Το γευστικό Βελιγράδι

Το οδοιπορικό όμως στη Σερβική πρωτεύουσα είχε και γευστικές δοκιμές καθώς και shopping ή window shopping, σε μαγαζιά τροφίμων.

Θα έλεγα πως η τοπική κουζίνα είναι γεμάτη από επιρροές των γειτόνων και πως (;)θα ήταν δυνατόν να είναι διαφορετικά, αφού εδώ είναι ΒΑΛΚΑΝΙΑ όπως έλεγε και ο Δ. Σαββόπουλος... και δεν είναι παίξε-γέλασε!

Έχουν όμως και γευστικές νότες από την Ιταλία αλλά και από πιο βόρεια, ενώ αγαπούν ιδιαιτέρως τα αλλαντικά και τα λουκάνικα.
Τα τυριά  τους "φέρνουν" πολύ προς τα ελληνικά παραδοσιακά, ενώ οι εισαγωγές σε διάφορα είδη (πρώτες ύλες και όχι μόνον) από την Ελλάδα είναι παντού εμφανείς.

Ο "γύρος" βρίσκεται στις πρώτες επιλογές και στα εκεί ταχυφαγεία, μαζί με το σέρβικο hamburger που ονομάζεται Pljeskavica. Πολύ χορταστικό και συνδυαζόμενο με διάφορα λαχανικά καθώς μια ιδιαίτερη σάλτσα γιαουρτιού μπορεί και να "κλέψει" την παράσταση αν σερβιριστεί σ' ένα τραπέζι.

Το πιο γνωστό ίσως πιάτο των Σέρβων (που δεν γίνεται βέβαια σε καθημερινή βάση μέσα σ' ένα νοικοκυριό) είναι το Karadjordjeva. Φαγητό που πήρε το όνομά του από τον Σέρβο Πρίγκηπα Καραγιώργη. Στην ουσία είναι ένα παναρισμένο (αυγό, φρυγανιά, μπαχαρικά) μοσχαρίσιο σνίτσελ (ή και χοιρινό) γεμιστό με καϊμάκι (σαν κρέμα αλλά από βουβαλίσιο γάλα) και μετά τηγανισμένο σε βούτυρο.  Βαρύ μεν αλλά αρκετά γευστικό :-)) αν αποφασίσει να το δοκιμάσει κάποιος.

Για πρωινό συνηθίζουν πολύ να έχουν στο χέρι μια τυρόπιτα, σε στυλ φλογέρας, με φύλλο που μοιάζει να είναι χωριάτικο και καφέ που μοιάζει  (και λέω μοιάζει γιατί μου φάνηκε πιο αραιός) να είναι ελληνικός.

Στις υπαίθριες αγορές (λαϊκές δηλαδή...) βρίσκει κανείς από φρούτα και λαχανικά μέχρι καθαρισμένα και μαγειρεμένα ψαρικά.
Μαγειρεμένα κρεατικά, τυριά, αλλαντικά καθώς και όλα τα είδη για το σπίτι.
Οι τιμές εξαιρετικά χαμηλές και πραγματικά, το "χάζι" αξίζει τον κόπο αλλά με προσοχή και σύνεση...

Μετάφραση: με 100% ελληνικά προϊόντα (και μιλάμε για σουβλάκι...) σε μια από τις γωνιές της πόλης λίγο πιο έξω από το πολύ ιστορικό κέντρο.

Από τα πιο ωραία μαγαζιά της πόλης.  To Mala Fabrica, είναι πραγματικά μια ατραξιόν από μόνο του. Ελληνική μουσική (Πλούταρχος όπως με ενημέρωσε η φίλη μου) έπαιζε την ώρα που κάτσαμε εμείς για φαγητό. Ήταν 7.00 το βράδυ και ακόμη κόσμος δεν υπήρχε...αλλά κατά τις 9.00 που ακόμη ξακουραζόμασταν και συζητάγαμε δεν έριχνες πια καρφίτσα, τόσο μέσα όσο και έξω στον πεζόδρομο.
Πραγματικά άξιζε η επιλογή μας που έγινε τυχαία, αν και ήταν λίγο ακριβό για τα δεδομένα του Βελιγραδίου.

