Αρωματικό κέϊκ

Πριν λίγες μέρες πηγαίνοντας στο εξοχικό, μια καλή γειτόνισσα με τρατάρισε μερικά πανέμορφα λεμόνια, από την ολίγων χρόνων, φυτεμένη λεμονιά της.
Μου λέει: γιατί δεν μαζεύεις τόσο καιρό, κρίμα είναι.
Αλλά εγώ εξηγώ και λέω πως: χέρι δεν απλώνω, σε περιβολικά και δένδρα άλλων.
Kι' αυτό το κάνω εν' γνώσει μου!
Μόνον αν μου τα προσφέρει κάποιος.
Κι' εδώ έγινε, με την καρδιά της.
Αυτά τα λεμόνια λοιπόν, είχαν εκπληκτική φλούδα και σκέφτηκα κρίμα να πάει χαμένη, μετά το όποιο στύψιμο...

Έβαλα κι' εγώ πλώρη για ένα λεμονάτο κεκάκι.
Αλλά είχα και κάτι άλλο που με "γαργάλαγε" μέρες τώρα να το χρησιμοποιήσω. Mισό βαζάκι με ταχίνι!  Σκέφτομαι...συνδυάζω... και πράττω τα δέοντα (μαζί με διάφορα άλλα που συνέβαιναν ταυτόχρονα) στην κουζίνα μου.

Κέϊκ Λεμονιού, με ταχίνι και γλάσσο μαστίχας υποβρύχιο

Υλικά που θα σας χρειαστούν:
4 μέτρια αυγά,
2 λεμόνια φρέσκα και ακέρωτα, τόσο το ξύσμα όσο και ο χυμός τους,
150 γραμ. ταχίνι,
200 γραμ. βούτυρο αγελάδος,
1 κούπα ζάχαρη,
2/3 κούπας γάλα φρέσκο,
1 φακελάκι βανίλια με άρωμα λεμονιού,
400 γραμ αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
3 κοφτά κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ
4 κουταλιές της σούπας, βανίλια υποβρύχιο για το γλάσσο.

Πλένετε καλά τα λεμόνια.
Λαμβάνετε τον τρίφτη ανά χείρας, και τα "αποψιλώνετε" τελείως από το ξύσμα τους.
Βάζετε το ξύσμα να σταθεί μαζί με την ζάχαρη και την αρωματισμένη βανίλια (αφού τα ανακατέψετε λίγο) για 6-7 λεπτά. Θα ενωθούν έτσι πλήρως τα αρώματά τους.

Μέσα στο μείγμα της ζάχαρης-ξύσματος σπάτε τα δύο πρώτα αυγά και ρίχνετε και το μισό ταχίνι που προηγουμένως έχετε ζεστάνει ελαφρώς για να γίνει λίγο πιο υγρό (ο φούρνος μικροκυμάτων κάνει καλά την δουλειά αυτή). Συνεχίζετε προσθέτοντας στο μείγμα το βούτυρο μαλακωμένο, τα δύο ακόμη αυγά και το υπόλοιπο ταχίνι. Χτυπάτε για να ενωθούν τα υλικά. Μέσα στο μείγμα προσθέτετε τώρα τον χυμό των λεμονιών καθώς και το γάλα. Συνεχίζετε το χτύπημα ρίχνοντας τμηματικά το αλεύρι που έχετε ανακατέψει με το μπέϊκιν πάουντερ μέχρι να έχετε έναν ωραίο παχύρευστο χυλό.

Σε καλά βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα του κέϊκ μεταφέρετε τον χυλό.
Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο (εγώ είχα ψήσει προηγμένως και άλλα πράγματα, οπότε ήταν έτοιμος) στους 180-190 βαθμούς μέχρι να φουσκώσει και να έχει ροδίσει όμορφα η επιφάνειά του. Εκεί κάνετε και το σχετικό τεστ, με τη λάμα του μαχαιριού, για να δείτε εάν θέλει άλλο ψήσιμο.
Σβήνετε τον φούρνο και αφήνετε το κέϊκ να σταθεί πάνω στην σχάρα για 3/4 της ώρας. Το βγάζετε από την φόρμα με προσοχή. Ήρθε η ώρα του γλασσαρίσματος. Ζεσταίνετε ελαφρώς (πάλι ο φούρνος μικροκυμάτων βοήθησε...) το υποβρύχιο και το περνάτε στην επιφάνεια του κέϊκ με την βοήθεια ενός κουταλιού.
Αφήστε λίγο να σταθεροποιηθεί και είστε έτοιμοι να το απολαύσετε.
Την επόμενη μέρα τα αρώματα είναι ακόμη πιο ευωδιαστά.
Λεμόνι συνδυασμένο, με άρωμα σουσαμιού και μαστίχας σε πλήρη αρμονία :-))

Τραγανή με Πλούσια Τυρένια Γεύση!

Μετά από αρκετές ημέρες αποχής από τα κουζινικά...ήρθα κι' έδωσα πάλι ένα "μικρό ρεσιτάλ" Με πρώτο και καλύτερο "έργο" τα αγαπημένα μου τυριά πάσης φύσεως, επαναλαμβάνοντας μια συνταγή που είχα φτιάξει το Πάσχα. Είχε γίνει ανάρπαστη και είπα λοιπόν να την επαναλάβω :-))

Μια τάρτα πλούσια σε «τυρένια» γεύση αλλά και πολύ ωραίο αποτέλεσμα όπως φάνηκε και για όλους όσους την γεύτηκαν. Η ζύμη απόλυτα τραγανή και αρωματική και το σύμπλεγμα των τριων τυριών που επέλεξα ήταν αυτό που ήθελα!

Τάρτα με τρία τυριά, ντοματίνια και βασιλικό

Η ζύμη της τάρτας έγινε με κλασσικά δεδομένα: 250 γραμ. αλεύρι, 1 αυγό, μισό κουταλάκι αλάτι, μια πρέζα ζάχαρη και για ως λιπαρή ουσία χρησιμοποιήθηκε 1/3 βούτυρο και 2/3 ελαιόλαδο από ένα φλιτζάνι κλασσικό.

Ετοίμασα την ζύμη μου και την άφησα για μία ώρα στο ψυγείο να σταθεί. Στο διάστημα αυτό έκανα όλη την προετοιμασία για την τυρένια μου γέμιση.

Όπου και χρησιμοποίησα

100 γραμ. παρμεζάνα (που έτριψα στο τρίφτη)

250 γραμ. κασέρι πικάντικο (επίσης στον τρίφτη)

150 γραμ. γκούντα  (επίσης στον τρίφτη)

2 μέτρια αυγά,

3 κουταλιές γιαούρτι στραγγιστό,

1/2 κουταλάκι κοφτό μοσχοκάρυδο

½ κουταλάκι κοφτό πιπέρι.

Και λίγο γάλα φρέσκο πλήρες

Ντοματάκια για χρώμα, γεύση και διακόσμηση.
Αποξηραμένος βασιλικός για πασπάλισμα.

Σε βαθιά λεκάνη τρίβετε ένα-ένα τα κομμάτια των τυριών. Σπάτε μέσα τ’ αυγά. Προσθέτετε το γιαούρτι και τα μπαχαρικά και τέλος αν το μείγμα μοιάζει σφιχτό ρίχνετε περίπου ένα ποτηράκι του κρασιού γάλα φρέσκο.

Στρώνετε την ζύμη πάνω σε καλά λαδωμένο (μέτριο) στρογγυλό ταψί φούρνου ή ταρτιέρα. Την ανοίγετε σύμφωνα με τον τρόπο που σας διευκολύνει. Προσωπικά την ανοίγω με τα δάχτυλα σε κυκλικές κινήσεις.  Με πιρούνι κάνετε τρυπούλες σε όλη την επιφάνειά της και στην συνέχεια στρώνετε την γέμιση και την απλώνετε ομοιόμορφα.

Στολίζετε με ντοματάκια μικρά και τέλος πασπαλίζετε με 1-2 κουταλάκια κοφτά αποξηραμένο βασιλικό.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, για 35 περίπου λεπτά και σύμφωνα πάντα με τον φούρνο σας, αφού έχετε δει την επιφάνεια να έχει ροδίσει και η ζύμη στα πλαϊνά να έχει πάρει ωραίο χρώμα.

Την αφήνετε λίγο να σταθεί και να σταματήσει ο «βρασμός» των τυριών και είστε έτοιμοι να την απολαύσετε. Καλή σας όρεξη.

Λαγάνα, Tsiapata ή Focaccia;

Στο "ξέσπασμα" των περασμένων ημερών ήταν μια ακόμη συνταγή για ψωμάκι.
Τώρα εσείς θέλετε να το πείτε: Focaccia, Tsiapata ή απλώς Λαγάνα επί το ελληνικότερο, είναι κάτι που σας το αφήνω ως ελεύθερη επιλογή :-))

Τα υλικά που μου χρειάστηκαν ήταν:
150 γραμ νερό,
30 γραμ. λάδι,
500 γραμ αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
100 γραμ αλεύρι ολικής αλέσεως,
1/2 κουταλάκι κοφτό αλάτι,
1 κουταλάκι κοφτό ζάχαρη,
2 κουταλάκια παπαρουνόσπορο,
1 κουταλιά της σούπας μαραθόσπορο (κοπανισμένο στο γουδί)
και 1 φακελάκι ξηρή μαγιά.

Όλα τα υλικά μου μπήκαν για ζύμωμα στον αρτοπαρασκευστή, καθώς και το πρώτο τους φούσκωμα.
Μετά από μία ώρα και 10 λεπτά έβγαλα την ζύμη και την χώρισα σε δύο ίσα μέρη, ανοίγοντας την σε σχήμα μακρόστενης λαγάνας με τα δάχτυλα και κάνοντας "βούλες" στην επιφάνειά τους
Έβαλα τις λαγάνες μου, σε ταψί στρωμένο με λαδόχαρτο.
Τις έβρεξα με λίγο νερό και λάδι και τις στόλισα επίσης με παπαρουνόσπορο και μαραθόσπορο.
Έβαλα το ταψί σε ελαφρώς ζεστό φούρνο και άφησα να γίνει το φούσκωμά τους για μια περίπου ώρα.
Έψησα στους 190 βαθμούς με αέρα, μέχρι που η επιφάνεια τους είχε ροδίσει και είχαν μοσχομυρίσει τον τόπο.

