Νεραντζο-δημιουργίες και βραβεύσεις.

Με έβαλε στα αίματα η φίλη Vita με το νερατζογλυκό της, και καθώς είχα τέσσερα χρόνια να το φτιάξω, δεν κατάφερα τελικά να προβάλλω και πολύ σθεναρές αντιστάσεις :-))

Πήγα λοιπόν στις νερατζιές της αυλής μας και μάζεψα κι' εγώ τα δικά μου (άμα έχεις μαχαίρι τρώς και πεπόνι δηλαδή) νεραντζάκια. Τώρα πια έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία και το γλυκάκι ξεκουράζεται στα βαζάκια που έχουν δωθεί εδώ και εκεί (για να μην τα φάω κι' όλα μόνη μου).

Αλλά επειδή, ως πειραματιζόμενο ον δεν σταματώ πουθενά, ειδικά όταν μου καρφωθεί κάτι στο μυαλό (!!!)  ας σας παρουσιάσω και τα Muffins Νεραντζιού!

Αυτά προέκειψαν από μια τάση της στιγμής, στο τόσο ιδιαίτερο άρωμα που είχε ακόμη και το νερό που έχυνα, καθώς ξεπίκριζα τα νεραντζάκια μου και είπα δεν μπορεί αυτό το άρωμα δεν πρέπει να πάει χαμένο...

Η Βαγγελιώ τα γράφει όλα τα βήματα στο post της, οπότε δεν νομίζω πως θα σας δυσκολέψω περισσότερο (λέγοντας κι' εγώ τα δικά μου). Αφού ξεπικρίσετε μερικά νεραντζάκια 5-6 ανάλογα με την ποσότητα των muffins που θα φτιάξετε (για 12 είναι αρκετά τα 6) και τα έχετε ήδη βράσει ώστε να είναι μαλακά  και πριν αρχίσετε το συρόπιασμα του γλυκού και το όλο δέσιμο, επιλέγετε 6 μεγαλούτσικα.  Τα κόβετε στη μέση και αφαιρείτε μ' ένα κοφτερό μαχαίρι πιθανόν κουκουκούτσια και μέρος του εσωτερικού. Μας ενδιαφέρει να κρατήσουμε την σύνολο της φλούδας.

Τα μέρη αυτά τα λιώνετε στο multi  και να μοιάζουν κάπως με τα κόντιτα (τα κομμάτια δηλαδή απο έτοιαμ φρούϊ γλασσέ που βρίσκετε στο σούπερ μάρκετ). Μην τα κάνετε πουρέ, γιατί θέλουμε να τα βρίσκουμε λίγο στο στόμα, όταν θα δαγκώνουμε το μαφφινάκι :-))

Στην συνέχεια ανακατεύετε τον πράσινο μυρωδάτο πολτό με μιάμιση κούπα ζάχαρης και τα αφήνετε να σταθούν έτσι "αδελφωμένα" για 15 με 20 λεπτά, αυτό το κάνετε γιατί θα τονιστεί ακόμη περισσότερο το άρωμα του πολτού και να σας έρθει σε μορφή που θα μοιάζει με "πάστα"

Η συνέχεια είναι πολύ απλή.
Στρώνετε τις θήκες των muffins με τα χαρτάκια ή με κομμένο στα μέτρα τους λαδόχαρτο.  Και στην πάστα νερατζιών-ζάχαρης ρίχνετε 2 μεγάλα αυγά, μισή κούπα λιωμένο βούτυρο, λίγη κρυσταλλική βανίλια και λίγο γάλα ανακατεύετε καλά και τέλος προσθέτετε μιάμιση κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του ή αλεύρι για όλες τις χρήσεις μαζί μ' ένα κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ.

Με την βοήθεια βαθειάς κουτάλας μοιράζετε τον χυλό στις θήκες  της μαφφινιέρας σας και ψήνετε σε καλά προθερμασμένο φούρνο για 25 λεπτά περίπου.

Χρώμα, άρωμα και άκρως πρωτότυπη γεύση για muffins.

Στο σημείο αυτό να ευχαριστώ θερμά την φίλη Ελένη με τα γευστικά και όχι μόνον ταξίδια της, για το βραβείο που είχε την καλοσύνη να μου προσφέρει.
Έχουν περάσει αρκετές ημέρες από τότε είναι η αλήθεια, αλλά με τις διακοπές, πάει παρέα και η πλήρης "αποδιοργάνωση" :-)))
Ευχαριστώ σε και πάλι καλή μου Ελένη.

Αναγνώσματα

Το καλοκαίρι, είναι καιρός που όλοι μας μπορούμε να διαβάσουμε περισσότερο (και πρέπει να το κάνουμε).

Φέτος στα χέρια μου,  έπιασα δύο μυθιστορήματα (ανάμεσα σε καμμιά 10αρια), που θα τα χαρακτήριζα "ανθρώπινα & ιστορικά".

Διαδραματίζονται σε περιόδους της πολύ ταραγμένης ιστορίας της πατρίδας μας, 

1821 - 1826  και 1900 αντίστοιχα. 

Επειδή οι καιροί που ζούμε είναι δύσκολοι, προβληματικοί και όλους μας έχουν βαρύνει, θα σας συνιστούσα να τα διαβάσετε.

Μέσα από τον αγώνα των Ελλήνων ξεπηδά πάντα και η ελπίδα.

Μέσα από την κακία, την απληστία, την αδικία, τον σκοταδισμό, τον φόβο, την καταστροφή, τον ανθρώπινο πόνο και την φτώχεια…έρχεται πάντα το φως της ελπίδας.

Αυτό είναι σημαντικό να μην το ξεχνάμε.

Διαβάστε λοιπόν:  την «Αηδονόπιτα» του Ισίδωρου Ζούργου από τις εκδόσεις Πατάκη,

καθώς και το «Άγιοι Έρωτες – Τα Μεγάλα Χρόνια» του Γιώργου Μιχαηλίδη (γνωστού σκηνοθέτη) από της εκδόσεις του Αυγούστου.

Αξίζουν τον χρόνο σας και την προσοχή σας.

Καλή συνέχεια σε όσους έχουν ακόμη διακοπές μπροστά τους.

Ντοματόπιτα μυρωδάτη.

Οι ντομάτες είναι στο φόρτε τους.

Κόκκινες, αρωματικές και με σάρκα που αξίζει να κάνεις τα πιο ωραία "πειράματα".

Δεν νομίζω πως μπορείς να ξεφύγεις εύκολα από το κόκκινο χρώμα τους.
Έχω δει πρόσφατα και μαύρες (ναι μαύρο-κόκκινες σκούρες) να κυκλοφορούν σε μεγάλο SM, από το Ισραήλ αν θυμάμαι καλά, αλλά δεν μπήκα στον πειρασμό τελικά να τις αγοράσω για να δω πως είναι.
Προφανώς γιατί, αυτό το μαυρό χρώμα τους, δεν είχε να μου υποσχεθεί πολλά, πέρα από την γεγονός ότι ήταν παράξενο.

Η ντομάτα είναι κόκκινη πάει και τέλειωσε.

Καλά... είναι και πράσινη ορισμένες φορές (αλλά αυτή είναι καλή μόνον για τουρσί ή για το τηγάνι).

Πάμε λοιπόν να αξιοποιήσουμε εύκολα και γρήγορα 3 μεγάλες ζουμπουρλούδικες και ώριμες ντομάτες, για μια γρήγορη και μυρωδάτη ντοματόπιτα (αλμυρή σαν κέϊκ).

Υλικά
3 μεγάλες ώριμες ντομάτες (ξεφλουδισμένες και ξεσποριασμένες) κομμένες σε κομματάκια οι δύο από αυτές όχι πολύ μικρά και  η τρίτη κομμένη σε ροδέλλες ή μισοφέγγαρα.
3 μέτρια αυγά.
2/3 φλυτζανιού ελαιόλαδο.
1 μικρό κουτάκι γάλα εβαπορέ.
300 γραμμάρια φέτα τριμμένη με το χέρι.
1/3 κουταλάκι μαύρο πιπέρι φρεσκοτριμμένο.
1/3 κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο.
1/4 κουταλάκι αλάτι (γιατί έχουμε την φέτα).
2 κουταλάκια γεμάτα ξερό δυόσμο.
1 κουταλάκι μπείκιν πάουντερ.
1 και 1/2 φλυτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις.
1 κουταλιά σούπας σουσάμι.

Εκτέλεση
Σε βαθύ μπολ χτυπάτε τα αυγά, μαζί με το αλάτι και με το ελαιόλαδο (κρατήστε λίγο για το άλλειμα του ταψιού σας), μόλις ενωθούν τα υλικά, ρίχνετε μέσα τις ψιλοκομμένες ντομάτες, το πιπέρι, το μοσχοκάρυδο, τον δυόσμο και ανακατεύετε καλά με τον αυγοδάρτη σας.
Στην συνέχεια ρίχνετε τη φέτα και το γάλα. Ανακατεύετε και πάλι για πλήρη ένωση και των νέων υλικών.
Ως τελευταία κίνηση, προσθέτετε το αλεύρι με το μπεϊκιν πάουντερ και ανακατεύετε μέχρι να έχετε έναν ομοιόμορφο χυλό. Αν σας φανεί το μείγμα πολύ σφιχτό, ρίξτε λίγακι λάδι (2 κουταλιές περίπου).

