Στην αδούλωτη Μάνη...

Ένας από τους πιο μαγικούς και "σκληρούς" τόπους της Ελλάδας μας.  Μάνη!
Προσηλιακή  Μάνη (η πιο άγρια πλευρά της) Αποσκιερή Μέσα Μάνη και Μεσσηνιακή Έξω Μάνη (η πιο ήμερη και πράσινη).
Όσοι την έχουν "περπατήσει" είναι σχεδόν βέβαιο ότι την έχουν αγαπήσει βαθιά, καθώς κρατά την ιστορία μας μέχρι και τις μέρες μας, άκρως ζωντανή.
Ο αδούλωτος χαρακτήρας της έχει σαφώς να κάνει και με το άγριο φυσικό της τοπίο.

Τοπίο που αποτελεί φύση και θέση...το τελευταίο σύνορο της ηπειρωτικής ας πούμε Ελλάδας, χάρη στο Ακρωτήριο Ταίναρο!

Δεν πάει πιο κάτω...και  εδώ ίσως ήταν και η πύλη του Κάτω Κόσμου, σύμφωνα με τις γραφές των αρχαίων ιστορικών.

Πολλά, έχει να δει ο ταξιδιώτης αρκεί να έχει τα μάτια της ψυχής του ανοικτά.
Αρεόπολη, Λιμένι, Οίτιλο, Γερολυμένας, Βάθεια, Διρός,Ακρωτήριο Ταίναρο, Πόρτο Κάγιο, Κώτρονας, Σκουτάρι, Βαθύ, Αγερανός, Γύθειο. Κάθε σημείο, άξιο αναφοράς για τους δικούς του λόγους.

Πύργοι, Ιστορία και Θρύλοι, πλέκουν ένα κουβάρι που συναντά τις ανθρώπινες καθημερινές στιγμές με εκείνες των προγόνων τους. Και ήρωες από κάθε αιώνα, έρχονται να μας συναντήσουν μέσα στο σεργιάνι μας σε δρόμους και στενά, καθώς η Μάνη έχει προσφέρει πολλούς στην πατρίδα...

Όμως το τοπίο κρύβει και άλλες χάρες και αφήνει στον καθένα μας απλόχερα την ευκαιρία για τις δικές του επιλογές.
Πιάστε καρέκλα... πάγκο... ή έστω μια λουλουδιασμένη πεζούλα.

Πάρτε μολύβι και χάρτη και σχεδιάστε την διαδρομή της κάθε μέρας.
Σίγουρα θα σας χρειαστούν 4-5 μέρες για μια καλή γνωριμία με τον τόπο.
Εάν δε, τον συνδυάσετε και με καλοκαιρινές διακοπές, παραλίες άφθονες θα σας προσφερθούν για τις βουτιές σας.
Εμείς ως "αθλητικοί τύποι" το κάναμε το πρώτο μας το μπάνιο, εκεί στο Πόρτο Κάγιο.

Αλλά και λιακάδα απολαύσαμε στην άγρια ομορφιά του Γερολυμένα.
Και όμορφο ηλιοβασίλεμα στο Οίτιλο.
Και ζέστη...και αέρα...και δροσιά...και αλμύρα... και λίγη περίεργη σκόνη πάρα πάνω, καθώς βρεθήκαμε πιο κοντά στην Αφρική :-))

Τούτο το ταξίδι, έκρυβε αρκετές ωραίες στιγμές μέσα του.
Μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε νέους τόπους και ανθρώπους, αλλά και να δούμε αγαπημένη φίλη, στον τόπο καταγωγής της, καθώς στην Αθήνα δεν έχουμε καταφέρει να βρεθούμε κάτι χρόνια τώρα :-))
Γεια σου καλή μου Σταυρούλα Μ.  Σας ευχαριστούμε θερμά για την φιλοξενία και το άκρως γευστικό κατσικάκι :-))

Στο σημείο αυτό να πω πως είχαμε αρκετές επαφές με ζώα (μερικές από αυτές άκρως επεισοδιακές) η χαρά του παιδιού και του σκυλιού μας, που μας έδειξε ότι διαθέτει φωνή και "τσαμπουκά".
Γουρουνάκια ελευθέρας βοσκής, που μας "δίδαξαν" τι πάει να πει: τρώει σαν γουρούνι!!

