21.4.17

Η τελευταία μηλόπιτα της χειμερινής σαιζόν

Χριστός Ανέστη φίλες και φίλοι.
Το Πάσχα με τα έθιμά του και τις μυρωδιές του ανήκει πια στην ιστορία (την προσωπική του καθενός...)
Ελπίζω να περάσατε καλά και έτσι όπως ενδεχομένως το είχατε σχεδιάσει.
Και του χρόνου λοιπόν!

Αλλά τώρα είμαστε εδώ... και  αναρωτιώμαστε τι έγινε και πάλι με τον καιρό;
Μας έμειναν οι ωραίες θερμοκρασίες της Μεγάλης Εβδομάδας, καθώς και από τη μέρα της Λαμπρής... Και τώρα πάλι μια πάνω... μια κάτω!

Προσωπικά τον αποχαιρέτισα εδώ και μέρες τον χειμώνα και δεν θέλω να γυρίσει πίσω με τίποτε, οπότε θα τον γλυκάνω με τα δικά του αρώματα μπας και το πάρει απόφαση και φύγει :-))
Αντίο χειμώνα με την τελευταία μηλόπιτα σου.

Μηλόπιτα που έφτιαξα πειραματικά με τα φύλλα του Νώε, είχα άλλωστε πει ότι είχα και μια σκέψη για γλυκάκι με τούτο το προϊόν, όταν σας πρωτοέγραψα για τα φύλλα του Νώε και τα λαζάνια χορταρικών που έκανα, καθώς και μερικά μήλα που έπρεπε να αξιοποιηθούν το συντομότερο.


Υλικά για ένα τετράγωνο πυρέξ
Για την γέμιση:
80 γραμ. βούτυρο αγελάδος,
6-7 μήλα διάφορα καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους,
2 αχλάδια επίσης καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους,
χυμός από ένα λεμόνι,
2 κουταλιές της σούπας μαύρη σταφίδα,
3 κουταλιές καστανή ζάχαρη
1,5 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
1/2 κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο,
1,5 κουταλιά  κόρν φλάουερ,
1 ποτηράκι κρασιού κονιάκ.

Για την κρέμα επικάλυψης:
40 γραμ. λιωμένο βούτυρο,
200 γραμ. στραγγιστό γιαούρτι,
100 γραμ. γάλα φρέσκο
1 μεγάλο αυγό,
2 κουταλιές καστανή ζάχαρη ή μέλι ανθέων
2 κουταλάκια υγρό εσάνς βανίλιας.

Επιπλέον υλικά: 
2 φύλλα πίτας του Νώε.

Αφού αρχικά καθάρισα και έκοψα τα φρούτα σε κύβους τα ανακάτεψα με τον χυμό λεμονιού να μην μου μαυρίσουν.
Σ' ένα τηγάνι έβαλα τα 80 γραμ. βούτυρου (σε μέτρια φωτιά να λιώνει) και καθώς έλιωνε μ' ένα πινέλο έπαιρνα ποσότητα με την οποία άλειψα το πυρέξ μου.


Έστρωσα το πρώτο φύλλο πίτας και μετά το άλειψα και από την πάνω πλευρά του.
Μέσα στο τηγάνι έριξα τα κομμένα φρούτα για να σωταριστούν και να μαλακώσουν ελαφρώς.
Πρόσθεσα τη ζάχαρη, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο, το κονιάκ, τις σταφίδες και τέλος το  κορν φλάουερ ανακατεύοντας για 2-3 λεπτά με μια ξύλινη κουτάλα.
Κατέβασα από την φωτιά και τοποθέτησα το μείγμα φρούτων πάνω στην βουτυρωμένη πίτα.


Στη συνέχεια και αφού άδειασα το τηγάνι έβαλα τα 40 γραμ. βούτυρο (αυτά της κρέμας...) να λιώνουν και βουτύρωσα το δεύτερο φύλλο και από τις δύο πλευρές πατώντας πια καλά πάνω από το μείγμα των φρούτων.


Μέσα το τηγάνι είχε μείνει λίγο βούτυρο ακόμη και σ' αυτό πρόσθεσα το γιαούρτι, τη ζάχαρη, το εσάνς βανίλιας καθώς και το αυγό που είχα χτυπήσει με το κρύο γάλα.
Ανακάτεψα για λίγο με τον αυγοδάρτη και η κρέμα ήταν έτοιμη.  Δεν ήθελα κάτι πολύ βαρύ στη γεύση και νομίζω πως αυτό το μείγμα ήταν αρκετά καλό για την σκέψη εκείνης της ώρας.


