πάλι για κάποιες μέρες...Και το κρύο θέλει δύναμη.
Θέλει αντοχή και καλό φαγητό.
Θέλει και κανένα γλυκάκι, για παρηγορία, αλλά επειδή μπήκαμε στην Σαρακοστή ας μην το παρακάνουμε :-))

Να σας δείξω λοιπόν τ'  απόλυτα νηστίσιμα muffins για όσους δεν θέλουν να στερηθούν τις γλυκές "φατσούλες" τους και μέσα στο διάστημα της νηστείας.
Είναι άλλωστε τόσο χαριτωμένα, έτσι καθώς είναι μικρούτσικα και  με τη παρουσία τους δίπλα στη κούπα με το καφέ ή το τσάϊ,  γινόμαστε όλοι οι γλυκατζήδες σαφώς πιο χαρούμενοι!

Για να τα φτιάξετε τα απαιτούμενα υλικά είναι τα ακόλουθα:
200 γραμ. χαλβάς σοκολάτας-βανίλλιας (τύπου Μακεδονικού).
3 κουταλιές μαύρη ζάχαρη,
3/4 κούπας ελαιόλαδο (ή αραβοσιτέλαιο για όσους το θέλουν).
3 κουταλιές της σούπας σουσάμι καβουρδισμένο,
ξύσμα και χυμό από 2 μεσαίου μεγέθους πορτοκάλια,
1 κούπα γάλα καρύδας (αλλιώς φρέσκο, αν το πίνετε και την Σαρακοστή).
1/2 κουταλάκι βανίλιας σκόνη ή εκχύλισμα,
1 σφυνάκι λικέρ πορτοκάλι ή κονιάκ, ή μαύρο ρούμι,
1 και 1/2 κουταλάκια μπεϊκιν πάουντερ,
200 -250 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Σε βαθύ μπολ τρίβετε τον χαλβά με την βοήθεια πιρουνιού. Στην συνέχεια προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά με την σειρά αναφοράς τους, αφήνοντας τελευταίο το αλεύρι. Ανακατεύετε με τον αυγοδάρτη να ενωθούν καλά και τελευταίο έρχεται να μπει τμηματικά το αλεύρι.
Μοιράζετε το μείγμα σε θήκες muffins καλυμμένες με τα σχετικά χαρτάκια ψήνετε σε προσθερμασμένο φούρνο με αέρα, στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά περίπου.
Ξεφουρνίζετε και είστε έτοιμοι για κατανάλωση.
Μπορείτε να τα στολίσετε με γλάσσο πικρής σοκολάτας για να τα κάνετε ακόμη πιο γαργαλιστικά ή γλάσσο πορτοκαλιού. Καλή σας απόλαυση.

Αρακάς και κουνουπίδι, με μακαρόνι για στολίδι

Με μια κάπως διαφορετική μακαρονάδα να σας ευχηθώ Χρόνια Πολλά για τη Κυριακή της Τυρινής. Τα καλύτερα για σας και τους ανθρώπους που αγαπάτε, ενώ με το καλό να πάμε και στην Καθαρά Δευτέρα κι' από 'κει στην Σαρακοστή.

Η συνταγή μου μάλλον είναι απλή  αλλά  συνδυάζει τα λαχανικά με τα ζυμαρικά, που προσωπικά πολύ αγαπώ (και τα δύο).  Θα πρότεινα να την δοκιμάσετε και στους «δύσκολους» της οικογένειάς σας που ενδεχομένως δεν τρώνε τα λαχανικά και ειδικά το κουνουπίδι.  Το μακαρόνι εδώ...είναι απλώς το στολίδι!

Απαιτούμενα υλικά:

1 μέτριο κουνουπίδι,

1 και ½ φλιτζάνι αρακά (κατεψυγμένο),

250 γραμ. μακαρόνια μικρού μεγέθους (πένες, κοχυλάκι, κοφτό) εγώ εδώ έβαλα παραδοσιακές πλεξουδίτσες,

400 γραμ. ξινομυζήθρα,

100 γραμ. μπλε τυρί,

100 γραμ. μαλακό τυρί (κασέρι ή γκούτα) χοντροτριμμένο,

2 μέτρια αυγά,

200 γραμ. μπεϊκον,

μοσχοκάρυδο τριμμένο, πιπέρι τριμμένο, σκόνη σκόρδου και λίγο αλάτι (μισό κουταλάκι γλυκού από το καθένα).

Ελαιόλαδο περίπου μισό φλιτζάνι για όλα τα στάδια της συνταγής.

Πλένετε καλά το κουνουπίδι αφού προηγουμένως το έχετε κόψει σε μπουκετάκια.

Τα όποια εξωτερικά φύλλα δεν θα τα χρειαστείτε.

Σε κατσαρόλα με νερό και  αλάτι βάζετε το κουνουπίδι και τον αρακά να βράσουν μαζί.

Να μαλακώσουν αρκετά αλλά όχι να λιώσουν (περίπου 15 λεπτά).

Σε μια άλλη κατσαρόλα βάζετε νερό, λίγο λάδι και αλάτι για να βράσετε τα μακαρόνια. Θα τα βράσετε όμως μόνον στο μισό χρόνο που χρειάζονται.

Σ’ ένα μπολ θα τρίψετε τα δύο τυριά (ξινομυζήθρα και μπλε τυρί) με την βοήθεια ενός πιρουνιού.

Θα ρίξετε μέσα το μοσχοκάρυδο, το πιπέρι, τη σκόνη του σκόρδου θα ανακατέψετε και θα αφήσετε στην άκρη.