Χριστός Ανέστη, φίλες και φίλοι.
Υγεία και δύναμη να έχουμε (και εσείς και εμείς) ...ε, και μερικά χρήματα επίσης, για να μπορούμε να κινηθούμε μέσα στην χώρα μας.
Καλώς σας βρήκαμε.

Πάσχα...με άρωμα λεμονιού

Πάσχα χωρίς τσουρέκι δεν νοείται!
Και σαφώς οι πρώτες δοκιμές έχουν ξεκινήσει...Και σαφώς οι κλασσικές συνταγές έχουν την τιμητική τους...αλλά να, πάντα υπάρχει περιθώριο και για κάτι άλλο.
Και μην μου πείτε όχι :-))

Αφορμή για την δική μου δοκιμή στάθηκε η μεγάλη ποσότητα χοντρόφλουδων-λέμονιών που έφτασε στα χέρια μου, χάρη στον πεθερό.
 Είπαμε... όταν η ζωή σου χαρίζει λεμόνια, δεν μπορείς να της αρνηθείς :-))

Έτσι έφτιαξα αρκετό γλυκό κουταλιού, με την συνταγή της Vita, αλλά κομμένα σε μικρά τριγωνάκια.

Και σπιτική λεμονάδα, με τις οδηγίες από την Χρυσαυγή, αλλά με ελαφρώς μικρότερη ποσότητα ζάχαρής.

Και γλυκό ψυγείου με μπισκότα και κρέμα λεμονιού (δεν πρόλαβα να το φωτογραφήσω... καθώς μοιράστηκε με το που πάγωσε).
Και με αρκετό ξύσμα, που έμεινε... έκανα ... τσουρεκάκια.
Τέλειο άρωμα. Τέλεια γεύση. Τέλειο φούσκωμα και υφή "αφρού".
Ενθουσιάστηκα, γιατί έγιναν τόσο μα τόσο αφράτα, την πρώτη φορά, οπότε έγινε και δεύτερη επαναληπτική.

Τσουρεκάκια με ελαιόλαδο, άρωμα λεμονιού-μαστίχας-μαχλεπιού

Υλικά
750 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις ρ(ή αλεύρι για τσουρέκια)
100 γραμ. ελαιόλαδο,
200 γραμ. γάλα πλήρες,
2 μέτρια αυγά,
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη άσπρη,
1,5 κουταλάκι μαχλέπι,
2,5 κουταλάκια φρέσκο ξύσμα λεμονιού (που είναι εμφανές ως παρουσία μέσα στη ζύμη, όπως διακρίνετε και στην σχετική φωτογραφία)
4-5 δάκρυα μαστίχα κοπανισμένα (σε σκόνη) μαζί με λίγη ζάχαρη.
1,5 φακελάκι ξερή μαγιά.

Έβαλα όλα τα υλικά μου στον αρτοπαρασκευαστή στο πρόγραμμα για ζύμωμα και μετά από μια ώρα και 20 λεπτά η ζύμη μου ήταν έτοιμη.
Λάδωσα ελαφρώς τα χέρια μου, την χώρισα σε μπαλάκια (σαν μικρό πορτοκάλι) και έπλασα μπαστουνάκια.
Και μετά τα μπαστουνάκια έγιναν μικρές πλεξούδες.

Οι πλεξούδες μου μπήκαν σε ταψιά, στρωμένα με χαρτί ψησίματος και σε απόσταση μεταξύ τους.
Τις άλειψα με λίγο γάλα ανακατεμένο με μια κουταλίτσα φυτική μαργαρίνη και πασπάλισα με λίγη κρυσταλλική ζάχαρη.

Έβαλα τα ταψιά μου στον φούρνο, που προηγουμένως είχα ελαφρώς ζεστάνει, και τα ξέχασα (στην πραγματικότητα δηλαδή... αφού έφυγα για να κάνω εξωτερικές δουλειές) για 2,5 ώρες.
Μετά έψησα με αέρα στους 180 βαθμούς για 20-23 λεπτά, αλλάζοντας τους θέση μία φορά μέσα στον φούρνο.

