Αφράτη-πικάντικη κασερόπιτα, παρέα με κόκκινα τηγανιτά κυδώνια

Ένα από τα πιο διάσημα τυριά της πατρίδας μας είναι το κασέρι, και νομίζω πως αν βρεις ένα καλό κασέρι, μπορείς να δημιουργήσεις εξαιρετικά πράγματα, πέρα από το να το γευτείς αυτούσιο παρέα με καλό φρέσκο ζεστό ψωμάκι!

Έτσι λοιπόν, με τους προορισμούς της Aegean Airlines, θα σας ταξιδέψω αυτή την φορά μέχρι την όμορφη και ακριτική Ξάνθη (και θα στείλω και θερμούς χαιρετισμούς στην εκεί φίλη και αγαπημένη μαγείρισσα κα Στέλλα Σπανού για τον "αγώνα" που δίνει για το προϊόντα της περιοχής) για να γνωρίσετε ένα από τα ωραιότερα κασέρια του τόπου μας.
Ξάνθη...Αλεξανδρούπολη (που είναι το αεροδρόμιο) μισή ώρα δρόμος, ενώ θα σας δοθεί ευκαιρία να δείτε τοπία όμορφα και με χρώμα!

Κασέρι Ξάνθης λοιπόν, προϊόν  Π.Ο.Π.
Το συγκεκριμένο της πίτας μου ήταν από τη τυροκομική μονάδα  Δ. Χατζηιωαννίδη και μου έδωσε πολύ καλή αφορμή για την αφράτη-πικάντικη κασερόπιτα που θα διαβάσετε πιο κάτω.

Αφράτη πικάντικη κασερόπιτα με κασέρι Ξάνθης

Για την κασερόπιτα τα υλικά μου ήταν τα ακόλουθα:

500 γραμ. κασέρι Ξάνθης (δύο συσκευασίες σαν την εικονιζόμενη)
120 γραμ. φέτα μαλακιά (μαλακιά για να βοηθήσει το μείγμα να δέσει)
100 γραμ. τυρί κρέμα,
100 γραμ. ψιλοκομμένες φέτες γαλοπούλας,
2 μεγάλα αυγά,
1/2 πράσινη πιπεριά σε πολύ ψιλοκομμένα καρεδάκια,
1/4  κοφτό κουταλάκι καπνιστή πάπρικα,
1/4 κοφτό κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο,
2 κουταλιές φρέσκο γάλα,
1 πακέτο φύλλο σφολιάτας,
1 κουταλιά γάλα και λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι (περίπου 1 κουταλιά της σούπας) για την επιφάνεια της πίτας.

Σ' ένα βαθύ μπολ έτριψα το κασέρι και το ανακάτεψα με όλα τα υπόλοιπα υλικά μου.
Το μείγμα δεν πρέπει να είναι πολύ υγρό, επειδή θα χρησιμοποιηθεί το φύλλο σφολιάτας, οπότε μην προσθέσετε άλλα υγρά (γάλα ή αυγά).

Τα κρεμώδη τυριά (φέτα και ουδέτερο τυρί κρέμα) βοηθούν στο να δέσουν όλα τα υλικά μαζί.

Αφού έκανα αυτή τη διαδικασία και μετά από καλό ανακάτεμα, άφησα το μείγμα σκεπασμένο για δύο ώρες στο ψυγείο, ώστε να ενωθούν τα αρώματα των υλικών.

Μετά, πήρα την σφολιάτα και αφού άνοιξα ελαφρώς το κάθε φύλλο με την βοήθεια μικρού πλάστη, τοποθέτησα το πρώτο φύλλο στο ταψί (στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί) άπλωσα επάνω όλο το μείγμα τυριών και σκέπασα με το δεύτερο φύλλο σφολιάτας.

Χαράκωσα την πίτα,την άλειψα με το τελευταίο γάλα και πασπάλισα την επιφάνειά της με το τριμμένο κεφαλοτύρι.
Αυτή η μικρή λεπτομέρεια στο τέλος, χαρίζει πόντους νοστιμιάς στο φύλλο της πίτας.

Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα για 25 περίπου λεπτά, στους 180 βαθμούς, μέχρι που ρόδισε πολύ καλά η επιφάνεια της πίτας και φούσκωσε (σχεδόν διπλασίασε) τον όγκο της.

Και για επιδόρπιο μια τόση νόστιμη πίτα, είχε σαν συνοδεία, τηγανιτά κυδώνια!!
Ένα ακόμη όμορφο ελαφρύ γλυκό, με πλούσιο άρωμα Ελλάδας.με άρωμα βανίλιας και μαστίχας.

Υλικά για το φρουτένιο επιδόρπιο των κυδωνιών:

3-4 μέτρια σε μέγεθος κυδώνια (ή πιο μεγάλα αν θέλετε) πλυμένα, καθαρισμένα και κομμένα σε
φέτες όσο ένα δάχτυλο (ή δύο ανάλογα...)
1 μεγάλο ρόδι για τον χυμό του (στημένο στον στίφτη ή τον αποχυμωτή) χωρίς τα κουκούτσια του.
1 μεγάλο πορτοκάλι επίσης για τον χυμό του,
2 κουταλιές (κοφτές) μαλακό και ανάλατο βούτυρο αγελάδος,
3 κουταλιές καστανή ζάχαρη,
1 κουταλιά κρέμα βαλσάμικο με ρόδι και βανίλια (ένα πολύ ωραίο νέο ελληνικό προϊόν)
1 σφηνάκι λικέρ μαστίχας,
λίγη κρυσταλλική βανίλια,
λίγη κανέλα σκόνη.

