Ελλάς ....γλυκειά μαρμελάς!

Η απάντηση του κου Denis Vaden, στο άρθρο που έχει δημοσιευτεί στον ιστότοπο, σχολιάζοντας το γιατί οι "Ελληνες δεν θα βγουν απο την κρίση" που δημοσίευσε η γερμανική εφημερίδα Bild-Zeitung, ήταν η ακόλουθη και την δημοσιεύω αυτούσια (ελπίζοντας ότι έχω την συγκατάθεσή του μιας και συντάσσομαι σε αρκετά μαζί του).

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

Η Ελλάς - γλυκιά μαρμελάς δέν πρόκειται νά εξέλθει τής κρίσεως όχι επειδή έπαιρναν σύνταξη οι νεκροί, καθότι τούτο έχει ως αντιστάθμισμα τήν μή χορήγηση συντάξεως σε ζωντανούς οι οποίοι είχαν πληρώσει ασφάλιστρα... Δέν θά εξέλθει διότι οι κάτοικοί της αποβλακωμένοι από τηλεόραση, κινηματογράφο, τύπο, διαφημιστές και ο ένας από τόν άλλον έχουν εθιστεί και είναι εξηρτημένοι από καταστροφικές συνήθειες. Οι απόψεις τους, τά πιστεύω τους, τό είναι τους είναι όλα δοτά. Όλα προκάτ. Και οι «ξειόστροφοι» και οι «αριστερόστροφοι» καί οι ενδιάμεσοι, παράμεσοι, άμεσοι... Όλοι, μά όλοι έχουν ενταχθεί σε διάφορες στάνες και μαντριά ανάλογα με το δόλωμα που τσίμπησαν και γατζώθηκε πάνω τους καλύτερα... Μάχονται, τσακώνονται, κορδώνονται, υψώνονται, ταπεινώνονται, γκαρίζουν, μουγκρίζουν, βρίζουν και τσιρίζουν κι έτσι οι άλλοι σέ βάρος τους αλωνίζουν... Ποιοί είναι οι «άλλοι», μά όπου τα πρόβατα και οι βοσκοί. Βοσκοί, λοιπόν, προβατανθρώπων είναι όσοι έχουν μυαλό πρακτικό, όσοι είναι ικανοί στο ψέμα και την υποκρισία και όσοι γνωρίζουν και καλλιεργούν τήν ψυχολογία τού όχλου...
Δελέασαν και μάζεψαν τόν καλόπιστο μωρόπιστο λαό σέ πόλεις, μακριά από τήν αγροτική παραγωγή και μακριά από τίς βιομηχανίες, τόν μετέτρεψαν σε καταναλωτικό, μοδόπληκτο παράσιτο, τά παιδιά του σε πρεζόνιους ή σούργελα τών οποίων το όνειρο είναι νά γίνουν πχ. «γραικυλικά είδωλα» (greek idol) ήτοι κιναιδίζοντα, σοβαντισμένα, λιγουροξενομανή και δουλοπρεπή μαριονετάκια εάν πάρουν τήν σφραγίδα τής έγκρισης τών αρχιερέων τής αποβλάκωσης, τών γελοίων -πλην όμως κονομημένων- σαλτιμπάγκων που κάθονται στον πάγκο και δικάζουν....

Κι όλα αυτά, γιατί η Ελλάς, πλουσιότατη σε ορυκτά, πανέμορφα νησιά και σε θέση στρατηγική έχει αξία. Αξία για όσους είναι σε θέση νά τήν εκτιμήσουν.... Κι έτσι, φέρανε εδώ και ξένους εισβολείς, από χώρες περισσότερο δικτατορικές και φανατισμένες, ώστε νά διδάξουν τόν τρόμο, τόν φόβο και τήν ανέχεια στον βλάκα λαουτζίκο και τελικά νά τον αντικαταστήσουν ως πρόβατα προβατότερα και ως ηλιθιότεροι ηλίθιοι με πείρα και περγαμηνές καλύτερες από τις χώρες - φυλακές τους.... Οι εν Ελλάδι Πακιστανοί, Μπαγκλαντεσιανοί, Νέγροι, Ινδοί, Αλβανοί, Τζατζικιστανοί δέν πρόκειται νά έχουν αντιρρήσεις για το ξεπούλημα νησιών, ορυκτών και εδαφών... Αρκεί νά χουν ένα κομμάτι ψωμί και τό ελεύθερο νά γεννοβολούν σαν τα κουνέλια και νά υμνούν τόν πχ. Αλλάχ (Μεγάλη νά ΄ναι η ...χάρη του)...

 """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

Τα σχόλιά σας πάντα ευπρόσδεκτα, και η φωτογραφία σχετική με το άρθρο για να γλυκάνουμε τον πόνο μας, από την πρόσφατη φραουλόμαρμελάδα μας.

Φραουλομαρμελάδα εύκολη και απλή, αλλά με άρωμα και γεύση που ενθουσιάζουν

ενάμιση κιλό φράουλες (πλυμμένες και καθαρισμένες από τα κοτσανάκια τους).

ένα κιλό ζάχαρη,1 κουταλάκι κοφτό βανίλλια κρυσταλλική, χυμό από μισό μεγάλο λεμόνι.

Πλένετε και καθαρίζετε τις φράουλες, τις μεγάλες τις κόβετες στα 3 ή 4 κομμάτια ανάλογα το μέγεθος. Τις τοποθετείτε σε αντικολλητική κατσαρόλα, σε στρώμματα ενδιάμεσα καλυμμένα με την ζάχαρη και τις ξεχνάτε για κανένα 4ωρο μέσα στην κατσαρόλα, έτσι ώστε να βγάλουν τον χυμό τους.

Ανάβετε φωτιά, μέτριο προς το δυνατό στην αρχή και μόλις πάρουν να βράζουν χαμηλώνετε την φωτιά. Βράζετε για κανένα τέταρτο της ώρας στην συνέχεια ρίχνετε την βανίλια και τον χυμό λεμονιού αφήνετε να βράσουν κανένα 10 λεπτο ακόμη. Συχνά - πυκνά ανακατεύετε το μείγμα κι' αν χρειαστεί "ξαφρίζετε", αλλά δεν απομακρύνεστε από την κατσαρόλα, για όσο διάστημα βράζετε, γιατί γρήγορα φουσκώνει και μπορεί να έχετε ατυχήματα (την έχω πατήσει γι' αυτό και σας το γράφω).

Κατεβάζετε από την φωτιά. Αφήνετε την μαρμελάδα να κρυώσει και την επομένη την βράζετε κάπου 6-7 λεπτά ακόμη. Όπως είναι ζεστή την βάζετε σε αποστειρωμένα βάζα. Τα κλείνετε καλά. Αναποδογυρίζετε και αφήνετε να κρυώσει. Μετά είστε έτοιμοι για κατανάλωση.