Απολαυστικά. Ανάλαφρα και με μεθυστική μυρωδιά, χάρη στο λεμονάτο ξύσμα και τη μαστίχα.
Από τα πιο επιτυχημένα αρτοπαρασκευάσματα του τελευταίου διαστήματος και με την μοναδικότητα ότι έχουν γίνει με ελαιόλαδο και όχι βούτυρο (όχι ότι δεν θα κάνουμε και τέτοια...).

Και με αυτό το post, εύχομαι  σε όλους ολόψυχα Καλή Ανάσταση.
Υγεία σε εσάς και στους αγαπημένους σας.
Και με τις προσδοκίες όλων μας, "αναπτερωμένες" όπως άλλωστε μας δείχνει τούτη η γιορτή του Ελληνισμού.

Φρουτοσαλάτα εποχής με χαλβά.

Όποιος έχει πολύ πιπέρι... βάζει και στα λάχανα!
Άμα έχεις και αρκετό χαλβά (του μπακάλη) , βάζεις δε και στη φρουτοσαλάτα, ειδικά άμα θέλεις γρήγορο γλυκάκι και μάλιστα άμεσα!!!!

Και σας διαβεβαιώ ότι έχετε ένα πολύ υγιεινό δεκάτιανό, εκείνη την ώρα δηλαδή που η λιγούρα μπορεί να βαρέσει "κόκκινο" :-)) ή απογευματινό, ή επιδόρπιο μετά από ένα καλό γεύμα.

Για την συγκεκριμένη φρουτοσαλάτα, χρησιμοποίησα:
150 γραμ. φράουλες κομμένες σε κομματάκια,
2 βουτυράτα αχλάδια, επίσης σε κομματάκια,
1 μεγάλη μπανάνα κομμένη σε ροδέλλες,
χυμό από ένα μέτριο πορτοκάλι,
80 γραμ. χαλβά με γεύση βανίλια-σοκολάτα
και 1/2 κουταλάκι από πάστα βανίλιας (που η φίλη Ξανθή μου έφερε από την γηραιά Αλβιόνα) και είναι ένα εξαιρετικό προϊόν, το οποίο ανακάτεψα μέσα στον χυμό πορτοκαλιού.

Έπλυνα καλά τα φρούτα, το έκοψα σε κομματάκια και ροδέλλες μέσα σε μια σαλατιέρα.
Τα "έλουσα" με τον χυμό από πορτοκάλι-βανίλια και πασπάλισα με ελάχιστη κανέλα.
Έτριψα με τα δάχτυλα και τον χαλβά στην επιφάνεια τους και έτοιμο προς βρώση!
Απολαυστικό, θρεπτικό, μυρωδάτο και με μια φρουτένια γλύκα...έτσι για να πάνε τα φαρμάκια
κάτω :-))
Καλή Εβδομάδα σε όλους μας.

Μανιταρόσουπα... υπέρ του ασθενούς

Και όταν το κρυολόγημα σου "χτυπά" το αναπνευστικό εν' μέσω Άνοιξης, θες, δεν θες...μια σουπίτσα θα την γευτείς!
Ας την κάνεις τουλάχιστον πιο απολαυστική, έτσι για να μην αισθάνεσαι πως κάτι δεν πάει καλά...
Ειδικά όταν εσύ και οι σούπες δεν είστε και πολύ "κολλητοί" και  όταν λέμε "εσύ"  φυσικά εννοούμε εμένα αυτοπροσώπως :-)))

Μανιταρόσουπα λοιπόν, ενισχυμένη με ψητά μανιτάρια πλευρώτους και μπόλικο μαϊντανό.

Υλικά για 2-3 καλά πιάτα.
2/3 λίτρου σπιτικού ζωμού λαχανικών (που έχετε κρατήσει από βράσιμο λαχανικών για άλλο λόγο)
ή έτοιμου ζωμού. Φυσικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ζωμός από κοτόπουλο ή μοσχάρι.
Λίγο αλάτι,
λίγο πιπέρι,
λίγο κάρυ,
λίγη αποξηραμένη ρίγανη
και μια-δυο κουταλιές ελαιόλαδο.
1,5 ποτηράκι του κρασιού, μείγμα μανιταρόσουπας Γρεβενών, η οποία στην σύνθεσή της περιέχει: αλεύρι από σκληρό σιτάρι, αποξηραμένα μανιτάρια, πατάτα, μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι, γι' αυτό και είμαστε προσεκτικοί στο δικό μας αλάτισμα).

