Καλαμαράκια, αρωματικό Γιουβέτσι ... κατσαρόλας

Να πιάσουμε και πάλι θάλασσα!
H θάλασσα είναι ΖΩΗ!
Είναι ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ και καταφέρνει να  ΠΑΝΤΡΕΨΕΙ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ ότι άλλο κι' αν εμείς πιστεύουμε...
Γιαλό-γιαλό λοιπόν, θα περάσουμε όμορφα και τούτη Σαρακοστή του 2013, αρκεί να έχουμε Πάντα και Πάνω απ ΄ΟΛΑ την Υγεία μας.

Φαγητό για όλα τα γούστα πιστεύω πως είναι το σημερινό.

Για το οποίο και θα χρειαστείτε:

450-500 γραμ. καλαμαράκια φρέσκα ή κατεψυγμένα καθαρισμένα και ολόκληρα τα σώματα τους,

½ ποτήρι ελαιόλαδο,

5-6 φρέσκα κρεμμυδάκια (και από το πράσινο μέρος τους) κομμένα σε μικρές ροδέλλες,

4 κομμάτια αστεροειδή γλυκάνισου,

1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο (ολόκληρη)

1 κουταλιά της σούπας (αλλά όχι πολύ γεμάτη) σκόνη κάρυ,

1 μικρό ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο,

1 ποτηράκι ούζο,

1 ποτήρι ζεστό νερό,

αλάτι, φρεσκοτριμμένα πιπέρια (μαύρο, κόκκινο, πράσινο)

½ κοφτό κουταλάκι κουρκουμά,

1 φλιτζάνι κριθαράκι, μέτριο μέγεθος (ή ότι εσείς προτιμάτε).

Βάζετε σε βαθύ τηγάνι, κατσαρόλα ή γουώκ (που να σκεπάζουν) το ελαιόλαδο να ζεσταθεί παρέα με: το κάρυ, τα τέσσερα αστεράκια γλυκάνισου, μόλις αρχίσει να μυρίζουν τα μπαχαρικά σας, ρίχνετε μέσα τις ροδέλες από τα φρέσκα κρεμμυδάκια καθώς και την σκελίδα του σκόρδου.

Όταν το κρεμμύδι πάρει να γυαλίζει και το σκόρδο να αλλάζει χρώμα και να ροδίζει αρκετά, αφαιρείτε το σκόρδο και ρίχνετε μέσα τα καθαρισμένα και πλυμένα καλαμαράκια.

Προσθέτετε και το ούζο, σκεπάζετε και αφήνετε να βράσουν για 6-7 λεπτά.

Στη συνέχεια ρίχνετε: τον άνηθο, το αλάτι, τα τριμμένα πιπέρια, τον κουρκουμά και το μισό ζεστό νερό. 

Και πάλι σκεπάζετε και αφήνετε για άλλα 5 λεπτά τα καλαμαράκια να βράσουν.

Κατόπιν με τρυπητή κουτάλα, αφαιρείτε τα καλαμαράκια μέσα από την σάλτσα βάζοντας τα σ’ ένα μπολ και ρίχνετε μέσα το κριθαράκι και το υπόλοιπο νερό.

Μαγειρεύετε το κριθαράκι μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει, ανακατεύοντας συχνά πυκνά με μια ξύλινη κουτάλα.  Εκεί ενδεχομένως να χρειαστεί να προσθέσετε λίγο ζεστό νεράκι ακόμη και ελάχιστο ελαιόλαδο.

Πριν σβήσετε την φωτιά για ν’ αφήσετε το κριθαράκι να πιει όλο το ζουμί και να χυλώσει, επιστρέφετε και τα καλαμαρακια μέσα στο σκεύος και τα ανακατεύετε πια όλα μαζί.

Σε 4-5 λεπτά είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.

Κι’ αν δεν νηστεύετε, μπορείτε να συνοδεύσετε το κριθαράκι σας με τριμμένο τυρί ή φλούδες από τυράκι.

Καλή σας απόλαυση, είτε έτσι…είτε αλλιώς!

Cookies, τα... Κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ά

Δεν έχω λόγια…

Δεν έχω λόγια…

Τι να πωωωωω;

Ήσαν τα διάφορα σχόλια που άκουσα για τούτα τα μπισκότα... 

Ένας συνάδελφος, μόνον έγραψε στο mail μου :
Κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ά.

Δανείζομαι λοιπόν την φράση του και σας λέω, είναι από τα πιο καταπληκτικά μπισκότα που έχω φτιάξει τελευταίως. 

Συν το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνουν καθόλου βούτυρο και αυγά, μπορείτε να τα θεωρήσετε και ιδανικά για την περίοδο νηστείας που ξεκίνησε με τον ερχομό της Καθαρά Δευτέρας.

Για 30 περίπου κομμάτια μπισκότων, χρειάστηκαν:

½ κούπα βρώμη,

¾ κούπας αλεσμένο φουντούκι ή κάσιους ανάλατο (ή άλλο ξηρό καρπό της αρεσκείας σας)
1 κούπα μαύρη ζάχαρη,
1/3 κούπας μέλι ανθέων,
½ κούπα ελαιόλαδο,
χυμό και ξύσμα από 2 πορτοκάλια,
3-4 σταγόνες εσάνς πορτοκαλιού,
1 κουταλάκι σκόνη κανέλας,
1,5 κουταλάκι σκόνη μπαχαρικό Σμυρνιό,
1 κουταλάκι σόδα μαγειρική,
1 κουταλάκι μπεϊκιν πάουντερ,
500 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Αρχικά θα αλέσετε τα κάσιους (ή τους ξηρούς καρπούς στο multi) αλλά όχι να γίνουν εντελώς σκόνη.

Μέσα σε βαθύ μπολ θα βάλετε: τη ζάχαρη, το μέλι, το ελαιόλαδο, τα μπαχαρικά και το ξύσμα και θα ανακατέψετε καλά με τον αυγοδάρτη.

Στη συνέχεια θα ρίξετε μέσα στο μείγμα:
το χυμό πορτοκαλιού, τη σόδα, το μπεϊκιν πάουντερ, το εσάνς πορτοκαλιού, το αλεσμένο φουντούκι ή κάσιους, τη βρώμη και θα χτυπήσετε και πάλι.
Σταδιακά θα ενσωματώσετε το αλεύρι κι’ ίσως χρειαστεί και λίγο επιπλέον ελαιόλαδο, μέχρι να πάρετε με συμπαγή μπάλα ζύμης καθώς θα ανακατεύετε πια και τα τελευταία υλικά μ’ ένα κουτάλι και όχι τον αυγοδάρτη.  Η ζύμη θυμίζει στην υφή «πλαστελίνη» και πλάθετε πολύ εύκολα σε μπαλάκια.

Θα πλάσετε μπαλάκια σε μέγεθος μέτριου καρυδιού και τ’ αραδιάζετε σε ταψιά που έχετε προηγουμένως στρώσει με χαρτί ψησίματος σε μια απόσταση 3 εκατοστών το ένα από το άλλο. Πατάτε ελαφρώς την επιφάνεια τους με την ανάποδη ενός κουταλιού και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170-180 βαθμούς με αέρα για 8-10 λεπτά. Θα φουσκώσουν, θα ροδίσουν έντονα (αφού το χρώμα τους είναι ήδη σκούρο – όπως ένα μουστοκούλουρο ας πούμε) και θα μοσχομυρίσει ο τόπος.

Αφήνετε να κρυώσουν λίγο και απολαμβάνετε.

Τα φυλάτε σε αεροστεγές δοχείο ή σε σακούλες τροφίμων για 2-3 μέρες, μιας και περισσότερο δεν θα σας μείνουν :-)))
Φυσικά και περισσότερο...

Είναι  Κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ά.


Μικρή Προσθήκη: επειδή τα σχόλια σχετικά με το μπαχαρικό Σμυρνιό, είναι αρκετά και για να μην σας προβληματίζω πολύ με ότι πρόσθετο γράψω, θα βάλω απλώς το Link αναφοράς στο συγκεκριμένο προϊόν.  Αν νομίζετε ότι μπορείτε να κάνετε τη σχετική σύνθεση μόνοι σας, τα επιμέρους μπαχαρικά αναφέρονται. Προσωπικά το προμηθεύομαι από το SM - αυτό με το πουλιού το γάλα - κυρίως στα μεγάλα του καταστήματα.

Μυρωδάτη φρουτένια σκεπαστή Τάρτα.

Καθώς η Άνοιξη μας λούζει με το φως της και την «αισιοδοξία» που κουβαλά με τον ερχομό της, οι πρώτες μας σκέψεις είναι πάντα θετικές.

Σηκώνει κανείς το κεφάλι ψηλά και παίρνει βαθιά ανάσα από τα αρώματα που σκορπίζει γύρω της … και αμέσως μετά (τουλάχιστον για μένα…) η σκέψη οδηγείται σε πιο «ανάλαφρα» μονοπάτια, ακόμη και με τον σημερινό αέρα που τίναξε αλύπητα σχεδόν, όλα τα πέταλα από τα άνθη της γειτόνισσας μυγδαλιάς!

Θέλουμε να ξεφύγουμε από τη «γκρίζα ζώνη» του χειμώνα, με όλα τα «γκρίζα» που είχε στα υφάδια της. Το μυαλό μου εμένα δε, πηγαίνει αυτόματα (μυαλό είναι αυτό, κι ότι θέλει κάνει) στα φρούτα τα χυμώδη, που θα έρθουν.

Κάπου τα βαρέθηκα πια: τα μήλα, τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια και τις μπανάνες.
Γι’ αυτό λέω να τ’ αποχαιρετήσω σιγά-σιγά με μια μυρωδάτη φρουτένια τάρτα, που δεν θα σας αφήσει πιστεύω και πολλά-πολλά περιθώρια άρνησης.