Στρώνετε το χυλό σε μεσαίο στρογγυλό ταψί φούρνου που έχετε προηγουμένως λαδώσει, τον απλώνετε ομοιόμορφα με την βοήθεια ενός κουταλιού ενώ τον πασπαλίζετε με το σουσάμι.
Η πινελιά του τέλους είναι ο στολισμός με τα μισοφέγγαρα ή τις φέτες ντομάτας.

Ψήνετε σε προσθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια, (για περίπου 40 λεπτά δηλαδή). Αφήνετε την πίτα να κρυώσει λίγο και είστε έτοιμοι να την γευτείτε.
Τρώγεται δε, εξίσου ωραία και την επόμενη μέρα, χωρίς καν ζέσταμα.

Καλή σας απόλαυση με ότι παρέα εσείς επιθυμείτε  :-)

Τα Τυροκούλουρα της φασίνας

Επειδή η επιστροφή πάντα μας κάνει να έχουμε μια κάπως "ανώμαλη" προσγείωση (δεν θέλω ούτε να το συζητώ) πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να κρατάμε τις ισορροπίες μας!
Και ο μόνος τρόπος που βρήκα εγώ χθες το βράδυ, για να έρθω στα "ίσα" μου, μετά από αρκετές ώρες φασίνας ήταν το γρήγορο κολατσιό για κείνη την ώρα αλλά και για την επόμενη μέρα.

Σας το γράφω να το έχετε κατά νου αλλά και για να μην νομίζουν όλοι οι κατασκευαστές έτοιμων σνακ, ότι αν θελήσουμε να φτιάξουμε παρόμοια πράγματα στο σπίτι μας, ότι και καλά δεν θα τα καταφέρουμε. Φυσικά και μπορούμε :-)))
Βρε παιδιά λίγη καλή διάθεση χρειάζεται (και λίγος χρόνος είναι η αλήθεια).

Τούτα τα τυροκούλουρα δεν μου πήραν περισσότερο από 15 λεπτά στην προετοιμασία και κάπου 20 λεπτάκια στο ψήσιμο.

Τα υλικά που χρησιμοποίησα.

Για την βάση:  ένα μεγάλο φύλλο σφολιάτας (από εργαστήριο) που μου έβγαλε 9 τυρο-κούλαρα. 

Το φύλλο σε πακέτο από SM λογικά θα σας βγάλουν 6 με 7.

Για την γέμιση: το μείγμα που θα βάλετε μέσα είναι θέμα προσωπικών επιλογών και διαθεσιμότητας υλικών στον ψυγείο σας.  Προσωπικά έβαλα ένα 100 γραμμάρια κασέρι τριμμένο στον τρίφτη, 80 γραμμάρια τριμμένο regato, 3 κομμάτια μπεϊκον ψιλοκομμένα και σοταρισμένα για 3-4 λεπτά, 1 αυγό, 2 κουταλιές γιαούρτι 2% λιπαρά, 1 κουταλιά γάλα, μοσχοκάρυδο τριμμένο και λίγο πιπεράκι.

Ανακάτεψα καλά όλα τα πιο πάνω υλικά να ενωθούν.

Πήρα το φύλλο της σφολιάτας (που είχα αφήσει να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου χωρίς όμως να παραζεσταθεί για να μπορέσω να το κόψω εύκολα) και το χώρισα μ’ ένα μαχαίρι σε 9 λωρίδες φάρδους 5 εκατοστών περίπου.

Κατά μήκος της κάθε λωρίδας και στο μέσον της έβαλα γέμιση τυριών, αφήνοντας ένα περιθώριο από το πάνω και κάτω μέρος κενό. Ένωσα τις δύο πλευρές να κολλήσουν καλά. Έκλεισα και τις άκρες και τα «μπαστουνάκια» γύρισαν σε κουλουράκια.

Σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί, έβαλα τα κουλουράκια μου. Μ’ ένα πιρουνάκι έκανα ελαφρώς  μερικές ανάλαφρες τρυπούλες πάνω στην σφολιάτα και τα φούρνισα. Ψήθηκαν σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 20 – 25 λεπτά μέχρι που φούσκωσαν και ρόδισαν καλά.

Τυρένια, τραγανά, αλλά προπάντων με υλικά από τα χεράκια σας.

Tips:

1. Η σφολιάτα δεν πρέπει να σας παραζεσταθεί.
2. Μην βάλετε πολύ γέμιση και δεν μπορείτε να τα κλείσετε σωστά. Ενώ μοιράστε την γέμιση σε όλο το μήκος της λωρίδας
3. Αν κάπου σας «ανοίξει» τρύπα, καλύψτε την με κομματάκια ζύμης από τις άκρες του μπαστουνιού που θα πρέπει να είναι κενές.

Καλώς σας βρήκα και πάλι και καλή συνέχεια να έχουμε με το δεύτερο μέρος διακοπών  (μιας και προβλέπεται εκεί κατά τα μέσα Αυγούστου). Να είστε όλες και όλοι καλά.

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι (Οδυσσέας Ελύτης)

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι.  

τ’ άγριο μαλλί σου στην τρικυμία
το ραντεβού μας η ώρα μία...

Σας αφήνω για λίγες μέρες από το συχνό μας ραντεβού.  

Έφτασε ο καιρός να πάω  να κάνω "παρέα" στους εικονιζόμενους.

Μπορεί να μην κάνω καταδύσεις (που πολύ θα το ήθελα βέβαια) αλλά μερικές βουτιές και κάτι καλές απλωτές, όλο και τις καταφέρνω :-)))
Σας εύχομαι λοιπόν μια όμορφη εμπειρία να είναι και δική σας  φετεινή καλοκαιρινή "ανάπαυλα",  όση διάρκεια κι' αν έχει.

Να βρείτε χρόνο να κάνετε ότι σας ηρεμεί και σας ευχαριστεί και να  διαβάσετε πολύ.

Να δείτε τον ήλιο όσο πιο κατάματα μπορείτε, κολυμπώντας σε κρυστάλλινα νερά.
Να δείτε το γαλανό του ουρανού και της θάλασσας με μάτια καθαρά (από την μαυρίλα της πόλης).
Να δείτε τον νυχτερινό ουρανό με όσα περισσότερα αστέρια γίνεται (μην τα μετρήσετε, δεν κάνει).
Να δείτε σύκα και φραγκόσυκα να μεγαλώνουν, για να γλυκάνουν εκεί κατά τον Αύγουστο.
Να δείτε αμπέλια να βαραίνουν από τα φορτωμένα τσαμπιά τους.

Να μυρίσετε θυμάρι, αλυφασκιά και στάχυ κομμένο.
Να μυρίσετε γιασεμί και φούλι, περιδιαβαίνοντας τα γραφικά δρομάκια κάποιας χώρας.
Να μυρίστε φρεσκοτηγανισμένο κεφτεδάκι, παρέα με μπόλικα μυριστικά.
Να μυρίσετε ευωδιαστό ανθόνερο μέσα σε φρέσκα αμυγδαλωτά.
Να μυρίσετε και φρεσκόψημμένο ελληνικό καφεδάκι, παρέα με γλυκό του κουταλιού.

Να ακούσετε τζιτζίκια να σκάνε από την ζέστη.
Να ακούσετε  ήχο κυμάτων πάνω σε βράχια, στολισμένα με πεταλίδες και κοχύλια.
Να ακούσετε νότες αρμονικές απ' όργανα, σε κάποιο καλοκαιρινό πανηγύρι.
Να ακούσετε ιστορίες γλαφυρές από παππούδες και γιαγιάδες, που σας περιμένουν με λαχτάρα στα μαγικά χωριά της πατρίδας.
Να ακούσετε φίλους να σας λένε τον "πόνο" τους βραδάκι, παρέα με παγωμένη μπύρα ή ουζάκι.

Κι' αν τελικά αποφασίσετε να πάτε ταξίδι μακριά από την "πληγωμένη" Ελλάδα, να μαζέψετε όσες περισσότερες όμορφες εικόνες μπορείτε.

Καλές διακοπές σε όλους σας.

Τάρτα Μελιζάνας με αρωματικό pesto, φέτα και κασέρι

Μια καλοκαιρινή γεύση με αρώματα είναι τούτη η τάρτα και έχω την αίσθηση ότι αξίζει τον κόπο να την δοκιμάσετε.