Η Ελλάς - γλυκειά μαρμελάς...θέλω να ελπίζω κύριε Vaden,  πως κάπως θα καταφέρει με τον χρόνο ν' ανακάμψει.

Μια μεγάλη παρέα...που ίσως να μπορεί να βοηθήσει!

Γνωρίζοντας πως είμαστε μια μεγάλη "παρέα" και μια μεγάλη "κοινότητα" ανθρώπων που μας ενδιαφέρουν πολλά πράγματα, αλλά η μαγειρική και η ζαχαροπλαστική  μας ενώνουν
εφραίνοντας τις καρδιές μας, μ' έχετε κάνει να θέλω να μιλάω συχνά για σας (και μ' εσάς)  και να λέω πως έχω αποκτήσει νέους καλούς φίλους και νέους καλούς γνωστούς (μιας και με όλους δεν έχουμε καταφέρει να συναντηθούμε και να γνωριστούμε) μέσα από αυτήν την κοινότητα.

Με το θάρρος αυτής μας λοιπόν της γνωριμίας, με την αγάπη και τον σεβασμό που όλοι μου έχετε εμπνεύσει με τις δημιουργίες σας, με την ελπίδα ότι η κοινότητα αυτή είναι γεμάτη με συναισθήματα και αμοιβαίο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους γύρω της, έρχομαι να ανεβάσω τούτο το post, ζητώντας την πλήρη κατανόησή σας, αλλά και την ελάχιστη ίσως βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε  όλοι μας σ' ένα νέο παιδί.
Γιατί το ελάχιστο το δικό μας, μπορεί να είναι το "μέγιστο" στην ζωή κάποιου άλλου.

Πρόκειται για ένα παλικάρι 22 ετών τον Αντρέα (ανηψιό φίλου και καλού συναδέλφου) που πάσχει από μια αρκετά δύσκολη ασθένεια. Πριν λίγο καιρό και εντελώς απρόσμενα, οι ιατρικές εξετάσεις αποκάλυψαν ότι πάσχει από «δεσμοπλαστικό όγκο από μικρά κύτταρα», μία σπάνια και πολύ σοβαρή ασθένεια, που πλήτει άρρενες σε εφηβική και νεανική ηλικία. 
Χρειάζεται λοιπόν αυτός και οι γονείς του, την ηθική αλλά και την υλική μας συμπαράσταση.

Γνωρίζω πως οι καιροί είναι δύσκολοι.
Πώς τα καθημερινά άγχη και υποχρεώσεις βαραίνουν στους ώμους όλων μας όλο και περισσότερο. Αλλά κάποιες φορές χρειάζεται να κάνουμε την "υπέρβαση" για να αιστανθούμε εμείς καλύτερα μέσα στις ψυχές μας.

Αν λοιπόν, μπορείτε να βοηθήσετε ένα νέο παιδί, που είναι όμως παιδί σαν τα δικά μας μην το ξεχνάτε αυτό, κάντε το.

Και το ελάχιστο που θα μπορούσατε να προσφέρετε, να ξέρετε πως θα ΕΚΤΙΜΗΘΕΙ αφάνταστα.  Μιλάμε για αγώνα ζωής.
Αν πάλι θέλετε να προωθήσετε τούτο το post σε άλλους δικούς σας αναγνώστες και φίλους κάντε το, η βοήθεια ίσως έρθει από 'κει που δεν το περιμένουμε.

Σας ευχαριστώ που με διαβάσετε μέχρι τέλος.
Σας ευχαριστώ για ότι κάνετε για τον Αντρέα (δευτεροετή φοιτητή στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Ε.Μ.Π.).

Τα στοιχεία τραπέζης όπου μπορείτε να καταθέσετε, όποιο χρηματικό θέλετε είναι τ' ακόλουθα ο :

Αρ. Λογ. : 891/601260-44,  Εθνική Τράπεζα
Όνομα Δικαιούχου: Ραικόφτσαλη Πηνελόπη
IBAN Λογαριασμού: GR3501108910000089160126044
Δ.SWIFT ΤΡΑΠΕΖΑΣ (BIC) ETHNGRAA
 

Ε-mail επικοινωνίας: raik2151@gmail.com
                               vtsousis@gmail.com

Μια ενημέρωση σήμερα 1/9/2011 τα νέα του Αντρέα είναι καλά. Η πρώτη φάση στο Memorial, δείχνει θετική. Θα έρθουν και άλλες βέβαια και από δω και πέρα μόνον ο Θεός μπορεί να γνωρίζει. 

Ελπίζουμε πάντα.

Σιροπιαστό Κέϊκ με μαρμελάδα.

Όταν κάτι είναι πολύ γλυκό, συνηθίζουμε να λέμε την έκφραση: είναι σαν σιρόπι, ή γλυκό σαν σερμπέτι!
Αλλά για να είστε σίγουροι ότι αυτό που φτιάξατε, δεν θα "λαπαδιάσει" κιόλας με το πολύ σιρόπι, ένας είναι ο ασφαλής τρόπος.
Η χρήση σιμιγδαλιού στο μείγμα.
Και εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι :-) μιας και το γλυκάκι της χθεσινής γιορτής (Χρόνια Πολλά σε όλες τις Μητέρες του κόσμου) έγινε στα γρήγορα και μ' ένα σχετικό άγχος λόγω έλειψης χρόνου.

Προσωπικά τα πολύ γλυκά (γλυκά) δεν μου αρέσουν.
Το σιρόπιασμα θέλω να είναι τέτοιο που να μου δώσει την μαλακιά υφή για παράδειγμα στον σιμιγδαλένιο χαλβά που τον θέλω "νωπό" αλλά χωρίς να λασπώσει όμως.
Στο γλυκό του ταψιού, να μην τρέχει  το σιρόπι μέσα στο ταψί μου, αλλά να το νοιώθεις όταν γεύεσαι το γλυκό! Για τέτοιες καταστάσεις μιλώ.

Στο σιροπιαστό κέϊκ, όπως αυτό που σας παρουσιάζω, τα πράγματα είναι κάπως πιο σύνθετα, μιας και πρέπει να παντρέψουμε το σιμιγδάλι με το αλεύρι, για να έχουμε ωραίο σε "φούσκωμα" κέϊκ που να σηκώνει σιρόπι, χωρίς να μας "λασπώσει".

Υλικά που χρησιμοποίησα:
1 και 1/2 κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1 κούπα σιμιδάλι ψηλό,
1 κούπα ζάχαρη,
1/2 κούπας λιωμένη μαργαρίνη,
6 αυγά μέτρια,
2 κουταλάκια του γλυκού μπεϊκιν,
1 κουταλάκι του γλυκού βανίλια σκόνη,
ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
χυμό από το ίδιο μεγάλο πορτοκάλι.