Φρέσκα μανιτάρια Πλευρώτους ή άλλα που θα ψηθούν στο γκριλ, μαζί με 1/2 κουταλάκι σκόνη σκόρδου, 3 κουταλιές ψιλοκομμένο φρέσκο μαϊντανό και λίγο ελαιόλαδο.

Έβαλα τον ζωμό λαχανικών που είχα φυλάξει σ' ένα βάζο, στο ψυγείο, να βράσει παρέα με τα μπαχαρικά μου και το ελαιόλαδο. Όταν πήρε την πρώτη βράση έριξα μέσα το μείγμα μανιταρόσουπας, ανακάτεψα καλά και άφησα να βράσει για 10 λεπτά. Ανακατεύοντας συχνά-πυκνά.

Όσο η σούπα έβραζε, ξέπλυνα ελαφρώς τα μισά μανιτάρια από μια συσκευασία με πλευρώτους.
Έστρωσα χαρτί ψησίματος σ' ένα ταψί, τα μοίρασα και πασπάλισα με σκόνη σκόρδου, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και λίγο ελαιόλαδο.
Τα έψησα στους 180 βαθμούς με αέρα και γκριλ για 10 λεπτάκια και έτοιμα.

Σερβίρισα σουπίτσα ζεστή και από πάνω στόλισα με ψημένα μανιτάρια και μαϊντανό.
Ήταν μια παρηγοριά στο ταλαιπωρημένο αναπνευστικό μου.
Να σημειώσετε δε, ότι με το ζωμό λαχανικών το πιάτο αυτό πέρα από γευστικό είναι και νηστίσιμο.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους μας.

Σοκολατο-ταχινενια-χαλβαδο-φραουλένια...τάρτα!

Σοκολάτα, ταχίνι, χαλβάς, φράουλες εποχής.... μας δίνουν μια σοκολατο-ταχινενια-χαλβαδο-φραουλένια (καλά δεν θα βάλω άλλο συνθετικό...) τάρτα, για να μην σας δυσκολέψω :-)))
Αλλά πως να το περιγράψεις το συγκεκριμένο πόνημα, όταν περιέχει όλα τα πιο πάνω υλικά;

Γλυκάκι λαχταριστό, αμαρτωλό αλλά νηστίσιμο!!!  Δεν υστερεί καθόλου σε γεύση, και μην αμφιβάλλετε καθόλου γι' αυτό, από μια τάρτα με σούπερ σοκολατένια πλούσια κρέμα όπως αυτή, ή αυτή με την σοκολατένια γκανάζ.
Δέχτηκα ενστάσεις από τους άνδρες, αλλά εμένα προσωπικά μου άρεσε ιδιαίτερα και γι' αυτό το τίμησα μέχρι και το τελευταίο του κομμάτι.

Σοκολατο-ταχινενια-χαλβαδο-φραουλένια...τάρτα

Υλικά για την βάση της τάρτας.

200 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
80 γραμ. ελαιόλαδο,
100 γραμ φυτική μαργαρίνη,
80 γραμ. ζάχαρη άχνη,
1 πρέζα αλάτι,
1 κουταλιά της σούπας, τσίπουρο,
1/2 κοφτό κουταλάκι κανέλα σκόνη,
2 κουταλάκια ξύσμα πορτοκαλιού.

Υλικά για την γέμιση της τάρτας.
150 γραμ. σοκολάτα κουβερτούρα,
250 γραμ. ταχίνι,
150 γραμ. χαλβά του μπακάλη με γεύση βανίλια,
χυμό από 2 μικρά πορτοκάλια,
1 κουταλιά φυτική μαργαρίνη.

Για την επικάλυψη-κομπόστα φράουλας.
180 γραμ φράουλες πλυμένες και καθαρισμένες, ολόκληρες αν είναι μικρές ή στην μέση αν είναι μεγάλες.
150 γραμ. ζάχαρη κρυσταλλική,
λίγη βανίλια κρυσταλλική,
χυμό από μισό λεμόνι.