Το έστρωσα πάνω από το δεύτερο φύλλο πίτας του Νώε, πασπάλισα και με λίγη καστανή ζάχαρη ακόμη και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα για 20-25 λεπτά.
Το άφησα να σταθεί άλλη μισή ώρα ώστε να κρυώσει και έτοιμο για σερβίρισμα.

Σας εύχομαι ότι καλύτερο για το Σαββατοκύριακο που έρχεται και μακάρι να μην είναι πολύ "χειμωνιάτικο".

6.4.17

Μια ζύμη...δυο παρασκευάσματα

Όταν οι απόψεις διαφέρουν και δεν μπορείς να ικανοποιήσεις όλα τα γούστα...καθώς εσύ είσαι ένας άνθρωπος με μόνον δύο χέρια... δεν έχεις παρά να μοιράσεις τα πράγματα στη μέση.
Στο σπιτικό μου συμβαίνει συχνά αυτό, ειδικά όταν μιλάμε για το φαγητό της επόμενης μέρας ή το "μπινελικάκι" της ίδιας μέρας!!
Προσέξατε πως τοποθέτησα τον όρο, μπινελικάκι της ίδιας μέρας. Γλυκό θέλω...τώρα το θέλω!

Έτσι λοιπόν προσπαθώ πάντα να βρίσκω λύσεις σαν αυτή που ακολουθεί, κάνοντας τα χατίρια όλων μας.
Με μία ζύμη, που ετοιμάστηκε στον αρτοπαρασκευαστή, όσο έκανα κάτι άλλο (σιδέρωμα στην συγκεκριμένη περίπτωση) έφτιαξα δύο διαφορετικά πράγματα.

Κρουασανάκια νηστίσιμα και μαλακά κουλουράκια κανέλας




Για τη ζύμη, έβαλα στον αρτοπαρασκευαστή μου τα ακόλουθα υλικά: 
1 μπουκαλάκι πορτοκαλάδα με ανθρακικό,
1/2 κούπα ελαιόλαδο,
1,5 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
1/2 κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική (ή υγρό εσάνς)
ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
3 κουταλάκια καστανή ζάχαρη,
1/2 κουταλάκι αλάτι,
180 γραμ. αλεύρι καλαμποκιού,
320 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1 φακελάκι ξηρή μαγιά.


Επιπλέον υλικά: 3 κουταλιές καστανή ζάχαρη ανακατεμένη με 2 κουταλάκια κανέλα. 2 κουταλιές ζεστό νερό ανακατεμένο μ' ένα κουταλάκι θυμαρίσιο μέλι.
Και για τα κρουασάν: 3 κουταλιές ζεστό σοκολατένιο ταχίνι και λίγη κανέλα.
Βέβαια μπορείτε να βάλετε κανονική πραλίνα φουντουκιού ανακατεμένη με 80 γραμ. κρεμώδες τυρί, αν δεν νηστεύετε, και θα έχετε ένα εξαιρετικά γευστικό κρουασανάκι..

Η ζύμη μου ήταν έτοιμη σε 1 ώρα και 20 λεπτά, οπότε μετά το 1/3 της έγινε κουλουράκια και η υπόλοιπη ανοίχτηκε σ' ένα μεγάλο στρογγυλό φύλλο, τραβώντας τον δικό της δρόμο :-)


Τα κουλουράκια, όσο ένα μεγάλο καρύδι στο μέγεθος το ζυμαράκι που το έπλασα μπαστουνάκι και μετά το έκλεισα σε κύκλο αλείφτηκαν με υδρόμελο και μετά έκαναν ένα μπανάκι μέσα σε ζάχαρη καστανή ανακατεμένη με κανέλα σκόνη.


Μπήκαν στο ταψί πάνω σε αντικολλητικό χαρτί και μετά σε ελαφρώς ζεστό φούρνο για το δεύτερο φούσκωμα.


Η ζύμη που ανοίχτηκε σε φύλλο στρογγυλό, αλείφτηκε με ελαφρώς ζεσταμένο σοκολατένιο ταχίνι και μετά χωρίστηκε  σε 8 ίσα τρίγωνα, τα οποία μεταμορφώθηκαν ρολλάροντας από την φαρδιά πλευρά προς στην στενή σε κρουσάν.

Αλείφτηκαν επίσης με υδρόμελο και μετά με την υπόλοιπη καστανή ζάχαρη και κανέλα και μπήκαν και αυτά στον φούρνο για μισή ώρα, ώστε να φουσκώσουν.


Έψησα στους 170 βαθμούς με αέρα (ταυτόχρονα τα δύο ταψιά μου) για 25 περίπου λεπτά.
Όλοι χαρούμενοι και ικανοποιημένοι θέλω να πιστεύω..., καθώς μέχρι την επομένη το απόγευμα δεν είχε μείνει παρά μόνον ένα μονάκριβο κουλουράκι που το γεύτηκα παρέα με τον απογευματινό καφέ μου!