Σε βαθύ μπολ βάζετε την ζάχαρη μαζί με το ξύσμα του πορτοκαλιού και την βανίλια, τ' ανακατέβετε μ' ένα κουτάλι και τ' αφήνετε να σταθούν για κανένα 10 λεπτο, έτσι ώστε να ενωθούν τ' αρώματα με την ζάχαρη.
Στην συνέχεια ρίχνετε όλα τα υλικά και ανακατεύετε το μείγμα με το μίξερ μέχρι να γίνουν ομογενή στην υφή, σαν ελφρώς πυκτός χυλός.
Βάζετε τον χυλό σε καλά βουτυρωμένη φόρμα, και τον ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 40 περίπου λεπτά στους 180 βαθμούς. Κάνετε το τεστ με το καλαμάκι ή το μαχαιράκι...
Όταν το βγάλετε από τον φούρνο αφήνετε να σταθεί 6-7 λεπτά και στο διάστημα αυτό έχετε ετοιμάσει το σιρόπι.
Για το σιρόπι θα χρειαστείτε:
1 κούπα νερό
1 κούπα χυμό πορτοκαλιού
1 και 1/2 κούπες ζάχαρη μαύρη.

Τα βάζετε να βράσουν μαζί, για 6-7 λεπτά μέχρι να δέσει το σιρόπι (τον χρονο δεσίματος τον μετράμε αφού έχει αρχίσει να βράζει).

Βγάζετε το κέϊκ από τον φούρνο, όχι όμως από την φόρμα κάνετε μερικές τρύπες μ' ένα ξύλινο σουβλάκι στο σώμα του και το περιχύνετε με το σιρόπι.  Το αφήνετε κατά μέρος και το ξεχνάτε, μέχρι να πιεί το σιρόπι. Το σιγδάλι, θα κάνει την δουλειά που πρέπει για λογαριασμό σας.

Αφού πια κρυώσει και έχει πιει το σιρόπι, ξεφορμάρετε σε πιατέλα σερβιρίσματος. Ζεστένετε 3 κουταλιές μαρμελάδα βερίκκοκο ή πορτοκάλι με μισό κουταλάκι του γλυκού νερό. Την αφήνετε να γίνει κάπως ρευστή και γαρνίρετε το κέικ με την βοήθεια μιας μικρής σπάτουλας.
Μόλις κρυώσει η μαρμελάδα (4-5 λεπτά) είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.
Καλή σας απόλαυση.

Τάρτα Γκανάζ... αποχαιρετώντας την σοκολάτα!

Καθώς καλοκαιριάζει, όλο και λιγότερη σοκολάτα μπαίνει στις προτεραιότητες των μαγειρικών μας δημιουργιών. Αλλά να, ήταν κάτι σοκολατένια αυγά, που δεν καταναλώθηκαν και μου έδωσαν την ευκαιρία για έναν αποχαιρετισμό στην σοκολάτα!
Άντε μέχρι τον προσεχή χειμώνα :-)
Στάθηκαν λοιπόν η αφορμή για τούτη την τάρτα γκανάζ με την κάπως ιδιαίτερη ζύμη, μια ζύμη πιο ανάλαφρη σε υφή, από την γνωστή pat brize, που θυμίζει κάπως το πατεσπάνι, αλλά έχει περισσότερη χάρη ίσως από αυτό.

Υλικά που χρειάστηκαν για την τάρτα:
200 γραμ. βούτυρο,
100 γραμ. ζάχαρη άχνη,
100 γραμ. (ίσως κάτι παραπάνω) αλεσμένο καραμελωμένο φουντούκι,
2 αυγά,
1 κουταλάκι κοφτό κρυσταλλική βανίλια,
70 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Για την γκανάζ:
300 γραμ. σοκολάτα κουβερτούρα
200 γραμ. σοκολάτα γάλακτος
100 γραμ. βούτυρο
1 μικρή κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά (ή κανονική).

Τέλος, για την σάλτσα φράουλας.
600 γραμ. φράουλες κομμένες σε κομμάτια
μισό φλυτζάνι ζάχαρη
λίγη βανίλια κρυσταλλική.
Την σάλτσα την είχα φτιάξει την προηγούμενη εβδομάδα, και απλώς στην τάρτα βρήκε μια πολύ αξιοποιήση. Μπορείτε να την παραλείψετε, αλλά "χαρίζει" ιδιαίτερη γεύση στο γλυκό.

Για την ζύμη της τάρτας, ξεκινάμε...
Σε βαθύ μπολ χτυπάτε το βούτυρο με την άχνη μέχρι ν' αφρατέξουν. Προσθέτετε ένα, ένα τα αυγά καθώς συνεχίζετε το χτύπημα. Προσθέτετε την βανίλια καθώς και το καραμελωμένο φουντούκι (καραμελωμένο αμύγδαλο,αλλά και φυστίκι αιγίνης ταιριάζουν πολύ επίσης) που προηγουμένως έχετε αλέσει σε σκόνη, με την βοήθεια του multi. Τέλος ρίχνετε το αλεύρι κι' ανακατεύετε καλά.
Στρώνετε το μείγμα με την βοήθεια μιας σπάτουλας σε φόρμα σιλικόνης.

Την βάζετε στο ψυγείο για 2 ώρες να σταθεί και να σφίξει και στην συνέχεια την ψήνετε για 20-25 λεπτά, σε καλά προσθερμασμένο φούρνο στους 170 με 180 βαθμούς και ανάλογα με τον φούρνο, σ' αέρα.  Βγάζετε την τάρτα από τον φούρνο αφήνετε να σταθεί κάπως, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία για την γκανάζ.

Για να φτιάξετε τώρα την γκανάζ...
Σε μια αντικολλητική κατσαρόλα, ρίχνετε την σοκολάτα και τα δύο είδη, το βούτυρο που της αναλογεί καθώς και την κρέμα γάλακτος. Σε μέτρια φωτιά βάζετε τα υλικά να "μαγειρεύτουν" ενώ με την βοήθεια ξύλινης σπάτουλας ανακατεύετε συνεχώς ώστε να ενωθούν σε παχύρευστη σοκολατένια κρέμα.

Μετά την έξοδο της τάρτας από τον φούρνο, χαράζετε ελαφρά τα τοιχώματα της από την φόρμα και αφήνετε να κρυώσει ελαφρά. Ρίχνετε την γκανάζ και την μοιράζετε ομοιόμορφα πάνω στην τάρτα. Την ξεχνάτε για  2-3 ώρες. Μην της ρίχνετε κλεφτές ματιές, δεν ήρθε ακόμη η ώρα της!