Αφού έπλυνα, καθάρισα και έκοψα τα κυδώνια μου  (πρέπει να πω ότι δεν ήταν ιδιαίτερα σκληρά ως ποικιλία) τα έβαλα σε βαθύ τηγάνι μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά σε μέτρια φωτιά.

Συχνά-πυκνά ανακάτευα με ξύλινη σπάτουλα, μέχρι τα κυδώνια μαλάκωσαν, μαγειρεύτηκαν και έγιναν κόκκινα, χάρη στο χρωματισμό τους από το χυμό ροδιού και τη κρέμα βαλσάμικου με ρόδι.
Μια γεύση που σε αφήνει με τις ωραιότερες εντυπώσεις.

Δοκιμάστε όποια από τις δύο συνταγές θέλετε (ή και τις δύο...) κι' αν σας αρέσουν όπως και σ' εμάς δώστε ψήφο εμπιστοσύνης στην συμμετοχή μου για τα Food Blog Awαrds του Βήματος Gourmet, στην κατηγορία των παραδοσιακών γεύσεων που ως χορηγό έχουν την Aegean Airlines.

Καλό βράδυ εύχομαι σε όλες και όλους και Χρόνια Πολλά στις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες του επόμενου τριημέρου.

Παραλλαγμένη Λαδένια

Μπορεί ένα τόσο δα τυράκι, να σε ταξιδέψει;
Ναι μπορεί (!) είναι απάντηση, όταν μιλάμε για το Συριανό γροθοτυράκι με ρίγανη, ή μπούκοβο της Αγελαδοτροφικής μονάδας Φάρμα Ζοζεφίνος. 
Αφορμή στάθηκε τούτο το τυράκι, για ταξίδι στις συναρπαστικές Κυκλάδες, έχοντας πάντα κατά νου τους προορισμούς που μας ταξιδεύουν τα φτερά της Aegean.

Σύρος από την μια...Kαι Κίμωλος από την άλλη!
Ήρθα λοιπόν και τα "πάντρεψα" τα δυο νησιά, καθώς ήθελα πολύ να αξιοποιήσω όμορφα τα γροθοτυράκια με ρίγανη που αγόρασα.
Το ένα πήγε ως συνοδευτικό πάνω σε σαλάτες.
Το δεύτερο έκανε παρέα μαζί με άλλα τυράκια, κολοκύθια και γιαούρτι, μέσα σε μια τάρτα.
Και το τρίτο, βρήκε τον προορισμό του πάνω σε μια λαδένια Κιμώλου, λιγάκι πιο εμπλουτισμένη από την παραδοσιακή, σε μια παραλλαγή της ας πούμε :-)

Παραλλαγμένη Λαδένια (η ελληνική πίτσα)

Για την ζύμη:
(ζύμη πίτσας σε λεπτή έκδοση)
180 γραμ. αλεύρι (ίσως κάτι πάρα
πάνω εκεί στο ζύμωμα) για όλες τις χρήσεις,
1/3 κουταλάκι ξηρή μαγιά,
1/2 φλιτζάνι χλιαρό νερό,
1/3 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
1/5 κοφτό κουταλάκι ζάχαρη,
2 κουταλιές ελαιόλαδο.

Για την επικάλυψη:
3 κουταλιές σπιτική σάλτσα τομάτας,
2 μέτριες φρέσκιες τομάτες κομμένες σε μισοφέγγαρα,
2 μέτρια κόκκινα κρεμμύδια σε ροδέλες,
250 γραμ. γροθοτυράκι με ρίγανη,
1 κουταλάκι αποξηραμένη ρίγανη.

Αρχικά έκανα την ζύμη και την
άφησα σκεπασμένη σε ζεστό
μέρος για μισή ώρα.
Η  συγκεκριμένη ζύμη ήταν για
μια λαδένια με λεπτό ζυμαράκι,
καθώς δεν ήθελα κάτι πολύ "χορταστικό.

Στη συνέχεια καθάρισα και έκοψα τα κρεμμύδια σε ροδέλες.  Τ' άφησα σε κρύο νερό για μισή ώρα επίσης (όση ώρα δηλαδή το ζυμαράκι ξεκουραζόταν) αλλάζοντάς το δύο φορές, για να φύγει η όποια σπιρτάδα του.
Έπλυνα και καθάρισα τις τομάτες και στη συνέχεια τις έκοψα σε μεγάλα κομμάτια σαν μισοφέγγαρα.