Το παραλαμβάνετε και το αξιοποιείτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Για μένα: φρέσκο λαδάκι, ντομάτα και καλή φέτα και δίαιτα πάλι από ... Δευτέρα (την επόμενη...μεθεπόμενη!).

Ιδιότροπος Μουσακάς

Επειδή εδώ και καιρό όλο με γρήγορα και εύκολα "κεράσματα" και "πιάτα" σας βγάζω, είπα να ανασκουμπωθώ λιγάκι και να σας δείξω και τα πιο δύσκολά μου, όχι τίποτε να μην με λέτε και τεμπελο-μαγείρισσα :-))

Είχαμε ωραία φρέσκα ζαρζαβατικά και είχαμε και διάθεση για κόλπα, οπότε κάναμε ένα ταψί με τα όλα του, για να μας βρίσκεται. Τρατάραμε αγαπημένους, φάγαμε εμείς και έχουμε και απόθεμα ... μιλάω για μουσακά, αλλά λιγάκι ιδιότροπο.

Υλικά για τον κιμά

500 γραμ. κιμάς μοσχαρίσιος,
1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι,
1 ή 2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες με ελάχιστο ελαιόλαδο,
1 κουτί ντομάτα κόνκασε ή 2 φρέσκιες μέτριες ντομάτες ψιλοκομμένες,
2 κολοκυθάκια φρέσκα, επίσης ψιλοκομμένα,
1 ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος,
αλάτι, πιπέρι, κανέλα ξύλο, 5-6 κόκκους μπαχάρι, ελαιόλαδο
1 ποτηράκι κόκκινο κρασί και...
... 8-10 φρέσκα κολοκυθολούλουδα, για να μην πάνε χαμένα, από τα ολόφρεσκα μικρά κολοκυθάκια που αγόρασα για βραστά!

Υλικά για τις στρώσεις του μουσακά
6 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες
3-4 μεγάλες πατάτες
αλάτι, φρέσκο θυμάρι, ελαιόλαδο.

Υλικά για την μπεσαμέλ
700 γραμ. γάλα
1 φλιτζάνι τσαγιού αλεύρι,
2 κουταλιές βούτυρο
1 κουταλιά ελαιόλαδο,
1 κουταλάκι φρεσκο-τριμμένο μοσχοκάρυδο,
3 αυγά,
1 φλιτζάνι κεφαλοτύρι τριμμένο

Και τέλος, ως ένα ακόμη υλικό για χρήση : 12 φαρδιά λαζάνια (που δεν χρειάζονται ψήσιμο).

Πλένετε και κόβετε τις μελιτζάνες σε ροδέλες και τις βάζετε σε λεκάνη με νερό και αλάτι για να σταθούν και να ξεπικρίσουν για μια ώρα περίπου.  Στο διάστημα αυτό θα κάνετε τα επόμενα βήματα.

Ετοιμάζετε τον κιμά, όπως θα τον φτιάχνετε για τα μακαρόνια σας ας πούμε. Σοτάρετε σε ελαιόλαδο το κρεμμύδι ψιλοκομμένο. Μόλις πάρει να ροδίσει, ρίχνετε μέσα τα ψιλοκομμένα κολοκυθάκια. Ανακατεύετε να ενωθούν με τον κυμά και να αρχίσουν λίγο να μαλακώνουν. Στην συνέχεια ρίχνετε τον κιμά, το λιωμένο σκόρδο, τη ντομάτα, τα μπαχαρικά και το κρασί. Μόλις πάρουν  βραζουν ρίχνετε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό καθώς και τα κολοκυθολούλουδα κομμένα σε κομματάκια, που τα έχετε προηγουμένως πλύνει καλά και έχοντας αφαιρέσει τους στήμονες μ' ένα μαχαίρι.
Αφήνετε το μείγμα να βράσει και να μειωθούν τα υγρά του.
Το αποσύρετε από την φωτιά και αφήνετε να κρυώνει.

Τώρα που ο κιμάς είναι έτοιμος, οι μελιτζάνες έχουν ξεπικρύσει, καθαρίζετε και πλένετε τις πατάτες. Τις κόβετε σε ροδέλες και ετοιμάζεστε για το ψήσιμο. Εδώ δεν θα τηγανίσουμε! Αλλά θα ψήσουμε στον φούρνο.  Σε τρία ταψιά του φούρνου (τόσα σίγουρα θα σας χρειαστούν για υλικά που έχουμε για ψήσιμο) θα στρώσετε αντικολλητικό χαρτί.  Σε κάθε ταψί θα στρώσετε ροδέλες από τις μελιτζάνες και τις πατάτες (στα δύο ταψιά μου χώρεσαν όλες σχεδόν οι μελιτζάνες) ενώ οι πατάτες πήγαν στο τρίτο και ένα πιο μικρό μετά.

Βρέχετε ελαφρώς τις ροδέλλες με ελαιόλαδο. Τις πασπαλίζετε με αλάτι και το φρέσκο θυμάρι και τις βάζετε να ψηθούν με αέρα στους 190 βαθμούς. Ξεκινήστε από τις πατάτες γιατί θέλουν περισσότερο χρόνο. Ενώ ταυτόχρονα θα ετοιμάζετε τα ταψιά με τις μελιτζάνες.  Θα χρειαστούν περίπου 20 λεπτά για να ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία. Στο ενδιάμεσο, θα γυρίσετε τις ροδέλες και από την άλλη πλευρά σε κάθε ταψί. Έτσι θα ψηθούν ομοιόμορφα και θα μαλακώσουν σωστά, χωρίς να επιβαρυνθείτε με το τηγάνισμα.
Πιο υγιεινό αποτέλεσμα σίγουρα καθώς και λιγότερο χρονοβόρο :-))

Όταν ετοιμαστούν και τα λαχανικά, πάμε για την σύνθεση του μουσακά.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σας πω, ότι θα γίνετε και λίγο ζογκλέρ γιατί πρέπει να κάνετε και την μπεσαμέλ. Σύμφωνα με τις συνήθειες σας...
Προσωπικά την έκανα  με τα υλικά που ήδη έχω γράψει.
Βάζετε το βούτυρο και το ελαιόλαδο να κάψουν. Ρίχνετε το αλεύρι να καβουρδιστεί και στην συνέχεια προσθέτετε το γάλα αφού το έχετε ελαφρώς ζεστάνει. Ανακατεύετε συνεχώς με το σύρμα για να μην σβολιάσει και ρίχνετε και το τριμμένο μοσχοκάρυδο.  Χτυπάτε τα τρία αυγά σ' ένα μπολ (που καλό θα είναι να μην είναι από το ψυγείο, αλλά να έχουν έρθει σε θερμοκρασία δωματίου) και τα προσθέτετε σιγά-σιγά στο μείγμα της κατσαρόλας, ανακατεύοντας συνεχώς. Εμπλουτίζετε το μείγμα με το τριμμένο κεφαλοτύρι και ήδη έχει αρχίσει να γίνεται σαν κρέμα. Αποσύρετε τελείως από την φωτιά και ανακατεύετε συνεχώς.

Σε τετράγωνο ταψί του φούρνου που έχετε ελαφρώς λαδώσει, βάζετε ως πάτο τα πρώτα 6 λαζάνια.
Από πάνω δημιουργείτε στρώμα με ροδέλες μελιτζάνας. Καλύπτοντας πιθανά κενά. Στην συνέχεια στρώνετε ροδέλες πατάτας. Πασπαλίζετε τις πατάτες με λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι και από πάνω στρώνετε τον κιμά. Να καλύψει καλά  ολόκληρη την επιφάνεια. Στρώνετε τα υπόλοιπα 6 λαζάνια και τα καλύπτετε με τις υπόλοιπες μελιτζάνες (οι μελιτζάνες είναι σαφώς αριθμητικά περισσότερες και αυτό είναι επιθυμητό).
Πάνω από τις μελιτζάνες ρίχνετε την μπεσαμέλ. Δεν θέλουμε να είναι πάρα πολύ πυκνή αλλά να δημιουργήσει μια ωραία στρώση παρέα με τις μελιτζάνες του πάνω μέρους.

Ψήνετε στους 180-190 βαθμούς για 45 περίπου λεπτά.  Μέχρι να αποκτήσει  η επιφάνεια του φαγητού σας ωραίο ρόδινο χρώμα. Αφήνετε να σταθεί για 15-20 λεπτά ώστε να τραβήξει και είστε έτοιμοι να τον απολαύσετε.
Ιδιότροπος και λίγο πιο "έξω" από τα κλασσικά δεδομένα ενός μουσακά, που αξίζει ώστοσο να δοκιμάσετε μην αφήνοντας τούτην την περιγραφή "σεντόνι" να σας τρομάξει!

Του αγρότη, του βοσκού, του χασάπη και του φούρναρη...

Ελλάς-Ελλάς-Ελλάς-Ελλάς!!!!
Μακάρι ο Θεός να μη σε έχει ξεχάσει και να μην έχει αποτρέψει από το χώμα σου και τους ανθρώπους που το πατούν, το βλέμμα του!
Εκλογές τέλος.  Προβλέψεις τέλος. Προγνωστικά τέλος...και το απόλυτο "σουρεάλ" είναι εδώ.
Μακάρι να μπορέσουμε να ανά-συνταχθούμε και να δουλέψουμε απερίσπαστοι από ατοπήματα και κακοτοπιές, βάζοντας μια τάξη στη πατρίδα και βοηθώντας αλλήλους... μιας και η οργή ήταν απολύτως φανερή στο σκηνικό αλλά και στο τελικό αποτέλεσμα.
Προσωπικά με αυτή τη σκέψη συνεχίζω και θέλω να πιστεύω κι' εσείς, αν και πολύ φοβάμαι πως δεν τελειώσαμε εδώ...
Συμφωνίες δεν βλέπω να ευοδώνονται και βεβαίως η κατάσταση θα παραμείνει δύσκολη και προβληματικά επικίνδυνη.