Αρχικά βάζουμε τις φράουλες να σταθούν με την ζάχαρη μέσα σε μια κατσαρόλα, για μία ώρα, ώστε να κατεβάσουν τα υγρά τους.
Κατόπιν τις βάζουμε να βράσουν μαζί με την
βανίλια για 30-35 λεπτά.
Ρίχνουμε και τον χυμό λεμονιού και αφήνουμε να  βράσουν για 5 λεπτά ακόμη.
Κλείνουμε την φωτιά και αφήνουμε την κομπόστα να ηρεμήσει και να κρυώσει.

Ετοιμάζουμε την βάθη της τάρτας, ρίχνοντας μέσα σε βαθύ μπολ, όλα τα υλικά μας και πλάθουμε με το χέρι. Μόλις η ζύμη έχει γίνει ομοιογενής,  βουτυρώνουμε την ταρτιέρα μας και την βάζουμε στο ψυγείο για μια ώρα.

Κατόπιν περνάμε στο μείγμα σοκολάτας-ταχινιού, που θα γίνει μέσα σε κατσαρόλα.
Σπάμε την κουβερτούρα, ρίχνουμε τον χυμό από τα πορτοκάλια, το ταχίνι και τα ζεσταίνουμε σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι να ενωθούν.
Κατόπιν ρίχνουμε την μαργαρίνη ενώ τρίβουμε και τον χαλβά με τα δάχτυλά μας μέσα στο μείγμα. Θέλουμε να φαίνεται κάπως και όχι να λιώσει τελείως. Ανακατεύουμε καλά και σβήνουμε την φωτιά.

Βγάζουμε την τάρτα από το ψυγείο και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 8-9 λεπτά στους 180 βαθμούς (μόνον την ζύμη).
Την βγάζουμε και την γεμίζουμε με το σοκολατένιο μείγμα ταχινιού και ξανά-ψήνουμε για 12-15 λεπτά.
Την βγάζουμε εκ' νέου από τον φούρνο. την αφήνουμε να σταθεί λίγο και να χλιάνει και μετά την στολίζουμε με ολόκληρες φράουλες από την κομπόστα μας, με την βοήθεια ενός κουταλιού.
Καλή σας επιτυχία, εάν αποφασίσετε να την κάνετε.

Υ.Γ.  Εάν μας μείνει κομπόστα φράουλας την κρατάμε στο ψυγείο μας για να συνοδεύσουμε ένα παγωτό ή ένα γιαούρτι ή τέλος, προσθέτουμε επιπλέον φράουλες ψιλοκομμένες και την "δένουμε" σε μαρμελάδα.

Τηγανιτές μηλόπιτες

Τηγανιτές μηλόπιτες (ω, ναι...)  και "τύφλα" ν' έχουν τα pancakes!!
Μιλάμε για το πιο μυρωδάτο και λιχούδικο σνακ, για το χαλαρό πρωϊνό ενός Σαββατοκύριακου.
Σε γεμίζει ενέργεια και ικανοποιεί όλες τις αισθήσεις σου παρέα με το αγαπημένο σου ρόφημα.
Υλικά απλά, αρκεί να έχεις σκεφτεί να έχεις ένα πακέτο έτοιμο φύλλο κουρού στο ψυγείου σου και μερικά ξυνόμηλα, ή έστω άλλα μήλα.

Για τέσσερεις τραγανές και ταυτόχρονα ζουμέρες τηγανιτές μηλόπιτες, χρειάζονται τα ακόλουθα υλικά:
2 φύλλα ζύμης κουρού,
3 ξυνόμηλα,
1 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
2 κουταλάκια ζάχαρη άσπρη κρυσταλλική ή σκούρα.
Αραβοσιτέλαιο για το τηγάνισμα, αλλά αν θέλετε περισσότερη γεύση (και δεν νηστεύετε) σαφώς ένα καλό αγελαδινό βούτυρο θα κάνει την γευστική διαφορά.

Καθαρίζουμε τα μήλα και τα ψιλοκόβουμε με το

μαχαίρι.
Έχουμε αφήσει το φύλλο στο ψυγείο, από το βράδυ, να ξεπαγώσει.
Πάνω στην διαφάνεια που είναι τυλιγμένα τα φύλλα, τ' ανοίγουμε και τα κόβουμε στην μέση  κατά πλάτος.