Όταν το ζυμαράκι μου ήταν έτοιμο, σε μεγάλο ταψί φούρνου έβαλα αντικολλητικό χαρτί και με λαδωμένα χέρια άνοιξα το ζυμαράκι σε λεπτό φύλλο.
Από πάνω έστρωσα την σάλτσα τομάτας.
Συνέχισα με την μισή ποσότητα από τα κρεμμύδια.
Μετά τα κομμάτια από τις φρέσκιες τομάτες.
Πάλι κρεμμύδια... και τέλος έσπασα με τα χέρια το γροθοτυράκι, καλύπτοντας την επιφάνεια της λαδένιας.
Πασπάλισα με έξτρα ρίγανη και έτοιμη για τον φούρνο.
Σε 20 λεπτά ήταν έτοιμη και μοσχοβολιστή, χάρη στη ρίγανη, ψημένη στους  170 βαθμούς με αέρα.

Καθώς την έκοβα, ταξίδευα νοερά στο Χωριό (την χώρα της Κιμώλου) παρέα με την αύρα της θάλασσας και μπαινόβγαινα στα "σύρματα" της Γούπας.
Πήρα την στράτα για να βρεθώ στο Ξαπλοβούνι παρέα με τους ανεμόμυλους (σαν άλλος Δον Κιχώτης). Σεργιάνισα στο μεσαιωνικό της Κάστρο.
Άναψα κερί στο εκκλησάκι της Οσίας Μεθοδίας και είπα να κάνω και μια "ονειρική" βουτιά στα Μαυροσπήλια.
Αν σας δοθεί η ευκαιρία, βάλτε την Κίμωλο στους προορισμούς σας... διαθέτει μαγεία αξεπέραστη.

Ταυτόχρονα όμως θυμήθηκα την επιθυμία μου για ένα ταξίδι στην Σύρα (από παιδί έχω να πάω) που τόσο καιρό το μελετώ αλλά δεν μου "κάθεται" για κάποιον λόγο.... και δάγκωσα από την "πίκρα" μου και δεύτερο κομμάτι!!

Στο τρίτο (κομμάτι ντε...) είπα να "φρενάρω" καθώς σκέφτηκα πως ίσως τούτο το ταξίδι να γίνει πραγματικότητα αν το προγραμματίσω σωστά κάποια στιγμή, μιας και Aegean με τα φτερά της πετά και μέχρι εκεί.

Δοκιμάστε Λαδένια Κιμώλου με γροθοτυράκι Σύρου και θα με θυμηθείτε...
Καλή σας απόλαυση και να έχετε μια όμορφη εβδομάδα (από αύριο).

Αφράτα λαδοκούλουρα Λευκάδας

Αυτή την φορά είπα να περάσουμε και από την αγαπημένη Λευκάδα, ένα ακόμη όμορφο νησί του Ιουνίου.
Είναι ένας προορισμός που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο, ειδικά αν καταφέρει να ανακαλύψει τις κρυφές ομορφιές που κρύβει.
Στην Λευκάδα οι νοικοκυρές συνηθίζουν κάποιες γεύσεις που ισορροπούν τέλεια μεταξύ του γλυκού και του αλμυρού.
Μια τέτοια ρετσέτα, είναι τα Αφράτα Λαδοκούλουρα τους.

Αφράτα, καθώς θυμίζουν στην υφή ατομικά τσουρεκάκια και με υλικά που υπάρχουν σχεδόν σε κάθε κουζίνα γίνονται συναρπαστικά με ότι κι' αν αποφασίσει κανείς να τα συνδυάσει.
Και θα καταλάβετε τι εννοώ διαβάζοντας παρακάτω.

Αφράτα Λαδοκούλουρα Λευκάδας 
Υλικά για 20-22 περίπου κομμάτια (ανάλογα το μέγεθος πλασίματος)

700 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
καλά κοσκινισμένο,
1 φακελάκι ξηρή μαγιά,
1/2 ποτήρι ελαιόλαδο καλής ποιότητας,
3/4 κρασοπότηρου ούζο,
1,5 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
1/3 κουταλάκι γαρίφαλο τριμμένο,
2 κουταλιές σούπας μαραθόσπορο κοπανισμένο ή αλεσμένο,
3 κουταλιές ζάχαρη λευκή (προσωπικά έβαλα καστανή)
1/2 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
1 μέτριο πορτοκάλι (καλά πλυμένο) για το ξύσμα και τον χυμό του,
1/2 φλιτζάνι χλιαρό νερό,
1,5 κουταλιά σούπας μέλι,
1/2 κουταλιά σούπας ζεστό νερό,
3 κουταλιές αλεσμένο ωμό αμύγδαλο,

Τα λαδοκούλουρα τα συνηθίζουν στην γλυκιά εκδοχή τους (αυξάνοντας την ποσότητα της ζάχαρης σε περίπου 5-6 κουταλιές) αλλά και στην πιο "αλμυρή" τους μειώνοντας την ζάχαρη κατά μια κουταλιά από αυτήν που έβαλα εγώ.

Στην συγκεκριμένη συνταγή, προσωπικά πρόσθεσα το πορτοκάλι, το γλασσάρισμα με το μέλι καθώς και το τριμμένο αμύγδαλο για να τα "φέρω" προς την γλυκιά εκδοχή τους και να τα έχω διαθέσιμα και για το σχολικό ταπεράκι της επόμενης μέρας.