Για την ζύμη της τάρτας τα πράγματα είναι γνωστά. Και ο καθένας βέβαια έχει την αγαπημένη δική του συνταγή. Άλλος με βούτυρο, άλλος με ελαιόλαδο. Με προσθήκη αλεσμένου ξηρού καρπού μέσα στην ζύμη ή όχι. Διαλέγετε εσείς αυτό που σας ταιριάζει. Εγώ απλώς γράφω αυτό που έκανα.  

Ζύμη.
Χρησιμοποίησα δύο και μισό φλιτζάνια αλεύρι, 100 γραμμάρια παγωμένο βούτυρο (βάζω αυτό με το ελαιόλαδο), ένα  αυγό, λίγο αλάτι,  δύο κουταλιές καβουρδισμένο σουσάμι και λίγο λάδι (περίπου μισό φλιτζάνι, που το προσθέτω  κατά το ζύμωμα μιας και εν θέλω να βάζω πολύ βούτυρο. Έφτιαξα την ζύμη, την δίπλωσα σε λαδόχαρτο και μέσα σε σακκουλίτσα στο ψυγείο για 20 λεπτά με μισή ώρα (όσο έκανα τα υπόλοιπα δηλαδή).

Προετοιμασία Μελιτζάνας.

Στην συνέχεια  πήρα δύο μέτριες σε μέγεθος μελιτζάνες, ένα μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο, ψιλοκομμένο μαϊντανό, μισό κουταλάκι γλυκού ρίγανη, ελάχιστο αλάτι, πιπέρι, κάρυ και 2-3 κουταλιές ελαιόλαδο.

Έπλυνα τις μελιτζάνες, τις έκοψα σε κύβους και τις άφησα σε αλατόνερο για 20 λεπτά με μισή ώρα για να ξεπικρίσουν.

Τις στραγγίζα καλά πιέζοντας και με τα χέρια για να φύγουν όλα τα νερά και μετά τις έβαλα στο τηγάνι που θα χρησιμοποιούσα για το σοτάρισμά τους, μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά (κρεμμύδι, μαϊντανό, ρίγανη, αλάτι, πιπέρι, κάρυ και το ελαιόλαδο). Ανακάτεψα καλά με τα χέρια και τις άφησα να μαριναριστούν για 10 λεπτά. Στην συνέχεια τοποθέτησα το τηγάνι σε δυνατή φωτιά και σοτάρισα για 3-4 λεπτά . Την μέθοδο αυτήν την είχα διαβάσει πριν αρκετό καιρό σε κάποιο από τα τεύχη του Γαστρονόμου. Αποσύρω και αφήνω στην άκρη την μελιτζάνα για να ετοιμάσω τα υπόλοιπα.

Προετοιμασία Pesto

Με την βοήθεια του multi, ετοιμάζω το pesto (αν τώρα σας αρέσει το παραδοσιακό γουδί και έχετε τον χρόνο...κάντε το).  Ένα  μικρό ματσάκι μαϊντανό, μια χούφτα φύλλα βασιλικού φρέσκου, δύο κουταλιές κουκουνάρι ή αμύγδαλο, δύο σκελίδες σκόρδο (ή και 3 αν σας αρέσει η γεύση του να είναι έντονη) και 2 κουταλιές ελαιόλαδο.  Χτυπάμε αρχικά τα πράσινα με το σκόρδο και το ελαιόλαδο και αφήνουμε στο τέλος το κουκουνάρι. Δεν το κάνουμε πολύ σκόνη, αλλά το αφήνουμε κάπως πιο χοντρό.
 

Μοντάρισμα Τάρτας.

Πήρα τη ζύμη και την έστρωσα σε ταψάκι - ταρτιέρα.
Την απλώσα καλά με τα χέρια και τρύπησα  παντού μ’ ένα πιρούνι.
Έψησα αρχικά την ζύμη για 6-7 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο.
Την έβγαλα με προσοχή και στην επιφάνειά της άλειψα το pesto.
Στην συνέχεια έριξα  το μείγμα μελιτζάνας και μυρωδικών και από πάνω σκόρπισα κύβους φέτας (100 γραμ) μαζί με κασέρι τριμμένο (300 γραμ.) καθώς και ένα μεγάλο αυγό χτυπημένο με λίγο γάλα (με το τυρί οι αυτοσχεδιασμοί είναι σίγουροι και σύμφωνα με τα γούστας σας).
Ως τελευταία πινελιά έβαλα κομμάτια απο ντοματάκια.
Έψησα για 20 λεπτά ακόμη στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια και να μαλακώσουν τα τυράκια και να κάνουν χρυσαφένια κρούστα παρέα με το αυγό.

Έκλεισα τον φούρνο, άφησα να σταθεί για κανένα 5άλεπτο ακόμη με την θερμοκρασία που είχε ο φούρνος και μετά ήμουν έτοιμη για σερβίρισμα.

Τον Άρτον Ημών τον Επιούσιον...

Το ποιός μπορεί ν’ αντισταθεί σ’ ένα καρβελάκι ή φραντζολάκι ζεστό και φρέσκο ψωμί δεν το ξέρω... Ξέρω όμως πως εμείς ως οικογένεια, σίγουρα σε τέτοια διλήμματα, δεν έχουμε αντιστάσεις!

Μόλις βγει το καρβελάκι από τον φούρνο θέλουμε αμέσως να το κόψουμε μιας και μας έχει «σπάσει» την μύτη καθώς ψήνεται.
Ο άρτος ημών ο επιούσιος είναι πια ένα θέμα καθαρά προσωπικό.
Σπάνια αγοράζουμε έτοιμο, αλλά και το έχουμε κάπως περιορίσει κάνοντας μια πιο "συμμαζεμένη" κατανάλωση.

 Όμως το ψωμί είναι πολύτιμο αγαθό... ενώ μας βλέπω στα χρόνια που ζούμε, να γίνεται ακόμη πιο "πολύτιμο" γι' αυτό ας το δούμε και κάπως σαν καλλιτεχνική δημιουργία αφού θα έχει ιδιαίτερη αξία στο μέλλον.
Θέλει λίγη στοργή και λίγη φαντασία η σύνθεση που θα κάνετε, για να σας ευχαριστήσει κι' αυτό με την σειρά του καθώς θα το απολαμβάνετε.

Δείτε λοιπόν το χθεσινό μας ψωμάκι, τώρα φτιάχνουμε ένα μεγάλο καρβέλι κάθε 5-6 μέρες καθώς το έχουμε περριορίσει, αλλά ήταν τόσο μυρωδάτο και αφράτο που δεν μας άφηνε πολλά περιθώρια αναμονής.

Κόπηκε σχεδόν αμέσως μόλις ξεφουρνίστηκε!

Καμαρώστε το…

Ήταν με τραγανή κόρα και αρωματισμένο με μοσχοκάρυδο και ελαφρώς καβουρδισμένο και αλεσμένο φουντούκι. Μια γεύση τόσο «γήινη» που καθώς το μάσαγες σου άφηνε όλο και περισσότερο άρωμα. Ενώ το λαδάκι του έδωσε μια νότα άλλη.

Τα υλικά μου για το ζύμωμα όλα μέσα στον αρτο-παρασκευαστή.
Δεν έχω την δύναμη και τα κουράγια να ζυμώνω στα χέρια.
Μετά ένα  καλό χρονικό διάστημα για φούσκωμα σε ζεστό μέρος (συνήθως σε ελαφρώς ζεστό φούρνο για μια ώρα τουλάχιστον).
Και τέλος ψήσιμο για μισή περίπου ώρα σε φούρνο με αέρα στους 180 βαθμούς.
Μια διαδικασία δηλαδή 2,5  έως 3 ώρες χωρίς όμως πολύ κούραση (μιας και σ’ αυτό το διάστημα επωφελούμαι για να κάνω άλλες δουλειές).

Χρειάστηκαν λοιπόν:

350 γραμ. νερό,

30 γραμ. ελαιόλαδο,

650 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,

1 κουταλάκι γάλα σε σκόνη,

1 κουταλάκι κοφτό ζάχαρη,

½ κουταλάκι κοφτό αλάτι,

1 κουταλάκι κοφτό μοσχοκάρυδο τριμμένο,

2 κουταλιές της σούπας γεμάτες, καβουρδισμένο και τριμμένο φουντούκι (ίσως κάτι παραπάνω)

και 1 φακελάκι μαγιά.

Όλα τα υλικά στον αρτό-παρασκευαστή με την σειρά που τ’ αναφέρω, στο πρόγραμμα για ζύμωμα. Στο δικό μου μηχάνημα διαρκεί μια ώρα και 20 λεπτά, καμιά φορά το βγάζω το ζυμαράκι μου 5-6 λεπτά νωρίτερα. Δεν τρέχει και τίποτε.

Τοποθετώ σε ταψί στρογγυλό του φούρνου (μεσαίο μέγεθος 30 εκ.) ένα κομμάτι λαδόχαρτο. Στρώνω το ζυμαράκι μου να πάει παντού με λαδωμένα χέρια. Μετά το βρέχω με ελάχιστο νεράκι (κάνει την κόρα πιο τραγανή). Τρυπώ μ’ ένα πιρούνι κάνοντας σχέδια και πασπαλίζω με σουσάμι (ίσως όχι πάντα).