Για την ζύμη

½ κούπα ελαιόλαδο,

3 κουταλάκια (του γλυκού) βούτυρο γάλακτος,

¾ κούπας ζάχαρη,

1 αυγό,

1,5 κουταλιά σούπας κρέμα γάλακτος, ή γιαούρτι στραγγιστό,

2 κουταλάκια μπεϊκιν πάουντερ,

ξύσμα από ένα πορτοκάλι

¼ κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,

¼ κοφτό κουταλάκι κανέλα,

400 γραμ. (ίσως κάτι πάρα-πάνω) αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

Χτυπάμε με το μίξερ χειρός: τη ζάχαρη, το λάδι και το βούτυρο γάλακτος, μέχρι ν’ ασπρίσουν και να αυξήσουν τον όγκο τους. Να εξηγήσω στο σημείο αυτό, πως το βούτυρο γάλακτος μπήκε για να δώσει στην ζύμη το υπέροχο άρωμά του σε συνδυασμό με όλα τα μυριστικά.  Μπορείτε εάν δεν το θέλετε (αλλά, θα έλεγα να μην το κάνετε) να το παραλείψετε.

Στη συνέχεια στο μείγμα ρίχνουμε το αυγό, τη κρέμα γάλακτος, όλα τα μυριστικά καθώς και το μπεϊκιν πάουντερ. Σταδιακά ενσωματώνουμε και όλο το αλεύρι, όπου και αφήνουμε το μίξερ στην άκρη και πλάθουμε τη ζύμη με το χέρι, μέχρι να γίνει ομοιόμορφη και ελαστική.
Βάζουμε την ζύμη για μια με δύο ώρες στο ψυγείο σκεπασμένη με μεμβράνη ή σακούλα τροφίμων.

Για την γέμιση

4 μεσαία μήλα κομμένα σε κύβους (και διαφορετικά μεταξύ τους αν έχετε)

100 γραμ. βατόμουρα (κατεψυγμένα αν δεν βρείτε φρέσκα, όπως εγώ, τα οποία θα αφήσετε να ξεπαγώσουν)

3 κουταλιές σταφίδες ξανθιές

2 κουταλιές cranberries

2 κουταλιές νιφάδες βρώμης

2 κουταλιές ζάχαρη ή  2,5 καλές κουταλιές μαρμελάδα φράουλα ή βατόμουρο (όπως έκανα κι' εγώ)

Χυμό από 1/2 λεμόνι

Και λίγη βανίλια κρυσταλλική.

Όλα τα φρούτα τα ανακατεύουμε σε βαθύ μπολ, μαζί με τη ζάχαρη (ή τη μαρμελάδα) το χυμό, τη βανίλια και την βρώμη.

Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και τη χωρίζουμε σε δύο μέρη. Το ένα λίγο πιο μεγάλο από το άλλο.
Κάθε κομμάτι θα το ανοίξουμε πάνω σε αντικολλητικό χαρτί με την βοήθεια ενός μικρού ρολού ή πλάστη. Θα το στρογγυλέψουμε στις άκρες μ’ ένα μαχαιράκι και είναι έτοιμα προς χρήση.

Σε ταρτιέρα που έχουμε βάλει ελάχιστο λάδι για να την αλείψουμε, μεταφέρουμε στην βάση (με το χαρτί πάντα) το μεγαλύτερο κομμάτι. Το στρώνουμε και από πάνω μοιράζουμε όλη τη γέμιση των φρούτων.

Καλύπτουμε με το δεύτερο φύλλο ζύμης. Το οποίο και μεταφέρουμε με το χαρτί, το «τουμπάρουμε» πάνω στα φρούτα και αμέσως μετά αφαιρούμε το χαρτί.

Αν χαλάσει και τριφτεί λίγο κατά το τουμπάρισμα, δεν πειράζει, αφού θα το φτιάξουμε με τα δάχτυλά μας και θα του κάνουμε και τρύπες μ’ ένα πιρούνι ή ένα μαχαίρι..

Ψήνουμε την τάρτα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνειά της.

Κλείνουμε τον φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει καλά, με την πόρτα του φούρνου ελαφρώς ανοιχτή.

Καυτή δεν καταναλώνεται γιατί δεν θα «νοιώσετε» σωστά τα αρώματα της.

Καλή σας απόλαυση.

 

Υ.Γ. 1ο  Και φυσικά μπορεί να γίνει και νηστίσιμη αν παραλείψετε το βούτυρο και την κρέμα γάλακτος από την ζύμη. 

Υ.Γ.2ο  Θα μου επιτρέψετε να αφιερώσω και τούτο το γλυκό, μ' έχει πιάσει η μανία των αφιερώσεων τελευταίως, σ' ένα άτομο της μπλοκογειτονιάς, άκρως χαμογελαστό και πολύ του γούστου μου, που γνώρισα πολύ πρόσφατα από κοντά.  Ελπίζω ότι θα "νοιώσει" τούτη την αφιέρωση,  χωρίς να χρειαστεί να αναφέρω καν το όνομά του.

 Υ.Γ. 3ο  Σας εύχομαι ολόψυχα, ένα ξεκούραστο και φωτεινό 3ήμερο, που όλοι μας λίγο, πολύ ή περισσότερο... έχουμε ανάγκη. Και με το καλό στη ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.

Ως κέντρο αναφοράς...τα Toffees

Τα εικονιζόμενα σοκολατάκια τα γνωρίζετε;

Το παρόν post δεν αποτελεί διαφήμιση, αλλά βρέθηκα με επαρκή ποσότητα από τα συγκεκριμένα και επειδή όπως αποδείχτηκε είναι άκρως εθιστικά, άρχισα να σκέφτομαι τρόπους αξιοποίησής τους για να βάλω κι’ άλλους να μοιραστούν την αμαρτία τους, μαζί μας.

Και βρήκα τη πρώτη τους εφαρμογή, ως κερασάκι στην τούρτα… Όχι λάθος... ως Κέντρο Αναφοράς σε muffins, ήθελα να πω !

Toffee Muffins

Για 18 τεμάχια χρειάστηκαν.

2 μέτρια αυγά,

2 κουταλιές σούπας από ρόφημα σοκολάτας (για τα πιτσιρίκια)

3 κουταλιές σούπας στέβια σε σκόνη,

3 κουταλιές σούπας μέλι,

4 σταγόνες υγρού εσσάνς με άρωμα πορτοκάλι (εάν δεν έχετε, η βανίλια είναι μια χαρά),

χυμός και ξύσμα από 1 μεγάλο πορτοκάλι,

100  γραμ. βούτυρο, 

80 γραμ. λάδι,  3 κουταλιές τρούφα πικρής σοκολάτας, 2  κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του,  ½ κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ.  

Και 18 σοκολατάκια Toffee (για τα ισάριθμα muffins).

Σε βαθύ  μπολ έβαλα τα υλικά με την σειρά που αναφέρονται πιο πάνω.

Μέχρι και το πορτοκάλι όλα μαζί, και τα χτύπησα να ενωθούν με το σύρμα.

Στη συνέχεια πρόσθεσα το λιωμένο βούτυρο, το λάδι, την τρούφα σοκολάτας και ανακάτεψα πάλι.

Σταδιακά στο μείγμα ενσωματώθηκε το αλεύρι και το μπέϊκιν πάουντερ.

Το μείγμα ήταν έτοιμο μέσα σε 10 λεπτά.

Μοιράστηκε σε 3 σετ φορμάκια των 6 θέσεων για muffins, αφού μπήκαν πρώτα τα σχετικά χαρτάκια, μέχρι τα 2/3 της κάθε θήκης.
 Στο κέντρο τους μπήκε ένα στρογγυλό σαγηνευτικό σοκολατάκι!

Ψήθηκαν στους 180 βαθμούς με αέρα, για 18-20 περίπου λεπτά.

Αφού στάθηκαν και κρύωσαν …προωθήθηκαν  προς διάφορες κατευθύνσεις... όπου και αρκετοί  τα χάρηκαν πολύ!
Και έτσι η αμαρτία μοιράστηκε :-)))

Ενα γλυκό ... εξαιρετικά αφιερωμένο!

Μέσα σε ελάχιστες μέρες (με μικρή διαφορά ημέρας δημοσίευσης, δηλαδή...) διάβασα σε φιλικά blogs: για ελαφριά mousse σοκολάτας με γιαούρτι, για γαλλική μους σοκολάτας, για ατομικά σοκολατένια cheecake, στην Αμαλία, στη Πέπη και στην Ερμιόνη μας αντίστοιχα.  

Καπάκι ήρθε και αμυδαλωτή κρέμα για κρέπες, της Χρυσαυγής (που μας ξελύγωσε δε, με την αναμονή από το ένα post στο άλλο...). Κι' όλες μαζί τούτες οι κυράδες, μου έδωσαν και "κατάλαβα" καθώς προσπαθούσα η έρμη η λιχούδα, να "μανικουλάρω" την λιγούρα μου.
Όπως φυσικά, καταλαβαίνετε μου έδωσαν και την αφορμή, για μια άλλη σύνθεση, καθώς το "πειραματικό εργαστήρι" εντός μου, δεν σταματά ποτέ να εργάζεται... κάνοντας ενίοτε και διπλοβάρδιες!

Τι φταίω εγώ που κάθομαι και σας διαβάζω όλες;
Και μετά δεν ξέρω τι να πρωτο-φτιάξω…

Σας βάζω λοιπόν όλες μαζί κάτω, με τυπωμένες τις σελίδες εμπρός μου.
Ναι μάλιστα - έτσι εμπεδώνω τα πράγματα  εγώ καλύτερα. Με χαρτί και μολύβι.
Και μετά του δίνω και καταλαβαίνει!!

Το γλυκάκι αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλες σας, κυρίες μου :-))) 

Cheecake με κρέμα γιαουρτιού σοκολάτας και επικάλυψη αμυγδαλόκρεμας

(την "δαχτυλιά" που λείπει από την συγκεκριμένη φωτογραφία, δεν θα αποκαλύψω, ποιος την έκλεψε...)

Για την βάση

1 πακέτο μπισκότα πτι μπερ, βουτύρου ή βανίλιας (όχι κανέλας εδώ)

4 κουταλιές βούτυρο λιωμένο,

και λίγη κρυσταλλική βανίλια.