Εμείς ως πολίτες τούτης έρμης χώρας, θα κάνουμε οικονομίες. Θα μαζευτούμε όσο μπορούμε και μας "παίρνει". Θα πάμε πάρα-κάτω, έτσι ή αλλιώς... κι ας ελπίσουμε ότι επόμενες εκλογές θα γίνουν σε κανονικό χρονικό διάστημα και αφού βεβαίως μέχρι τότε δούμε πως έτσι όπως έχουμε  "δώσει", για τώρα τουλάχιστον, την ψήφο μας θα μας "δωθεί και η δυνατότητα" να ελέξουμε  το όποιο, κακό μας παρελθόν!

Έτσι σκεφτόμουνα σήμερα το απόγευμα, καθώς ολοκλήρωνα στην κουζίνα μου το απογευματινό μου μαγείρεμα, για να ταϊσουμε τα πεινασμένα αντράκια της οικογένειας, αλλά και την αφεντιά μου :-))
Σαλάτα, όλα ένα πράγμα μέσα μου...αλλά και στην κουζίνα μου. Είχα και μια αφορμή σε εκκρεμότητα, από ένα παλαιότερο επεισόδιο από τις εκπομπές του Jemie Oliver στην "αδελφή" Ισπανία (και εκεί τα ίδια θα γίνουν να μου το θυμηθείτε...) και κατέληξα να φτιάξω τη σαλάτα του αγρότη, του βοσκού, του χασάπη και του φούρναρη!!

Δεν θυμάμαι αν ο Βρετανός Σεφ την έλεγε έτσι, αλλά προσωπικά έτσι είπα να σας την χαρακτηρίσω χάρη των εκλογικών μας αποτελεσμάτων :-))
Για 3 καλόφαγα άτομα θα σας χρειαστούν:
3 μέτριες σφιχτές και νόστιμες ντομάτες (τελευταίως βρίσκουμε ωραιότατες στην λαϊκή μας),
1 καπνιστό λουκάνικο με πορτοκάλι (Καλαμάτας ή Μάνης κατά κύριο λόγο),
1 ματσάκι  μαϊντανό,
1 μέτρια πράσινη ή κόκκινη πιπεριά,
3 βραστά αυγά,
150 γραμ. γευστικό κατσικίσιο τυρί,
αλάτι, πάπρικα,λ ίγο φρέσκο θυμάρι ή ρίγανη
Και μερικές φέτες ψωμιού όχι πολύ παχιές.

Σε αντικολλητικό τηγάνι, τηγανίζετε το λουκάνικο που προηγουμένως έχετε κόψει σε ομοιόμορφες ροδέλες.  Το γυρίζετε από όλες τις πλευρές για να ψηθεί καλά και το πασπαλίζετε με λίγη πάπρικα.

Σε μια ωραία σαλατιέρα, κόβετε τις ντομάτες σε ομοιόμορφα κομμάτια. Σε μικρά καρεδάκια κόβετε και την πιπεριά, αφού προηγουμένως έχετε αφαιρέσει τους σπόρους της. Τα πασπαλίζετε  με φρεσκοκομμένο και ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Συνεχίζετε με τα αυγά που κόβετε σε τέταρτα γύρω-γύρω στην σαλατιέρα σας.
Πάνω και γύρω από τα λαχανικά σκορπίζετε το τηγανισμένο λουκάνικο.
Περιχύνετε με το λαδάκι που τηγανίσατε (γιατί δίνει γεύση και τόνο στην σαλάτα σας).
Αλατίζετε, ρίχνετε και το φρέσκο θυμάρι ή τη ρίγανη, καθώς και λίγο νωπό ελαιόλαδο.
Κόβετε και το κατσικίσιο τυρί σε μπάρες ή τετράγωνα και το μοιράζετε ομοιόμορφα πάνω στην σαλάτα.

Στο γκριλ σας ψήνετε το ψωμάκι (ακόμη και μπαγιάτικο θα είναι μια χαρά) αφού το "βρέξετε" προηγουμένως με ελαιόλαδο και ρίγανη ή θυμάρι. Όπως θα είναι ζεστό θα συνοδεύσει υπέροχα την σαλάτα σας και θα έχετε απίστευτη κατανάλωση :-))
Καλή σας όρεξη και καλή Δύναμη συν-Έλληνες Πατριώτες.

Αυγό-Στρούντελ ... στα γρήγορα!

Τα τελευταία πασχαλινά κόκκινα αυγουλάκια με "σώσανε" για γρήγορο φαγητό σε μια ώρα δύσκολη μετά την επιστροφή μου από τη δουλειά. Είχανε συμβάλλει και οι λουκανικόπιττες των κυριών: Ζαμπίας, Πέπης και Χρυσαυγής, που "παίζουν" καιρό τώρα μπάλα μέσα στις οθόνες μας και είπα να κάνω κι' εγώ τα δικά μου, καθώς ακόμη τις περιμένω να αποφασίσουν, πότε θα κάνουν εκείνον τον διαγωνισμό-πάρτυ που θα μαγειρέψουν η κάθε μια, την δική της :-)))).

Γίνανε λοιπόν τ' αυγουλάκια, πίτες-στρούντελ, παρέα με κάποια ακόμη υλικά και μια ωραία πράσινη σαλάτα. Φάγαμε μια χαρά για απόγευμα κα για βράδι. Οπότε δώστε τους λίγη προσοχή εάν θέλετε κάτι γευστικό και γρήγορο, αξιοποιώντας και υλικά που ίσως ήδη έχετε μέσα στο ψυγείο σας.

Για 2 ρολά θα χρειαστείτε:

1 φύλλο σφολιάτας, εκτός και είστε χρυσοχέρες ή χρυσοχέρηδες και φτιάχνετε δική σας σπιτική σφολιάτα.

3 κόκκινα αυγά,

8 φέτες μπέϊκον,

2 μακριές μεγάλες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης,

150 γραμ. μαλακό τυρί, τύπου: ένταμ ή γκούντα ή ελληνικό κασέρι.

1 κοφτό κουταλάκι πάπρικα καπνιστή
και  1/2 κοφτό κουταλάκι μαύρο πιπέρι.

Πλένετε και καθαρίζετε τις πιπεριές. Αφαιρείτε τους σπόρους και τις κόβετε σε μεγάλα τετράγωνα (όσο το δυνατόν) κομμάτια. Τις σοτάρετε σε αντικολλητικό τηγάνι με ελάχιστο ελαιόλαδο, μέχρι να μαλακώσει η σάρκα τους, και από τις δύο πλευρές.
Στο ίδιο τηγάνι θα σοτάρετε το μπέϊκον να ροδίσει ελαφρώς.
Απλώνετε το φύλλο της σφολιάτας και το ανοίγετε ελαφρώς με τα χέρια ή μ' ένα ρολάκι.
Το χωρίζετε σε δύο ίσα μέρη και ξεκινάτε την σύνθεση.

Στρώνετε κάτω τις πιπεριές. Από πάνω βάζετε ανά δύο (ζευγαράκι) τις λωρίδες του μπεϊκον - τέσσερεις σε κάθε φύλλο. Κόβετε τα βρασμένα αυγά κόκκινα αυγά, αφού τα καθαρίσετε, μέσα στον αυγοκόφτη (για όσους δεν με κατάλαβαν ας δούν εδώ, πιο εργαλείο εννοώ).
Βάζετε τα αυγά πάνω από το μπεϊκον.
Πασπαλίζετε με την πάπρικα και το πιπέρι και στη συνέχεια στρώνετε το τυρί που προηγουμένως έχετε τρίψει στο χοντρό του τρίφτη σας.
Γυρίζετε τις άκρες του κάθε κομματιού σφολιάτας προς τα μέσα, ενώ μπορείτε και να τα πλέξετε., Πατάτε να ενωθούν καλά δημιουργώντας ρολό και πράττετε τα δέοντα.
Βάζετε τα στρούντελ μέσα σε ταψί στρωμένο με χαρτί φούρνου και με την ένωση προς τα κάτω.

Τα αλοίφετε με ελάχιστο γάλα και πασπαλίζετε με άσπρο παπαρουνόσπορο (ας είναι καλά οι ευγενικοί χορηγοί :-)) γι' αυτόν τον τελευταίο) χαράσσετε ελαφρώς την επιφάνεια με κάθετες γραμμές, ώστε να βοηθηθεί στο ψήσιμο... μην κοιτάτε που εμένα μου έσκασε η σφολιάτα...ξεχάστηκα.
Ψήνετε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180-190 βαθμούς μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια τους.

Κλείνετε τον φούρνο, αφήνετε να σταθούν λίγο και είστε έτοιμοι για κατανάλωση.
Καλό Σαββατοκύριακο και καλές - προσεκτικές Επιλογές!

Πόρτες...

Πόρτες πολλές που ανοίγουν μπροστά μας ... και κλείνουν πίσω μας...
Πόρτες που μας οδηγούν σε μυστικά στενά και δαιδαλώδεις διαδρόμους...
Αλλά και πόρτες που μας προσφέρουν έξοδο προς το λαμπρό φως και την ελευθερία.

Απ' όπου φεύγεις...ποτέ μην "βροντάς" μια πόρτα πίσω σου... λέγανε οι παλαιότεροι, γιατί δεν ξέρεις που και πως ενδεχομένως μπορείς να γυρίσεις, μπροστά σ' αυτήν την πόρτα πάλι...

Ο θόρυβος και το τακ-τακ του ρόπτρου (όσο γυαλισμένο ή σκονισμένο κι' αν είναι αυτό) είναι για να γίνει ευγενικά και διακριτικά η όποια είσοδός σου, στο σπιτικό που πας να μπεις!

Όμως κάποιες φορές τις πόρτες πρέπει να τις "βροντάς" για να γίνει αισθητή η παρουσία σου μέσα στο σπίτι που : ζεις, υπάρχεις, βρίσκεσαι  ή απλώς επισκέπτεσαι.