Το ταψί το βάζω στον ελαφρώς ζεσταμένο θάλαμο του φούρνου και το "ξεχνάω" για μια ώρα ίσως και κανένα τέταρτο ακόμη. Φουσκώνει το ευλογημένο και γίνεται σχεδόν τριπλάσιο σε όγκο.  Ανάβω τον φούρνο και το ψήνω στους 180 βαθμούς με αέρα μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια του και η κρούστα να κάνει τον «κουφό» ήχο της.

Έτοιμο. Κλείνω τον φούρνο, το βγάζω το ψωμί από το ταψί με την βοήθεια του λαδόχαρτου και το αφήνω πάνω στην σχάρα του φούρνου να κρυώσει λίγο, έτσι ώστε να μπορεί να κοπεί.

Κάθε φορά το αρωματίζω διαφορετικά.
Προσθέτω υλικά ανάλογα με την όρεξη και την διάθεση όπως: δεντρολίβανο, ρίγανη, ελιά, γλυκάνισο, μαστίχα, κάρυ, πάπρικα, μοσχοκάρυδο, καρύδι αλεσμένο, ηλιόσπορους, φουντούκι αλεσμένο κ.ά.). Από υγρά έχω βάλει κάποιες φορές: μπύρα, ούζο, γάλα φρέσκο ακόμη και μέλι αραιωμένο με ζεστό νεράκι. Αυτοσχεδιάζοντας παίρνεις σαν αποτέλεσμα ψωμάκι αρωματικό.

Εσείς δοκιμάστε ότι σας αρέσει,αλλά το συγκεκριμένο της φωτογραφίας με το μοσχοκάρυδο και το φουντούκι ήταν πεντανόστιμο παρέα με τυράκι.

Σουσάμι άνοιξε….

Η έκφραση γνωστή για τον Αλή Μπαμπά και τους Σαράντα κλέφτες, αλλά το σουσάμι είναι γνωστό πως έχει ιδιαίτερη θρεπτική αξία αλλά και απίστευτη νοστιμιά.

Ξέρω βέβαια κανά δυό ανθρώπους που έχουν θέμα μαζί του (όταν τρίβεται και κολλάει παντού) αλλά αυτό εμάς δεν μας πειράζει καθόλου.

Σουσάμι λοιπόν.

Καβουρδισμένο και νόστιμο σαν βάση για τα μαλακά μπισκότα που θα σας περιγράψω πιο κάτω.

Θα χρειαστείτε:

1 φλιτζάνι τσαγιού σουσάμι που θα το καβουρδίσετε σε αντικολλητικό τηγάνι, ανακατεύοντας συχνά για να μην σας καεί.

1 κούπα μαύρη ζάχαρη.

½ κούπας λιωμένο βούτυρο ή μαργαρίνη.

1 κούπα μαρμελάδα πορτοκάλι.

1 μεγάλο αυγό.

Χυμό από ένα μεγάλο πορτοκάλι.

1 κουταλάκι κοφτό βανίλια κρυσταλλική ή εσάνς βανίλιας 4-5 σταγόνες.

1 κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ.

Και τέλος περίπου δύο μεγάλες κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Σε βαθύ μπολ βάζετε την ζάχαρη, το λιωμένο βούτυρο, τον χυμό πορτοκαλιού και  την βανίλια και ανακατεύετε καλά με τον αυγοδάρτη να ενωθούν τα υλικά. Στην συνέχεια ρίχνετε το αυγό και την μαρμελάδα. Συνεχίζετε το χτύπημα. Και τώρα μπαίνει το καβουρδισμένο σουσάμι (που αν είναι ακόμη ζεστό όταν θα πέσει μέσα στο μείγμα θα κάνει έναν απίστευτο ήχο) καθώς και το μπέϊκιν πάουντερ.

Ανακατεύετε και πάλι και σταδιακά προσθέτετε το αλεύρι μέχρι να ενσωματωθεί και να έχετε ένα αρκετά παχύ (όχι πολύ ρευστό) χυλό.

Παίρνετε δύο ταψιά του φούρνου σας, τα στρώνετε με αντικολλητικό χαρτί και με την βοήθεια κουταλιού μοιράζετε τα μείγμα σε μέγεθος cookies. Μέτριες κουταλιές γιατί απλώνει ελαφρώς. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνου στους 170-180 βαθμούς για 10 λεπτά περίπου.
Θα βγουν ελαφρώς μαλακά. Όσο μένουν για να κρυώνουν θα στεγνώνουν κάπως τούτα τα μοσχομυριστά cookies. Αλλά θα παραμείνουν μαλακά, εάν τα βάλετε σ' ένα σκεπαστό σκεύος.

Την άλλη μέρα είναι σαφώς πιο γευστικά, αλλά μέρες πολλές σίγουρα δεν θα τα βρούν :-))
Θα σας θυμίσουν λίγο στην γεύση παστέλι, αλλά σίγουρα δεν είναι.
H πιο πάνω ποσότητα είναι για περίπου 30-35 κομμάτια.

Κολοκυθόπιτα της αξιοπoίησης...με τρία τυριά.

Μέρος από το άδειασμα των κολοκυθιών που έγιναν γεμιστά αυγολέμονο, λυπήθηκα να το πετάξω, μιας και δεν το χρησιμοποίησα όλο για το παραγέμισμά τους.  Το κράτησα λοιπόν, σ' ένα ταπεράκι στο ψυγείο και 3 μέρες μετά  (δεν είχε πάθει τίποτε, ούτε νεράκι δεν είχε βγάλει γεγονός που μ' εντυπωσίασε ομολογώ) το χρησιμοποίησα σαν βάση για μια γρήγορη και γευστική κολοκυθόπιτα ζύμης.

Σ' ένα βαθύ μπολ έβαλα 100 γραμμάρια μπλέ τυρί, 250 γραμμάρια ξυνομιζύθρα (ακούς Vita μου) και τα έλιωσα με την βοήθεια ενός πιρουνιού. Στην συνέχεια έριξα  4 αυγά καθώς και 1/4 φλυτζάνι ελαιόλαδο. Τα χτύπησα καλά με τον αυγοδάρτη να ενωθούν όλα μαζί. 
Κατόπιν πρόσθεσα το κολοκύθι κομμένο σε μικρά κομμάτια καθώς και μισό φλυτζάνι γάλα. Ανακάτεψα εκ' νέου.   Στο μείγμα προστέθηκε: ξερός δυόσμος ένα κουτάλακι, πιπέρι μαύρο, λίγο μοσχοκάρυδο, ελάχιστο αλάτι, ένα κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ.
Ανακατέματος συνέχεια (με τον αυγοδάρτη πάντα) και τελευταίο προστέθηκε το αλεύρι (για όλες τις χρήσεις) περίπου δύο φλυτζάνι μαζί με λίγο ακόμη ελαιόλαδο και τρίες κουταλιές σούπας τριμμένο κίτρινο τυρί πικάντικό. Αποτέλεσμα:  ένας παχύς και ρευστός χυλός (όπως του κέϊκ) ο οποίος μπήκε σε καλά λαδωμένο ταψί. Πασπαλίσθηκε με μπόλικο σουσαμάκι και ψήθηκε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.

Αφήνετε την κολοκυθόπιτα λίγο να σταθεί, αφού κλείσετε τον φούρνο, και είστε έτοιμοι να κολατσίσετε. Τα τρία διαφορετικά τυριά δίνουν εκπληκτικό γευστικό αποτέλεσμα.

Τα ήθη και τα έθιμα θέλουν τουρτίτσα και κεράκια, όταν κάποιος έχει γεννέθλια.

Αλλά όταν μιλάμε για "πολλά" κεράκια, μάλλον τότε αφήνουμε έναν "στρατό από κεράκια" να βγαίνει στην οθόνη και βάζουμε τους ιντερνετικούς καλεσμένους μας ν' αναρωτιούνται!
Ωραίο κολπάκι :-))

Το δε κέρασμα καθώς είναι φωτογραφικό και με πολλά χρώματα για να ευχαριστηθούν όλες οι αισθήσεις, δεν νομίζω πως θα σας αφήσει πολλά περιθώρια για να σκεφτείτε το "ερωτηματικό" που δεν σας απαντήθηκε :-))

Οδοιπορικό σε patisseries του Παρισιού θα ήθελα να ήταν το φετεινό μου δώρο (όπως είχα την ευκαιρία πριν μερικά χρόνια τέτοιες μέρες). Και θα σας έπαιρνα παρέα μαζί μου, έτσι για να απολαύσουμε το ταξίδι γλυκών δημιουργιών που πολύ θα ήθελα να έχω την ευκαιρία να τα δω από κοντά και πάλι.