Για την κρέμα σοκολάτας

150 γραμ. κουβερτούρα,

3 κουταλιές από ρόφημα σοκολάτας,

300 γραμ. τυρί κρέμα,

120 γραμ. γιαούρτι στραγγιστό (2 % λιπαρά)

2 κουταλιές ζάχαρη,

120 γραμ. κρέμα γάλακτος,

χυμό από ένα μέτριο πορτοκάλι και το ξύσμα του,

1/3 φακελάκι ζελέ ανανά ή λεμόνι.

Για την επικάλυψη αμυγδαλόκρεμας

200 γραμ. λευκής σοκολάτας,

80 γραμ. κρέμα γάλακτος,

70 γραμ. μάρζιπαν (marzipan)

2 κουταλιές σούπας λικέρ πικραμύδαλο, ή κονιάκ.

Σπάτε τα μπισκότα στο multi. Τ’ ανακατεύετε με το λιωμένο βούτυρο και την βανίλια.
Σε φόρμα με αποσπώμενο πάτο, στρώνετε χαρτί ψησίματος και από πάνω μοντάρετε το μείγμα μπισκότου-βουτύρου, να γίνει ένας ωραίος μπισκοτένιος πάτος.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 6-7 λεπτά και το αφήνετε στην άκρη να κρυώσει.

Για τη σοκολατένια κρέμα, ζεσταίνετε την κρέμα γάλακτος και μέσα ρίχνετε την σπασμένη κουβερτούρα..

Προσθέτετε και το ρόφημα σοκολάτας και ανακατεύετε να ενωθούν τα υλικά.

Χτυπάτε μέσα σε βαθύ μπολ το τυρί κρέμα, το γιαούρτι, τη ζάχαρη και το ξύσμα του πορτοκαλιού. Ζεσταίνετε τον χυμό του πορτοκαλιού και μέσα διαλύετε το ζελέ.

Το μείγμα το ρίχνετε μέσα στη κρέμα γιαουρτιού και ενσωματώνετε με μια σπάτουλα και το σοκολατένιο μείγμα.

Στρώνετε πάνω από το μπισκότο και το βάζετε να σταθεί στο ψυγείο για 2 ώρες περίπου ώστε να σφίξει.

Όταν κοντεύει το 2ωρο να τελειώσει ετοιμάζετε και την επικάλυψη αμυγδαλόκρεμας.

Βάζετε την κρέμα γάλακτος να ζεσταθεί.
Προσθέτετε την σπασμένη σε κομματάκια άσπρη σοκολάτα καθώς και το μάρζιπαν κομμένο σε μικρά κομματάκια.
Τελευταίο μπαίνει στο μείγμα το λικέρ ή το κονιάκ.
Ανακατεύετε πάντα καλά με μια ξύλινη κουτάλα, ώστε να γίνει το μείγμα λείο.

Το στρώνετε πάνω από την σοκαλατένια βάση και διακοσμείτε με φιλέ αμυγδάλου ή λεπτοκομμένα αμύγδαλα με την φλούδα.

Αφήνετε και πάλι για μια ώρα στο ψυγείο να παγώσει.

Για την περίπτωση που διαθέτετε κάποια  έξτρα διακοσμητικά στοιχεία, όπως μικρά σοκολατένια διακοσμητικά ή ζελέ διακόσμησης, κάνετε τα δικά σας τερτίπια.
Τα δικά μου σαφώς φαίνονται στις φωτογραφίες.

Καλή σας απόλαυση…

Όσες για τις κυρίες που μου έδωσαν την αφορμή, σαφώς και δικαιούνται μεγάλο κομμάτι :-))) με την επόμενη εκτέλεση, γιατί αυτό πάει πέρασε... παρέα με το περασμένο Σαββατοκύριακο. 

Λευκό ... Μασκαρεμένο... Στιφάδο

Λευκό  και κάπως "μασκαρεμένο" τούτο στιφάδο... πιο ελαφρύ, πιο "ντελικάτο" μιας και τα κρεμμύδια εδώ έχουν άλλη μορφή αλλά με όλα τα χαρακτηριστικά της γεύσης ενός καλού  ελληνικού πιάτου.

2 μεγάλα κρεμμύδια σε μισοφέγγαρα,
2 μεγάλες πατάτες κομμένες σε κύβους ή χοντρές ροδέλλες
300 γραμ. μανιτάρια φρέσκα,
1,5 κιλό κρέας μοσχαριού ή αγριόχοιρου (όπως έτυχε να είναι το δικό μου) κομμένο σε μεγάλους κύβους,
ελαιόλαδο,
1/2 ποτήρι κρασί λευκό,
1/4 ποτηριού ξύδι,
1/4 ποτηριού ζεστό νερό,
5-6 κόκκους μπαχάρι,
3 φύλλα δάφνης,
αλάτι, πιπέρι και λίγο κάρυ.

Στην προετοιμασία τα πράγματα είναι απλά.

Κόβουμε τα δύο κρεμμύδια σε χοντρούτσικα μισοφέγγαρα και το κρέας σε μεγάλους κύβους.

Βάζουμε το λάδι σε βαθιά κατσαρόλα να κάψει για να σοτάρουμε το κρέας, το οποίο και πρέπει να το ροδίσουμε απ’ όλες τις πλευρές του.

Μόλις το κρέας πάρει χρώμα, το βγάζουμε από την κατσαρόλα και ρίχνουμε μέσα τα κρεμμύδια. 

Μόλις πάρουν να γυαλίζουν, επιστρέφουμε το κρέας στην κατσαρόλα το περιχύνουμε με το κρασί, και το νερό και το αφήνουμε να βράσει για 20 λεπτά.

Στην συνέχεια ρίχνουμε μέσα τις κομμένες πατάτες, τα φύλλα της δάφνης, τα μπαχάρια, το κάρυ και το ξύδι και αφήνουμε το να μαγειρευτούν όλα μαζί για 15 λεπτά. 

Τελευταία παίρνουν την θέση τους στην κατσαρόλα, τα μανιτάρια, το αλάτι, το πιπέρι και ενδεχομένως και λίγο λαδάκι ακόμη (εάν δείτε ότι το φαγητό σας το χρειάζεται). 

Συνεχίζουμε το μαγείρεμα για 45 με 50 λεπτά ακόμη, μέχρι να δούμε πως το κρέας έχει μαλακώσει αρκετά.

Σβήνουμε την φωτιά και αφήνουμε το φαγητό να ηρεμήσει και να αποτελειώσει το ψήσιμό του με την θερμότητα που ήδη έχει η εστία μας.

Σερβίρουμε και απολαμβάνουμε παρέα με μια ωραία πράσινη σαλάτα, τυράκι της αρεσκείας σας καθώς και κρασάκι ή μπύρα.

Εξαιρετικό στην γεύση. Με τα αρώματα του στιφάδου, αλλά σαφώς "μεταμορφωμένο".

Καλή εβδομάδα σε όλες και όλους!

Αποκριάτικα Ντοκουμέντα...για περισσότερες μνήμες!

Ένα φωτογραφικό "ντοκουμέντο" για Αποκριές περασμένων χρόνων (μην πούμε πόσων, γιατί θα χάσουμε και τον λογαριασμό...) που ήθελα να δει το παιδί μου σήμερα, αλλά να κάνω και την αγαπητή Φοίβη, του Donkey and the Carrot, αφού της γεννήθηκε η απορία, να δει πως μπορεί να είναι:

Μια Μπουγάδα, μασκαράς...

Ένας Μεθύστακας...με τα όλα του!

Ένας Γόης της Εποχής, κάπου στα '80... με το κατάλληλο ύφος!

Καλό Σαββατοκύριακο Αποκριάς σε όλες και όλους.
Δύναμη και όσο γίνεται αισιοδοξία, που αντλούμε μέσα από τις ίδιες μας τις ζωές, κι' ας περνούν τα χρόνια...

Γαϊτανάκια....

Να σας ευχηθώ Χρόνια Πολλά.
Η μέρα είναι τέτοια που το καλεί.
Αλλά πάντα τέτοιες μέρες προσωπικά θυμάμαι μόνον τα αυτοσχέδια μασκαρέματα που έκανα και όχι με στολές κατ' ανάγκη νοικιασμένες (εκείνη την εποχή δεν αγοράζονταν οι στολές, καθώς τα κόστη ήταν απαγορευτικά) και λιγότερο τα ψημένα κρέατα.

Πάντα την Τσικνοπέμπτη έκανα το πρώτο μου μασκάρεμα και έβγαινα για να πάω: στο φροντιστήριο, στη σχολή αργότερα, ή σε κάποιο τραπέζι στο πατρικό μου ή και σε συγγενικό σπίτι.

Έχω ντυθεί: Μεθύστακας, Μπουγάδα, Μάγκας - Νεολαίος της Εποχής,  Γριά - Μπαμπόγρια (εκεί κόντεψε να μου μείνει άνθρωπος στα χέρια, από την τρομάρα που πήρε)  Μάγισσα  Μαύρη και Κακιά, καθώς και  άλλα πολλά, που τώρα δεν θυμάμαι...
Σκέφτομαι ν' ανατρέξω κάποια στιγμή στο φωτογραφικό μου αρχείο να βρω αυτές τις φωτογραφίες για να τις  δείξω στο παιδί μου ώστε να μπορέσει καταλάβει πως οι Απόκριες (που δεν θεωρούνται και πολύ Χριστιανική Γιορτή, αλλά περισσότερο γιορτή Διονυσιακού Χαρακτήρα) δεν είναι οι στολές: των Νίτζα, των Κορμίτι, του Spiderman, της Barbie και ότι άλλο λανσάρεται σήμερα στα παιδάκια μας.

Αλλά στολές σατυρικές που πάντα κάτι συμβολίζουν μέσα από τα δικά μας ήθη και έθιμα.

Όπως και να ΄χει να σας ευχηθώ τα καλύτερα "κοψίδια" για την σημερινή βροχερή Τσικνοπέμπτη.
Προτιμήστε να περάσετε με φίλους και αγαπημένους παρέα, μέσα στα σπίτια σας ...παρά την ταλαιπωρία των όποιων σχετικών χασαποταβερνίων.

Και όπου δείτε γαϊτανάκι, μπορεί και να δείτε ...ποτέ κανείς δεν ξέρει... θυμηθείτε λίγο τα παλιά. Άλλωστε η Αποκριά ήταν και είναι πάντα ... συνδυασμένη με τα δρώμενα της Παλιάς Αθήνας. 