Στην συνέχεια βάζετε την τάρτα στο ψυγείο για να σφίξει καλά (2 ώρες είναι ένα καλό διάστημα).
Την χαράσετε ελαφρά και με προσοχή για να μην κόψετε την φόρμα σιλικόνης την οποία και αφαιρείτε τελείως. Βάζετε την τάρτα σε πιατέλα σερβιρίσματος και είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.
Ντεκοράτε με σάλτσα φράουλας ή με φρέσκιες φράουλες (ή ότι άλλο σας αρέσει, το γλυκό πορτοκάλι επίσης δένει πολύ όμορφα).

Για να φτιάξετε την σάλτσα φράουλας... πλένετε καλά τις φράουλες, αφαιρείτε τα κοτσανάκια, τις κοβέτε σε κομμάτια αν είναι μεγάλες και τις βάζετε μέσα σε κατσαρόλα μαζί με την ζάχαρη και την  βανίλια. Τις αφήνετε για 3/4 ώρας με την ζάχαρη σκεπασμένες, να βγάλουν τα υγρά τους και μετά αρχίζετε τον βρασμό. Θα χρειαστούν περίπου 20-25 λεπτά για να πάρετε έναν ωραίο, μυρωδάτο και τέλειο χρωματικά αρωματικό πολτό. Τέλειος για γλασσάρισμα παγωτού, γιαουρτίου ή τάρτας.

Καλή σας απόλαυση και δώστε ραντεβού με τις σοκολάτες πάλι τον χειμώνα!
Μέχρι τότε άλλες γλυκειές γεύσεις θα μας συνοδεύουν, αφού οι γλυκατζήδες (σαν εμένα τουλάχιστον) ελάχιστα μπορούμε να τις απαρνηθούμε.

"ΠΥΞΙΔΑ" συμπαράστασης

Μιας και συζητάμε για θέματα διατροφής, ας κάνουμε τον "κόπο" να τα δούμε και από μια άλλη οπτική γωνία.
Αυτήν, την "διπλανής πόρτας".
Του γείτονα μας, ή του συμπολίτη μας.
Είναι καλό να υποστηρίζουμε προσπάθειες ανθρώπων, που βάζουν το χρόνο και την διάθεσή τους μπροστά, για να βοηθήσουν κάποιους ανάμεσα μας που έχουν ανάγκη.

Η Πυξίδα  είναι ένας μη κερδοσκοπικός φορέας που έχει στόχο την Ψυχική και Κοινωνική υποστήριξη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας στις 15 Μαϊου, θα κάνει δωρεάν διανομή τροφίμων (που έχει συλλέξει από μεγάλες εταιρίες του κλάδου) και θα τα μοιράσει σε οικογένειες του Δήμου Δραπετσώνας-Κερατσινίου, στην πλατεία Κύπρου (από τις 10.00 π.μ. - 13.00 μ.μ.).

Εάν έχετε διάθεση να βοηθήσετε μπορείτε να το κάνετε ερχόμενοι σε επαφή με τους αρμοδιούς της Πυξίδας.

Τρία κεράκια

Τρία χρόνια παρέας μέσα από τούτο το blog.

Ποτέ δεν περίμενα ότι θα κράταγε τόσο πολύ καιρό, το ομολογώ :-))
Το ξεκίνησα, για λόγους προσωπικής πειθαρχίας και καταγραφής κάποιων συνταγών που έφτιαχνα, μιας και το παλαιό ομαδικό blog του Hungry for life, είχε πλέον κάνει τον κύκλο του για τα τότε ενεργά μέλη. Και πέρασε με την σειρά του στην ιστορία του Blogging, μετά από το παλαιότερο Hungry, το καταχωρημένο πλέον όνομα ανήκει στην φίλη Ζαμπία.

Όπως και να χει, σας ευχαριστώ πολύ όλες και όλους που τόσο καιρό με τιμήσατε με τα γραφόμενα σας.
Σας ευχαριστώ για το γεγονός ότι κάποιοι ανάμεσά σας, είχαν την διάθεση να γνωριστούμε και από κοντά και να τα πούμε.
Είναι σημαντικό τελικά που καταφέραμε να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλο και να ξεπεράσουμε την εικόνα της ανωνυμίας, που προσφέρει με τον τρόπο του το Διαδίκτυο.

Για κέρασμα λοιπόν, δροσερή τούρτα με κεράσια.
Πάντα φτιάχνουμε κάτι για να έχουμε αφορμή να σβήνουμε κεράκια εμείς στο σπίτι μας...και για την πλάκα μας ακόμη, μιας και το "έχω γεννέθλια" είναι η αγαπημένη ατάκα του Θ.
Να μαστε όλοι καλά.
Γεροί, δυνατοί, αισιόδοξοι όσο μας παίρνει και με όρεξη για γευστικά πράγματα.

Υλικά που θα σας χρειαστούν:
3 πακέτα mini cookies σοκολάτας.
μισή κούπα αλεσμένο φουντούκι
3 κουταλιές σούπας μαργαρίνης λιωμένη.
1 φακελάκι ζελέ κεράσι
1 μεγάλο πακέτο κρεμώδες τυρί
1 μεγάλη φυτική κρέμα γάλακτος (ή κανονική κρέμα γάλακτος)
1 κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική
3/4 κούπας ζάχαρη άχνη
4 κουταλιές μαρμελάδας κεράσι (ή φρούτα του δάσους)
κεράσι γλυκό του κουταλιού.

Αλέθετε τα μπισκότα και τα φουντούκια στο multis, τα ανακατεύετε με την λιωμένη μαργαρίνη και τα στρώνετε σε φόρμα με αποσπώμενο πάτο, αφού προηγουμένως της έχετε κάνει μια επένδυση από αντικολλητικό χαρτί. Ψήνετε σε μέτριο φούρνο για 8 λεπτάκια για να σφύξει ο μεγάλος μπισκοτένιος πάτος.

Σ' ένα κατσαρολάκι βάζετε ένα ποτήρι νερό να βράσει και λιώνετε το περιεχόμενο ενός φακέλλου ζελέ με γεύση κεράσι. Αφήνετε λίγο να κρυώσει και το ανακατεύετε καλά με την κρέμα γάλακτος και το τυρί.
Σε βαθύ μπολ χτυπάτε με το μίξερ μια μεγάλη φυτική κρέμα γάλακτος (ή κανονική κρέμα γάλακτος) μαζί μ' ένα μεγάλο πακέτο τυρί κρέμα.  Προσθέτε 1 κουταλάκι βανίλια σκόνη, (εκτός και διαθέτετε λοβούς βανίλιας, οπότε ακόμη καλύτερα) το οποίο θα ενισχύσετε με 3/4 κούπας ζάχαρη άχνη.
Χτυπάτε μέχρι να έχετε μια ωραία ροζ αφράτη σαντιγύ.
Στρώνετε την σαντιγύ πάνω στο μπισκότο και τα βάζετε στο ψυγείο να παγώσουν.
Στα μισά του παγώματος, θα κάνετε το ντεκόρ.
Γλυκό του κουταλιού κεράσι με δύο κουταλιές μαρμελάδας κεράσι ή φρούτα του δάσους.
Αραιώνετε την μαρμελάδα μ' ένα λίγο ζεστό σιρόπι από το γλυκό του κουταλιού.
Καλύπτετε όλη την επιφάνεια του γλυκού και στη συνέχεια στολίζετε με κερασάκια ολόκληρα (από το γλυκό).
Το βάζετε στο ψυγείο για κανά 2ώρο ακόμη.
Το βγάζετε, αφαιρείτε το τσέρκι της φόρμας, κόβετε και το πλεόνασμα του αντικολλητικού χαρτιού και είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.
Καλή απόλαυση... Οι παραλλαγές ανάλογα με το τι υλικά έχετε διαθέσιμα, με πρώτη επιλογή τις φράουλες που τώρα πια έχουν βγει για τα καλά.