 Happy Birthday to me.

Υ.Γ. και μην νομίσετε ότι γλυκάκι δεν φτιάξαμε, αλλά επιφυλάσσομαι να το φωτογραφήσω το βράδι, για να έχετε την εικόνα του.

Ατενίζοντας την σοκολατένια οθόνη!!

Το λιγότερο που μπορεί να σας συμβεί βλέποντας τον δικτυακό τόπο στο ακόλουθο link, είναι να θελήσετε να τρέξετε στο κοντινότερο σημείο πώλησης σοκολάτας που βρίσκεται γύρω σας.
Αλλιώς σας βλέπω να θέλετε να δαγκώσετε την οθόνη σας :-)))

Απίστευτα πράγματα κάνουν οι άνθρωποι όταν θέλουν...

΄Ετσι για να ξεφύγουμε λίγο από το απίστευτα βαρύ κλίμα των ημερών και των ωρών που τρέχουν γύρω μας.
Καλό ΣΚ σε όλους μας και καλά κουράγια να έχουμε!

Ντοματόριζο, το ελληνικό ριζότο

Οι ντομάτες είναι πια στην εποχή τους, η αλήθεια βέβαια είναι ότι πρέπει κάπως να ψάξεις τους πάγκους της τοπικής λαικής αγοράς για να βρεις μια ντομάτα καλή, που να μυρίζει "ντομάτα" και χωρίς να είναι γεμάτη ορμόνες και τα συναφή.
Ήμασταν τυχεροί τούτην την δόση, και βρήκαμε όντως ντομάτες που θύμιζαν Ελλάδα και καλοκαίρι.
Άρωμα, χρώμα, γεύση και υφή, τα συνδύαζαν όλα. Καθώς και κάπως χοντρούζικη φλούδα.
Αυτές λοιπόν στάθηκαν αφορμή για ένα πολύ ωραίο, γευστικό και γρήγορο φαγητό.

Τέσσερεις μέτριες σε μέγεθος ντομάτες που ξεφλουδίστηκαν και βγήκαν οι σπόροι τους.
Έβρασαν σε σάλτσα μαζί μ' ένα κουταλάκι κοφτό ζάχαρη, μισό κουταλάκι αλάτι και 2 κουταλιές φρέσκο ελαιόλαδο. Όταν έγινε η σάλτσα μπήκε στην άκρη, μέχρι να ετοιμαστούν και τα υπόλοιπα υλικά του φαγητού.
Τα υλικά αυτά ήταν : ένα καφασάκι φρέσκα μανιτάρια, πλυμμένα, καθαρισμένα και κομμένα σε κομμάτια χοντρούτσικα.
Τρία κομμάτια σύγλινο Σπάρτης κομμένο σε κύβους,
φρεσκοτριμμένο πιπέρι, λίγη γλυκειά πάπρικα.

Σοτάρετε τα μανιτάρια για λίγα λεπτά σε 3 κουταλιές ελαιόλαδο. Στην συνέχεια ρίχνετε το σύγλινο και τα αφήνετε να ψηθούν μαζί για 8-10 λεπτά ανακατεύοντας συχνά-πυκνά. Κατόπιν ρίχνετε μέσα την σάλτσα φρέσκειας ντομάτας και αφήνετε να πάρει μια βράση το σύνολο των υλικών.
Μέσα στο σύνολο των υλικών : μανιταριών, σύγλινου, ντομάτας ρίχνετε ένα ποτήρι ρύζι (προσωπικά έβαλα καστανό) ποσότητα καλή για 3 άτομα μαζί με τα υπόλοιπα υλικά.
Προσθέτετε το φρεσκό-τριμμένο πιπέρι και την πάπρικα καθώς και λίγο αλάτι (ανάλογα τα γούστα σας) μιας και η σάλτσα είναι ήδη αλατισμένη και το συγλίνο επίσης, κατά πάσα πιθανότητα θα χρειαστεί να προσθέσθεσετε ένα ποτήρι νερό, για να ολοκληρωθεί το βράσιμο του ρυζιού. Ανακατεύετε με ξύλινη κουτάλα μέχρι ν' απορροφηθούν τα πολλά υγρά του φαγητού, κλείνετε το μάτι της κουζίνας και το αφήνετε λίγο να σταθεί ξεσκέπαστο.
Πιάτο γεμάτο από γεύση.

Της Χαράς και της Μαρίας...αλλά φραουλένιο

Πριν λίγο καιρό οι φίλες Χαρά και Μαρία από το cookandfeed  μας παρουσίασαν ένα πολύ δελεαστικό παγωμένο γλυκό...από την πρώτη στιγμή που το διάβασα ήθελα να το φτιάξω. Και το ΣΚ που μας πέρασε δώθηκε η ευκαιρία αλλά με μερικές παραλλαγές και προσθήκες σε χρώματα και αρώματα.
Πανεύκολο στην προετοιμασία, γευστικό και ανάλαφρο αλλά θέλει τον χρόνο παραμονής του (έτσι προσωπικά πιστεύω) και γι' αυτό αν το φτιάξετε θα το χαρείτε την επόμενη μέρα, λάβετε σοβαρά υπόψη αυτήν την μικρή παρατήρηση για να κάνετε την υπομονή που απαιτείται :-)) γιατί εμείς οικογενειακώς δεν είμαστε και πολύ της υπομονής.

Τα υλικά που προσωπικά χρησιμοποίησα ήταν:  1 1/4 φλιτζάνι γάλα κρύο, 2 φακελάκια κρέμα στιγμής με γεύση φράουλα, 1/4 φλιτζάνι λικέρ φράουλας ή κεράσι, 250 γρ τυρί κρέμα, 1 κουτί φυτική σαντιγύ (στο πράσινο κουτί), 1/2 κοφτό κουταλάκι κρυσταλλική βανίλλια, 1 κουτάλι σούπας ζελέ φράουλας λιωμένο σε 2 κουταλιές σούπας ζεστό νερό (γιατί πιστεύω πως θα βοηθήσεις στην "σταθεροποίηση" του γλυκού πιο εύκολα),  λευκή κουβερτούρα λιωμένη (για τη διακόσμηση), σπιτική μαρμελάδα φράουλας με ολόκληρα φρούτα και τέλος μια στρώση μπισκότα κανέλλας.

Για το ντεκόρ:
καλύπτετε ένα γυάλινο μπολ με διαφανή μεμβράνη.  Λιώνετε την λευκή κουβερτούρα και στην συνέχεια είτε με τον τρόπο που μας γράφουν οι αγαπητές φίλες (σε πλαστικό σακουλάκι βάζουμε λιωμένη σοκολάτα, κόβουμε μια μυτούλα στην άκρη και με αυτό το αυτοσχέδιο κορνέ κάνουμε γραμμές σε όλο το μπολ) είτε με την βοήθεια ενός μικρού κουταλιού (από την ανάποδη πλευρά του) την απλώνετε πάνω στην μεμβράνη. Στην συνέχεια βάζετε το μπολ στη κατάψυξη και το αφήνετε να σταθεί, μέχρι να φτιάξετε την κρέμα.

Για την κρέμα τώρα:
σ' ένα μπόλ εργασίας ανακατεύετε : το γάλα, το λικέρ, την βανίλια, τη κρέμα στιγμής, το ζελέ φράουλας και το τυρί κρέμα  Τα χτυπάτε  με το μίξερ να ενωθούν καλά. Χτυπάτε την σαντιγύ με λίγη ζάχαρη άχνη μέχρι ν' αφρατέψει και ενώνετε τα δύο μείγματα.
Παίρνετε το μπολ από το ψυγείο. Βάζετε ένα πρώτο στρώμα από το μείγμα κρέμας-σαντιγύ.
Από πάνω τοποθετείτε λίγες κουταλιές μαρμελάδας φράουλας (με όσο το δυνατόν πιο ολόκληρα τα φρούτα) συνεχίζετε με κρέμα, μαρμελάδα, κρέμα, μαρμελάδα. Και την τελική επιφάνεια του γλυκού την καλύπτετε με μπισκότα κανέλλας ή πτι μπερ.
Προσωπικά το έκανα για να έχει καλύτερη βάση το γλυκό όταν θα το αναποδογυρίσουμε.

Βάζετε το μπολ στην κατάψυξη για τουλάχιστον 4 ώρες ή μέχρι να παγώσει.
Αλλιώς στην συντήρηση από την προηγούμενη μέρα για την επόμενη (όπως τουλάχιστον έκανα εγώ).
Όταν είναι να το σερβίρετε, αναποδογυρίζτε σε πιατέλα, το αφήνετε για 5-6 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου και  βγάζετε με προσοχή την διαφανή μεμβράνη. Καλή σας απόλαυση.
Η εκδοχή με τις μπανάνες (που έκαναν οι φίλες μας) φαντάζομαι ότι θα είναι εξίσου γευστική με αυτήν την φραουλένια.