Το ζύμωμα μπορεί να γίνει παραδοσιακά στο χέρι και μετά η ζύμη να σκεπαστεί και να μπει σε ζεστό μέρος για να ξεκουραστεί και να φουσκώσει.
Ή μπορεί να γίνει και στον αρτοπαρασκευαστή, όπως το έκανα εγώ.

Αρχικά άλεσα στο multi τον μαραθόσπορο μαζί με την ζάχαρη, μέχρι που έγιναν σκόνη.
Μέσα στον αρτοπαρασκευαστή μου έβαλα πρώτα τα υγρά: νερό, λάδι, ούζο και χυμό πορτοκαλιού.
Κατόπιν το αλεύρι μαζί με: το γαρύφαλλο, την κανέλα, τον αλεσμένο μαραθόσπορο με την ζάχαρη, το ξύσμα πορτοκαλιού, το αλάτι και τέλος το φακελάκι της μαγιάς.

Έβαλα το πρόγραμμα ζυμώματος και μετά από μια ώρα και 20 λεπτά, η ζύμη ήταν έτοιμη. Ελαστική και άκρως μυρωδάτη.

Την έπλασα σε μικρά "γ" παίρνοντας κάθε φορά μια ποσότητα ίση μ' ένα μέτριο μανταρίνι.
Τα "γ" μπήκαν σε ταψιά στρωμένα με χαρτί ψησίματος, με κάποια απόσταση μεταξύ τους, γιατί θα έμεναν και για δεύτερο φούσκωμα μέσα στον ελαφρώς ζεστό φούρνο, πριν ψηθούν, για 25 λεπτά.

Άλειψα την επιφάνειά τους με το μέλι αραιωμένο με την μισή κουταλιά ζεστό νερό και πασπάλισα με τριμμένο αμύγδαλο.
Αν παραλείψετε αυτό το στάδιο και τα αλείψετε με λίγο λάδι απλώς και προσθέσετε σουσάμι ή παπαρουνόσπορο μπορείτε να τα "οδηγήστε" προς την αλμυρή εκδοχή τους.

Τα έψησα στους 160 βαθμούς με αέρα (και τα δύο ταψιά μαζί) για 25 περίπου λεπτά, αλλάζοντας τους μια φορά θέση (σύμφωνα με τον τρόπο λειτουργίας του κάθε φούρνου).
Μοσχομύρισαν.

Σερβίρονται σκέτα. Σερβίρονται με μαρμελάδα. Σερβίρονται με πραλίνα (δεν θα ομολογήσω ποιος τα έφαγε αυτά) αλλά σερβίρονται και με μια ωραία γραβιέρα ή ακόμη πιο περίεργα με ωραίο Λευκαδίτικο σαλάμι αέρος ή άλλο παρόμοιου τύπου αλλαντικό.

Η γευστική τους "ισορροπία" αλμυρού και γλυκού εκπλήσσει πολύ ευχάριστα!!
Δοκιμάστε τα.
Κι' αν σας ικανοποιήσουν δώστε τους και μια ψήφο, στον διαγωνισμός για τα Food Blogs Awards του Βήματος Gourmet.
Καλή εβδομάδα σε όλες και όλους εύχομαι.

Κέικ τριπλής σοκολάτας με κουμ κουάτ

Κουμ κουάτ (το χρυσό πορτοκάλι - kam kwat -κατά τους Κινέζους) το οποίο αποτελεί και το σύμβολο γλυκό ή ποτό της σαγηνευτικής και διάσημης Κέρκυρας.
Κέρκυρα, ο γευστικός μας προορισμός (κι' αυτή την φορά στα Επτάνησα δηλαδή...) με την υποστήριξη της Aegean Airlines και μ' ένα κέικ που νομίζω ότι θα σας προκαλέσει να το δοκιμάσετε κι' εσείς στην κουζίνας σας.

Κέικ Τριπλής Σοκολάτας με Κουμ κουάτ

Και όταν εννοώ "τριπλή" σοκολάτα, εννοώ με τρία διαφορετικά είδη τόσο σε μορφή όσο και σύνθεση.

Για 2 κανονικές μακρόστενες φόρμες τα υλικά μου ήταν τα ακόλουθα:
4 μεγάλα αυγά,

120 γραμ. λιωμένο βούτυρο τύπου Κερκύρας (ή καλαμποκέλαιο εάν το προτιμάτε),
1 και 1/2 φλιτζάνι πραλίνα φουντουκιού,
125 γραμ. κουβερτούρα μαύρη 75% κακάο
(σπασμένη σε κομματάκια μικρά)
130 γραμ. κουβερτούρα λευκή
(επίσης σπασμένη σε μικρά κομματάκια)
600 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του,
1 και 1/2 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,
1/3 κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
1/2 κουταλάκι υγρό εσάνς με άρωμα κίτρου (σε μεγάλα SM).
1/2 ποτήρι γάλα φρέσκο,
100 γραμ. γλυκό κουταλιού κουμ κουάτ,
χωρίς το σιρόπι του.

Αρχικά στράγγιξα το κουμ κουάτ από το σιρόπι του (αν και ήταν καλά δεμένο και καθόλου υγρό) και κάθε καρπό τον έκοψα στην μέση για ν' αφαιρέσω τα κουκούτσια του, που αν και μικρά, καλό θα είναι να μην τα βρει κανείς την ώρα που απολαμβάνει το κέικ του μασώντας τα.