Φωτογραφία από το αρχείο του Περιοδικού Εικόνες, που βρέθηκε εμπρός μου μέσα από το άρθρο που δημοσιεύται εδώ, πέρσι τέτοιον καιρό.
Καλή Τσικνοπέμπτη σε όλους.

Ψητά...και γευστικά...

Επειδή όποιον άνθρωπο «τρατάρω» τελευταίως, μου λέει πως είναι σε δίαιτα, το φαινόμενο ... της κάθε Άνοιξης δηλαδή :-)  είπα κι' εγώ να φτιάξω και να σας τραπεζώσω με φαγάκι ελαφρύ.

Φιλέτο Πέρκας ψητό, με Κουνουπίδι και Καρότα ψητά επίσης.

Το ιδιαίτερο βέβαια δεν είναι στα λαχανικά αυτά καθ' αυτά, αλλά στον τρόπο με τον οποίο αυτά αρτύθηκαν.

1 μέτριο κουνουπίδι κομμένο σε μπουκετάκια

2 μεγάλα καρότα κομμένα σε μπαστουνάκια

1/3 ποτηριού ελαιόλαδο,

1/3 ποτηριού κρασί λευκό,

1/3 ποτηριού νεράκι,

1 μεγάλο λεμόνι χυμό και ξύσμα,

1 μεγάλο πορτοκάλι επίσης χυμό και ξύσμα,

½ κουταλάκι κύμινο τριμμένο,
½ κουταλάκι αλάτι,

½ κουταλάκι πιπέρι.

Σε ταψί στρώνετε χαρτί ψησίματος και αραδιάζετε επάνω τα λαχανικά σας καλά πλυμένα και κομμένα.

Στην συνέχεια προσθέτετε όλα τα υγρά που προανέφερα καθώς και τους χυμούς.

Ρίχνετε τα μπαχαρικά και το ξύσμα λεμονιού-πορτοκαλιού και ανακατεύετε καλά μ’ ένα κουτάλι ώστε όλα τα κομμάτια λαχανικών να αρωματιστούν εξίσου.

Ψήνετε με αέρα στους 180 βαθμούς για 30-40 λεπτά γυρίζοντας τα κομμάτια σίγουρα μια φορά για να πάρουν χρώμα. Τα υγρά (νερό και κρασί) εξατμίζονται και μένουν μόνον οι χυμοί με το λαδάκι. Ενδεχομένως να χρειαστεί κατά το ψήσιμο να προσθέσετε λίγο νεράκι.

Συνοδεύουν τέλεια ψάρι ψητό.
Το δικό μου,  ήταν φιλέτο Πέρκας που επίσης ψήθηκε μέσα σε χυμούς από:

1 μεγάλο λεμόνι,
1 μέτριο πορτοκάλι,

αλάτι, ρίγανη και θρούμπι,

καθώς και  μια γενναία δόση από μουστάρδα, με την οποία αλείφθηκε το φιλέτο.

Σε 10 λεπτά ήταν έτοιμο.

Πιάτο νόστιμο και υγιεινό για όσους κάνουν δίαιτα, αλλά και για όσους έτσι κι’ αλλιώς αρέσκονται στα ψαρικά και στις ελαφριές γεύσεις. Τα αρωματικά δίνουν δε, εξαιρετικό τόνο στα λαχανικά καθώς και το κρασάκι.

Σουσάμι και Πορτοκάλι σ' ένα κέικ

Καβουρδισμένο Σουσάμι, μυρωδιά και γεύση μοναδική και ίσως ο μόνος που δεν μπορεί να του ευχαριστηθεί, είναι όποιος δεν αγαπά τα ζεστά κουλούρια Θεσσαλονίκης.

Υπάρχει άραγε κάποιος εκεί έξω;

Ενδεχομένως και ναι, μιας και τα γούστα πάντα ποικίλουν.

Προσωπικά όμως αγαπώ πολύ το καβουρδισμένο ή ψητό σουσάμι. Και καθώς ένα μισο-κιλάκι έφτασε στα χέρια μου, ενώ ετοιμαζόμουνα να κάνω ένα κέικ πορτοκαλιού, σκέφτηκα να το συμπεριλάβω στα υλικά μου.

Μισό φλιτζάνι λοιπόν μπήκε σε αντικολλητικό τηγάνι, χωρίς καθόλου λιπαρή ουσία και καβουρδίστηκε μέχρι που μοσχομύρισε και πήρε χρώμα.
Κατόπιν το άφησα στην άκρη να κρυώσει λίγο και προχώρησα για την παρασκευή του κέικ μου, στα υπόλοιπα υλικά που ήταν:

2/3 φλιτζανιού ζάχαρη,

1/3 φλιτζανιού λιωμένο βούτυρο

2/3 φλιτζανιού ελαιόλαδο,

χυμός και ξύσμα από τέσσερα μέτρια πορτοκάλια,

1 φακελάκι βανίλια αρωματισμένη με πορτοκάλι,

4 μέτρια αυγά,

1 κοφτό κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,

500 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.

Έπλυνα καλά τα πορτοκάλια και πήρα το ξύσμα τους.
Το ξύσμα το έβαλα να σταθεί για 8-10 λεπτά, μαζί με την ζάχαρη στο μπολ που θα έκανα το μείγμα του κέικ και το ανακάτεψα καλά. Με τον τρόπο αυτό το ξύσμα δίνει ακόμη περισσότερο τα αιθέρια αρώματά του.

Μέσα στο μείγμα ξύσματος-ζάχαρης έβαλα το βούτυρο και το λάδι. Χτύπησα με το μίξερ μέχρι να ενωθούν καλά τα υλικά αυτά και στην συνέχεια έσπασα ένα-ένα τ’ αυγά και χτυπούσα με το μίξερ. Προστέθηκαν η βανίλια, το μπέϊκιν πάουντερ και το καβουρδισμένο σουσάμι καθώς και ο μισός χυμός του πορτοκαλιού και σταδιακά ενσωμάτωσα και το αλεύρι με τον υπόλοιπο χυμό.

Σε καλά βουτυρωμένη φόρμα του κέικ μπήκε ο χυλός και ψήθηκε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς για 45-50 λεπτά. Εξαιρετικά αρωματικά.
Το σουσάμι κάνει έντονη την παρουσία του με το άρωμά του, ενώ δένει εξαιρετικά με το άρωμα και τη γεύση του πορτοκαλιού.

Το κάθε κομμάτι μπορεί να φαγωθεί σαφώς σκέτο, ή να συνοδευτεί από μια σάλτσα πορτοκαλιού που μπορεί να γίνει με λίγη μαρμελάδα πορτοκαλιού αραιωμένη με μερικές σταγόνες χυμού ή και λίγο κονιάκ, ελαφρώς ζεσταμένα.

Η επιλογή δική σας κι αν τελικά το δοκιμάσετε, πιστεύω πως θα με δικαιώσετε.
Καλή εβδομάδα σε όλες και όλους.

Αποκριά...και φλογέρες με κρέμα Πορτοκαλιού

Αρχή Τριωδίου την περασμένη Κυριακή, του Ασώτου μεθαύριο…

Μπήκαμε πια και στην περίοδο της Αποκριάς με καλό θα έλεγα «χρόνο»,  μιας και φέτος τα πράγματα έρχονται πιο φυσιολογικά και σε εύλογους χρόνους και όχι το ένα πάνω στο άλλο, μιλώ για τις γιορτές πάντα! Μιας και τα "υπόλοιπα" σκάνε σαν αστροπελάκια όλα πάνω στα κεφάλια μας...

Αφού μπήκαμε λοιπόν στο Τριώδιο, κάποια γλυκά έχουν σίγουρα την τιμητική τους.

Γαλακτομπούρεκα, γαλατόπιτες, ρυζόγαλα σε διάφορες παραλλαγές, χαλβάδες σιμιγδαλένιοι, μέχρι να φτάσουμε σταδιακά στους χαλβάδες με το ταχίνι και να μπούμε πια στην Σαρακοστή.

Προσπαθώντας λοιπόν να είμαι κι’ εγώ στο κλίμα της εποχής, αλλά επειδή κι ο μεγάλος άνδρας ενώ

ήταν σε ημερήσιο ταξίδι, λιγουρευόταν γαλακτομπούρεκο, είπα με την επιστροφή να του κάνω μια έκπληξη.

Αλλά το παραδοσιακό έγινε κάπως πιο μοντέρνο και ελαφρώς διαφορετικό.

Μεταμορφώθηκε σε μια μακριά φλογέρα με απόλυτα πορτοκαλένια κρέμα, και ένα σιρόπι που είχε ελαφρύ άρωμα καραμέλας, μιας και φτιάχτηκε με μισή δόση μαύρης ζάχαρης και μισή δόση άσπρης ζάχαρης. Η μαύρη ζάχαρη δίνει πάντα μια «καραμελένια επίγευση» στα γλυκά.

Για το σιρόπι:

500 γραμ. νερό,
150 γραμ. ζάχαρη μαύρη (αυτή που είναι σαν βρεγμένη άμμος),
150 γραμ. ζάχαρη άσπρη
κι' ένα κομμάτι από μια πορτοκαλόφλουδα.
Βάζετε το σιρόπι να βράσει και μετά από 8 λεπτά που θα έχει πάρει να βράζει καλά, θα σβήσετε την φωτιά. Θέλουμε το σιρόπι να κρυώσει, για να το χρησιμοποιήσουμε κρύο ή ελαφρώς χλυαρό, πάνω από τις ζεστές (όπως θα βγουν από τον φούρνο μας, φλογέρες).

Για την κρέμα πορτοκαλιού:

1 μέτριο πορτοκάλι καλά πλυμένο, βρασμένο και πολτοποιημένο.

800 γραμ. γάλα φρέσκο πλήρες,

200 γραμ. κρέμα γάλακτος επίσης πλήρη,

5 μεγάλα αυγά,

160 γραμ. σιμιγδάλι ψιλό

50 γραμ. κορν φλάουερ,

120 γραμ. ζάχαρη άσπρη (ή μπορείτε να βάλετε την μισή ποσότητα ζάχαρης με την υπόλοιπη ποσότητα σε στέβια σε μορφή σκόνης)

½ κοφτό κουταλάκι βανίλιας,

30 γραμ. βούτυρο γάλακτος (ή αγελάδος).