Υ.Γ. η φωτογραφία δεν είναι δυστυχώς πολύ επιτυχημένη, γιατί όπως ήδη σας είπα η υπομονή δεν ήταν στο φόρτε της εκείνη την ώρα και το ντεκόρ άσπρης σοκολάτας κάπως μας "έσπασε".
Η γεύση όμως ήταν η ανταμοιβή μας. 

Πορτοκαλένια Κρέμα Καρεμελέ

Πριν λίγες ημέρες στο blog της, η  Mari Plateau, έγραψε για την πιο εύκολη κρέμα καραμελέ που έχω διαβάσει. Με τις κρέμες γενικώς δεν τα πάω και πολύ καλά, ίσως τις έχω πάρει απ' ένα "φόβο" όταν τον πρώτο μου καιρό στην κουζίνα σχεδόν πάντα ήταν για μένα αποτυχία. Από τότε βέβαια έχει περάσει αρκετός χρόνος (χρόνια δηλαδή)  αλλά το να φτιάξεις γρήγορα μια κρέμα καραμελέ, είναι πάντα πρόκληση.

Ακολούθησα λοιπόν τις βασικές οδηγίες της και με τα υλικά που έδινε, μόνο που όπως πάντα έκανα τις δικές μου προσθήκες. Αυτές ήταν το ξύσμα πορτοκαλιού, το εσσάνς πορτοκαλιού και το γλυκό κουταλιού πορτοκάλι στο ντεκόρ.

Τα υλικά μας που χρησιμοποίησα:
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
1 και μισό κουτί (αυτό από το ζαχαρούχο) φρέσκο γάλα (όχι εβαπορέ που βάζει η Μαρία)
4 μέτρια αυγά
το ξύσμα από ένα πορτοκάλι ακέρωτο, καλά πλυμμένο
3-4 σταγόνες εσσάνς πορτοκαλιού
1 κουταλάκι κοφτό κρυσταλλική βανίλλια

Ζάχαρη μαύρη μια κούπα
3 κουταλιές της σούπας νερό
κι' ένα κουταλάκι γλυκόζη, για να φτιάξουμε την καραμέλα. Τα υλικά αυτά σε αντικολλητικό τηγάνι τα οποία ανακατεύετε μόνο στην αρχή μέχρι να λιώσει η καραμέλα και μετά κουνάτε το τηγάνι. Θα χρειαστούν 8-10 λεπτά μέχρι να αποκτήσει το επιθυμητό χρώμα και γεύση.

Τα βήματα της εκτέλεσης όπως ακριβώς τα περιγράφει στο blog της η Μαρία, απλώς θα προσθέσετε και τα αρώματα του πορτοκαλιού, αν σας αρέσει αυτή η εκδοχή. Την κρέμα την έβαλα με προσοχή σε μια φόρμα του κέϊκ με τρύπα, αφού προηγουμένως είχα ρίξει μέσα την καραμέλα, επίσης με πολύ προσοχή. Στην συνέχεια έβαλα την φόρμα μέσα σε βαθύ ταψί το οποίο και γέμισα μέχρι την μέση με νερό.  Μπήκε σε προθερμασμένο φούρνο και ψήθηκε για 40 λεπτά περίπου στους 180 βαθμούς.

'Εβγαλα την φόρμα με προσοχή και την άφησα να κρυώσει έξω απο το ψυγείο για 2 ώρες μετά την έβαλα στο ψυγείο μέχρι την επόμενη μέρα που την χρειαζόμουν για επιδόρπιο. Με κοφτερό μαχαίρι ξεκόλλησα τα πλαϊνά απο το τοίχωμα της φόρμας, αναποδογύρισα σε πιατέλα και στόλισα με κομμάτια από γλυκό κουταλιού πορτοκάλι.

Πολύ αρωματική και εύγευστη. Ευχαριστώ σε Μαρία για την τόσο εύκολη εκτέλεση, αν αφαιρέσεις τους χρόνους αναμονής, είναι ένα από τα πιο εύκολα σπιτικά και δροσερά γλυκά, και αρέσει σχεδόν σε πολλούς.

Παχυντικό, αλλά πολύ γευστικό!

Όταν ξυπνάω το πρωί (και μιλάμε για πολύ πρωί) προσπαθώ να σκεφτώ τι θα μαγειρέψω κατά την βραδινή επιστροφή μου, έτσι ώστε να κάνω μια προετομασία. Να βγάλω τα υλικά μου από τον καταψύκτη, να προμηθευθώ ίσως κάποια λαχανικά που μου λείπουν, να συνδυάσω γεύσεις που δεν έχουμε γευτεί πρόσφατα κ.λ.π.
Αλλά γυρίζοντας και πάντα σύμφωνα με την διάθεση της στιγμής, το προγραμματισμένο από το πρωί φαγητό, τις περισσότερες φορές το αλλάζω :-)))
Είτε γιατί έχω αλλάξει διάθεση, είτε γιατί δεν έχω τον χρόνο που χρειάζομαι στην διάθεση μου, είτε γιατί έχω μπει στα αίματα διαβάζοντας κάποια ανάρτηση σε blog ή άλλη δημοσίευση.

Έτσι λοιπόν οι χθεσινές χοιρινές μπριζόλες λαιμού, που θα γίνονταν στο χαρτί τυλιγμένες με πιπεριές, ντομάτα και σάλτσα μουστάρδας και μπαχαρικών... μας βγήκαν με κρέμα γάλακτος, μανιτάρια και συνοδεία ψιλής σπαγγετίνης βρασμένη μέσα στην σάλτσα τους.
Ζυμαρικά, κρέμα γάλακτος, γραβιέρα Νάξου σε κύβους, μανιτάρια, ψιλοκομμένη ντομάτα και χοιρινή μπριζόλα! Όλες οι θερμίδες "στήσανε" χορό μέσα σε τούτο το πιάτο, αλλά ήταν πολύ νόστιμο το αφιλότιμο!

Υλικά :
3 μπριζόλες λαιμού όχι πολύ παχιά κομμένες
1 κύβος λαχανικών βιολογικός
1 μικρό κουτί μανιτάρια σε φέτες
1 μεγάλη ντομάτα κομμένη σε κύβους (χωρίς φλούδα και σπόρους)
1 ποτηράκι κρασιού, χυμό ντομάτας
100 γραμμάρια γραβιέρα σε κύβους
1 μικρή συσκευασία κρέμα γάλακτος
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 ποτήρι ζεστό νερό  και 1/4 πακέτου σπαγγετίνης κομμένα με τα χέρια στα τρία.

Πλένετε καλά το κρέας και το αφήνετε να στραγγίξει. Παίρνετε τον κύβο και τον λιώνετε σ' ένα μπολάκι με δύο κουταλάκια ελαιόλαδο (όπως ακριβώς κάνει ο σεφ στην διαφήμιση) και με το μείγμα αυτό αλείφετε τις μπριζόλες και από τις δύο πλευρές τους.

Σε βαθύ τηγάνι-κατσαρόλα βάζετε ελαιόλαδο για να σοτάρετε τις μπριζόλες.
Να ροδίσουν ελαφρά και από τις δύο πλευρές. Στην συνέχεια προσθέτε μέσα στο τηγάνι την ψιλοκομμένη ντομάτα καθώς και το ποτηράκι  με τον χυμό ντομάτας, μαζί και το φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Αφήνετε το κρέας να βράσει και γυρίζετε στο διάστημα αυτό μια-δυό φορές.
Μετά απο ένα τέταρτο περίπου προσθέτετε και τα μανιτάρια και λίγο αλάτι.
Σκεπάζετε και αφήνετε να βράσουν όλα μαζί για λίγο ακόμη.

Στην συνέχεια προσθέτετε τη κρέμα γάλακτος και την κομμένη γραβιέρα. Ανακατεύεται καλά χαμηλώνετε λίγο την ένταση της φωτιάς και αφήνετε για ένα δεκάλεπτο ακόμη.
Το κρέας θα σας δείξει πια πόσο μαλακό είναι.
Το αφαιρείτε από το τηγάνι και ρίχνετε μέσα στην σάλτσα την σπαγγετίνη κομμένη με το χέρι σας στα τρία. Ανακατεύετε καλά και συμπληρώνετε μ΄ ένα ποτήρι ζεστό νερό.  Συχνά-πυκνά ανακατεύετε τα μακαρόνια και μετά από μερικά λεπτά είναι έτοιμα.
Επιστρέφετε τις μπριζόλες στο τηγάνι.
Σβήνετε την φωτιά και αφήνετε για λίγο το φαγητό να σταθεί.

Ετοιμάστε πιάτα!
Ήρθε η ώρα σερβιρίσματος, μυρίζει θεϊκά και είναι ένα πιάτο γεμάτο θερμίδες, αλλά με τόση καλή γεύση!
Καλή σας όρεξη και πάρτε κι' ένα ωραίο κρασάκι λευκό και παγωμένο, για συνοδεία.

Μαράθος ο Ευωδιαστός...