Να κάνεις τους μεντεσέδες και τους παραστάτες μιας πόρτας να "τρίξουν" από την δικιά σου φωνή και όχι από τον ξερό κρότο της εγκατάλειψης ή τη σκουριασμένη από τα χρόνια και τη φθορά, ηχώ τους.
Μην αφήνετε πάντα τις πόρτες να κάνουν τα "δικά" τους :-(  όσο όμορφες κι' αν σας φαίνονται.

Πόρτες και ρόπτρα από το πρόσφατο οδοιπορικό μου στο Ανάπλι, που στάθηκε αφορμή και για άλλα πράγματα.
Καλή σας μέρα.

Το "τέλειο" έγκλημα υπάρχει.

Όπως λέγεται: το Τέλειο έγκλημα μπορεί και να μην υπάρχει !

Υπάρχουν, όμως σίγουρα, έξυπνοι εγκληματίες… και κάτι  λιγότερο, έξυπνοι αστυνομικοί επιθεωρητές!

Κάποιοι τυχεροί ληστές… και κάποιοι λιγότερο τυχεροί αστυνομικοί ερευνητές, που κάτι (από λάθος συνήθως) τους ξεφεύγει…και κάπως έτσι, μένουν ορισμένα εγκλήματα ανεξιχνίαστα!

Μάλιστα, σας φώτισα τώρα!

Η αλήθεια είναι πως μου αρέσουν οι ωραίες αστυνομικές ιστορίες, όχι με τα αίματα και τα πολλά όπλα…αλλά αυτές που σου αφήνουν ένα μυστήριο και ένα ερωτηματικό να υπάρχει μέχρι και το τελικό πλάνο, αναγκάζοντάς σε να κάνεις σκέψεις και εικασίες.

Μέσα απ' αυτή την συλλογιστική, μου προέκυψε κι’ εμένα το τελευταίο μου «ολοκληρωμένο» έγκλημα.

Εσείς πιο κάτω θα δείτε το τελικό πλάνο! Αυτό δηλαδή από το οποίο θα αρχίσουμε... για να πάμε προς τα πίσω.

Τάρτα σοκολάτας-καραμέλας-φουντουκιού με άρωμα μανταρινιού 

και μπουκιές μπανάνας!

Είχα μια πολύ ωραία μαρμελάδα σοκολάτας με μανταρίνι, δωράκι απότην φίλη μας τη  Ξανθή.

Από την πρώτη στιγμή, που την δοκίμασα, είπα…πως θα αποτελέσει υλικό για τάρτα. Θυμάσαι Ξανθή;.

Μετά, ένα καραμελωμένο κουτί ζαχαρούχο γάλα, είχε «ξεμείνει» και προορισμό δεν έβρισκε…

Σοκολάτα πικρή από πασχαλινά αυγά ήταν στο ψυγείο, επίσης σε αναμονή…

Φουντουκάκια, δόξα το τον Θεό, δεν μας απολύπονται…

Οι μπανάνες είναι το φρούτο που «καλύπτει» τις ανάγκες μικρών και μεγάλων, με την γλύκα τους, αλλά τελικά μπήκαν στο πλάνο τελευταίες και έτσι ήρθαν και έδωσαν στο "έγκλημα"αυτό που του έλειπε για να γίνει τέλειο!

Αρχικά έφτιαξα την βάση της τάρτας.

250 γραμ. αλεύρι, 1 αυγό, 1/3 κούπας ζάχαρη, 3 κουταλιές βούτυρο αγελάδος, 3 κουταλιές ελαιόλαδο, 2 κουταλιές αλεσμένο φουντούκι και  1 κουταλάκι κοφτό βανίλια σκόνη. Τα υλικά μου ενώθηκαν σε ζύμη και μπήκαν στο ψυγείο για μία ώρα.

Μετά με την βοήθεια μικρού ρολού, άπλωσα την ζύμη σε αντικολλητικό χαρτί και την μετέφερα όπως ήταν, σε φόρμα με στεφάνι. Με το χαρτί δηλαδή. Την έφτιαξα όμορφα και την τρύπησα με πιρούνι σε αρκετές μεριές.

Την έψησα στους 180 βαθμούς για 10-12 λεπτά.

Την άφησα να κρυώσει ελαφρώς και πέρασα στις επόμενες φάσεις.

Όσο η ζύμη πάγωνε στο ψυγείο.  Έφτιαχνα το μείγμα- πλάνο - σοκολατένιας γεύσης.

Σε κατσαρολάκι μπήκε: 1 κούπα κρέμα γάλακτος, 1 κούπα σοκολάτα, 2 κουταλιές κακάο σε σκόνη και 2 κουταλιές βούτυρο. Άφησα να ζεσταθούν τα υλικά μου και στην συνέχεια τα ένωσα με , 4 κουταλιές μαρμελάδα σοκολάτα-μανταρίνι.

΄Εμεινε το μείγμα στην άκρη λίγο να κρυώσει.

Στο multi άλεσα 1 κούπα φουντούκια ψημένα αλλά ανάλατα.-ενδιάμεσα πλάνα..

Και ήρθε η ώρα του στησίματος. 

Πάνω στην ζύμη άπλωσα το καραμελωμένο ζαχαρούχο - πλάνο καραμέλας..  Πασπάλισα με φουντούκι όλη την επιφάνεια-πλάνο φουντούκι.. Από πάνω έστρωσα κομμάτια μπανάνας κομμένα διαγώνια, για περισσότερο ύφος, όπως κάνουμε στο banoffy-πλάνο μπανάνας. Ο υποψήφιος δολοφόνος μας!.

(Ντοκουμέντο από παλαιότερη φωτογράφιση)

Συνέχισα με το μείγμα της σοκολάτας - το πλάνο του σκότους.. Πασπάλισα πάλι με φουντούκι - τελευταίο πλάνο!

Έβαλα την τάρτα στο ψυγείο για δύο-τρεις ώρες να σφύξει και να δέσει το μείγμα της σοκολάτας και ήμουν έτοιμη για σερβίρισμα

Μπουκιές συνδυασμένες...και το "έγκλημα" δεν ήθελε καν άλλους μάρτυρες!

Χρόνια σας Πολλά.

Καλό Μήνα να έχουμε. Με χαρά και υγεία στου Μάϊη τα λουλούδια.

"Μαροκέν" αρνάκι; Ίσως...

Το αρνάκι που εγώ αγόρασα για το Πάσχα, δεν είχε την τύχη να γίνει σουβλιστό!

Την αρμοδιότητα αυτή την έχει ο πεθερός, και να είναι καλά ο άνθρωπος να το κάνει ακόμη για πολλά-πολλά χρόνια! Οπότε όπως καταλαβαίνετε εμένα μου έμεινε «αμανάτι» το αρνάκι.

Όμως του βρήκα εγώ σκοπό να επιτελέσει και μάλιστα ιερό!

Μπήκε στην γάστρα και έγινε κάπως «εξωτικό»!  Με άρωμα από το Μαρόκο, που ομολογώ πως θεωρώ πως έχει πολλά  μαγειρέματα που θα ήθελα να δοκιμάσω.

Αρνάκι Μαροκέν - σαν τα πανέμορφα υφάσματα ...ένα πράγμα δηλαδή  :-)) 

Πλέχτηκαν και "πτυχώθηκαν" τα υλικά μου, για ένα πολύ ωραίο γευστικό αποτέλεσμα.

Για 3 άτομα χρησιμοποίησα:

1 μπούτι από αρνάκι κομμένο σε μερίδες,

2 μεγάλες πατάτες κομμένες σε ροδέλες,

2 μεγάλα καρότα, κομμένα, μέτρια σε πάχος, σε μπαστουνάκια,

10-12 δαμάσκηνα,

αλάτι, πιπέρι, κουρκουμά, κύμινο.

Λάδι, λεμόνι και πορτοκάλι (τους χυμούς αλλά και λίγο από το ξύσμα τους)

Λίγο βούτυρο και μισό ποτήρι νεράκι.

Καθαρίζετε το κρέας με ένα καλά βρεγμένο πανί.

Το περνάτε με το βούτυρο και το αλατο-πιπερώνετε ελαφρώς.

Κάνετε όλη την προετοιμασία για τις πατάτες και τα καρότα.

Μουλιάζετε σε λίγο ζεστό νεράκι τα δαμάσκηνα.

Παίρνετε ξύσμα από το λεμόνι και το πορτοκάλι και μετά τα στύβετε.

Βάζετε σε γάστρα πήλινη (γιατί σαφώς κάνει τη διαφορά στο ψήσιμο) το κρέας. Γύρω-γύρω σκορπάτε τις πατάτες, τα καρότα και τα δαμάσκηνα.

Τα περιλούζετε με τους χυμούς.

Πασπαλίζετε τα πάντα με τα μπαχαρικά, καθώς και το ξύσμα.

Προσθέτετε το λάδι (περίπου ¾ φλιτζανιού) και το νερό και σκεπάζετε την γάστρα με αλουμινόχαρτο καλά (σε περίπτωση που δεν έχετε καπάκι, όπως η δική μου).

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 150-160 βαθμούς για 2,5 ώρες, ανάλογα με τον φούρνο και τις δυνατότητές του. Θέλει χαμηλή φωτιά για να έρθει να μελώσει το φαγητό σας. Αφαιρείτε το αλουμινόχαρτο ή το καπάκι. Σβήνετε τον φούρνο και αφήνετε για 6-7 λεπτά ακόμη να τελειώσει το ψήσιμο και είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.

Κρασάκι και μια ωραία σαλάτα (κατά προτίμηση πράσινη), θα το συνοδεύσουν τέλεια.
Καλή σας απόλαυση, εάν αποφασίσετε να το δοκιμάσετε.

Βραβεύσεις και εκμυστηρεύσεις...

Βραβεύσεις…και πάλι!

Τι να πω; Ευχαριστώ θερμά την αγαπητή μου Κική που μου έκανε την τιμή να μ΄ επιλέξει και να της πω να στείλει μακριά την υπόνοια πως έχω την τάση να «σνομπάρω»! Έτσι Κική μου;

Σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν αυτό το νέο βραβείο πρέπει να σας γράψω επτά (7) τυχαία πράγματα για μένα ... 