Μοιράζουμε τα κομματάκια των μήλων.
Πασπαλίζουμε με κανέλα και ζάχαρη.
Γυρίζουμε τις άκρες προς τα μέσα και διπλώνουμε ώστε να κολλήσουν καλά.
Κατόπιν στρίβουμε τα μπαστουνάκια σε στριφτάρια και πατάμε ελαφρά με το χέρι μας ή με μια σπάτουλα.
Έχουμε βάλει το αραβοσιτέλαιο ή το βούτυρο στο τηγάνι να ζεσταθούν καλά και τηγανίζουμε μια-μια την κάθε μηλόπιτα, για 8 περίπου λεπτά γυρίζοντας τες και από  τις δύο πλευρές.
Πατώντας πάντα ελαφρά με μια σπάτουλα.

Τις βάζουμε σε σκεύος με χαρτί κουζίνα μας, να τραβήξει το περίσσιο λάδι και σερβίρουμε με άχνη και κανέλα στην επιφάνεια.

Θεϊκές. Τραγανές απ' έξω και ζουμερές από μέσα με το άρωμα της κανέλας και την γεύση του μήλου να γαργαλούν τον ουρανίσκο.

Καλή σας απόλαυση εάν τις φτιάξετε, καλό υπόλοιπο Κυριακής και να έχουμε όλοι μας μια πολύ όμορφη και "φωτεινή" από κάθε άποψη, εβδομάδα.

Η πρωϊνή λιχουδιά...ακόμη και για την νηστεία.

Ο ελληνικός "κουπάτος" καφές με μπόλικο γάλα, συνοδευμένος με 2-3 μπισκότα είναι το σύνηθες και μακράν... αγαπημένο μου πρωϊνό, εδώ και χρόνια.

Έτσι, κάθε φορά που βλέπω την "μπισκοτιέρα" να κατεβαίνει ως προς την "στάθμη" της, καθώς έχουμε και αρκετούς καταναλωτές μπισκότων στο σπίτι μας, ανασκουμπώνομαι για να παράγω μερικές λαμαρίνες :-)))
Η πρόσφατη λοιπόν παραγωγή ήταν:
Μαλακά Μπισκότα με Quaker και αρκετές ξηροκάρπια με νηστίσιμη όμως διάθεση.
 

Για 25 μεγάλα μπισκότα χρειάστηκαν:
1 κούπα Quaker,
1/2 κούπα granberries μουλιασμένα σε ζεστό νερό,
1/2 κούπα αλεσμένο αμύγδαλο,
1/3 κούπας τριμμένη καρύδα,
3 κουταλιές σούπας σουσάμι,
4 κουταλιές σούπας μαύρη μαλακής ζάχαρη,
ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
τον χυμό του επίσης,
1 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
1/4 κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο,
ελάχιστο τριμμένο γαρύφαλλο,
130 γραμ. λιωμένη φυτική μαργαρίνη,
2,5 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του,
1/2 κουταλάκι μπεϊκιν πάουντερ
και προαιρετικά λίγες σταγόνες από εσάνς πορτοκαλιού.

Όλα τα υλικά μπήκαν σε βαθύ μπολ (μέχρι και την λιωμένη μαργαρίνη) και δουλεύτηκαν μέχρι να ενωθούν με τον αυγοδάρτη.
Στην συνέχεια στο μείγμα ενσωματώθηκαν, το αλεύρι, το μπεϊκιν και το εσάνς πορτοκαλιού.
Δουλεύτηκε πια το μείγμα με το χέρι, μέχρι που η ζύμη έγινε σαν παχύς πηλός και την μοίρασα με την βοήθεια κουταλιού στα ταψιά μου, που είχα προηγουμένως στρώσει αντικολλητικό χαρτί
ψησίματος.
Ψήθηκαν σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς με αέρα, για 8-10 λεπτά

Εξαιρετικά μυρωδάτα και αφράτα, με όλες τις γεύσεις  να παντρεύονται μέσα στην κάθε μπουκιά.

Ρολό με χαλβά του μπακάλη...και όχι μόνο.

Ο κος Βασίλης Καλίδης, πρέπει να πω ότι μου αρέσει πολύ στις εκπομπές που παρουσιάζει στην σειρά Νόστιμη Γη. Ο τρόπος που προσεγγίζει τα προϊόντα στον τόπο παραγωγής τους, αλλά και η απλότητα που τον διακρίνει στην προετοιμασία ενός φαγητού ή γλυκού, τον κάνουν ιδιαίτερα "γήϊνο" στα δικά μου τουλάχιστον τηλεοπτικά μάτια.