The winner is....

Καλό Μήνα σε όλους μας.

Βροχερός μας μπήκε και ο Μάης... τώρα αυτό μάλλον δεν είναι και πολύ καλό σύμφωνα με την παροιμία, ας οπλιστούμε όμως με ελπίδες για τα καλύτερα που θα έρθουν.


Το μικρό κούϊζ, έφτασε στο τέλος του, μετά τις 12.00 το μεσημέρι.

Και ήρθε η ώρα για την κλήρωση όπως την είχα προγραμματίσει.

Οι δέκα υποψήφιες (μιας και ήταν μόνον γυναίκες) μπήκαν στην κάλπη μας...

... κι' ένα μικρό χεράκι, τράβηξε τον τυχερό κλήρο, μέσα από τον γαλάζιο κόκκορα.

Η τυχερή ήταν η : Λίλα!
Συγχαρητήρια καλή μου φίλη, κάτι σαν "συνομωσία" μοιάζει αυτό, αφού είχες κάνει και ειδική παραγγελία στο μαγικό χεράκι: -)
Θα την κάνουμε πράξη λοιπόν, όπως παράγγειλες, την παράδοση  από τον ίδιο το Θ. μαζί μ' ένα "σβουριχτό" φιλί!  Ελπίζω μέσα στον τυχερό σου μήνα να φτάσουμε στα μέρη σου και να γίνει μέσα στα πλαίσια σεμνής τελετής!

Καλό Μήνα να έχουμε όλες και όλοι. Υγεία να συνοδεύει τις μέρες μας και η φωτεινότητα που έχει ο Μάης να είναι και μέσα στις ψυχές μας.  Τα δε κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων, να κάνουμε προσπάθεια να μην καταπατηθούν έτσι εύκολα και "απρόσεκτα" όσο το παλεύουν...

Χρόνια Πολλά και καλά.

Γευστικό κούϊζ

Κι επειδή "κατηγορήθηκα"  από αγαπημένες φίλες, για προκλητικές φωτογραφικές αναρτήσεις, να συνεχίσω (δικαιώνοντας την φήμη μου φυσικά)  βάζοντας σας σε πειρασμό, αλλά κι' ένα μικρό κοϋίζ :-)
Για να σας δω λοιπόν...
Μπορείτε να μαντέψετε τι "εικονίζει" κάθε μια από τις ακόλουθες φωτογραφίες και πως λέγεται ίσως εις την Ιταλική γλώσσα;

Για να το δούμε καλύτερα το "αντικείμενο" του πόθου!

Και ο πρωταγωνιστής του ψυγείου τυριών (κατά την δική μου προσωπική άποψη πάντα)

Και το τελικό αποτέλεσμα όταν αποφασίσεις (που δεν θα ξεφύγεις είναι βέβαιο) να συνδυάσεις μερικά από τα πιο πάνω υλικά 

Ελπίζω να τ' απολαύσετε όσο κι' εγώ.

Ήταν πραγματικά ένας πειρασμός να τα βλέπεις μπροστά σου, αλλά φυσικά δεν μπορείς ούτε και επιτρέπεται (για λόγους δίαιτας και υγείας) να τα γευτείς όλα.

Μέσα από τα σχόλιά σας ( γιατί οι ονομασίες για τα περισσότερα απ' αυτά υπάρχουν - και αποτελούν σκονάκι στην ουσία για το κουϊζ) θα κάνω μια μικρή κλήρωση, για ένα όμορφο αναμνηστικό που θα έχει σχέση με την κουζίνα σας, έτσι σαν να είσασταν κι' εσείς μαζί μας σε τούτο το ταξίδι.

Τα σχόλιά σας μέχρι και την 1ή Μαίου στις 12.00 το μεσημέρι.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα κάνω την κλήρωση και την Δευτέρα, ως ανοιξιάτικο δώρο, θα κάνουμε την αναγγελία της τυχερής ή του τυχερού bloggoφίλου.

Η/Ο τυχερή/ρός θα παραλάβει το δωράκι του, αφού επικοινωνήσω μαζί της/του (με mail) και μου δώσει την διεύθυνσή του.

Καλή επιτυχία.

Pizza ή πίτσα... όπως κι' αν την γράφεται..

Πίτσα να ΄ναι και ότι να 'ναι!!!

Αυτό νομίζω πως είναι το σύνθημα για τους απανταχού λάτρεις αυτής της τόσο λαχταριστής λιχουδιάς.
Pizza ή πίτσα, όπως κι' αν γράφεται... όπως κι' αν προφέρεται ... δεν μπορώ να σκεφτώ, ότι ενδέχεται να υπάρχει άνθρωπος, που να μπορεί ν' αντισταθεί εύκολα σ' ένα φρέσκο και ζεστό (όχι καφτό γιατί χαλάει την γεύση του) κομμάτι πίτσας.

Να σας κάνω λοιπόν την χάρη και να σας χορτάσω με φωτογραφίες;

 

 

 

Εκείνο που σίγουρα μετράει είναι ο καλός συνδυασμός των υλικών γέμισης, με το τυρί που θα επιλέξετε να έχει τον "πρωταγωνιστικό" ρόλο στην σπιτική πίτσα σας, καθώς και ο τρόπος που θα επεξεργαστείτε τα υλικά της ζύμης.

Θυμηθείτε απλώς ότι κατά την επεξεργασία της ζύμης τα στερεά υλικά όλα μαζί ανακάτεμα σε μια λεκάνη (αλεύρι, αλάτι, μια πρέζα ζάχαρη, μυρωδικά όπως: ρίγανη, θυμάρι και αποξηραμένος βασιλικός καθώς και τα μπαχαρικά όπως: λίγο κάρυ ή σκόνη σκόρδου που δίνουν άλλο τόνο στην ζύμη) και τα υγρά πάλι όλα μαζί (νερό, ή γάλα και  ελαιόλαδο) με τελευταία πάντα την προθήκη της μαγιάς (αν μιλάμε για ξερή μαγιά), αλλιώς την νοπή μαγιά την διαλύουμε σε χλυαρό νερό ή γάλα και μετά ανακάτεμα των στερεών υλικών με τα υγρά.