Τελικά αυτός ο αριθμός δεν είναι καθόλου τυχαίος που επιλέγεται κάθε φορά. 

1. Λατρεύω το άρωμα των φρεσκο-πλυμένων ρούχων. Χα-χα-χα…και πώς να μην γινόταν αυτό, αφού κάθε μέρα έχω σχεδόν μπουγάδα!

2. Δεν μου αρέσει καθόλου το άρωμα του βρασμένου αυγού…και επειδή συχνά ο καλός μου ταϊζει τα πτηνά του με τέτοιο είδος τροφής, ειδικά σε περιόδους αναπαραγωγής, εγώ απομακρύνομαι από την γύρω περιοχή.

3. Ανακαίνιση στο μπάνιο! Αχ, πόσο θα πάει το «μαλλί»;

4. Ακούω συνέχεια ραδιόφωνο, όταν βρίσκομαι στο σπίτι μου, ότι δουλειά κι’ αν κάνω. 

Σε κάθε δωμάτιο έχω κι’ ένα ηχοσύστημα (πλην του μπάνιου)!

5. Αν δω κατσαρίδα, γίνομαι έξαλλη. Και δεν σταματώ μέχρι να την πετύχω!

6. Κάνω φιλότιμες προσπάθειες να φτιάξω ένα ωραίο ανθοστόλιστο μπαλκόνι, που αν και στενό δείχνει όμορφο τελικά τώρα την Άνοιξη. Με την ταράτσα να δω τι θα κάνω (;) που δεν έχω χρόνο!

7. Θέλω πάλι να φύγω ταξίδι, πειράζει;

Και τώρα πρέπει να  χαρίσω το βραβείο σε 15 φιλικά blogs. 

Αυτά είναι τα δύσκολα…

Πάμε λοιπόν:

1.Στη Ζαμπία μας του Kitchen Stori.es.

2. Στο πειραχτήρι την Χρυσαυγή.

3. Στην επίσημη δοκιμάστριά των συνταγών μας, Pepi

4. Στην Μάγδα, που είναι εξαιρετική στα όσα μας γράφει κάθε φορά.

5. Στην Jenny, εκεί στα ξένα που είναι …

6. Στην αγαπημένη Eri, που το έχει ήδη πάρει από την Κική, αλλά εγώ επιμένω.

7. Στον προσφιλέστατο Νίκο. Για να μας πει για τον εαυτό του, τούτη τη φορά.

8. Στην Σκοτεινή μας Σεφ, που είναι καθ’ όλα λαμπρή και φωτεινή όπως πιστεύω.

9. Στην Κοκο-καρυδούλα Βασιλική.

10. Στη φίλη Όστρια, που ζει σε τόπο μαγικό.

11. Στη Vita, που σίγουρα θα έχει πράγματα να μας «εξομολογηθεί».

12. Στο αγαπητό μας Spirtokoyto.

13. Στην Ξανθούλα μας αλλά και στη Λίνα (από τις συνταγές της Ασπρούλας)  εδώ έχω βάλει δύο ονόματα και κλέβω!!!

14. Στην αγαπητή Marion, μ' έσωσε με το γαλοτύρι της!

15. Και τέλος,στην Φοίβη, που μας ξεσηκώνει με τις ωραίες προτάσεις της για το σπίτι

Άντε να σας δούμε κόρες μου καλές και προκομμένες, καθώς και εσένα αγαπητέ Νίκο.

Κολοκυθιών ... ιστορίες!

Τα κολοκυθάκια για μένα είναι μεγάλη πρόκληση καθώς και μεγάλη αγάπη.

Μικρή, εκλιπαρούσα σχεδόν τη μάνα μου να μου κάνει τηγανιτά με κουρκούτι, όσο πιο συχνά γινόταν όταν ήταν η εποχή τους. Δεν ήμουν παιδί που τρελαίνονταν για τις τηγανιτές πατάτες, αλλά για τηγανιτά κολοκυθάκια έδινα τη μάχη μου!

Με τα χρόνια καθώς αρχίσαμε να αποφεύγουμε τα πολλά τηγάνια…μείωσα κι’ εγώ με την σειρά μου την κατανάλωση! Ωστόσο τα κολοκυθάκια εξακολουθώ να τ’ αγαπώ πολύ.
Η «ατυχία» όμως με ακολουθεί κατά πόδας και ο γάμος μου, δεν θα είχε στεριώσει (και τώρα ακόμη παίζει δηλαδή…) αν η αγάπη μου γι’ αυτά τα τρυφερά ζαρζαβατικά εξακολουθούσε να είναι «εμμονή».  Ο καλός μου, τα αποφεύγει. Δεν θέλει σχεδόν ούτε να τ’ ακούει, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, μιας και όπως λέει «γλυκίζουν» πολύ στη γεύση.

Μην του μιλήσεις για: μπριάμ. Μην του πεις για: ομελέτα με κολοκύθι. Μην διανοηθείς να πεις την φράση: πίτα με γλυκιά κολοκύθα. Μην αναφέρεις ότι η σουπίτσα στο πιάτο είναι: κολοκυθόσουπα... έχεις το «διαζύγιο» στο χέρι!

Αλλά κάποια άλλα όπως τα κολοκυθάκια με κιμά  αυγολέμονο,  ή τα γεμιστά στο φούρνο έχουν την πλήρη αποδοχή του!

Άβυσσος η ψυχή και το πνεύμα του ανθρώπου!

Εγώ όμως, πως ν’ αντισταθώ στα όμορφα στρογγυλά κολοκυθάκια που κυκλοφορούν σιγά-σιγά; 
Τ’ αγόρασα και ότι ήθελε προκύψει!

Έγιναν γεμιστά στο φούρνο, με τα ακόλουθα υλικά και απολύτως χορτοφαγικά.

Χρειάστηκαν:

8 κολοκυθάκια στρογγυλά,

2 μέτρια σε μέγεθος, κόκκινα κρεμμύδια,

2 καρότα,

2 μέτριες ντομάτες ώριμες,

1 ματσάκι μαϊντανός,

2 κουταλιές δυόσμος ξερός,

1 φλιτζάνι πλιγούρι,

150 γραμ. φέτα πικάντικη,

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα γλυκιά,

χυμός ντομάτας και ελαιόλαδο.

Πλένετε καλά τα κολοκυθάκια και αδειάζετε το περιεχόμενό τους με το ειδικό εργαλείο ή ένα μικρό κουταλάκι. Το περιεχόμενο το άλεσα στο multi και το κράτησα κατά μέρος.  Το μισό από αυτό θα έμπαινε στην γέμιση και το άλλο μισό είχε άλλον προορισμό.

Ψιλόκοψα τα κρεμμύδια και το σοτάρισα με ελαιόλαδο σε βαθύ τηγάνι. Μέσα στο κρεμμύδι έριξα τα καρότα αφού προηγουμένως είχαν καθαριστεί και τριφτεί στο χοντρό μέρος του τρίφτη, για να σοταριστούν και αυτά μαζί. Στην συνέχεια έριξα την ντομάτα ψιλοκομμένη χωρίς τη φλούδα και πολλούς σπόρους. Το αλεσμένο κολοκύθι, τον μαϊντανό ψιλοκομμένο, τον δυόσμο και το πλιγούρι. Αλάτι, πιπέρι και τη πάπρικα. Ανακάτεψα καλά να ενωθούν και τελευταία άφησα την φέτα που τρίφτηκε σε μεγαλούτσικα κομμάτια μέσα στο όλο μείγμα.

Με το πιο πάνω μείγμα γέμισα τα κολοκυθάκια μου, μπήκαν σε ταψί και έτοιμα για φούρνο, αφού προηγουμένως τα «έλουσα» με μισό φλιτζάνι χυμό ντομάτας, ελαιόλαδο, λίγο νεράκι, αλάτι, πιπέρι και λίγο έξτρα δυόσμο.

Ψήθηκαν στους 180-190 βαθμούς για μία ώρα και ένα τέταρτο. Μέχρι να μελώσουν καλά.

Έτοιμα για κατανάλωση και πολύ νόστιμα.

Το υπόλοιπο της σάρκας που άλεσα στο multi, βρήκε άλλον προορισμό, γιατί πραγματικά λυπόμουνα να πάει χαμένο.

Έγινε ένα ωραίο Κολοκυθόψωμο ή αλλιώς ... αλμυρό κεϊκ με κολοκύθι και φέτα.

Για το χυλό χρησιμοποίησα:

1 και ½ φλιτζάνι αλεσμένο κολοκύθι,

½ φλιτζανιού ελαιόλαδο,

1/3 φλιτζανιού κρασί (λευκό ή κόκκινο)

2 αυγά,

300 γραμ. αλεύρι.

1 φακελάκι μαγιά ξηρή,

αλάτι, πιπέρι, κάρυ από ένα καλό κουταλάκι και 2 καυταλάκια δυόσμο.

Όλα τα υλικά ανακατεύτηκαν σε βαθιά λεκάνη και έμεινα σε ζεστό μέρος μέχρι η ζύμη να διπλασιάσει τον όγκο της. Η συγκεκριμένη ζύμη μοιάζει κάπως με πηχτό χυλό και όχι ψωμί.  Όταν αυτό έγινε, έστρωσα 2 μακρόστενες φόρμες του κεϊκ με χαρτί αντικολλητικό. Σε κάθε φόρμα έβαλα χυλό κατά μέχρι τη μέση. Πάνω από τον χυλό έβαλα κομμάτια φέτος που είχα κόψει σε χοντρά μπαστουνάκια. Από πάνω μοίρασα και τον υπόλοιπο χυλό και άφησα να ξανά φουσκώσει για μισή ώρα.

Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο για 35 λεπτά. Μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.

Το θέμα είναι ότι ενώ είχε φουσκώσει πολύ ωραία. Μετά το κλείσιμο του φούρνου «έκατσε» το φούσκωμα. Γευστικώς πολύ ωραίο όμως και ότι πρέπει για ένα ελαφρύ κολατσιό την άλλη μέρα.