Άντε τώρα ν' αντισταθείς σ' ένα μεγάλο και ευωδιαστό μπουκέτο φρέσκου μάραθου;
Γίνεται;
Δεν γίνεται...
Αλλά και πως να τον αξιοποιήσεις όλον ταυτόχρονα;
Τον πλένεις λοιπόν καλά,  τον χωρίζεις σε μικρότερα ματσάκια κόβοντας τα πολύ μεγάλα κοτσάνια, τον βάζεις σε καθαρά σακκουλάκια και πάει ... κατάψυξη.

Κι' έτσι την μια δόση, τον φτιάχνεις, με φρέσκα κουκιά και μπόλικο λεμόνι.
Την άλλη, τον βάζεις παρέα με φινόκιο σε φρικασεδάκι.
Την τρίτη, τον προσθέτεις στα μυρώνια και στο σπανάκι κάνοντας μια ωραία σπανακο-τάρτα.
Και την τέταρτη...τον κάνεις μαραθοκεκάκια με μοτσαρέλα και μπλε τυρί, για κολατσιό στο γραφείο!
(έχουν μείνει δύο ματσάκια, αλλά την τύχη τους δεν την ξέρω ακόμη    :-)) οπότε και επιφυλάσσομαι για τις προτεινόμενες εναλλακτικές χρήσεις του).

Να σας πω όμως για τα express  βραδινά μου μαραθο-κεκάκια.

Σε βαθιά λεκάνη βάζετε 5 μέτρια αυγά, μισό φλυτζάνι ελαιόλαδο.  Χτυπάτε καλά με τον αυγοδάρτη μέχρι να ενωθούν τα δύο υλικά. Στην συνέχεια προσθέτετε στο μείγμα: 130 γραμμάρια κομμένη σε μικρά κομμάτια μοτσαρέλα, 150 γραμμάρια κομμένο (με το χέρι) μπλε τυρί, ανακατεύετε και πάλι να ενωθούν τα τυριά με το μείγμα αυγών λαδιού.

Κατόπιν προσθέτετε: ένα φλυτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις, ένα κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ, φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, ένα ποτηράκι κρασιού αριανάνι και ένα ποτηράκι κρασιού φρέσκο γάλα. Τέλος, τον ψιλοκομμένο μάραθο. Χτυπάτε καλά και πάλι με τον αυγοδάρτη να ενωθούν ομοιόμορφα τα υλικά σας.

Σε θήκες muffins βάζετε τα ειδικά χαρτάκια ή λαδόχαρτο κομμένο έτσι που να χωράει, και με την βοήθεια κουταλιού μοιράζετε τον χυλό μέσα στις θήκες. Ψήνετε για 20 περίπου λεπτά, σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα στους 170-180 βαθμούς.
Τέλεια κεκάκια για βραδινό  παρέα με λίγη σαλατούλα, ή για πρωϊνό κολατσιό στο σχολείο, στο σπίτι, ή την δουλειά.

Υ.Γ. ο μάραθος ήταν κι' αυτός μέσα στα πεσκέσια που παρέλαβα τις μέρες της Πασχαλιάς, δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να τον αναφέρω!

Τα πεσκέσια και τα "ευχαριστώ" που τους αναλογούν

Να 'ναι καλά όλοι οι φίλοι και συγγενείς που μένουν σε επαρχία και κάθε φορά που μας επισκέπτονται μας φέρνουν το κάτι τις μας, γιατί οι καιροί που ζούμε έχουν γίνει αρκετά δύσκολοι!
Το πισωγύρισμα σε παλιές δεκαετίες που τα κοφινάκια με τα γεννήματα από το χωριό ήταν εικόνα που μας έδενε με τις ρίζες μας...επανέρχεται και μην το γελάτε καθόλου!
Αν δείτε ασπρόμαυρη ελληνική ταινία με τον επαρχιώτη πρωταγωνιστή να έρχεται να επισκευθεί τους
πρωτευουσιάνους φίλους του...μην βιαστείτε να την περιγελάσετε.

Το χαμόγελο, μπορεί και να παγώσει κάπως στα χείλη σας, αν σκεφτείτε την ουσία των πραγμάτων.
Προιόντα:
που είναι σχεδόν 100% βιολογικά, μιας και ξέρετε απο που κρατάει η σκούφια τους,
που προσφέρονται με αγάπη και σκέψη για σας,
που συμβάλλουν στο καθημερινό σας τραπέζι,
που σας κάνουν να θέλετε να φύγετε μακριά από τούτη την πόλη,
που έφτασαν σ' εσάς χωρίς εσείς να έχετε μοχθήσει γι' αυτό,
που σας δίνουν πολλές εναλλακτικές, άμα σας προμηθεύσουν με μεγάλη ποσότητα,
και άλλα πολλά "που"....

Δώστε τους λοιπόν την δέουσα προσοχή και αξία και μην τα "σνομπάρετε" καθόλου.

Τούτο το post το γράφω με τις πιο θερμές ευχαριστίες μου για τους : θεία Χρυσούλα, θείο Κώστα, κύριο Δημήτρη, κύριο Γιάννη, κυρία Βάσω, τον φίλο Δημήτρη, την νέα μου φίλη Ειρήνη, την παλιά και αγαπημένη φίλη Κατερίνα, την φίλη μου την  Ξανθή (ξέρει αυτή το γιατί) και  τέλος την παλιά γνωστή και νέα blogφίλη Ephee, όλοι τους με τίμησαν με την προσφορά τους.

Όλους σας ευχαριστώ για: τα αυγά, τις χυλοπίτες, τον τραχανά, τα  κοτοπουλάκια, τον κόκκορα, τα κεράσια, τα λεμόνια, τα πορτοκάλια, το φρέσκο τυρί, το ανθότυρο Νάξου, το κρασί, το τσίπουρο, τα καρύδια, τα παξιμάδια, το παστό, το κατσικάκι, τις μαρμελάδες και τα γλυκά κουταλιού που έχω πάρει από εσάς μαζί με την αγάπη και την σκέψη σας . Κι' αν παρ' ελπίδα ξέχασα κάτι από τα τόσο όμορφα πεσκέσια που μου έχετε χαρίσει, σας ζητώ συγγνώμη, αλλά οι ευχαριστίες μου είναι πάντα εδώ.

Σημείωση: η φωτογραφία από παλιά ελληνική ταινία, μέσα από το φωτογραφικό αρχείο της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Πάστα Φλώρα ...με μαρμελάδα τριλογία ή τετραλογία

Η πάστα φλώρα είναι από τα πολύ κλασσικά και αγαπητά σε όλους, σπιτικά γλυκά.
Ταιριάζει με τον πρωϊνό ή απογευματινό σας καφέ.
Πάει με παρέα, ή και χωρίς, γιατί καμμιά φορά μπορεί και να μην θέλεις να την μοιραστείς :-))
Πάντως το δικό μας ταψάκι που έγινε με κάποια παραλλαγή από τα συνηθισμένα είδη μαρμελάδας...με μαρμελάδα δηλαδή φρούτων τριλογίας: μπανάνας, μήλου, ακτινίδιου που είχα φτιάξει από καιρό και περίμενε υπομονετικά την ώρα της, καθώς και λίγο βερίκκοκο που είχε ξεμείνει, άρα μιλάμε τελικά για τετραλογία, είχε επιτυχία.
Μείνανε δύο κομματάκια, αλλά το πρωί δεν βλέπω να τα βρίσκει!

Υλικά για την ζυμή:

1 κεσεδάκι λιωμένη μαργαρίνη (με άρωμα βουτύρου)
χυμός από δύο φρέσκα πορτοκάλια
το ξύσμα των πορτοκαλιών
3 κουταλιές σούπας λικέρ κανελάδας
3 σταγόνες εσάνς πορτοκαλιού ή βανίλλιας.
1/3 κούπας ζάχαρη
1 πακέτο αλεύρι αυτοδιογκούμενο

Υλικά για την γέμιση:

1/2 κιλό μαρμελάδα μπανάνας, μήλου, ακτινίδιου και βερίκοκκου (που είχα από το σιροπιαστό κέϊκ) ενώ τέλος 2  μεγάλες μπανάνες κομμένες σε ροδέλλες ήρθαν και έκατσαν πάνω στην μαρμελάδα για ενίσχυση γεύσης.

Φτιάχνεται το ίδιο γρήγορα, με το γρήγορα που καταναλώνεται, καμμία αμφιβολία δεν υπάρχει γι' αυτό :-))
Βάζουμε σε βαθύ μπολ το λιωμένο βούτυρο, τον χυμό, το ξύσμα, το λικέρ, το εσάνς πορτοκαλιού ή βανίλλιας, τη ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά με το μίξερ μέχρι να ενωθούν τα υλικά.

Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι. Κάποια στιγμή το μίξερ δεν μας χρειάζεται άλλο και προχωράμε σε ζύμωμα με το χέρι, μέχρι να έχουμε μια ωραία σε υφή ζύμη.