Στη συνέχεια σε βαθύ μπολ, έβαλα τ' αυγά μου και τα χτύπησα καλά με τον αυγοδάρτη.
Πρόσθεσα το λιωμένο βούτυρο και την πραλίνα φουντουκιού και χτύπησα και πάλι μέχρι να ενωθούν καλά τα υλικά μου.

Μέσα στο μείγμα κατόπιν ενσωμάτωσα το γάλα, την βανίλια και το εσάνς κίτρου.
Καλό ανακάτεμα εκ' νέου και κατόπιν μέσα στο μείγμα πρόσθεσα και τα δύο είδη σπασμένης σοκολάτας.
Σταδιακά έριξα το αλεύρι, που είχα ανακατέψει με το μπέικιν πάουντερ, μέχρι που απορροφήθηκε όλο από τα υγρά μου. Ένας ωραίος αρωματικός χυλός για κέικ ήταν έτοιμος!

Έντυσα τις φόρμες του κέικ με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος, μοίρασα σε κάθε φόρμα από 1/4 μείγματος. Από πάνω έβαλα μια καλή στρώση με κομμένα κουμ κουάτ και τα σκέπασα (και στις δύο φόρμες) με το υπόλοιπο μείγμα.

Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα, στους 170 βαθμούς (πάντα ανάλογα με τον φούρνο) για 40 περίπου λεπτά. Μέχρι που το μαχαιράκι μου βγήκε στεγνό από τον υγρό χυλό του κέικ.

Άφησα να κρυώσει. Ξεφορμάρισα, έβγαλα το χαρτί ψησίματος έκοψα για να δω την όψη του και μετά σκέφτηκα πως θα του πήγαινε πάρα πολύ ωραία και ένα σοκολατένιο γλάσσο.

Γλασσάρισα λοιπόν με 1/2 φλιτζάνι πραλίνα αραιωμένη με  2 κουταλιές χυμό πορτοκάλι που προηγουμένως ζέστανα στον σ' ένα φλιτζανάκι μέσα στον φούρνο μικροκυμάτων.

Το ίδιο μπορεί να γίνει και με λίγο ζεστό νερό ή στην εξαιρετική περίπτωση που είστε τυχεροί και έχετε λικέρ κουμ κουάτ χρησιμοποιήστε το!
Τέλος, στόλισα με  μερικά ολόκληρα κουμ κουάτ, πάνω από την σοκολατένια επικάλυψη.

Κατόπιν προσκάλεσα τον εαυτό μου, καθώς ήμουν η πρώτη που το απόλαυσε, για ένα ένα νοερό ταξίδι στην Κέρκυρα, χάρη στην "πρόκληση" που μας έβαλε η Aegean Airlines στον διαγωνισμό του Vima Gourmet για τα Food Blog Awards. 

Εάν σας άρεσε η συνταγή αυτή, δώστε της μια ψήφο εμπιστοσύνης κάνοντας ένα like (αφού προηγουμένως συνδεθείτε στο FB).
Για τους λάτρεις δε, της σοκολάτας είναι σαφώς ακαταμάχητο παρέα με το ρόφημα της αρεσκείας τους, μέχρι και την τελευταία του φέτα!

Σημείωση:  Η παρασκευή αυτού του κέικ, δεν απαιτεί μίξερ, ένας αυγοδάρτης (και λίγη δύναμη) θα κάνει γρήγορα και εύκολα την δουλειά. Αλλιώς ένα μίξερ χειρός θα είναι η επόμενη επιλογή σας.

Πιπεριές γεμιστές με ... ψευτο-Μπραντάδα

Τι τίτλος κι' αυτός;
Έχετε απόλυτο δίκιο να το σκεφτείτε αυτό, όσες και όσοι με διαβάζετε.
Όμως η μπραντάδα, νομίζω πως είναι γνωστή σε όσους έχουν καταγωγή: είτε από τις Κυκλάδες, κυρίως την Σαντορίνη, είτε από τα Επτάνησα (όπως η αφεντιά μου).
Είναι ένα ορεκτικό που έχει τις ρίζες του στην περιοχή της Προβηγκίας στη Γαλλία, αλλά την βρίσκουμε και στην Πορτογαλία (όπου εκεί μαγειρεύουν τον μπακαλιάρο με πάνω από 130 διαφορετικές συνταγές όπως λένε...) καθώς και στη γειτονική Ισπανία.

Πρόκειται για μια συνταγή με ξαλμυρισμένο μπακαλιάρο, βρασμένο μέσα σε γάλα και μυρωδικά που σε συνδυασμό με βρασμένες πατάτες, (είτε λιωμένες ως πουρέ, είτε πολύ ψιλοκομμένες για να τις "βρίσκει" κανείς στο δόντι κατά το μάσημα) θυμίζει ένα "άλειμμα" ψαριού με πατάτα που σερβίρεται πάνω σε φρυγανισμένες φέτες ψωμιού συνήθως.