Πρόσφατα είδα λοιπόν το οδοιπορικό του στην Θεσσαλονίκη, που αποτελεί και την ιδιαίτερη πατρίδα του και καθώς είναι μια πόλη που εμείς οι "χαμουτζήδες" την έχουμε κάνει θρύλο για τα φαγάδικα και τα στέκια της κάθισα να τον απολαύσω.

Μια από τις συνταγές που είδα ήταν αυτή με τον χαλβά (του μπακάλη ή κατά κόσμον Μακεδονικό) τυλιγμένο με σφολιάτα. Και φυσικά την λάτρεψα και την έβαλα αμέσως σε γραμμή παραγωγής (με ελάχιστες παραλλαγές)!

Ρολό με Χαλβά από ταχίνι ... και μερικά εξτραδάκια

1 φύλλο σφολιάτας (χωρίς βούτυρο)
400 γραμ χαλβά (του μπακάλη) από ταχίνι βανίλια-σοκολάτα,
100 γραμ. αλεσμένη καρυδόψυχα,
80 γραμ ξανθιές σταφίδες
2 κουταλιές της σούπας κονιάκ,
3 κουταλιές σουσάμι καβουρδισμένο,
ξύσμα από ένα μεγάλο ακέρωτο πορτοκάλι
1,5 κουταλάκι σκόνη κανέλας (προαιρετικά)
λίγη φυτική μαργαρίνη,
1,5 κουταλάκι μαύρη ζάχαρη.

Αρχικά έβαλα τις σταφίδες να μουλιάσουν μέσα στο κονιάκ που το είχα ελαφρώς ζεστάνει, για μια ώρα.
Η σφολιάτα ήδη ξεπάγωνε...
Πέρασα την καρυδόψυχα στο multi αλλά χωρίς να γίνει τρίμμα.
Και καβούρισα ελαφρώς το σουσάμι μου, σε αντικολλητικό σκεύος, χωρίς λιπαρή ουσία.

Άνοιξα το φύλλο της σφολιάτας.
Πάνω σε όλη του την επιφάνεια έσπασα΄και έτριψα με τα χέρια. τον χαλβά.
Πασπάλισα με την καρυδόψυχα.
Έριξα γύρω και το ξύσμα του πορτοκαλιού καθώς και το καβουρδισμένο σουσάμι.
Σκόρπισα τις αρωματισμένες με κονιάκ, σταφίδες.
Και τέλος, πασπάλισα με την κανέλα.

Τύλιξα την σφολιάτα μου ρολό, και την μετέφερα σε ταψί στρωμμένο με αντικολλητικό χαρτί.
Πέρασα την επιφάνεια της με την λιωμένη μαργαρίνη καιν πασπάλισα με την σκούρα ζάχαρη.
Έκανα χαρακιές στην επιφάνεια (σχηματίζοντας νοητά τρίγωνα) για πιο εύκολο κόψιμο μετά.
Και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς με αέρα, για 20 λεπτά περίπου.

Άφησα λιγάκι να κρυώσει και έτοιμη προς κατανάλωση....
Ένα πολύ  όμορφο γλυκό που σίγουρα δεν θα αφήσει ασυγκίνητους τους γλυκαντζήδες!
Ας μην πρόλαβα να φωτογραφίσω το τελικό αποτέλεσμα (καθώς ξεχάστηκα) αν τελικά αποφασίσετε να το φτιάξετε, είναι βέβαιο πως θα το απολαύσετε!
Καλό απόγευμα εύχομαι.

Μπακαλιάρος...σε πιπεριές

Ένα από τα πιο εύκολα φαγητά για την περίοδο της νηστείας, και για όσους δεν νηστεύουν το ψάρι φυσικά.
Μην σας πω, πως είναι και ωραία εναλλακτική πρόταση ως επετειακό πιάτο για την επερχόμενη γιορτή της 25ης Μαρτίου, εάν θέλετε να ξεφύγετε από τον πατροπαράδοτο μπακαλιάρο σκορδαλιά.