Κατ’ αρχάς πλένετε το πορτοκάλι, και το βάζετε με δύο ποτήρια νερό για να βράσει μέχρι να μαλακώσει. Στο 10 λέπτο πετάτε το πρώτο νερό, γιατί στην ουσία έχει χρησιμοποιηθεί για ξεπίκρισμα. Βάζετε νέο, και βράζετε για 20 λεπτά ακόμη.

Αδειάζετε το νερό και αφήνετε το πορτοκάλι να κρυώσει.  Το κόβετε σε κομμάτια, αφαιρώντας ενδεχομένως κάποια σημεία που μπορεί να έχουν κανένα χτύπημα στην φλούδα και το αλέθετε στο multi μέχρι να γίνει «πουρές». Θα αξιοποιηθεί στη συνέχεια.

Σ’ μια μεγάλη κατσαρόλα βάζετε το γάλα μαζί με την κρέμα γάλακτος να πάρουν βράση.

Σ’ ένα βαθύ μπολ βάζετε τ’ αυγά, το σιμιγδάλι, το κορν φλάουερ, τη ζάχαρη και τη βανίλια και χτυπάτε καλά με το μίξερ χειρός μέχρι να ενωθούν και να πάρει ωραίο χρώμα το μείγμα. Ρίχνετε μέσα και 2-3 κουταλιές από τον πουρέ πορτοκαλιού και ανακατεύετε και πάλι.

Το γάλα με την κρέμα γάλακτος έχουν ζεσταθεί (όχι να βράσει), με μια βαθιά κουτάλα ρίχνετε σταδιακά 2 – 3 κουταλιές μέσα στο μείγμα των αυγών, πορτοκαλιού σιμιγδαλιού. Ανακατεύετε καλά και το μείγμα αυτό το φέρνετε πλέον μέσα στην κατσαρόλα όπου συνεχίζει να βράζει το γάλα και κρέμα. Ανακατεύετε συνεχώς με το σύρμα και μόλις αρχίζει η κρέμα να δείχνει πως πήζει προσθέτετε και τον υπόλοιπο  πουρέ πορτοκαλιού. Κατεβάζετε την κρέμα από την φωτιά και την αφήνετε λίγο στην άκρη να κρυώσει.

Ετοιμάζετε την διαδικασία για το φύλλο και το τύλιγμα:
500 γραμ. φύλλο κρούστας (1 πακέτο δηλαδή)

και 230-250 γραμ. βούτυρο λιωμένο.

Κάθε φύλλο το διπλώνετε προς τα μέσα κατά το 1/3 του. Βουτυρώνετε καλά με την βοήθεια πινέλου. Πάνω στην διπλή «φάσα φύλλου» θα βάλετε 3-4 κουταλιές κρέμας. Θα διπλώσετε τα πλαϊνά προς το μέσα και θα τυλίξετε όπως κάνουμε με τα μπουρεκάκια. Τα μεταφέρετε σε επίσης καλά βουτυρωμένο ταψί και κάνετε μια γεμάτη στρώση. Δεν χρειάζεται να βάλετε τις φλογέρες τη μια μακριά από την άλλη.

Κολλητά και με την ένωση του φύλλου κατά προτίμηση προς τα κάτω.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα στους 180-190 βαθμούς για 35-40 περίπου λεπτά (πάντα ανάλογα με τον φούρνο) μέχρι να ροδίσουν καλά.

Όπως θα τα βγάλετε θα τις «λούσετε» με το κρύο σιρόπι, όπου και θα ακουστεί ένας λαχταριστός χαρακτηριστικός ήχος :-))
Αφήνετε το γλυκό για μια-μιάμιση ώρα να πιει το σιρόπι του και είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.
Καλή επιτυχία, καλό μήνα και ένα εξίσου καλό Σαββατοκύριακο σας εύχομαι.

Πικάντικη Στραπατσάδα (ομελέτα δηλαδή...) φούρνου

Άμα ο οικιακός μάγειρας δεν ξέρει τι να φτιάξει για την ίδια ή την επόμενη μέρα, το ρίχνει στα πειράματα, καθώς βλέπει τα υλικά που έχει στην διάθεσή του.

Αυτό είναι μια «σταθερή συνθήκη» τουλάχιστον για μένα, όπως έχω ξανά-γράψει.

Και τα σουτζούκια ήταν καιρό μες στο ψυγείο.

Έπρεπε  να φύγουν, αφού κάποια άλλα πιο φρέσκα ήρθαν να πάρουν την θέση τους.

Τα πιάνεις λοιπόν, τα ξεπλένεις, αφαιρείς την εξωτερική τους μεμβράνη και τα κάνεις κιμά στο multi, παρέα με λίγο ελαιόλαδο.
Ο κιμάς τι μπορεί να σου δώσει όμως;
Σάλτσα, για ζυμαρικά ή ρύζι ενδεχομένως.
Κεφτεδάκια πικάντικα αν τα συνδυάσεις με άλλα λαχανικά,  ή ίσως στραπατσάδα!!!

Ναι, σε στραπατσάδα κατέληξα, ελαφρώς αποδομημένη και  σαφώς αναπροσαρμοσμένη :-)
 

Πικάντικη Στραπατσάδα Φούρνου με σουτζούκι.

Χρησιμοποιήθηκαν:

300 γραμ. φρέσκα μανιτάρια,

2 πιπεριές κέρατο πράσινες,

1 μεγάλη πατάτα,

1 μικρό ματσάκι ψιλοκομμένο μαϊντανό,

και λίγα φύλλα ψιλοκομμένου φρέσκου βασιλικού,

2-3 κουταλιές ελαιόλαδο,

½ κουταλάκι κάρυ,

2 μέτρια σουτσούκια αλεσμένα με ελάχιστο ελαιόλαδο,

150 γραμ. φέτα,

5 μέτρια αυγά,

1/2 κοφτό κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο, ½ κοφτό κουταλάκι σκόνη σκόρδου,  1/3 κοφτό κουταλάκι πιπέρι, ½ φλιτζάνι γάλα φρέσκο, 1/3 κοφτό κουταλάκι αλάτι, ½ κοφτό κουταλάκι μπεϊκιν πάουντερ, 1,5 κουταλάκι κορν φλάουερ.

Τα μανιτάρια υπήρχαν, μιας και τα είχα αγοράσει για άλλο λόγο και τελικά βρήκαν τον δρόμο τους προς το τηγάνι.

Καθαρίστηκαν και κόπηκαν σε μικρά κομμάτια.

Το ίδιο έγινε και με τις δύο πιπεριές.

Η πατάτα κόπηκε σε λεπτά μισοφέγγαρα, όπως θα τις κάνατε για το τηγάνι, για να τις κάνετε τραγανές.

Όλα τα πιο πάνω μαζί με το λάδι μαγειρεύτηκαν σε αντικολλητικό τηγάνι ή γουώκ, ξεκινώντας από την πατάτα που θέλει και περισσότερο χρόνο.
Μετά τα κομμάτια πιπεριάς και τελευταία τα μανιτάρια. Το σύνολο μου 25 λεπτά με συχνό ανακάτεμα και στο τέλος προστέθηκε ο μαϊντανός και ο βασιλικός ψιλοκομμένος, καθώς και το κάρυ. Μέσα στο μείγμα μπήκε και το αλεσμένο σουτζούκι και μαγειρεύτηκαν για 3-4 λεπτά ακόμη.

Σε μέτριο ταψί φούρνου (24άρι) στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί, μεταφέρθηκε το μείγμα μου.
Από πάνω έτριψα την φέτα και στην συνέχεια έβαλα το μείγμα των χτυπημένων αυγών μου.

Στο κρύο γάλα διέλυσα το κορν φλάουερ.

Μέσα σε βαθύ μπολ χτυπήθηκαν τ’ αυγά, με το γάλα, το αλάτι (με προσοχή και φειδώ για το σουτζούκι είναι από μόνο του αρκετά πικάντικο και αλμυρό) και τα μπαχαρικά, πρόσεθεσα και το μπέϊκιν πάουντερ και μετά αυτά σκέπασαν το μείγμα λαχανικών και σουτζουκιού.

Η ομελέτα ψήθηκε σε προθερμασμένο φούρνο για 25-30 λεπτά, με αέρα στους 80 βαθμούς, μέχρι που ροδοψήθηκε η επιφάνεια και είχε διπλασιάσει τον όγκο της.

Παρέα με μια πράσινη σαλάτα, είναι πραγματικά ένα πλήρες πιάτο.

Υ.Γ. για όποια/ον ενδεχομένως αναρρωτηθεί για τον φρέσκο βασιλικό τέτοια εποχή να πω, πως οι χειμωνιάτικοι (είναι μια ποικιλία βασιλικού) είναι σχεδόν πάντα αειθαλείς στο μπαλκόνι μου, εδώ και 6-7 χρόνια. Ακόμη κι' αν κάποιος χαλάσει, από τα χιόνια και το κρύο, με τους σπόρους που μαζεύω, φτιάχνω νέους. Ενώ με βλαστάρια τους που τα βάζω μέσα σε βαζάκια με νερό για ριζοβολία, μέσα σε 15-20 μέρες, έχω νέα φυτά.

Κι' άλλα...βατόμουρα!

Είπαμε…αγοράσαμε 4-5 πακέτα!

Δώσαμε κάποια.

Κρατήσαμε τα υπόλοιπα και μπήκαμε σε φάση δημιουργικής παραγωγής… για τα βατόμουρα μιλώ πάντα :-))

Αρωματικό ελαφρύ κεϊκ Πορτοκαλιού με Κρέμα Ζαχαροπλαστικής και Βατόμουρα 

Για την βάση του κεϊκ, που την θέλουμε παχιά γύρω στον ενάμιση πόντο, να θυμίζει κάπως μια βάση τάρτας δηλαδή, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν :

2 μέτρια αυγά,

½ φλιτζάνι ζάχαρη,

1/3 κούπας λιωμένο βούτυρο,

1/3 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,

ξύσμα και χυμό από ένα μεγάλο πορτοκάλι,

1 ποτηράκι κρασιού γάλα φρέσκο,

¾ κούπας αλεύρι που φουσκώνει μόνο του,

1,5 κουταλιά σιμιγδάλι ψιλό.