Είπαμε...όλα τα πιο πάνω αποτελούν «ιστορίες» κολοκυθιών!

Το βουνό των Κενταύρων

Λίγες μέρες αρκούν για να πάρεις τις "ανάσες" που χρειάζεσαι και να μπορέσεις να νοιώσεις λιγάκι πιο "άνθρωπος" ξεφεύγοντας από τα συνεχή δύσκολα και περισπούδαστα που απασχολούν όλους μας.
Οι δικές μας ανάσες τούτη τη φορά, ήταν με μπόλικο οξυγόνο στο Βουνό των Κενταύρων!
Πήλιο φίλες και φίλοι...
Το καθαρό νερό, η οργιαστική βλάστηση με τις άπειρες αποχρώσεις του πράσινου παρέα με τα λαμπρά χρώματα των λουλουδιών δεν σου αφήνουν πολλά περιθώρια για να "αμφισβητήσεις" το ορθό της επιλογής, τουλάχιστον για ένα ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ελλάδα.

Τοπία και τόπος μαγευτικός.
Η μόνη μου ένσταση είναι κάποια πράγματα που δείχνουν ακόμη νοοτροπίες προ κρίσης!
Να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τον ταξιδιώτη - τουρίστα.
Οι τιμές φανερά έχουν πέσει σε σχέση με τα καταλύματα, μιας και ο συναγωνισμός είναι μεγάλος. Αλλά οι τιμές στο φαγητό, σνακς και αναψυκτικά θα έλεγα πως χρειάζονται "αναδιάρθρωση".  Δεν γίνεται μια πορτοκαλάδα Έψα στον τόπο παραγωγής της να κοστίζει στην πλατεία της Τσαγκαράδας 3 Ευρώ και στην πλατεία Μπουρναζίου 2 ή το πολύ 2,5 Ευρώ. Αυτό θα πρέπει μάλλον να το ξανασκεφτούν οι φίλοι της εστίασης στα μέρη αυτά.

Κοτοπουλάκι με επιρροές Ανατολής

Πάει και το Πάσχα... μπαίνουμε πια σε τροχιά για τα επόμενα όμορφα της χρονιάς.

Συνήθως αυτά, έρχονται με τον προγραμματισμό της όποιας θερινής ανάπαυλας.

Αλλά μέχρι τότε η διατροφή  μας θα μπει και πάλι στον αστερισμό της «κανονικής» κατανάλωσης τροφίμων και υλικών, με πρώτο και καλύτερο το κοτοπουλάκι!

Φιλέτα κοτόπουλου που είχαν επιρροές Ανατολής και ετοιμάστηκαν κάπως έτσι:

(υλικά για 5-6 άτομα)

2 μεγάλα φιλέτα κοτόπουλου,

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο,

1 πιπεριά Φλωρίνης επίσης ψιλοκομμένη,

½ κουταλιά σπόρους κόλιανδρου καλά κοπανισμένους,

1 κουταλιά πάπρικα γλυκιά,

½ κουταλιά πάπρικα καπνιστή,

1 ποτηράκι κρασιού σόγια sauce,

1 ποτηράκι worcestershire sauce,

3 κουταλιές σουσάμι,

αλάτι, πιπέρι,

και ελαιόλαδο.

Πλένετε τα φιλέτα και τα κόβετε με κοφτερό μαχαίρι σε μικρά κομμάτια αφαιρώντας το κεντρικό τους κόκκαλο.

Σε γουόκ ή βαθύ αντικολλητικό τηγάνι βάζετε λίγο ελαιόλαδο.

Μόλις κάψει ελαφρώς ρίχνετε μέσα στο ψιλοκομμένο κρεμμύδι μέχρι να γυαλίσει. Συνεχίζετε με τα κομματάκια πιπεριάς, μέχρι να αρχίσει να μαλακώνει. Μόλις πάρει να μαλακώνει ρίχνετε το κοτόπουλο παρέα με όλα τα μπαχαρικά, το σουσάμι και τις σως. Ανακατεύετε συχνά με ξύλινη κουτάλα και μέχρι να αρχίσει το κοτόπουλο να ψήνεται. Στο σημείο αυτό ρίχνετε αλάτι και πιπέρι (μην το παρακάνετε όμως) και αφήνετε να μαγειρευτεί για 6-7 λεπτά ακόμη.

Σβήνετε τη φωτιά αφήνετε κάπως το φαγητό να ηρεμήσει και είστε έτοιμοι.

Συνοδεύετε  με σάλτσα γιαουρτιού και πιτούλες για σουβλάκια ή αραβικές.

Για την σάλτσα χρησιμοποίησα:

¼ γιαούρτι στραγγιστό,

3 κουταλιές μουστάρδα,

2 κουταλιές κέτσαπ,

1 κουταλάκι κοφτό πάπρικα

και 2 κουταλιές ελαιόλαδο,

Σε μπολ βάζετε όλα μαζί τα πιο πάνω υλικά και χτυπάτε καλά να ενωθούν ομοιόμορφα. 

Σερβίρετε πάνω σε πίτα με μια καλή στρώση σάλτσας γιαουρτιού πάνω στην οποία θα αναπαυθεί (έστω και για λίγο) το  μαγειρεμένο  κοτόπουλάκι σας.

Καλή σας απόλαυση και καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε όλοι μας.

Ζωή...Λαμπρή...

Σας εύχομαι ολόψυχα ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Αυγουλάκια πραγματικά που κάνουν την ζωή να επιλέγει και να οδηγεί, όπως αυτή ορίζει και γνωρίζει! Αυτό είνα το πραγματικό νόημά της άλλωστε και δεν θα πρέπει να το λησμονούμε.
Χρόνια Πολλά φίλες και φίλοι συνοδοιπόροι.

Ανοιξιάτικη Πασχαλινή Λαχανόπιτα

Όποιος έχει πολύ πιπέρι…βάζει και στα λάχανα!

Όποιος όμως έχει πολλά λάχανα, τι κάνει;

Φτιάχνει μια ωραία λαχταριστή ανοιξιάτικη λαχανόπιτα και το ευχαριστιέται!

Μια πίτα, που αποχαιρετά με τον τρόπο της ένα από τα αγαπημένα χειμερινά λαχανικά και ταυτόχρονα καλωσορίζει την Άνοιξη με τα χρώματά της πάνω στο Πασχαλιάτικο τραπέζι μας.

Θα σας χρειαστούν:

1 μέτριο άσπρο λάχανο,

2 μεγαλούτσικες πιπεριές Φλωρίνης,

2 μεγάλα καρότα,

1 κόκκινο ξερό κρεμμύδι,

1 καλό ματσάκι φρέσκος άνηθος ή μάραθος,

1 φλιτζάνι ρύζι basmati ή καστανό αγριόρυζο (εάν σας αρέσει)

ελαιόλαδο,

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, κάρυ, κουρκουμάς,

250 γραμ. κεφαλοτύρι (όχι πολύ πικάντικο) ή κεφαλογραβιέρα τριμμένη,

250 γραμ. ζαμπόν (προτείνω να είναι από μοσχάρι) ψιλοκομμένο.

1 πακέτο φύλλο χοντρό φύλλο κρούστας για πίτες (ή φύλλο σπιτικό).

Εάν καταπιαστείτε με το φτιάξετε φύλλο, ξεκινήστε από αυτό πρώτα και σύμφωνα με τον τρόπο που εσείς συνήθως χρησιμοποιείτε.

Επόμενο βήμα, είναι να καθαρίσετε και να πλύνετε το λάχανο. Θα κόψετε μ’ ένα καλό μαχαίρι το κεντρικό του κοτσάνι και θα το βάλετε να ζεματιστεί για 15 περίπου  λεπτά σε νερό που βράζει μαζί με λίγο αλάτι, γυρίζοντας 2-3 φορές.

Όταν τελειώσετε μ’ αυτό στραγγίζετε το λάχανο και το αφήνετε κατά μέρος για ν’ αρχίσει να κρυώνει και να μπορέσετε να δουλέψετε μαζί του.

Σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι, θα βάλετε λίγο ελαιόλαδο. Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι και το βάζετε να σοταριστεί. Μόλις πάρει να γυαλίζει ρίχνετε μέσα και τις πιπεριές που προηγουμένως έχει κόψει επίσης σε μικρά καρεδάκια.

Όσο αυτά μαραίνονται στο τηγάνι, εσείς τρίβετε τα καρότα στο χοντρό του τρίφτη σας (όπως θα τα κάνετε ας πούμε για σαλάτα).

Κλείνετε ή χαμηλώνετε τη φωτιά.

Μέσα στο τηγάνι τώρα θα έρθετε να πέσει το λάχανο που θα το κόψετε με την βοήθεια μαχαιριού σε μικρά κομμάτια ή λουρίδες αφού προηγουμένως στραγγίζετε τα φύλλα σφιχτά μέσα στις χούφτες για να τα στύψετε από τα πολλά νερά. Μόλις τελειώσετε και με το λάχανο (θα πάρει κανένα 5-6 λεπτά) ανοίγετε και πάλι τη φωτιά. Ρίχνετε επίσης το τριμμένο καρότο, τον άνηθο ψιλοκομμένο και αφήνετε να μαγειρευτούν για 4-5 λεπτά όλα μαζί. Εμπλουτίζετε το περιεχόμενο, με τα μπαχαρικά, το ρύζι, το τριμμένο τυρί και το ψιλοκομμένο ζαμπόν.

Ανακατεύετε ώστε να ενωθούν όλα καλά.

Στρώνετε τα φύλλα σας σύμφωνα με το ταψί που έχετε στην διάθεσή σας, τα μισά κάτω λαδώνοντας ελαφρώς ένα-ένα. Προσθέτετε τη γέμιση, την στρώνετε να μοιραστεί καλά και ομοιόμορφα και την περιχύνετε με λίγο ελαιόλαδο (όχι περισσότερο από 2-3 κουταλιές). Ολοκληρώνετε με τα υπόλοιπα φύλλα στην επιφάνεια, πάντα λαδώνοντάς.  Γυρίζετε ότι πιθανώς περισσεύει προς τα μέσα, αλείφετε με λίγο λάδι την επιφάνεια της πίτας και την χαράσσετε καλά με κοφτερό μαχαίρι.