Προετοιμασία ζύμης, μια ώρα πριν την χρειαστείτε οπωσδήποτε και μετά προετοιμασία των υλικών της γέμισης που αφθονούν σε συνδυασμούς.
Καλή επιτυχία σε ότι πράξετε.

Πάσχα Ελληνικόν

 ""Εἰσῆλθον εἰς τὸ μικρὸν ἐξωκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Εἷς μετὰ τὸν ἄλλον προσήρχοντο οἱ χωρικοὶ μὲ τὰς χωρικάς των καὶ μὲ τὰ καλά των ἐνδύματα.

Ὁ ἱερεὺς ἔβαλεν Εὐλογητόν.

Ὁ μπαρμπ᾿-Ἀναγνώστης ἤρχισε νὰ τὰ λέγῃ ὅλα ἀπ᾿ ἔξω, τὴν προκαταρκτικὴν προσευχὴν καὶ τὸν Κανόνα, τὸ «Κύματι θαλάσσης».

Ὁ παπᾶ-Κυριάκος προέκυψεν εἰς τὰ βημόθυρα, ψάλλων τὸ «Δεῦτε λάβετε φῶς».

Ἤναψαν τὰς λαμπάδας κι ἐξῆλθον ὅλοι εἰς τὸ ὕπαιθρον ν᾿ ἀκούσωσι τὴν Ἀνάστασιν. Γλυκείαν καὶ κατανυκτικὴν Ἀνάστασιν ἐν μέσῳ τῶν ἀνθούντων δένδρων, ὑπὸ ἐλαφρᾶς αὔρας σειομένων εὐωδῶν θάμνων καὶ τῶν λευκῶν ἀνθέων τῆς ἀγραμπελιᾶς, «neige odorante du printemps».

Ψαλέντος τοῦ Χριστὸς Ἀνέστη, εἰσῆλθον πάντες εἰς τὸν ναόν. Θὰ ἦσαν τὸ πολὺ ἑβδομήκοντα ἄνθρωποι, ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παῖδες."""

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Εξοχική Λαμπρή

Χρόνια Πολλά και με Υγεία στην Ανάσταση φίλες και φίλοι.
Η Ανάσταση και το μήνυμά της κρύβονται μέσα μας, στους επιβεβλημένους απ' άλλους, δύσκολους καιρούς που βιώνουμε. Αφήστε όμως τ' αρώματα της Άνοιξης και τα χρώματα της Πασχαλιάς να γεμίσουν με χαρά τις ψυχές σας. Είναι ότι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για τους εαυτούς μας και δεν κοστίζει τίποτε.

Καλή Ανάσταση

Χρώματα και Αρώματα...βήματα και ρόδες...

Δεύτερο μέρος φωτογραφικού ρεπορτάζ (από τις διακοπές στην Ρώμη) για να χαρίσουμε λίγο σε τούτη την μουντή εβδομάδα χρώμα και άρωμα.
Τα χρώματα είναι κινητήριος δύναμη για την ψυχή αλλά και το πνεύμα μου (σπάνια φορώ μαύρα ή σκούρα πολύ, χρώματα) και θέλω να πιστεύω πως και για πολλούς από εσάς ισχύουν παρόμοια πράγματα.
Τα χρώματα της Άνοιξης ταιριάζουν με την ψυχοσύνθεση των Ελλήνων. Μην αφήσουμε λοιπόν τις δυσκολίες που μας περιβάλλουν να μας κάνουν να τα εξοστρακίσουμε από την καθημερινότητά μας.
Απολαύστε λοιπόν, έστω κι' αν σας φαίνονται τα πράγματα "ως φάτε μάτια, ψάρια!
Απολαύστε χρώματα, από τα πιο φθηνά πράγματα όπως ένα ανθισμένο μπουκέτο σε πλανόδιο ανθοπώλη του δρόμου μέχρι τα πιο ακριβά... όπως μια Λαμποργκίνι!

 

 Και έπεται συνέχεια με άλλες εικόνες πιο γευστικές και περισσότερο ίσως δελεαστικές για τον ουρανίσκο μας.

Διακοπές στην Ρώμη...

Όλοι οι δρόμοι...οδηγούν στην Ρώμη!
Η αλήθεια είναι ότι αν έχετε γερά πόδια και σας αρέσει η πεζοπορία, η Ρώμη είναι εκεί και σας περιμένει.
Εάν δε, ο καιρός είναι καλός και η θερμοκρασία (γύρω στους 22-24 βαθμούς) η πεζοπορία είναι ο ιδανικότερος τρόπος για να την γνωρίσετε και να την' απολαύσετε.
Προσωπική μου άποψη δε:  αν δεν περπατήσεις μέσα σε μια πόλη ποτέ δεν θα την νοιώσεις δική σου. Ποτέ δεν θα δεις τις εικόνες της δικής της ζωής, με τα δικά σου όμως μάτια.
Ποτέ δεν θα μπορέσεις να κάνεις τις συγκρίσεις που της αρμόζουν (γιατί στα ταξίδια οι συγκρίσεις με την χώρα μας είναι αναπόφευκτες).

Στην δική μας εκδρομή, τούτη την φορά, θα έλεγα πως συνετέλεσαν όλα.
Οι καλές συνθήκες ταξιδιού, ο υπέροχος καιρός, η διάθεση να αφήσουμε πολλά πίσω μας και φυσικά το γεγονός ότι η οικογένεια ήταν συνεχώς συγκεντρωμένη και μαζεμένη για αρκετές μέρες, όπως εγώ το ήθελα. Λίγοι και καλοί, για να περνάμε καλά.

Εικόνες και στιγμές, από ένα ταξίδι, που προγραμματίστηκε πριν 2 μήνες. Και πριν λίγες μέρες έγινε πραγματικότητα και τώρα πια έχει περάσει στην προσωπική μας ιστορία.
Δείτε και εσείς μαζί μας, τα όσα συναντήσαμε στις mini διακοπές στην Ρώμη (τι ταινία κι' αυτή, αλήθεια).

 

Μια πρώτη γεύση εικόνων και φωτογραφιών και θα επανέλθω με πιο "γευστικά" στιγμιότυπα.
Φωτογραφίες και εικόνες που θα μας φέρνουν κοντά στις ιταλικές γεύσεις αλλά και τις ιταλικές παρουσιάσεις. Αποτελούν παράδειγμα τα ιταλικά μαγαζιά εστίασης και πώλησης προϊόντων διατροφής και κάθε φορά προσωπικά με εκπλήσσουν πολύ ευχάριστα.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα.
Συννεφιασμένη, κρύα και μουντή.
Κάπως αλλιώς μάλλον την περιμέναμε ομολογώ, λίγο συννεφιασμένη ναι σίγουρα, γιατί είναι πάντα ταιριαστή με το πνεύμα των ημερών. Αλλά τόσο υγρή στα μέσα πια Απριλίου...μάλλον όχι.