Χτυπάτε τ’ αυγά μαζί με τη ζάχαρη μέχρι ν’ ασπρίσουν. Προσθέτετε το λιωμένο βούτυρο, τη βανίλια, το ξύσμα, το χυμό και το γάλα και ανακατεύετε και πάλι με το μίξερ χειρός. Σταδιακά ενσωματώνετε στο μείγμα το αλεύρι και το σιμιγδάλι.

Στρώνετε με αντικολλητικό χαρτί ένα ταψί 24αρι και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα,  για 20 λεπτά περίπου, στους 175 βαθμούς, μέχρι να  ροδίσει και να έχει ψηθεί το εσωτερικό του. Επισημαίνω ότι δεν θα φουσκώσει πολύ. Αυτό είναι και το επιθυμητό, μιας και θα μπει ως δίσκος στη σύνθεση του γλυκού μας.

Το αφήνετε ελαφρώς να κρυώσει πάνω στην σχάρα του φούρνου, αφού το αφαιρέσετε από το ταψί με την βοήθεια του χαρτιού.

Για να φτιάξω την κρέμα ζαχαροπλαστικής, "έκλεψα" λίγο...(και να με συγχωρήσετε, παρακαλώ πολύ).  Χρησιμοποίησα ένα μείγμα από φάκελο γνωστής εταιρίας, το οποίο όμως χτύπησα με γάλα αλλά και με κρέμα γάλακτος (μισή-μισή την προτεινόμενη ποσότητα υγρών) καθώς και με επιπλέον βανίλια σε σκόνη. ¼ από ένα κουταλάκι του γλυκού.

Την έβαλα για λίγο στο ψυγείο να σφίξει.

Και ταυτόχρονα ετοίμασα τα βατόμουρά μου.

150 γραμ. βατόμουρα που είχαν αποψυχθεί. Το υγρό αυτό δεν το κράτησα, αφού είχε απομεινάρια και γεύση από τον πάγο.

Τα βατόμουρα τα έβαλα σε κατσαρολάκι για 3 λεπτά μαζί με 2 κουταλιές ζάχαρη.

Να πάρουν μια ελαφριά βράση. Αφαίρεσα με προσοχή τα φρούτα που κράτησα στην άκρη και το ζουμάκι το έδεσα σε πιο πηχτό σιρόπι, σαν ζελέ έγινε κάπως μιας και έχει αρκετή πηκτίνη το συγκεκριμένο φρούτο. Το σιρόπι θα χρησιμοποιηθεί επίσης για το γλυκό μας.

Σε πιατέλα σερβιρίσματος βάζετε την βάση του κεϊκ.

Τη βρέχετε  με λίγο με γάλα που έχετε ανακατέψει με λίγο βύσσινο, κράνο ή κονιάκ.

Από πάνω μοιράζετε μικρές κουταλιές από το σιρόπι-ζελέ βατόμουρου.

Καλύπτετε όλη την επιφάνεια με κρέμα ζαχαροπλαστικής.

Και τέλος μοιράζετε τα ολόκληρα βατόμουρα.

Διακοσμείτε με «γλώσσες» σοκολάτας κουβερτούρας και σταγόνες από το σιρόπι-ζελέ βατόμουρο.

Απλό σε εκτέλεση γλυκό, που όμως έκλεψε τις εντυπώσεις στο γλυκό του Σαββατοκύριακου (που το έχουμε πια μέσα στο πρόγραμμα).

Καλή σας απόλαυση.

Περέκ, πισία, βαρένικα, γιουφκάς, γαής τυρί...

Περέκ, πισία,  βαρένικα, γιουφκάς, γαής τυρί … λέξεις που έμοιαζαν κάπως «εξωτικές» στα δικά μου αφτιά μέχρι που άρχισα να διαβάζω και να μαθαίνω περισσότερο για την Ποντιακή κουζίνα.

Πριν κάτι χρόνια πήγα κι’ σ’ ένα ρωσο-ποντικό εστιατόριο στην Καλλιθέα, όπου έφαγα και τα πρώτα μου βαρένικα με τυρί. 

Κάποια στιγμή αξιώθηκα να φτιάξω παρέα με την μάνα μου, τα δικά μας στο σπίτι… αλλά να ξέρετε ότι θέλουν δύο χέρια σίγουρα στην δουλειά αυτή, ζύμωμα και μοντάρισμα.

Πολλά αφιερώματα έχουν γίνει ευτυχώς και πολλά έχουν γραφτεί σε βιβλία τα τελευταία χρόνια, οπότε έχει κανείς τρόπο για να μάθει περισσότερα για την συγκεκριμένη κουζίνα αν θελήσει να ψάξει.
Και βεβαίως όλα έχουν να κάνουν, με τι  είχαν οι άνθρωποι του Πόντου στην διάθεσή τους, για να αναπτύξουν την κουζίνας τους, τόσο στα μέρη των χαμένων τους πατρίδων όσο και στις νέες που ήρθαν και ρίζωσαν.

Προσωπικά μου δόθηκε η ευκαιρία το περασμένο καλοκαίρι που βρέθηκα στη Παναγία τη Σουμελά, να κάνω και την  πρώτη μου αγορά σε ποντιακά προϊόντα:

Περέκ, Τυράκια και αλλαντικά. Τα έφερα μαζί μου και έκανα τα πρώτα μου πειράματα.
Πίτα με περέκ στον φούρνο ήταν το πρώτο.  Μετά αλλαντικά μέσα σε ομελέτα.
Πρόσφατα μετά από μια  νέα επίσκεψη στο Ποντιακό Παντοπωλείο της Νέας Ιωνίας προμηθεύτηκα εκ΄ νέου περέκ (μεγάλου μεγέθους αυτή τη φορά) αλλά και βαρένικα γεμιστά με τυρί, καθώς και καπνιστό τυράκι πλεξουδίτσα και  γαής.

Πιο κάτω θα δείτε την συνταγή με τα βαρένικα που τρώγονται σκέτα «αρτυμένα» με βούτυρο γάλακτος αλλά είναι εξίσου πολύ ωραία και μια σάλτσα πικάντικη όπως από σουτζούκι ή κιμά.   
Τα δικά μου έγιναν με κρασάτο (όχι κοκκινιστό) κιμά

Για τα Βαρένικα
Ένα πακέτο βαρένικα (500 γραμ) γεμισμένα με τυρί
2 κουταλιές βούτυρο γάλακτος για το ζεμάτισμα.

Τα βαρένικα βράζονται για 12-15 λεπτά περίπου, σε μπόλικο αλατισμένο νερό με ελάχιστον λαδάκι. Μετά στραγγίζονται και μέσα στην κατσαρόλα μπαίνει το βούτυρο να "καεί" για να τα ζεματίσουμε.

Για τον κρασάτο κιμά
400 γραμ. κιμά μοσχαρίσιο,
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο,
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο,
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες (στο multi ή το γουδί)
2 πιπεριές κέρατο ψιλοκομμένες,
2 μεγάλες ντομάτες κομμένες σε κομματάκια, χωρίς την φλούδα και τους σπόρους,
5-6 κόκκους μπαχάρι,
2 φύλλα δάφνης,
1/3 κουταλάκι κοφτό μοσχοκάρυδο,
1/2 κουταλάκι κοφτό κάρυ,
1 ξυλαράκι κανέλας,
1 γεμάτο ποτήρι του κρασιού, λευκό κρασί
λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό,
αλάτι και πιπέρι σύμφωνα μα τα γούστα σας, αλλά μην το παρακάνετε.

Σε κατσαρόλα βάζετε το λάδι να ζεσταθεί για να σοταριστεί το κρεμμύδι. Ρίχνετε το κρεμμύδι και όταν πάρει να γυαλίζει  βάζετε μέσα τα μπαχάρια και το κάρυ να ζεσταθούν και να βγάλουν τα αρώματά τους. Κατόπιν βάζετε  τη κομμένη πιπεριά.
Σε 3-4 λεπτά όταν η πιπεριά έχει αρχίσει να μυρίζει βάζετε και τον κιμά. Ανακατεύετε καλά τα πρώτα υλικά και μετά προσθέτετε τα  υπόλοιπα μπαχαρικά (κανέλα, μοσχοκάρυδο, δάφνη) το λιωμένο σκόρδο, τη ψιλοκομμένη ντομάτα. Ψήνετε για 5 λεπτά ανακατεύοντας συχνά-πυκνά. Τέλος προσθέτετε το κρασί, τον μαϊντανό και αλατοπιπερώνετε. Αφήνετε τον κιμά να μαγειρευτεί για 20 περίπου λεπτά και ν' απορροφήσει όλα του τα υγρά.
Είναι έτοιμος για σερβίρισμα.
Πάνω σε μια μια μερίδα βαρένικα, 3 καλές κουταλιές.
Αν σας μείνει αξιοποιείται πολύ εύκολα, σε λαχματζούν, τάρτα, ή πίτα. Πάει δε, πολύ ωραία και με λευκό ρύζι.

Και πριν τελειώσω να σας γράψω και για τα περέκ με καπνιστό τυράκι στο τηγάνι. 
Είναι μια υπόσχεση που έδωσα στην καλή μου την Πέπη.  Φωτογραφίες υλικών.. μιας και για να φωτογραφίσω πάνω από τηγάνι δεν ήταν και πολύ εύκολο..

Τα περέκ με τον τρόπο αυτόν είναι μια  εξαιρετική επιλογή  για το πρωϊνό ή το δεκατιανό σας.
Παίρνετε ένα φύλλο, όσο μεγάλο κι' αν είναι αυτό, καθώς υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη.