Ψιλοκόβετε το μπέϊκον και το σοτάρετε σε αντικολλητικό τηγάνι, χωρίς λιπαρή ουσία, μέχρι να πάρει χρώμα.

Στραγγίζετε τα μακαρόνια, αλλά ένα ποτήρι από το νερό που έβρασαν το ρίχνετε μέσα στο μπολ με τα λιωμένα τυριά. Ανακατεύετε καλά, ώστε να γίνουν σαν κρέμα.

Στραγγίζετε επίσης τα λαχανικά.

Σε πυρίμαχο σκεύος που έχετε λαδώσει καλά, βάζετε τα ζυμαρικά και τα λαχανικά. Ανακατεύετε καλά ώστε να γίνει ομοιόμορφη κατανομή των υλικών και αν κάποια μπουκέτα κουνουπιδιού μοιάζουν πιο μεγάλα τα σπάτε λίγο με το κουτάλι. 
Μέσα στο μπολ της κρέμας των τυριών σπάζετε και τα δύο αυγά. Χτυπάτε καλά να ενωθούν και περιχύνετε τα ζυμαρικά-λαχανικά. 

Σκορπίζετε το μπέϊκόν και το τριμμένο μαλακό τυρί. Πασπαλίζετε με ελάχιστο αλάτι και λίγο ακόμη μοσχοκάρυδο. Ανακατεύετε και φουρνίζετε.

Ο φούρνος σας  να είναι ελαφρώς προθερμασμένος, ενώ ψήνετε για 20 περίπου λεπτά στους 170-180 βαθμούς. Στο διάστημα που το φαγητό σας ψήνετε, ανακατεύετε επίσης με προσοχή, μια-δύο φορές με κουτάλα,  ώστε να απορροφηθεί όλο το υγρό μέσα στο σκεύος.

Σβήνετε το φούρνο. Αφήνετε λίγο να σταθεί και είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.

Πετεινάρι κοκκινιστό και κάπως διαφορετικό...

Κι ένα μαύρο πετεινάρι κικιρίκου την κορτάρει,

κικιρίκου την κορτάρει ένα μαύρο πετεινάρι! 

Την κότα υποτίθεται και όχι την κατσαρόλα μου στην οποία και βρέθηκε, όπως άλλωστε και παλαιότερα η ζουμπουρλούδικη κοτούλα μας.
Απομακρύνθηκε κι' αυτός έρμος από το κοτέτσι του. Τι το ήθελε; Ας πρόσεχε...
Και επειδή  κάποιοι σιγά-σιγά απομακρύνονται από τα κρεατικά (για όσους αντέξουν και τις 40 μέρες) αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία της συνταγής... διαφορετικά πια μετά το Πάσχα!

Πετειρνάρι (κόκκορας) κοκκινιστό,  αλλά λίγο διαφορετικό

Τούτο το φαγητό, είναι πολύ παραδοσιακό τουλάχιστον στα δικά μας "καταυλακιώτικα" εδάφη. Γίνεται με μακαρόνια χοντρά την μέρα της Πρωτοχρονιάς και μπόλικο κεφαλοτύρι από πάνω.
 Όμως εγώ επειδή έτσι τον είχα ήδη  φτιάξει  την Πρωτοχρονιά, το πρόσφατο πεσκέσι που μου ήρθε από το πεθεροχώρι, το έκανα κάπως διαφορετικά.
Ο κόκορας κόπηκε σε μερίδες. Ξεπλύθηκε και αφαιρέθηκαν όλα τα περιττά λίπη του.
Επίσης έβγαλα και την πέτσα που είναι σαφώς χοντρή και δεν έχει και καμμιά ιδιαίτερη αξία για το φαγητό μας. Τον έβαλα να κάτσει μέσα σε μπόλικο κόκκινο κρασί για 6-7 ώρες, στο οποίο πρόσθεσα  μια καλή κουταλιά δεντρολίβανο ξερό, μερικούς κόκκους μπαχάρι και λίγο κουρκουμά.
Κατά την διάρκεια του μαριναρίσματος τον γύρισα 2 φορές από όλες τις πλευρές του.

Και όταν ήρθε η ώρα του μαγειρέματος η διαδικασία  πραγματοποιήθηκε ως εξής:  μέσα σε βαθιά κατσαρόλα έβαλα ελαιόλαδο να κάψει.  Σοτάρισα τον κόκορα απ' όλες τις πλευρές, αφού τον είχα αφαιρέσει από την μαρινάδα του και στη συνέχεια πρόσθεσα μέσα στην κατσαρόλα:
1 ποτήρι (νερού) χυμό ντομάτας,
1 ποτήρι νερό,
1 ποτήρι (κρασιού) κρασάκι κόκκινο Αύγουστος 2011(το ίδιο κρασί με το οποίο τον συνοδεύασαμε)
1/2 κουταλάκι πάπρικα καπνιστή,
1/2 κουταλάκι κάρυ,
1/2 κουταλάκι κουρκουμά,
1/2  κουταλάκι φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
1/2 κουταλάκι αλάτι χοντρό.
Από πάνω πρόσθεσα 4 πατάτες κομμένες σε κύβους και φρόντισα να σκεπάζονται καλά από τα υγρά του φαγητού μου.
Μαγειρεύτηκε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά για μία ώρα περίπου, μέχρι που είχαν μαλακώσει καλά, τόσο το πετεινάρι όσο και οι πατάτες μου.
Τέλεια αρωματισμένος από τα μπαχαρικά του αλλά και το δεντρολίβανο.
Συνοδεύτηκε από δροσερή πράσινη σαλάτα, πικάντικη φετούλα και κρασάκι κόκκινο
Αύγουστος 2011.
Πιστεύω πως αξίζει να κάνετε μια δοκιμή.