Πιπεριές Φλωρίνης γεμιστές με Μπακαλιάρο ξαλμυρισμένο

Για τα γεμιστά θα χρειαστούμε τα ακόλουθα υλικά (4 άτομα):
4-5 πιπεριές τύπου Φλωρίνης μεγάλες και όσο το δυνατόν πιο ίσιες,
2-3 κομμάτια χοντρούτσικα ξαλμυρισμένου μπακαλιάρου, συνολικού βάρους 400 γραμμάρια,
1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι ψιλοκομμένο,

2-3 σκελίδες σκόρδο λιωμένες με λίγο λάδι στο γουδί ή στο multi,
1 ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο,
2 μέτριες ντομάτες κομμένες σε κομματάκια,
αλάτι, πιπέρι, κάρυ από μισό κοφτό κουταλάκι,
2-3 κουταλιές ελαιόλαδο,
1 κουταλιά (ή και λίγο παραπάνω) μαύρες σταφίδες,
1 ποτηράκι του κρασιού ρύζι.

Αρχικά, έχουμε κόψει το φιλέτο του ξερού μπακαλιάρου και το έχουμε καλά ξαλμυρίσει από την προηγούμενη μέρα.
Στην συνέχεια αφαιρούμε την πέτσα του και τον κόβουμε σε κομματάκια μ' ένα μαχαίρι.

Σ' ένα τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί και θα ρίξουμε μέσα το κάρυ και το κρεμμύδι να σοταριστούν.
Στη συνέχεια θα ρίξουμε μέσα το λιωμένο σκόρδο και τον μπακαλιάρο και θα ανακατέψουμε καλά, αφήνοντας να μαγειρευτούν για 2-3 λεπτά.
Κατόπιν ρίχνουμε μέσα την ντομάτα, τον άνηθο, αλάτι, πιπέρι, ρύζι και τις σταφίδες και ανακατεύουμε καλά. Η γέμιση είναι έτοιμη και κατεβάζουμε το σκεύος από την φωτιά.

Στο σημείο αυτό να αναφέρω, πως οι σταφίδες και το κουκουνάρι συνηθίζονται πολύ στα γεμιστά (δείτε σχετική συνταγή της φίλης Ελένης.gr).

Ενώ σε πολλά μέρη της Ελλάδας συνηθίζουν να μαγειρεύουν μπακαλιάρο με σταφίδες (επίσης μια σχετική παραπομπή σε συνταγή από την φίλη Ξανθή, από τις συνταγές της Ασπρούλας) γι' αυτό και οι μαύρες σταφίδες ήταν και για μένα επιλογή σε τούτο το φαγητό.

Περνάμε στην επόμενη φάση.
Ετοιμάζουμε το ταψί μας.
Πλένουμε καλά τις πιπεριές μας και τις ανοίγουμε πετώντας τους σπόρους.
Κόβουμε 2-3 καρότα σε ροδέλες, καθώς και 1 μεγάλη πατάτα σε κύβους.
Πατάτες και καρότα θα τα μοιράσουμε μέσα στο ταψί μας, για να συνοδεύσουν το σερβίρισμα, είναι κάτι που προσωπικά κάνω, για "ξεγελάσω" τον μικρό μου και να φάει τα απαραίτητα λαχανικά ....

Γεμίζουμε τις πιπεριές μας και στερώνουμε τα καπάκια τους με οδοντογλυφίδες.
Αλατίζουμε ελαφρώς, ρίχνουμε 4-5 κουταλιές ελαιόλαδο, χυμό από ένα μεγάλο πορτοκάλι και μισή κούπα νερό.
Σε περίπτωση που μας έχει περισσέψει γέμιση, την σκορπίζουμε ανάμεσα στα καρότα και τις πατάτες μέσα στο ταψί. Θα μαγειρευτεί και θα "μελώσει" μια χαρά μέσα στο φαγητό μας.

Ψήνουμε με αέρα στους 180 βαθμούς για 40-45 λεπτά.
Σβήνουμε και αφήνουμε να σταθεί για 15 λεπτά. Σερβίρουμε και καλή μας απόλαυση.
Την επόμενη μέρα, τρώγεται εξίσου ωραία καθώς τα γεμιστά έχουν αποδώσει όλα τους τα αρώματα.
Ένα φαγητό που σίγουρα αξίζει να δοκιμάσετε.
Καλή εβδομάδα σε όλες και όλους.