Καμμία ενοχή

Όλα τελικά τα πράγματα στην ζωή έχουν και τον αντίλογό τους.
Αυτό, θα μου πείτε άλλωστε πως είναι η "μαγεία" που μας κρατά και μας κάνει να θέλουμε να δούμε και το επόμενο επεισόδιο του καθημερινού βίου μας σε συνέχειες, όπως ακριβώς ένα σίριαλ δηλαδή!

Τόσα χρόνια μας "βομβαρδίζουν" για τα: ακόρεστα, πολυακόρεστα, τηγανιτά, λαδερά, παχυντικά και ανθυγεινά...
Τώρα μας λένε τα αντίθετα ... και πάει λέγοντας :-))

Αναφορά στην εφημερίδα το ΒΗΜΑ, ανακηρύσσει πια τις τηγανιτές πατάτες ως αθώες και όχι μόνον (!)

Χαρά των απανταχού φανατικών καταναλωτών της τηγανιτής πατάτας τούτο το άρθρο.

Έχει λοιπόν ο καιρός γυρίσματα κι' εμείς εδώ πάντα, να τα κοιτάμε και να τα θαυμάζουμε.

Και φτιάξτε στα γρήγορα και μια καλή τηγανιά πατάτες, ανάλογα με τον τρόπο που σας αρέσει. Αρωματίστε τις με ρίγανη, θυμάρι, πάπρικα καπνιστή και αλατάκι. Κάντε την δική σας εκδοχή σε σχέδιο : στρογγυλές, μπαστουνάκια, τσίπς και απολαύστε χωρίς ενοχές.

Μελένιος και νηστίσιμος

Ένα από τα πιο αγαπημένα δικά μου γλυκά, γιατί σήμερα κάνω το δικό μου χατήρι, αλλά και το χατήρι μιας φίλης που μου ζήτησε λεπτομέρειες για την συνταγή, μιας και της έκανε εντύπωση το "τραγανό" φύλλο μετά από αρκετές ημέρες παρασκευής του, είναι ο Μελένιος Μπακλαβάς.

Χρειάζεστε:
ένα και μισό πακέτο φύλλο κρούστας, μισό κιλό καρύδι, μισό κιλό αμύγδαλο, 2 κουταλιές κοφτές σούπας μείγμα Σμυρνιό (ή 2 κουταλιές κανέλλα σκόνη, 1/3 γαρύφαλλο σκόνη, 1/4 μοσχοκάρυδο τριμμένο) 2 κουταλιές ζάχαρη κρυσταλλική, ένα και μισό πακέτο φυτική μαργαρίνη με ελαιόλαδο που θα λιώστε (είτε στον φούρνο μικροκυμάτων, είτε σ' ένα κατσαρολάκι πάνω στο μάτι της κουζίνας).
Και τέλος περίπου 900 γραμμάρια μέλι (θυμαρίσιο, πευκόμελο ή ανθέων).
Γαρυφαλλάκια για τον στολισμό.
Αλέθετε στο multi (όχι όμως να γίνουν εντελώς σκόνη) τα καρύδια και τα αμύγδαλα αφού προηγουμένως τα έχετε καθαρίσει και ελέγξει για τυχόν φλούδια.
Τα βάζετε σε βαθύ μπόλ και ρίχνετε μέσα όλα τα μυρωδικά, καθώς και την ζάχαρη.
Ανακατεύετε καλά να εννωθούν τα υλικά και τα αφήνετε στην άκρη.

Σε μεγάλο ταψί (κατά προτίμηση αντικολλητικό γιατί κάνει καλύτερο ψήσιμο)που προηγουμένως θα έχετε βουτυρώσει, αρχίζετε το στρώσιμο των φύλλων. 4 φύλλα καλά βουτυρωμένα στον πάτο, πρώτη στρώση καρυδό-αμυγδαλόψυχας, 2 φύλλα βουτυρώμένα, δεύτερη στρώση καρυδό-αμυγδαλόψυχας, 2 φύλλα βουτυρωμένα, τρίτη στρώση καρυδό-αμυγδαλόψυχας.
Μέχρι να τελειώσει όλη η γέμιση και να σας μείνουν κάπου 5-6 φύλλα για το τελείωμα της κορυφής του μπακλαβά.
Τα φύλλα πάντα τα κόβετε σύμφωνα με τις διαστάσεις του ταψιού που θα χρησιμοποιήσετε.
Προσωπικά χρησιμοποιώ συνήθως, ένα τέτοιο τετράγωνο ταψί, γιατί μου βγαίνουν περισσότερο ομοιόμορφα τα κομμάτια κατά το χάραγμα τους και χωρίς να πετώ ίχνος απο το φύλλο.

Χαράσσετε το μπακλαβά σε ίσα μέρη, με κοφτερό μαχαίρι και στολίζετε κάθε κομματάκι στο κέντρο του μ' ένα κεφαλάκι γαρύφαλλου.
Ψήνετε σε ελαφρώς προθερμασμένο φούρνο, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια του γλυκού, στους 180 βαθμούς με πάνω κάτω αντίσταση ή με αέρα ανάλογα πάντα με τον φούρνο (και το πως ψήνετε σ' αυτόν τις πίτες σας).

Όπως βγει καυτός ο μπακλαβάς, λαμβάνετε ανά χείρας το βάζο με το μέλι και το ρίχνετε σιγά -σιγά μέσα στις τομές του. Χαρακτηριστός ήχος θα ακουστεί (κι' αυτό είναι η μαγεία τούτου του μπακλαβά). Το μέλι με την θερμοκρασία που έχει το γλυκό, θα λιώσει από μόνο του και μέσα σε 2-3 ώρες θα έχει όλο απορροφηθεί από τον μπακλαβά σας.
Είστε έτοιμοι για το κόψιμο του.

Σας υπόσχομαι ότι δεν θα "πανιάσει" ούτε σε 15-20 ημέρες (που δεν θα σας έχει μείνει μέχρι τότε).
Δεν έχει μέσα καθόλου γαλέτα (γιατί το σιρόπιασμα γίνεται με πολύ ιδιαίτερο τρόπο) και δεν έχει και βούτυρο, άρα είναι νηστίσιμος.
Μπορείτε βέβαια να βάλετε εάν δεν νηστεύετε, αντικαθιστώντας το 1/3 της φυτικής μαργαρίνης, και το άρωμά του θα σας δελεάσει όλως ιδιαιτέρως.