Κουλουράκια τραγανιστά απ' έξω και μαλακά πιο μέσα χάρη στο μέλι και την κρούστα ζάχαρης
Κρουασανάκια μαλακά μέσα κι' έξω καθώς η ζύμη με το λάδι τα βοηθά να είναι πιο συμπαγή και πιο "ψωμένια" στην υφή τους.

Σας εύχομαι δύναμη και αντοχή και με το καλό στις μέρες της Εβδομάδας των Παθών και της Ανάστασης, που όλο και πλησιάζουν.

2.4.17

Μπακαλιάρος του "περιβολιού"

Λίγες καυκαλήθρες, λίγα μυρώνια, ένα πράσο... είχαν ξέμειναν από την τελευταία χορτόπιτα καθώς μου φάνηκε πολύ το υλικό που είχα ετοιμάσει.
Τα κράτησα σε σακουλίτσα καθαρή στο ψυγείο και δύο ημέρες μετά ταίριαξαν απόλυτα με τον παστό μπακαλιάρο που είχα στο ψυγείο, καθώς δεν τον μαγείρεψα την ημέρα της εθνικής μας γιορτής, λόγω πρόσκλησης σε συγγενικό μας σπίτι.
Και έτσι έγινε το "ορεσίβιο" ψαράκι  όπως χαρακτηρίζεται ο παστός μπακαλιάρος,
μπακαλιάρος του περιβολιού.



Υλικά για 2 άτομα.
5-6 φυντάνια καυκαλήθρες,
5-6 φυντάνια μυρώνια,
1 μεγάλο πράσο κομμένο σε ροδέλες,
1 μέτριο κρεμμύδι κομμένο σε μικρά μισοφέγγαρα,
2 μέτριες πατάτες κομμένες μπαστουνάκια (όπως τις κάνουμε για να τις τηγανίσουμε)
1 φύλλο παστού μπακαλιάρου καλά ξαλμυρισμένου,
1, φλιτζάνι σπιτική σάλτσα ντομάτας,
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο,
1/3 φλιτζανιού νερό,
ελάχιστο αλάτι (για τα χόρτα κυρίως) πιπεράκι και πάπρικα γλυκιά.


Αρχικά έβαλα τον μπακαλιάρο για ξαλμύρισμα από την προηγούμενη μέρα, αλλάζοντάς του συχνά νερά.
Την επομένη ξέπλυνα τα χόρτα και τα καθάρισα αν χρειαζόταν από κίτρινα φυλλαράκια.
Τα έκοψα αρκετά μ' ένα μαχαίρι (όχι όμως πολύ ψηλά).
Καθάρισα και έπλυνα επίσης το πράσο κόβοντάς το ροδέλες.
Το ίδιο και το κρεμμύδι. Και τέλος τις πατάτες μου σε μπαστουνάκια.


Την σάλτσα τομάτας την είχα έτοιμη πριν δύο ημέρες στο ψυγείο, καθώς είχαν ωριμάσει κάποιες τομάτες που αγόρασα.


Στο ταψί μου έστρωσα τα 2/3 των λαχανικών (μυρώνια, καυκαλήθρες) το πράσο και το κρεμμύδι.
Έβαλα και τις πατάτες και επάνω ξάπλωσα το φιλέτο του μπακαλιάρου ολόκληρο και με το δέρμα προς την πλευρά των μυρωδικών.
Ράντισα όλα με το μισό ελαιόλαδο, το λίγα αλάτι κυρίως πάνω στα λαχανικά.
Και κάλυψα με τα υπόλοιπα χόρτα το σώμα του μπακαλιάρου.
Κουταλιές σάλτσας ντομάτας πάνω στα χόρτα και στο ψάρι.
Πασπάλισα με πιπέρι και πάπρικα και τέλος το νεράκι γιατί έχουμε τις πατατούλες που πρέπει να ψηθούν καλά.


'Εβαλα σε ελαφρώς προθερμασμένο φούρνο τα ταψί μου και έψησα με αέρα στους 180 βαθμούς για 45 περίπου λεπτά. Έτοιμο.
Νόστιμο και αρκετά ελαφρύ.
Ζεστό ψωμάκι, ένα ποτηράκι κρασί από δίπλα και όλα καλά :-))
Φάγαμε δόξα τον Θεό και σήμερα (είπα χαρακτηριστικά...).
Μεγάλος προβληματισμός αυτό: το τι θα φάμε σήμερα, δεν συμφωνείτε;
Καλή Κυριακή σας εύχομαι.