Εγώ επέλεξα να προσαρμόσω λίγο την συνταγή (καθώς έχω ξανακάνει γεμιστές πιπεριές με μπακαλιάρο στο παρελθόν) και να την φέρω σε μια πιο "μαγειρευτή" μορφή ώστε να γεμίσω πιπεριές πράσινες και κόκκινες για το μεσημεριανό μας γεύμα και να κάνω και μια ψυχή να φάει ψάρι!

Πιπεριές γεμιστές με ψευτο-Μπραντάδα

Υλικά για το βράσιμο του μπακαλιάρου
ένα φύλλο μπακαλιάρου περίπου 800 γραμ.
1 ποτήρι γάλα φρέσκο ή εβαπορέ αραιωμένο,
1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο,
2 φύλλο δάφνης.

Υλικά για την γέμιση
8-10 πιπεριές πράσινες και κόκκινες (για γέμισμα)
1 μικρό φινόκιο τριμμένο στον τρίφτη,
2 καρότα επίσης τριμμένα στον τρίφτη,
2 πατάτες (μέτριο προς μεγάλο μέγεθος) βρασμένες και σπασμένες με το πιρούνι,
1 μέτριο κόκκινο κρεμμύδι ψιλοκομμένο,
2 κουταλιές ψιλοκομμένο μαϊντανό,
1 κουταλιά δυόσμο αποξηραμένο,
αλάτι, πιπέρι, σκόνη σκόρδου περίπου
1 κοφτό κουταλάκι από το καθένα
(προσοχή πάντα στο αλάτι μιας
και μιλάμε για μπακαλιάρο του αλατιού).
1/2 κούπα ρύζι,
1/3 κούπας ελαιόλαδο
1/3 κούπας χυμό ντομάτας
1/2 κούπα από το γάλα που έβρασε ο μπακαλιάρος.

Επιπλέον: ελαιόλαδο, χυμό ντομάτας και νερό (1/2 κούπα) για το ταψί.

Τον μπακαλιάρο τον ξαλμύρισα καλά για σχεδόν 24ώρες αφού προηγουμένως τον είχα κόψει σε 4 κομμάτια.
Τον έβρασα μέσα στο γάλα, μαζί μ' ένα φύλλο δάφνης και μια μεγάλη σκελίδα σκόρδο, για  8-10 λεπτά. Μετά πέταξα την δάφνη και το σκόρδο, μιας και μόνον τα αρώματά τους ήθελα να κρατήσω, στον ζωμό μου.
Το γάλα που έβρασε ο μπακαλιάρος δεν το πέταξα γιατί μέρος του χρησιμοποίησα στην υπόλοιπη γέμιση για να της εφοδιάσω με τα απαραίτητα υγρά.

Σε μια κατσαρόλα σοταρίσματος έβαλα το ελαιόλαδο και αρχικά σοτάρισα το ψιλοκομμένο κρεμμύδι.
Μετά έριξα μέσα το τριμμένο φινόκιο, το καρότο, τον αποξηραμένο δυόσμο και άφησα να μαγειρευτούν μαζί μέχρι να μαλακώσουν.
Κατέβασα από την φωτιά και μέσα στην κατσαρόλα έριξα τον μπακαλιάρο που είχε κρυώσει καθώς τον είχα "μαδήσει" με τα χέρια, τον μαϊντανό, τις βρασμένες πατάτες σπασμένες με το πιρούνι, το ρύζι, τον χυμό ντομάτας, την μισή κούπα με το γάλα που είχε βράσει ο μπακαλιάρος, αλάτι, πιπέρι και τη σκόνη σκόρδου.
Ανακάτεψα καλά και άφησα για λίγο να σταθούν.

Με το μείγμα αυτό γέμισα τις ήδη πλυμένες και καθαρισμένες πιπεριές.
Έριξα στο εσωτερικό τους λίγο ελαιόλαδο και λίγο ζουμάκι που έμεινε στην κατσαρόλα.
Σκέπασα με τα "καπάκια" τους. Στερέωσα καλά και μέσα στο ταψί μου πρόσθεσα: ελαιόλαδο, χυμό ντομάτας και το νερό.

Έψησα με αέρα στους 180 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά, έσβησα τον φούρνο και τα άφησα σε ηρεμία για περίπου δύο ώρες μέχρι την ώρα του μαζέματος μας στο τραπέζι δηλαδή, ώστε να "μελώσει" η γέμιση όπως έλεγε και η γιαγιά μου.

Ένα φαγητό με Μεσογειακή καταγωγή, προσαρμοσμένο στα δικά μας δεδομένα ως οικογένεια που σε ταξιδεύει σχεδόν σε όλη την Μεσόγειο.
Νομίζω πως αξίζει να το δοκιμάσετε.

Υ.Γ. Η φωτογράφιση έχει γίνει με σκεύη της εταιρίας Aegean Airlines ως ευγενική χορηγία, για την συμμετοχή μου στον διαγωνισμό των Food Blog Awards.