Ανάποδα Λαχανικά.

Οι αναποδογυριστές γλυκές τάρτες έχουν την ιστορία τους, ξεκινώντας από την διάσημη τάρτα μήλου των αδελφών Τατέν.
Μήλα, αχλάδια, ροδάκινα, μπανάνες, ανανάδες και άλλα φρούτα, παρέα με ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα έχουν βρει απίστευτες εφαρμογές στις κουζίνες όλων μας. Και έχουν "αναποδογυριστεί" με μεγάλη επιτυχία.

Η ερώτηση είναι γιατί να μην "δουν τον κόσμο ανάποδα" και τα λαχανικά;
Να βρουν κι' αυτά τον δρόμο που τους ταιριάζει προς τα πιάτα μας, μέρες που είναι;
Σκεφτείτε το. Δεν είναι κάτι δύσκολο. Άλλωστε το έχουν κάνει πριν από εμάς πολλοί καλοί σεφ, αξιοποιώντας ψητά και βραστά λαχανικά που τους έχουν μείνει από γαρνιτούρες.

Βάλτε τα λαχανικά που σας έχουν "ξεμείνει" στο ψυγείο: μια πιπεριά, ένα καρότο, ένα κομμάτι φινόκιο, ένα πράσσο, λίγες καρδιές αγκινάρας, κρεμμυδάκια φρέσκα ή ξερά σε ροδέλλες, ντοματίνια ή ντομάτες ψιλοκομμένες χωρίς υγρά και σπόρους, ελιές, καλαμπόκι...
Όσα μπορούν να παίξουν ένα ρόλο δηλαδή σε μια αναποδογυριστή τάρτα λαχανικών.
Μαγειρέψτε τα ελαφρώς, στον ατμό, είτε στο γκριλ του φούρνου και στην συνέχεια αξιοποιήστε τα στην τάρτα σας.

Για το ζυμαράκι τώρα, μια αρχική πρόταση είναι να το κάνετε μόνοι σας  και να το εμπλουτίσετε για περισσότερο άρωμα όπως αυτά της : αποξηραμένης ρίγανης, του βασιλικού, του δυόσμου ή και του σκόρδου (κάπως σαν το σκορδόψωμο).
'Οτι σας ταιριάζει δηλαδή πιο καλά στην γεύση και φυσικά με τα λαχανικά που θα χρησιμοποιήσετε.
Για παράδειγμα στα πράσσα και το κολοκύθι ταιριάζει πιο καλά ο δυόσμος.
Στις ντομάτες πάλι, ο βασιλικός δίνει άλλη αίσθηση αλλά και το σκόρδο λιωμένο καλά (ή σκόνη) μέσα στην ζύμη δίνει στην ντομάτα μοναδικό άρωμα.

Φτιάχνετε λοιπόν το ζυμαράκι σας και το αφήνετε  στο ψυγείο να παγώσει για να μπορέσετε να το ανοίξετε σε φύλλο. Παροδοσιακά θέλει αυγό (αλλά αν νηστεύετε μπορείτε να το παραλείψετε, στην θέση του θα βάλετε μια κουταλιά ξύδι για να γίνει τριφτό σαν το φύλλο της πίτας, ενώ αντί για βούτυρο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ελαιόλαδο), καθώς και κάποιο αλεσμένο ξηρό καρπό όπως καρύδι, αλμυρά κάσιους ή και καβουρδισμένο κουκουνάρι.

Ως δεύτερη πρόταση για ζυμαράκι, χρησιμοποιήστε ένα μεγάλο φύλλο σφολιάτας. Προσωπικά έχω κοντά στο σπίτι  μου εργαστήριο με τέτοια είδη και το φύλλο σφολιάτας είναι μεγαλύτερο από τα συνηθισμένα του εμπορίου.

Στην δικιά μου τάρτα λοιπόν, τα λαχανικά που έπαιξαν ρόλο, ήταν: ένα πράσσο κομμένο σε ροδόλλες (το λευκό μέρος) ένα μεγάλο καρότο κομμένο σε ροδέλλες, μια κονσέρβα μανιταριών, μερικά ντοματίνια και μια μεγάλη πατάτα. Ψήθηκαν όλα μαζί μαζί με ελάχιστον ελαιόλαδο στο γκριλ.
Στην συνέχεια έριξα ένα κουταλάκι δυόσμο, αλάτι, πιπέρι, πάπρικα καπνιστή τα πασπάλισα καλά.
Έβαλα στην άκρη το μείγμα και πρόσθεσα 3 κουταλιές κρέμας καλαμποκιού (εάν δεν βρείτε κρέμα, και οι σπόροι κονσέρβας μας κάνουν, αφού τους λιώσετε λίγο μ' ένα πιρούνι), μιας και δεν θέλαμε να βάλουμε τυρί σ' αυτήν την εκδοχή.

Στην συνέχεια ανάμεσα σε δύο φύλλα αντικαλλητικού χαρτιού άνοιξα το ζύμη μου σε μέγεθος κατάλληλο όσο πιο κοντά γινόταν στο τετράγωνο ταψί που χρησιμοποίησα.

Στην βάση του ταψιού που προηγουμένως λάδωσα ελαφρά και πασπάλισα με αλεσμένο παξιμάδι, άπλωσα τα λαχανικά μου όλα και απο πάνω έβαλα μερικές ψιλοκομμένες λωρίδες πράσινης πιπεριάς. Ανάμεσα έριξα μερικές κουταλιές από κρέμα καλαμποκιού.
Έστρωσα το ζυμάρι μου. Κάλυψα καλά, κόβοντας ότι περίσσευε από την μια μεριά και το πρόσθετε εκεί που έδειχνε πως έλειπε (το ίδιο κάνετε και με το φύλλο της σφολιάτας).
Τρύπησα ελαφρά μ' ένα ένα πιρούνι την ζύμη και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια (κάπου 35 λεπτά) στους 180 βαθμούς.

Την έβγαλα από τον φούρνο, ξεκόλλησα με μαχαιράκι τα τοιχώματα και την άφησα λίγο να κρυώσει πριν την αναποδογυρίσω μέσα σ' ένα μεγαλύτερο τετράγωνο ταψί, για να δει και πάλι τον κόσμο από την καλή (!) αυτό έγινε γιατί δεν είχα διαθέσιμη μεγάλη τετράγωνη πιατέλα.
Εσείς τώρα αν δουλέψετε με ταρτιέρα, χρειάζεστε απλώς μια μεγαλύτερη στρογγυλή πιατέλα για το αναποδογύρισμα της.
Της δώσαμε δηλαδή και κατάλαβε :-)

Φαντασία και λίγη τόλμη χρειάζεστε για τις δικές σας εκδοχές. Όλα μπορούν να γίνουν μέσα στις κουζίνες μας.