Παίρνουμε τα 2/3 της ζύμης και τα ανοίγουμε σε φύλλο, το οποίο τοποθετούμε σε ταρτιέρα ή ταψάκι μικρό του φούρνου των 30 εκατοστών. Ανοίγουμε καλά την ζύμη με τα δαχτυλάκια μας, να μοιάζει παντού όμοια σε πάχος μέσα στο σκεύος μας.
Βάζουμε πάνω στην ζύμη την μαρμελάδα, απλώνουμε καλά μ' ένα κουτάλι και στην συνέχεια προσθέτουμε τις ροδέλλες μπανάνας.

Το υπόλοιπο 1/3/ ζύμη την ανοίγουμε σε φύλλο, πάνω σ' ένα κομμάτι λαδόχαρτο, την κόβουμε σε λωρίδες μ' ένα κοφτερό μαχαίρι και στολίζουμε την επιφάνεια της πάστα φλώρα, με την μορφή του κελιού.  Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς, για μισή ώρα περίπου, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια της ζύμης μας.
Σίγουρα θα ικανοποιήσει όλους μέσα στην οικογένεια, ενώ η μαρμελάδα και τα φρούτα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι καθαρά θέμα "στόκ" και διάθεσης.

Μια πατσαβούρα...για πίτα

Η αλμυρή πατσαβουρόπιτα, είναι ίσως η πιο απλή τυρόπιτα, που μπορεί να φτιάξει μια καλονοικοκυρά ή ένας καλό-νοικοκύρης...
Ε, τότε μάλλον εγώ δεν συγκαταλέγομαι σ' αυτούς, αφού μέχρι σήμερα δεν την είχα φτιάξει!
Ήρθε όμως η ώρας της, γιατί όλα τα πράγματα για να γίνουν, χρειάζονται τελικά τον χρόνο τους (κι' αυτό πια το έχω καταλάβει καλά ως "μάθημα" ζωής).

Να την λοιπόν να μοστράρει στο πιατάκι της.

Και να σας πω, ότι έγινε πάρα πολύ γευστική.
Μιας και είχε μέσα ωραία τυράκια (κασεράκι, μοτσαρέλα και λίγο κατσικίσιο τυρί) αυγά, γιαουρτάκι, γάλα, μοσχοκάρυδο και πιπεράκι.
Απο τις καλύτερες πίτες που έχω κάνει ποτέ.

Σας συμβουλεύω όμως το ταψί που θα χρησιμοποιήσετε να είναι αυτά με τον αντικολλητικό πάτο. Ψήνεται το φύλλο πολύ καλύτερα, από ότι στα κλασσικά ταψιά κουζίνας ή τα αλουμίνια.

Χρειάζεστε ένα πακέτο φύλλο κρούστας.
Βούτυρο και ελαιόλαδο (ανάμεικτα για πιο γευστικό αποτέλεσμα) για το άλειμα του ταψιού και των φύλλων, 150 γραμμάρια.
Τυράκια της αρεσκείας σας. Αυτά που εγώ έβαλα μου έδωσαν πολύ ωραία γεύση.
Συνολικά σε βάρος πρέπει να ήταν 600 γραμμάρια (για μέτριο ταψί φούρνου) μιας και συνήθως κάνω συνδυασμό με το μάτι.
6 αυγά,
1 φλιτσάνι γάλα,
1 φλιτσάνι γιαούρτι,
1 κουταλάκι (κοφτό) μαύρο πιπέρι
και τέλος, 1 κουταλάκι (κοφτό) μοσχοκάρυδο τριμμένο.

Τρίβετε σε βαθειά λεκάνη όλα τα τυριά που θα χρησιμοποιήσετε, προσθέτε τ' αυγά, το γιαούρτι, το γάλα, το πιπέρι, το μοσχοκάρυδο και ανακατεύετε πολύ καλά μέχρι να γίνει ο χυλός σας ενιαίος.

Ανοίγετε το πακέτο το φύλλο και λαδώνετε καλά ένα - ένα τα φύλλα, στρώνετε "πατσαβουριάζοντάς" τα μέσα στο ταψί καλύπτοντας το σταδιακά όλο. Το ταψί το έχετε προηγουμένως καλά βουτυρώσει επίσης. 

Στην συνέχεια περιχύνετε με τον χυλό των τυριών τα φύλλα. Με την βοήθεια ενός μαχαιριού "ανοίγετε" τρύπες μέσα στον χυλό βοηθώντας τον στην ουσία να μοιραστεί όσο πιο καλά γίνεται πάνω στα φύλλα. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, πάνω κάτω αντιστάσεις ή αέρα ανάλογα πάντα με τον φούρνο, μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια της πίτας σας.
Την αφήνετε λίγο να τραβήξει και μετά είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.
Την επόμενη μέρα τρώγεται επίσης πολύ καλά με ελάχιστο ζέσταμα.

Καρυδάτο Κουνελάκι με άρωμα δεντρολίβανου.

H Ζαμπία είχε μια πολύ κλασσική ελληνική συνταγή για το κουνελάκι στιφάδο, τις προηγούμενες μέρες.
Την λιμπίστηκα είναι αλήθεια και της το έγραψα, αλλά τα κρεμμύδια παρά την γλύκα που αποκτούν στο στιφάδο, εμένα με ενοχλούν κάπως στο στομάχι. Και τώρα πια και τον μεγάλο άντρα της οικογένειας, που το στομάχι του έχει αποκτήσει περίπου έναν χρόνο τώρα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αφού τον οδήγησε ωστόσο σε πολύ μεγάλη απώλεια βάρους, που ήταν και η επιθυμία του.
Άρα τα κρεμμυδάκια στιφάδο αποκλείστηκαν ως εκδοχή και το κουνελάκι έγινε λιγότερο κρεμμυδάτο, αλλά να "φέρνει" λίγο σε στιφάδο με λίγο όμως διαφορετικό τρόπο.

Να σας περιγράψω το πως λοιπόν...
Χρειάζεστε :
1 μεγαλούτσικο κουνέλι,
1 ποτήρι κόκκινο κρασί ή κονιάκ,
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο,
1/2 φλιτζάνι λάδι,
3-4 ώριμες ντομάτες, καθαρισμένες από την φλούδα, ξεσποριασμένες και λιωμένες με το πιρούνι (θα πρέπει δηλαδή να τις βάλετε για 3-4 λεπτά σε νερό που βράζει, για να φύγει πιο εύκολα η φλούδα, να τις πιέσετε με τα δάχτυλα να βγούν τελείως οι σπόροι και μετά σ' ένα μπολ να τις λιώσετε με το πιρούνι).
Αλάτι, πιπέρι (κατά τα γούστα σας, αλλά μην το παρακάνετε).
1 κουταλιά σούπας ξηρό δεντρολίβανο,
1 κουταλιά της σούπας μηλόξυδο και τέλος,
1/2 φλιτζάνι κοπανισμένα καρύδια στο multi.

Καθαρίζουμε και πλένουμε καλά το κουνέλι, το κόβουμε σε μικρές μερίδες και το αφήνουμε για 3-4 ώρες μέσα σε κρασί κόκκινο ή κονιάκ, το οποίο έχουμε εμπλουτίσει με την μισή ποσότητα δεντρολίβανου. Το στραγγίζουμε και το αφήνουμε για λίγο στην άκρη. Βάζουμε σε βαθιά κατσαρόλα  το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και το λάδι τσιγαρίζουμε ελαφρά και στην συνέχεια προσθέτουμε το κουνέλι. Το ροδίζουμε απ' όλες τις πλευρές του. Κατόπιν προσθέτουμε τις λιωμένες ντομάτες, λίγο νεράκι, πιπέρι, αλάτι και το υπόλοιπο δεντρολίβανο. Τ' αφήνουμε να βράσει σε μέτρια φωτιά. Κάπου στα μέσα του βρασμού προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας μηλόξυδο, που θα δώσει γεύση στο φαγητό.

Όταν το κουνέλι μας έχει μαλακώσει και η σάλτσα έχει αρχίσει να μελώνει ρίχνουμε το τρίμμα καρυδιού και αφήνουμε να πάρει μια βράση μέσα στη σάλτσα ώστε να δέσει.
Είμαστε έτοιμοι.
Σερβίρουμε το κουνέλι σε βαθιά πιατέλα μαζί με τη σάλτσα και συνοδεύουμε με λαζάνια, ψηλές χυλοπιτούλες χωριάτικες (όπως τον παλιό καλό καιρό) ή πατάτες τηγανιτές (σε ροδέλες παρακαλώ για μένα).

Αυτήν την συνταγή, την είχα δώσει παλαιότερα στο Hungry for Life, μαζί με άλλους τρόπους για να μαγειρέψουμε το κουνέλι. Απλώς από τότε, την έχω κάνει πιο "ανάλαφρη" θα έλεγα.

Καλή σας όρεξη.