Μια τάρτα Φέτας, με προσωπική ιστορία και παρουσίαση

Κάθε φορά που με ρωτούν για τον τόπο καταγωγής μου, ένα μικρό χαμόγελο σκάει αμέσως και αυθόρμητα στο στόμα μου, καθώς ξέρω πως αν κάνω την σχετική ανάλυση (γιατί περί ανάλυσης πρόκειται καθώς θα διαβάσετε πιο κάτω...) η ανταπόκριση θα είναι από χαμογελαστή έως και άκρως ενθουσιώδης :-)

Το επώνυμο βλέπετε, είναι αυτό που προδιαθέτει κάποιον για τον τόπο καταγωγής μας.
Και σ' εμένα συμβαίνει συχνά, όταν ακούω ένα επώνυμο να συμπεραίνω πως ο άνθρωπος που βρίσκεται εμπρός μου, κατάγεται από συγκεκριμένο τόπο της πατρίδας μας.
Όμως με την δική μου "περίπτωση" τα πράγματα είναι λιγάκι πιο σύνθετα.

Να σας "συστηθώ" λοιπόν, αν και φαντάζομαι πως όσοι με ξέρετε προσωπικά, ενδεχομένως να γνωρίζετε και την καταγωγή μου.

Πηνελόπη (Πόπη) Κανελλοπούλου
Πηνελόπη (έναν όνομα καθαρά επτανησιακό).
Πηνελόπη η πιστή και αφιερωμένη στον πολυμήχανο βασιλιά της Ιθάκης, και ναι, η γιαγιά Πηνελόπη καταγόταν από την πανέμορφη Κεφαλονιά και πιο συγκεκριμένα από το Ληξούρι.
Πρώτο τεταρτημόριο καταγωγής: Κεφαλλονιά (ανήκει σαφώς στα Ιόνια νησιά)!

Όμως, πήγε πολύ νεαρά στην πρωτεύουσα για σπουδές, όπου γνώρισε τον Κανελλόπουλο (Βασίλης το μικρό όνομα του) με καταγωγή από το Μεσοχώρι Πυλίας.
Ένα χωριό στον μεγάλο κάμπο με τις ελιές, μεταξύ της ιστορικής και γραφικής Πύλου και της επίσης ιστορικής και όμορφης Μεθώνης.
Δεύτερο τεταρτημόριο καταγωγής: Μεσσηνία (από την πλευρά του Ιονίου)!

Όμως πέρα από τους γονείς του πατέρα, υπάρχουν και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ζωή μου, και οι γονείς της μάνας!
Ευτυχία. Μια γιαγιά που θα ήταν ωραίο να έχω το όνομά της.
Γεννημένη στην συνοικία των Θεών, την μοναδική Πλάκα, μα με καταγωγή από την όμορφη Πάργα, που η ίδια δεν γνώρισε ποτέ, καθώς ορφάνεψε πολύ νωρίς από πατέρα.
Τρίτο τεταρτημόριο καταγωγής: Πάργα, (που φυσικά βρέχεται από το Ιόνιο)!

Και έμεινε για το τέλος, ο παππούς που σχεδόν δεν γνώρισα, καθώς έφυγε πολύ νέος και όταν εγώ ήμουν μόλις μερικών μηνών (7-8 το πολύ).
Θοδωρής, το όνομά του, με καταγωγή από τα Κύθηρα, χωριό Καστρισιάνικα.
Τέταρτο τεταρτημόριο καταγωγής: Κύθηρα (μπορεί διοικητικά να ανήκουν σήμερα στον Πειραιά, όπως στην Ελλάδα εντάχθηκαν μαζί με τα Επτάνησα το 1864 και πάντα ήταν γνωστά ως ένα από τα νησιά του Ιουνίου)!

Με γονείς γεννημένους στην Αθήνα και την αφεντιά μου, γεννημένη την δεκαετία του 60, στα Εξάρχεια, περηφανεύομαι ότι έχω καταγωγή με καθαρά επτανησιακή αύρα, καθώς το Ιόνιο με "βρέχει" καλά από παντού!

Αυτό το Ιόνιο λοιπόν, μου έδωσε σήμερα την αφορμή: για εξομολόγηση, για αναφορές σε προορισμού αγαπημένους (ας είναι καλά η Aegean Airlines που μπορεί να μας ταξιδέψει γρήγορα και άμεσα) και μαγειρέματα με υλικά που σε παραπέμπουν στα Επτάνησα.

Τάρτα με κρέμα Κεφαλονίτικης φέτας

άρωμα από βούτυρο Κέρκυρας, Μεσσηνιακό ελαιόλαδο, πράσινη πιπεριά  και πάπρικα

Υλικά για την ζύμη της τάρτας:
250-300 γραμ. αλεύρι γ.ο.χ.,
1 μεγάλο αυγό,
1 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
80 γραμ. βούτυρο Κερκύρας σε κύβους
ελαφρώς μαλακωμένους,
120 γραμ. ελαιόλαδο εξαιρετικής ποιότητας,
όπως είναι το Μεσσηνιακό που προσωπικά διαθέτω,
1 κουταλάκι κοφτό αποξηραμένη ρίγανη
(από τα μέρη μου κι' αυτή...όχι ότι δεν υπάρχει αρωματική ρίγανη σε όλη την Ελλάδα, μην παρεξηγηθώ κιόλας).