Το βρέχετε κάτω από την βρύση ελαφρώς, το σπάτε απαλά σε δύο μέρη. Το ένα θα μπει ως "πάτος" που θα δεχτεί την γέμιση από το τριμμένο  καπνιστό ποντιακό τυρί (ή όποιο τυρί είναι της αρεσκείας σας βεβαίως) . Από πάνω θα βάλετε το άλλο κομμάτι και θα τα βάλετε σε αντικολλητικό τηγάνι ανάλογου μεγέθους με ελάχιστο ελαιόλαδο. Με την βοήθεια ενός πιρουνιού και μιας σπάτουλας θα του δώσετε σχήμα τιγανίτας, γυρίζοντας το και από τις δύο πλευρές για να ψηθεί και να ροδίσει ελαφρώς.
Τα περέκ αποτελούν θα έλεγα, την "απάντηση" των Ποντίων μαγειρισσών απέναντι στην γαλλική κρέπα! Δοκιμάστε τα ανεπιφύλακτα!
Κάντε δε, και μια αναζήτηση στο διαδίκτυο σχετικά και θα βρείτε και videos που σας δείχνουν το τρόπο με τον οποίο μπορείτε να φτιάξετε. Είτε σε μεγάλη πίτα. Είτε σε ατομικά.
Καλή σας απόλαυση και καλό υπόλοιπο στο Σαββατοκύριακό σας. 

Χωρίς πολλά λόγια... Ταρτάκια Λεμονιού

Χωρίς πολλά λόγια για πρόλογο, να σας δείξω τα τελευταία μου γλυκάκια...

Ταρτάκια λεμονιού

Είναι τόσο χαριτωμένα σε μέγεθος αλλά και σύνθεση που τρώγονται με δύο, άντε... τρεις μπουκιές, το πολύ!

Οι βάσεις τους ψήθηκαν μέσα σε καλά βουτυρωμένες (ή λαδωμένες) φόρμες για  muffins χωρίς έξτρα χαρτάκια.

Για τις 12 βάσεις

160 γραμ. μπισκότα βανίλιας ή τύπο μιράντα,

60 γραμ. βούτυρο ανάλατο αγελάδος,

70 γραμ. βούτυρο γάλακτος, αυτή η ποσότητα είναι απαραίτητη γιατί δίνει μοναδική γεύση στην τραγανή βάση,

¼ κοφτό κουταλάκι βανίλιας κρυσταλλικής.

Αλέθετε τα μπισκότα και τα ενώνετε σε μπολ με τα λιωμένα βούτυρα και την βανίλια.

Με το μείγμα στρώνετε καλά τις φόρμες των muffins, πατώντας σφιχτά με τα δάχτυλα σας, για να γίνει συμπαγές. Και σηκώνοντας όσο γίνεται και προς τα πλαϊνά τους.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα, στους 170 βαθμούς για 6 λεπτά.

Βγάζετε τις φόρμες από τον φούρνο. Αφήνετε να κρυώσουν και αφαιρείτε προσεκτικά με την μύτη ενός μαχαιριού. Τα βάζετε σε πιατέλα και ετοιμάζεστε για το γέμισμα.

Για την γέμιση

80 γραμ. κρέμα γάλακτος,

2 γεμάτες κουταλιές ζάχαρη άχνη,

¼ κοφτό κουταλάκι βανίλιας κρυσταλλικής,

ξύσμα από ένα μέτριο λεμόνι (καλά πλυμένο)

5 σταγόνες χυμό λεμονιού,

2 κουταλιές της σούπας τυρί σε κρέμα, ή λιωμένο ανθότυρο, σε θερμοκρασία δωματίου,

2 κουταλιές της σούπας γιαούρτι στραγγιστό.

Χτυπάτε την κρέμα γάλακτος με την άχνη μέχρι ν’ αφρατέψουν.

Προσθέτετε τη βανίλια, το ξύσμα, το τυρί κρέμα και χτυπάτε εκ’ νέου.

Επόμενη προσθήκη, το γιαούρτι και οι σταγόνες του χυμού.

Έτοιμη η κρέμα σε 7 λεπτά το πολύ. Την βάζετε για λίγο στο ψυγείο.

Για το στόλισμα

Γεμίζετε τα ταρτάκια με 2 κουταλιές καλές κρέμα. Από πάνω μια κουταλιά του γλυκού μαρμελάδα λεμονιού και αμύγδαλο φιλέ για έξτρα στόλισμα.

Τραγανή αρωματική βάση. Ανάλαφρη λεμονάτη κρέμα. Μυρωδάτη μαρμελάδα, ένας τέλειος συνδυασμός που όσοι δοκίμασαν (δεν ήταν και πολλά άλλωστε) αξιολόγησαν άκρως θετικά.
Και να σημειώσω πως δεν είναι για να μείνουν πολλές μέρες στο ψυγείο, γιατί θα χάσει την τραγανή υφή η βάση τους .
Καλή σας απόλαυση.

Τονάκι Λεμονο-πορτοκαλάτο

Ώρα να αφήσουμε για λίγο, τα λεμονάτα γλυκά ... και να πιάσουμε τα λεμονάτα φαγητά!
Και όταν μιλάω για φαγητά... λέω να πούμε για ψαράκια που είναι από τα πιο αγαπημένα μου στη γεύση, όπως κι’ αν είναι αυτά μαγειρεμένα.

Το τελευταίο μου απόκτημα (πεσκέσι από τον πεθερό, σχεδόν μαζί με την τσάντα με τα λεμονάκια) ήταν ένα μικρό τονάκι, γύρω στα 1500 γραμ.

Επειδή όμως το συγκεκριμένο ψάρι, πλούσιο σε Ωμέγα και καλά λιπαρά, όπως άλλωστε και το ρίκι αλλά και η παλαμίδα (που ανήκουν στην ίδια οικογένεια) έχουν μια κάπως βαριά μυρωδιά πρέπει να το μαγειρέψει κανείς έτσι, που να ξεπεράσει αυτόν τον «ύφαλο» του γευστικού προβληματισμού.

Ανασκουμπώθηκα λοιπόν, κι’ έκανα αυτό που προσωπικά θεωρούσα καλύτερο, για να έχω το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Αφού το ψαράκι καθαρίστηκε από τα εντόσθιά του και πλύθηκε καλά.

Μπήκε στο ταψί, αλατίστηκε, και ετοιμάστηκε για φούρνο.

Στο ταψί συνοδεύτηκε από πατάτες κομμένες κυδωνάτες και αρκετά μυριστικά.

Όπως:

2 πιπεριές κέρατο πράσινες,

3 λεμόνια μόνον το χυμό,

1 πορτοκάλι χυμό και φλούδα,

1 κουταλιά ρίγανη αποξηραμένη,

1 κουταλιά θρούμπι αποξηραμένο,

3 κουταλιές μουστάρδα,

1,5 κουταλάκι αλάτι,

½ φλιτζάνι ελαιόλαδο,

και ½ ποτήρι νεράκι.

H μισή  πιπεριά κομμένη σε δύο φαρδιές λωρίδες, μπήκε στην κοιλιά του μαζί με το 1/3 της πορτοκαλόφλουδας.

Στην επιφάνειά του χάραξα με το μαχαίρι σε δύο μέρη, όχι πολύ βαθιά, για να βοηθηθεί στο ψήσιμό του.

Οι πατάτες αλατίστηκαν ελαφρώς και από πάνω σκορπίστηκε η ρίγανη και το θρούμπι.
Τα ίδια πήγαν και στο ψαράκι από πάνω.

Ανάμεσα στις πατάτες σκορπίστηκαν και οι υπόλοιπες πιπεριές κομμένες σε μακριές λουρίδες.

Η μουστάρδα, ανακατεύτηκε σ’ ένα μπολάκι μαζί με τον χυμό των λεμονιών και του πορτοκαλιού.

Λούστηκαν όλα από τους χυμούς και τη μουστάρδα και στα δύο πλαϊνά του ταψιού μου μπήκαν τα κομμάτια της υπόλοιπης πορτοκαλόφλουδας.

Και το λαδάκι ήρθε από πάνω για να δώσει στο φαγητό την νοστιμιά του και την χάρη του.

Το ψάρι μου ψήθηκε στους 170 βαθμούς (όχι περισσότερο για να μην στεγνώσει) για 40 λεπτά, απλώς το γύρισα στα μισά του χρόνου και από την άλλη πλευρά του.

Εξαιρετικό στη γεύση, με τους χυμούς να έχουν μπει σε πατάτες και ψάρι και τα αρωματικά να έχουν κάνει το μικρό τους θαύμα.
Δοκιμάστε το, πραγματικά αξίζει τον κόπο.

Λεμονάκια μαρμελάδα

Ως δεύτερο μέρος αφιέρωματος, στα αφράτα, μικρά και γεμάτα άρωμα, λεμονάκια.
Τα τόσο φρέσκα και γαργαλιστικά που με τίποτε δεν θα μπορούσα  βέβαια να τα καταναλώσω άμεσα... Και μετά απο δύο συνεχόμενες μέρες που έκανα μπισκότα και κάποια άλλα που έστυψα και τα κράτησα σαν παγάκια στον καταψύκτη, για χρήση σε φαγητό, να σας γράψω και το τρίτο κατά σειρά πόνημά μου!

Η σκέψη μου, ηθελημένα μάλλον, πήγε στην μαρμελάδα (ακούς Ξανθή....).

Αλλά μαρμελάδα,  που να έχει μέσα κομμάτια της φλούδας του ευλογημένου καρπού και όχι lemon curd.  Μια μαρμελάδα που θα φαγωθεί συνδυασμένη με κάποια τυράκια, αλλά και θα χρησιμοποιηθεί ως επικάλυψη ενός μυρωδάτου cheesecake λεμονιού, ή μέσα σε πάστα φλώρα  μιας και βλέπετε πως έχω αυτή τη τάση. Δηλαδή όταν φτιάχνω κάτι,  να  ξέρω ότι θα μπορεί να έχει πολλαπλές δυνατότητες χρήσης, μέσα στην κουζίνα μου.

Έψαξα λοιπόν για να δω συνταγές μέσα στο διαδίκτυο σχετικές. 

Πρώτη και καλύτερη αυτή της φίλης μας, της Ξανθής (ε, που έχει πια μια ειδικότητα στις μαρμελάδες) αλλά και από άλλες γνωστές μαγείρισσες, όπως της κας Αργυρώς Μπαρμπαρίγου αλλά και της κας Αγλαϊας Κρεμεζή. 