Ψήνετε στους 180 βαθμούς με αέρα, μέχρι να ροδίσει ομοιόμορφα η επιφάνειά της και είστε έτοιμοι.

Πρέπει να μείνει λίγο να κρυώσει για να μπορέσετε να την κόψετε όμορφα.

Μια ωραία πρόταση για συνοδευτική πίτα στο Πασχαλινό σας τραπέζι.

Σας εύχομαι ολόψυχα μια Λαμπρή Ανάσταση.
Υγεία στις οικογένειές σας. 
Αγάπη στις καρδιές και Αγαλλίαση στις ψυχές όλων μας (κάτι που έχουμε πραγματικά ανάγκη).
Χρόνια σας Πολλά.

Αμυγδαλένια Νηστίσιμα Κουνελό-τσουρεκάκια

Για να δώσουμε μια νότα παιδικής χαράς και αισιοδοξίας στις ζωές μας, χρειάζεται να δούμε την καθημερινότητά μας, μέσα από τα μάτια των παιδιών. Ας κάνουμε λοιπόν τούτες τις μέρες μικρό-πράγματα που θα προσθέσουν αυτήν την «τσαχπινιά» που έχουν όλα τα πιτσιρίκια στο βλέμμα και τις κουβέντες τους…όταν προσδοκούν από μας πράγματα.

Ας «παίξουμε» λίγο μέσα στις κουζίνες μας λοιπόν και ας φτιάξουμε, τι άλλο;

  Κουνελάκια!

Τα δικά μου είναι και νηστίσιμα, έτσι για να μην μείνει κανένας μας παραπονεμένος.

Για 12-14 κομμάτια χρειάστηκα τα ακόλουθα υλικά:

1 φλιτζάνι νερό,

½ φλιτζανιού ελαιόλαδο,

½ φλιτζανιού χυμό πορτοκαλιού,

600 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,

100 γραμ. αλεσμένο αμύγδαλο,

½ φλιτζανιού ζάχαρη,

½ κουταλάκι κοφτό αλάτι,

1 κουταλάκι κοφτό βανίλια κρυσταλλική,

5-6 σταγόνες εσσάνς με άρωμα πυκραμύγδαλο,

1 & ½ φακελάκι ξηρή μαγιά,

Σταφίδες ξανθιές και ξασπρισμένα αμύγδαλα.

Προσωπικά έκανα όλο το πρώτο ζύμωμα και φούσκωμα στον αρτοπαρασκευαστή μου. Μπαίνουν με την σειρά όλα υλικά, όπως τα γράφω πιο πάνω. Εκτός από τις σταφίδες και τα ξασπρισμένα αμύγδαλα, μιας και αυτά θα χρησιμοποιηθούν για στόλισμα.

Εάν κάνετε το ζύμωμα παραδοσιακά στο χέρι, σαν καλό-νοικοκυρές ξέρετε καλά πως πρέπει να βάλετε τα υλικά σας προκειμένου να πάρετε μια όμορφη και κάπως ελαστική ζύμη.

Όταν λοιπόν γίνει το πρώτο ζύμωμα και φούσκωμα. Λαμβάνετε τη ζύμη και χωρίζετε αρχικά 12 ομοιογενή μπαλάκια σε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από ένα καρύδι.

Τα βάζετε σε ταψιά του φούρνου, στρωμένα με λαδόχαρτο, ανά έξι και με απόσταση μεταξύ τους.

Από την υπόλοιπη τώρα ζύμη θα φτιάξετε μικρά μπαλάκια σε μέγεθος ρεβυθιού, που θα τα χρησιμοποιήσουμε για μαγουλάκια. Θέλετε 24 τέτοια μπαλάκια.

Και μετά αντίστοιχα 24 μπαστουνάκια περίπου με 5 εκατοστά μήκος και πιο λεπτά, που θα τα χρησιμοποιήσετε για να κάνετε τ’ αυτάκια των κουνελιών σας.

Προχωράτε στην σύνθεσή τους.

Πατάτε το μεγάλο καρύδι να γίνει πλακέ.

Πάνω σε αυτό βάζετε 2 μπαλάκια ως μαγουλάκια (κάπως προς την μέση του).

Στολίζετε το επάνω μέρος με 2 μπαστουνάκια, γυρίζοντάς τα σαν πεταλάκι πάνω στο κεφάλι του κουνελιού. Στολίζετε με σταφιδούλες ματάκια και μύτη. Η μύτη ανάμεσα στα μαγουλάκια. Σπρώχνοντας τις σταφίδες μέσα στη ζύμη.

Και κάτω από τα μαγουλάκια πατάτε 2 ξασπρισμένα αμυγδαλάκια, για τα δόντια του κόνικλου!

Στο ενδιάμεσο έχετε ζεστάνει τον φούρνο σας. Τον έχετε σβήσει για να είναι χλυαρός, όχι καυτός, και βάζετε τα ταψιά σας για ¾ της ώρας, ώστε να διπλασιαστούν σε όγκο τα κουνελο-τσουρεκάκια σας.

Ψήνετε στους 180 βαθμούς με αέρα (ή όπως συνήθως ψήνετε ζύμες και ψωμιά) και όταν πια έχουν ροδίσει αρκετά, ξεφουρνίζετε.

Τα αφήνετε να σταθούν και είστε έτοιμοι για την μοιρασιά!

Σας εύχομαι ολόψυχα με το καλό στη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση.

Ανάσταση ψυχών και ελπίδων.

Καλή δε, απόλαυση σε μικρά και μεγάλα παιδιά.

Ανανέωση: Καθώς η ως άνω παραγωγή σημείωσε μεγάλη επιτυχία, αφού τ' άτιμα τούτα τσουρεκάκια πολλαπλασιάζονται σαν κουνέλια, να σας πω ότι περάσαμε σε δεύτερη φάση. Η επανάληψη άλλωστε είναι μητέρα της μαθήσεως!
Σ' αυτή την φάση τα συστατικά ήταν τα ίδια, μόνον που βάλαμε αλεσμένο φουντούκι να κάνει παρέα με το αμύγδαλο καθώς και αρκετό ξύσμα πορτοκαλιού, ενώ μέσα στην ζύμη "τυλίξαμε" μισό πλακάκι σοκολάτας υγείας με πορτοκάλι. Κατά το ψήσιμο αυτή έλιωσε όπως αναμενόταν, όπου  και μας έδωσε τη ΧΑΡΑ της σοκολάτας μέσα στον κούνελο. Δοκιμάστε κι' αυτή την παραλλαγή.
Εξίσου αρωματική και ίσως περισσότερο γευστική για τους λάτρεις της σοκολάτας!

Αντλούμε Δύναμη... Στηρίζοντας μας!

Σε περιόδους κρίσης και παρατεταμένης ανασφάλειας, όπως αυτή που ζούμε αρκετό καιρό τώρα, κάποια πράγματα πιστεύω πως μας  δίνουν δύναμη και μας κάνουν να θέλουμε να προχωρήσουμε. 

Να σταθούμε όρθιοι και να αντιμετωπίσουμε κάθε πρόκληση (απ' όπου αυτή κι' αν προέρχεται). 

Προσωπικά αντλώ δύναμη από το βλέμμα του παιδιού μου, από κάποια καλά βιβλία στα οποία βρίσκω καταφύγιο συχνά. Καθώς και λίγες λέξεις θετικής επικοινωνίας με ανθρώπους (που μπορεί να μην γνωρίζω καν). Και μιλώ για τις λέξεις και τα σχόλια που μεταξύ μας ανταλλάσσουμε μέσα από τούτο το blog, αλλά και κάποια σχόλια που λαμβάνω απευθείας στο mail μου.

Αυτά τα τελευταία, ορισμένες φορές με κάνουν να «ψάχνομαι» περισσότερο. 

Αποτελούν δε, αρκετά συχνά έναυσμα για περισσότερη αυτογνωσίας, αλλά και πρόσθετη γνώση και πληροφόρηση.

Σ΄αυτό το τελευταίο θα σταθώ για τώρα και θα σας κάνω κοινωνούς (θέλετε …δεν θέλετε….) στο προσπάθεια νέων ανθρώπων για κάτι καλύτερο. 

Δείτε φίλες και φίλοι το site Greekfoodshop. 

Κάποιοι Food bloggers έχουν ήδη γράψει πριν από εμένα και έχουν γίνει "φίλοι" μέσω του FB.
Επειδή, αποτελεί προσπάθεια μιας ομάδας νέων ανθρώπων που εκμεταλλεύεται τις σύγχρονες τεχνολογίες και τα κοινωνικά δίκτυα (αφού αυτά έχουν μπει για τα καλά στις ζωές μας) προκειμένου να κάνει γνωστά επιλεγμένα  Ελληνικά προϊόντα, μάλλον αξίζει να την στηρίξουμε.

Μπορεί ενδεχομένως να θέλετε να κάνετε κάποιες παραγγελίες για τις μέρες του Πάσχα, προκειμένου να δωρίσετε ή να χαρείτε εσείς οι ίδιοι κάποιες γεύσεις.

Ή ακόμη και να στείλετε τα όμορφα γευστικά δώρα της Ελληνικής μας γης, σε αγαπημένους σας στο εξωτερικό.  Έχω την πεποίθηση ότι η ομάδα του Greekfooshop, θα μπορεί να το κάνει για εσάς τώρα, αλλά και καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου.

Διαβάστε τους λοιπόν.

Δεν είναι του χαρακτήρα μου να κάνω "διαφήμισεις"  αλλά νομίζω πως διαφήμιση μπορεί να είναι από μόνο του σήμερα, ένα καλοστημένο Ελληνικό site με καλά προϊόντα Ελληνικών Επιχειρήσεων και Ελληνικών Συνεταιρισμών. Του εύχομαι απλά να πάει καλά και να είναι συνεπές με τον στόχο που το ίδιο έχει θέσει. Να σημείωσει άνοδο και να καταφέρει να "δώσει" καλές και ανταγωνιστικές τιμές.