Για την γέμιση με κρέμα φέτας:
400 γραμ. φέτα Κεφαλονιάς  (είναι εξαιρετική και σας συνιστώ να την δοκιμάσετε αν την συναντήσετε) σπασμένη  μ' ένα πιρούνι,
180 γραμ. κασέρι όχι πολύ πικάντικο και
τριμμένο στο ρεντέ,
200 γραμ. τυρί κρέμα,
2 μεγάλα αυγά,
100 γραμ. γάλα φρέσκο,
100 γραμ. κρέμα γάλακτος με κανονικά λιπαρά,
1/3 κοφτό κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο,
1/4 κοφτό κουταλάκι πιπέρι φρεσκοτριμμένο,
1/3 κοφτό κουταλάκι αποξηραμένο δυόσμο,

Για το στόλισμα:
1 μέτρια πράσινη πιπεριά κομμένη σε λεπτά καρεδάκια, και 1/2 κοφτό κουταλάκι πάπρικα γλυκιά ή και καπνιστή.

Αρχικά, έφτιαξα την ζύμη μου (όπως κάνουμε για ζύμη τάρτας συνήθως) με τα υλικά που αναφέρω πιο πάνω και προσθέτοντας το ελαιόλαδο σταδιακά μέσα στην ζύμη.
Την έβαλα για μισή ώρα στο ψυγείο και μετά την άπλωσα σε καλά βουτυρωμένη ταρτιέρα.
Τρύπες μ' ένα πιρουνάκι και την έβαλα να ψηθεί για 5 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο.

Την έβγαλα με προσοχή και μετά κάλυψα όλη την επιφάνεια με την γέμιση που είχα ετοιμάσει σ' ένα βαθύ μπολ, όλα μαζί ανακατεμένα.

Στόλισα με τα καρεδάκια πιπεριάς και πασπάλισα πάπρικα.
Ψήθηκε με αέρα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς, για 35 περίπου λεπτά.
Εξαίσιο άρωμα πλημμύρισε την κουζίνα μου καθώς ψηνόταν, σας διαβεβαιώ.
Δοκιμάστε την.

Υ.Γ. με τη συνταγή αυτή  σας θυμίζω για μια ακόμη φορά τη συμμετοχή μου στον διαγωνισμό του Βήματος Gourmet, Food Blog Awards, στην κατηγορία Best Traditonal Recipies κι'αν θέλετε δώστε μια ψήφο εμπιστοσύνη στην υποψηφιότητά μου αυτή.

Αφήστε που κάνω την σκέψη πως θα ήταν ωραία ιδέα αν: σε κομμάτι ή και ως ατομικό ταρτάκι, παρέα μ' ένα ποτήρι κρασί, τσάι, καφέ ή και αναψυκτικό... αποφάσιζε η Aegean Airlines να την συμπεριλάβει στα πιάτα που προσφέρει στους ταξιδιώτες που την προτιμούν.
Νομίζω πως θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη για τον κάθε επιβάτη ;-)

Σας εύχομαι ολόψυχα ένα ξεκούραστο Σαββατοκύριακο παρέα με τους αγαπημένους σας.

Συμμετοχή στα Food Blog Awards

Μετά από σχεδόν 10 χρόνια συμμετοχής σε μαγειρικά sites και Blogs (ομαδικά και προσωπικό) είναι η πρώτη φορά που αποφασίζω να πάρω μέρος σ' ένα event με την έννοια του διαγωνισμού και της πρόκρισης.

Ίσως το γεγονός ότι αυτό διοργανώνεται από μια εταιρία, της οποίας ήμουν μέλος για αρκετά χρόνια, με έβαλε στην λογική να "βγω" λίγο προς τα έξω... σε πιο προσωπικό επίπεδο και να μην σταθώ πια στο ότι τόσο καιρό "μπλοκάρω" κυρίως για τον εαυτό μου και την "πειθαρχημένη καταγραφή" των όσων δημιουργώ στην κουζίνα μου.

Όσες και όσοι λοιπόν με διαβάζετε και έχετε μπει στην λογική να δοκιμάσετε και να μαγειρέψετε κάποια συνταγή που έχει αναρτηθεί από εμένα στο AromaVanillias, δώστε εάν θέλετε μια ψήφο εμπιστοσύνης :-)) στην υποψηφιότητά μου στα Food Blog Awards που διοργανώνονται για πρώτη φορά φέτος από το BHMA Gourmet.

Για να στηρίξετε την υποψηφιότητά μου, μπορείτε απλά να πάτε στην σελίδα των υποψηφιοτήτων  (στην κατηγορία Best Traditional Recipies ). Έπειτα πατώντας πάνω στην φωτογραφία και το όνομα του Blog, μπαίνετε στο μικρό μου βιογραφικό. 

Κάτω από αυτό το κείμενο υπάρχει ένα like (εννοείται ότι πρέπει προηγουμένως να έχετε συνδεθεί στον λογαριασμό σας στο facebook) και απλά πατήστε το.

Πριν σας αφήσω θέλω να  ευχηθώ σε όλες και όλους τους συμμετέχοντες καλή επιτυχία, σε όσα θα φτιάξουν και θα μας παρουσιάσουν σ' όλες τις φάσεις του διαγωνισμού.