Το θέμα μου ήταν ότι, δεν ήθελα να κάτσω και να  «ξύσω» τα λεμόνια, μιας και πιστεύω ότι όλο το αιθέριο έλαιό τους, είναι στην φρέσκια φλούδα και με τίποτε δεν ήθελα να το «χάσω». Ήταν και θέμα χρόνου φυσικά... οπότε αποφάσισα  ν’ ακολουθήσω την συνταγή της τρίτης κυρίας, με μια-δυο μικρές «παρεμβολές».

Το πρώτο νερό του 7άλεπτου βρασίματος, που μπήκαν τα λεμόνια, να μην το κρατήσω.

Ήταν ένας τρόπος ξεπικρίσματος. 

Και μετά τα έβαλα για δεύτερο βράσιμο αφού τα τρύπησα με ένα χοντρό πιρούνι. 

Στο σημείο αυτό να επισημάνω πως τα λεμόνια μου δεν ήταν μεγάλα σε μέγεθος γι’ αυτό και η όλη διαδικασία είναι σαφώς πιο απλή και εύκολη από ότι με τα μεγάλα σε μέγεθος λεμόνια.

Για 3 βαζάκια (όπως το εικονιζόμενο) χρησιμοποίησα

20 λεμονάκια,

3 ποτήρια νερό (στο πρώτο βράσιμο).

3 ποτήρια νερό (στο δεύτερο βράσιμο).

1 κιλό ζάχαρη,

και ½ κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική.
Τις αναλυτικές οδηγίες μπορείτε να τις δείτε στην συνταγή της κας Κρεμεζή.

Απλώς στο 7άλεπτο επάνω, θα αλλάξετε το νερό βρασίματος.
Θα βάλετε νέο και θα τρυπήσετε τα λεμόνια.  Όταν ολοκληρωθεί το δεύτερο 20αλεπτο βράσιμο, θα βγάλετε σ’ ένα ταψί και θα τ’ αφήσετε να κρυώσουν ώστε να μπορέσετε να τα κόψετε και να χωρίσετε το εσωτερικό από τη φλούδα. 

Το εσωτερικό τους θα μπει σε τουλουπάνι ή 2 φύλλα τούλι ψιλό. 

Το τούλι θα το έχετε στρώσει μέσα σ’ ένα ταπεράκι με τις άκρες του να εξέχουν, και εκεί θα αδειάζετε το εσωτερικό του κάθε λεμονιού. Όταν τελειώσετε την διαδικασία θα το δέσετε καλά.  Οι  φλούδες τώρα θα κοπούν με μαχαίρι ή ψαλίδι σε μικρά καρεδάκια ή λωρίδες.

Μέσα στο νερό της κατσαρόλας που έβρασαν τα λεμόνια θα ρίξετε τα 800 γραμ. της ζάχαρης, να πάρουν μια πρώτη βράση, θα ρίξετε τις φλούδες, θα βάλετε το τούλι δεμένο, κάπως στο πλάϊ της κατσαρόλας, και όσο χυμό έχει μείνει μέσα στο τάπερ και θα βράσετε για 25 λεπτά ώστε να μειωθεί ο όγκος τους. Σ’ αυτό το σημείο θα αφαιρέσετε το τούλι, θα ρίξετε την βανίλια. 

Θα αφήσετε το μείγμα να κρυώσει και μετά από κανένα 3ώρο ή την επομένη θα το βάλετε να ξαναβράσει για 8-10 περίπου λεπτά, μέχρι να δείτε την μαρμελάδα να έχει δέσει αρκετά.

Την αφήνετε να μισό-κρυώσει και την μισή της ποσότητα θα την αλέσετε στο multi, και μετά θα την επιστρέψετε μέσα στην κατσαρόλα ανακατεύοντας με την υπόλοιπη που είχε μείνει μέσα.

Αυτή ήταν η δεύτερη παρεμβολή μου στην αρχική συνταγή. Και την έκανα, για να έχω μια μαρμελάδα με λιωμένο καρπό αλλά και με την φλούδα να διακρίνεται στο τελικό αποτέλεσμα.

Έγινε εξαιρετική.

Και η κατανάλωσή της με κάποιο άσπρο τυρί όπως: ανθότυρο, κατίκι  ή κρέμα Φιλαδέλφεια είναι σαφώς ιδανική περίπτωση. Για να μην σας πω ακόμη για cheesecake καθώς αυτό αναμένεται σε επόμενη φάση.

Υ.Η. Ευχαριστίες πολλές στην κα Κρεμεζή  για την δική της πρόταση, αλλά και τις άλλες κυρίες που διάβασα με πολύ προσοχή, μιας και ήταν άκρως κατατοπιστικές.

Όταν η ζωή μας δίνει λεμόνια

Προ ημερών η φίλη Βαγγελιώ (Vita) από τον Γαστρονομικό Περίπλου στην Κουζίνα της Κρήτης, μας έγραφε για: το πόσο τυχεροί πρέπει να νοιώθουμε όταν η ζωή μας δίνει λεμόνια, που σαν αφορμή ξεκίνησε από την αναρτημένη αφισέτα στο FB της φίλης Έρης από το Captain Cook.

Προφανώς το «μήνυμα» δεν ήταν τυχαίο.
Όπως τίποτε άλλωστε δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή τη ζωή (και ας μην νομίζουμε το αντίθετο…).

Εκείνες λοιπόν τις μέρες «ευλογήθηκα» κι’ εγώ με μπόλικα λεμόνια.
Και μάλιστα βιολογικά θα τα έλεγα, αφού ήρθαν από ένα χωράφι στο οποίο σίγουρα δεν πέφτουν χημικά.  Οι λεμονιές εκεί, μεγαλώνουν με νερό και αέρα...και άντε και λίγο σκάλισμα.

Τα λεμονάκια μικρούλικα αλλά τόσο ζωηρά και με φλούδα μεστή από ξύσμα και λιγότερο ίσως χυμό,  που ήταν αδύνατον να μη με συνεπάρει.

Μπήκα στην λογική λοιπόν στη πρώτη φάση αξιοποίησης τους και με περιμένουν κι’ άλλες αλλά μάλλον πρέπει να κάνω την φλούδα κάτι διαφορετικό ... ίσως μαρμελάδα, ίσως ζαχαρωμένες φλούδες ζαχαρωμένες, μα αυτή την ώρα που γράφω, ακόμη δεν έχω αποφασίσει.

Πάντως η πρώτη φάση που ήταν τ' αφράτα μπισκότα λεμονιού, είχε σαν συνέπεια την επόμενη μέρα να γίνει και δεύτερη φουρνιά. Αφού τη πρώτη, την χάσαμε εν’ ριπή οφθαλμού.

Αφράτα Μπισκότα Λεμονιού – Αμυγδάλου

Χρειάστηκαν:

100 γραμ. βούτυρο λιωμένο, ή 50 γραμ. βούτυρο – 50 γραμ. ελαιόλαδο,

1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του,

½ κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ,

½ κούπα καβουρδισμένο και αλεσμένο αμύγδαλο,

½ κούπα ζάχαρη ψιλή,

1/3 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,

ξύσμα από 3 φρέσκα και ακέρωτα λεμόνια,

χυμό από ένα λεμόνι,

2 κουταλιές σούπας γάλα,

1 κρόκο αυγού,

4 ασπράδια αυγού (οι κρόκοι αξιοποιήθηκαν σε πίτα)

ελάχιστο αλάτι και,

1 κουταλιά σούπας ζάχαρη άχνη.

Λιώνετε το βούτυρο και το αφήνετε να χλιάνει. Αν βάλετε βούτυρο μαζί με λάδι θα φροντίσετε να τα ενώσετε με τον αυγοδάρτη προηγουμένως (αυτό το έκανα στην δεύτερη φάση παραγωγής τους).

Πλένετε καλά τα λεμόνια και παίρνετε όλο το ξύσμα τους. Βάζετε το ξύσμα σε βαθύ μπολ και το ανακατεύετε με την ζάχαρη και το αφήνετε να σταθεί για 10 λεπτά.

Σ’ ένα άλλο μπολ θα χτυπήσετε τα ασπράδια μαζί με το αλάτι και τη ζάχαρη άχνη σε μια ωραία και αφράτη μαρέγκα. Τα ασπράδια θα κάνουν τα μπισκότα σας τόσο ανάλαφρα, μα τόσο ανάλαφρα, σε υφή.

Στην συνέχεια θα προσθέτετε το βούτυρο, τη βανίλια, τον κρόκο, το χυμό του λεμονιού, το μπεϊκιν πάουντερ και το γάλα μέσα στο μπολ που έχετε το ξύσμα με την ζάχαρη.

Θα ανακατέψετε πολύ καλά με το μίξερ μέχρι ν’ ασπρίσουν.

Θα προσθέσετε και το αλεσμένο αμύγδαλο και θα ενσωματώσετε με απαλές κινήσεις το αλεύρι και την μαρέγκα, εναλλάξ.

Το μείγμα των μπισκότων είναι έτοιμο, όταν έχει μορφή «παχύρρευστης σάλτσας».

Προθερμαίνετε τον φούρνο σας και στρώνετε με χαρτί ψησίματος 2 ταψιά μεγάλα.

Με την βοήθεια κουταλιού μοιράζετε το μείγμα σε απόσταση τη μια κουταλιά με την άλλη και ψήνετε στους 170 βαθμούς,με αέρα, για 8-10 λεπτά.
Προσοχή να μην παραψηθούν.

Γίνονται ανάρπαστα γιατί στο άρωμά τους δεν αντιστέκεται κανείς (πόσο μάλλον αν του αρέσει το λεμόνι, όπως συμβαίνει με το δικό μας σπίτι) ενώ είναι τόσο αφράτα και αέρινα χάρη στην πλούσια μαρέγκα μέσα στο μείγμα τους, που θυμίζουν κάπως τους μπεζέδες.

Την επόμενη μέρα φτιάξαμε και δεύτερη δόση, με μεγαλύτερη ποσότητα.

Φυλάσσονται σε αεροστεγές δοχείο ή τάπερ (αν φυσικά προλάβουν να μείνουν για πολύ...)

Καλή σας απόλαυση και καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε (αν και προβλέπεται χειμωνιάτικο).