Ένα σκανδαλιστικό "πατέ"

Ο όρος "πατέ" μπορεί να μην είναι τόσο δόκιμος για τούτο το γλυκάκι που ακολουθεί.
Τελευταίως όμως χρησιμοποιείτε όλο και πιο συχνά στην ζαχαροπλαστική, από το λίγο που καταφέρνω να διαβάζω και να ενημερώνομαι. Οπότε σκέφτηκα να τον εκμεταλλευτώ κι' εγώ.

Το πατέ βέβαια έχει μια μαλακή υφή,  λόγω όμως των ημερών της Σαρακοστής προσπάθησα να βγει με μη αρτύσιμα υλικά που κανονικά χρησιμοποιούνται σε παρόμοιες συνταγές, όπως για παράδειγμα η κρέμα γάλακτος, το βούτυρο, τα αυγά, την επόμενη φορά ενδεχομένως να έχει :-))  οπότε βγήκε μάλλον πιο σφυχτό σαν αποτέλεσμα, αλλά πολύ συναρπαστικό σε γεύση.

Πατέ σοκολάτας με ταχίνι, αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς.

Για μια μέτρια μακρόστενη φόρμα κέϊκ χρησιμοποίησα:
350 γραμ. κουβερτούρα (περίπου 3 μεγάλες πλάκες σοκολάτας)
400 γραμ. ταχίνι (1 βαζάκι και 1/3 από ένα ακόμη)
150 γραμ. αλεσμένο ανάλατο φουντούκι
80 γραμ. δαμάσκηνα χωρίς κομμένα σε κομματάκια,
80 γραμ. granberries,
80 γραμ. ολόκληρο φουντούκι ανάλατο,
2 περίπου κουταλιές ελαιόλαδο,
και τέλος προαιρετικά 100 γραμ μπισκότα ολόκληρα. Εδώ χρησιμοποιείτε ότι σας αρέσει και ειδικά στην περίοδο νηστείας μπορείτε να έχετε κάνει δικά σας νηστίσιμα με ελαιόλαδο και όχι βούτυρο ή αυγά.

Λιώνετε την σοκολάτα σε μπεν μαρί χρησιμοποιώντας και τις 2 κουταλιές ελαιόλαδο. Βοηθά να γυαλίσει η σοκολάτα και να γίνει και πιο ρευστή. Ανακατεύετε τη σοκολάτα με το ταχίνι τμηματικά ανακατεύοντας με μια μαρίζ και στο τέλος προσθέτετε και την σκόνη φουντουκιού.

Στρώνετε την φόρμα του κεϊκ με μεμβράνη φαγητού  έτσι που να καλυφθεί ολόκληρη.
Στο πάτο της βάζετε μερικά μπισκότα, ας υπάρχουν και κενά διαστήματα.
Από πάνω βάζετε κομματάκια από κομμένα δαμάσκηνα.
Ρίχνετε το 1/3 σοκολάτας/ταχίνι/φουντούκι.
Συνεχίζετε με cranberries και ολόκληρα φουντούκια.
Επαναλαμβάνετε την διαδικασία με το 1/3 σοκολάτας/ταχίνι/φουντούκι.
Τα υπόλοιπα δαμάσκηνα, ολόκληρα φουντούκια και cranberries.
Τελειώνετε με το τελαυταίο 1/3 σοκολάτας/ταχίνι/φουντούκι και καλύπτετε με τα υπόλοιπα μπισκότα. Κουνάτε ελαφρώς την φόρμα δεξιά-αριστερά για να "ισιώσει" το μείγμα μέσα σ' αυτήν και σκεπάζετε με την μεμβράνη που είναι στα πλαϊνά.
Αφήνετε έξω για μισή ώρα με τρία τέταρτα, για να κρυώσει τελείως η σοκολάτα και μετά την βάζετε στο ψυγείο για 3-4 ώρες να παγώσει. Όταν θελήσετε να σερβίρετε, αφήνετε για 5 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου, ώστε να κόψετε πιο άνετα τις φέτες του γλυκού.

Να σημειώσω πως  δεν είναι ένα πατέ "ανάλαφρης υφής" είναι πιο συμπαγές και αρκετά χορταστικό λόγω των υλικών του.  Άρα με μέτρο, στην κατανάλωσή του :-)))
Είναι δε, σίγουρο πως μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε με τους ξηρούς καρπούς και τ' αποξηραμένα φρούτα που σας αρέσουν.
Σας εύχομαι ολόψυχα να βαδίσετε με το καλό προς τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα.

Πριν τελειώσω, θα ήθελα να αφιερώσω αυτή τη συνταγή στις φίλες Ερμιόνη, Ελένη και Όστρια, που μου έκαναν την τιμή να με επιλέξουν για ένα νέο Blog-βραβείο.

Σας ευχαριστώ πολύ καλές μου.
Είμαστε  συνοδοιπόροι σε τούτα τα διαδικτυακά ταξίδια περιγραφής των μαγειρικών μας πειραμάτων και κάθε φορά που παραλαμβάνω ένα τέτοιο βραβείο, απλώς καταλαβαίνω ότι αφιερώνετε πραγματικά μέρος από τον χρόνο σας για να με διαβάζετε, όπως σας διαβάζω κι' εγώ άλλωστε.
Σας εύχομαι τα καλύτερα για τις μέρες που θα έρθουν, τόσο σε εσάς όσο και στους αγαπημένους σας.
H πρόσκληση για αποδέκτες του νέου αυτού βραβείου, από μένα θα μείνει ανοικτή, μιας και ήδη έχει μοιραστεί στα περισσότερα αγαπημένα blogs.

Θαλασσινό φρικασέ, στο φούρνο

Δεν φταίω εγώ...η φαντασία μου τα φταίει!
Είναι και η περίοδος τέτοια.
Οπότε το αχαλίνωτο της φαντασίας μου... ότι θέλει πράττει και "εισπράττει" φυσικά τα ανάλογα αποτελέσματα :-))
Μετά τους θρυλικούς μαρουλοντολμάδες με τόνο που από την Καθαρά Δευτέρα της περασμένης χρονιάς έγιναν 2-3 φορές ακόμη, σειρά είχαν τα καλαμάρια να κάνουν παρέα με τα μαρουλόφυλλα! Πως κάνουν δηλαδή οι σουπιές με το σπανάκι;
Και εξηγούμαι πάραυτα.

Καλαμαράκια φρικασέ και μάλιστα στον φούρνο.

Υλικά για 4 καλόφαγα άτομα
1 κιλό καλαμάρια,
1 μέτριο ξερό κόκκινο κρεμμύδι,
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια,
1 μαρούλι (χωρίς τα σκληρά εξωτερικά φύλλα)
2 ντομάτες ώριμες,
1 ματσάκι άνηθο,
2 πολύ φρέσκα και μη κερωμένα λεμόνια (θα χρησιμοποιηθεί και ο χυμός και ξύσμα τους)
2-3 παξιμαδάκια ολικής,
1/2  ποτήρι ελαιόλαδο,
2 κουταλιές σάλτσα σόγιας,
αλάτι, πιπέρι, κάρυ από ένα κοφτό κουταλάκι του γλυκού,
καθώς και λίγη σκόνη σκόρδου.

Καθαρίζετε και πλένετε καλά τα καλαμαράκια. Αν είναι μικρού μεγέθους τα αφήνετε ολόκληρα, αν είναι αρκετά μεγάλα τα κόβετε σε δύο-τρία μέρη και τα ξεχωρίζετε και από τα κεφάλια τους αφαιρώντας το εσωτερικό τους "κόκκαλο".
Ψιλοκόβετε τα κρεμμύδια (ξερό και χλωρά) όπως θα κάνετε για το φρικασέ. Το ίδιο και με τα φύλλα μαρουλιού που προηγουμένως τα έχετε πλύνει πολύ καλά. Τα χοντρά εξωτερικά φύλλα μην τα χρησιμοποιήσετε. Ψιλοκόβετε και τις ντομάτες χωρίς τους σπόρους και τις βάζετε να βράσουν για λίγο παρέα με ελάχιστο: αλάτι, ζάχαρη, ελαιόλαδο και λίγο ξερό βασιλικό.

Αλέθετε τα παξιμάδια στο multi να γίνουν σκόνη και το ανακατεύετε με το ξύσμα των λεμονιών Ανακατεύετε το αλεσμένο παξιμάδι με το ξύσμα του λεμονιού.

Σοτάρετε σε βαθύ τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο τα κρεμμύδια μέχρι να μαλακώσουν στην συνέχεια ρίχνετε το κομμένο μαρούλι μαζί με την σάλτσα σόγιας και τα αφήνετε να μαραθούν για 6-7 λεπτά όλα μαζί, ανακατεύοντας δυο-τρεις φορές. Κατεβάζετε από την φωτιά προσθέτετε τον άνηθο το αλάτι το πιπέρι, το κάρυ και ανακατεύετε καλά.

Στην συνέχεια στρώνετε σε  λαδωμένο πυρέξ, τα το μείγμα των λαχανικών. Από πάνω βάζετε τα καθαρισμένα καλαμάρια. Τα καλύπτεται με την σάλτσα ντομάτας. Επόμενη κίνηση είναι να τα πασπαλίσετε με το παξιμάδι και το λεμόνι. Σειρά έχει, το πασπάλισμα με τη σκόνη σκόρδου.
Και τέλος προσθέτετε το ελαιόλαδο ανακατεμένο με τον χυμό του λεμονιού.
Ανακατεύετε ελαφρά με την βοήθεια ενός κουταλιού, να ενωθούν καλά τα υλικά και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 35-40 λεπτά της ώρας στους 180-190 βαθμούς.
Μια διαφορετική γεύση για τα θαλασσινά σας, που μπορεί να καταναλωθεί μόνη της με φρέσκο ψωμάκι ως συνοδευτικό ή να χρησιμοποιηθεί και ως σάλτσα για μια ωραία μακαρονάδα.
Θέλω να πιστεύω πως θα αρέσει σε όσους κάνουν τον κόπο να την δοκιμάσουν.