Και κάτι για επιδόρπιο :-))
Τι λέτε για χρωματιστά γλυφιτζούρια για μικρούς και μεγάλους;

 

Απολαυστικά παγωτά ιταλικής κουλτούρας.
Για πρώτη φορά δοκίμασα παγωτό βύσσινο (αγαπημένο στους Σέρβους) και το βρήκα ιδιαιτέρως δροσερό και με την "υπόξινη" γεύση του σε ξυπνούσε!!! Το μάνγκο εξαίσιο, αλλά και η μέντα με σοκολάτα μου θύμισε αντίστοιχη επιλογή μου στην Ιταλία πριν μερικά χρόνια.

 

Μπακλαβαδάκια και λουκουμάκια από μαγαζί με τούρκο ιδιοκτήτη. Τα λουκούμια μέντας που γεύτηκα ήταν απίστευτα. Ενώ αγοράσαμε και από υπαίθριο πωλητή, σακουλάκια για την επιστροφή μας. Πες, ότι είμασταν στην Σύρο :-))

 

Όσο για την σοκολάτα...

Σοκολάτα για όλα τα γούστα: σκέτη, γάλακτος, λευκή μέχρι και με γεύση του κλασσικού κορμού.

Σε κομματάκια, σε πουράκια, σε βραχάκια, σε κουτάκια, σε σακουλάκια,  σε βαζάκια, μέχρι και γοβάκια (αν τα προσέξετε στην φωτογραφία). Σοκολατένια γοβάκια!!!

 

Τέλος, για την χώνεψη ένα αφέψημα από βιολογικά βότανα, πράσινο τσάι ή ότι ο πελάτης επιθυμεί επιλέγοντας από μια πολύ χαριτωμένη βιτρίνα. 

 

Σας εύχομαι ολόψυχα καλό Σαββατοκύριακο και ελπίζω να σας "πέρασα" λίγη από την γευστική ατμόσφαιρα του Βελιγραδίου.

Βελιγράδι..."τροφή" για σκέψεις

Το κάθε ταξίδι πέρα από την εμπειρία και την "φόρτιση" των εσωτερικών μπαταριών του καθενός μας, προσφέρει και άφθονη "τροφή" για σκέψεις και αναδρομή στην ιστορία της δικής μας χώρας.
Στον τόπο που βρίσκεσαι δεν σταματάς (ηθελημένα ή αθέλητα) τη σύγκριση με τα γεγονότα και τις καταστάσεις που βιώνεις (από την χώρα που επισκέπτεσαι) στην χώρα που ζεις.
 Έτσι τουλάχιστον πιστεύω...

Το πρόσφατο ταξίδι μας στο Βελιγράδι με έκανε για μια ακόμη φορά να σκεφτώ τα ίδια και να πω στους συνταξιδιώτες μου, ότι ΝΑΙ  ΖΟΥΜΕ στην ομορφότερη χώρα του κόσμου, αλλά δεν την προσέχουμε και μάλλον δεν της "αξίζουμε" κιόλας ως πολίτες :-(
Οι νεώτερες γενιές πρέπει να το καταλάβουν αυτό και να έρθουν να αντιστρέψουν τα δεδομένα, αν θέλουν να ζήσουν καλύτερα στο μέλλον. 
Εμείς οι "μεσήλικες" και οι πιο μεγάλοι από εμάς πρέπει να τους διδάξουμε όσο μπορούμε περισσότερο και να μην τους "αφήνουμε αραχτούς στην όποια αδιαφορία" τους για τον τόπο που γεννήθηκαν, καθώς βλέπουν το "στημένο παιχνίδι" που παίζεται σε βάρος τους...

Τις σκέψεις αυτές έκανα, καθώς περπατούσαμε στους δρόμους του ιστορικού (παλαιού) Βελιγραδίου, χαζεύοντας τα απίστευτης ομορφιάς κτίρια και λέγοντας στο παιδί μου, πως κάποτε και μέσα στην Αθήνα υπήρχαν παρόμοια κτίρια (όχι τόσο φορτωμένα ενδεχομένως) που αποτελούσαν κατοικίες των ανθρώπων της πόλης μας και πως η τρελή μανία για αντιπαροχή (δύσκολη λέξη για ένα παιδί 9 χρονών ομολογουμένως) τα ισοπέδωσε!

Το άφθονο και λαμπερό πράσινο που τα συνόδευε, μαζί με το νερό που τα δρόσιζε (είτε ήταν βρύση, είτε ποταμός), σε έκανε να θέλεις να "αράξεις" με τις ώρες και να ξεκουράζεις μάτια και ψυχή!

Πραγματικά δεν περίμενα να μου αφήσει τέτοια "αίσθηση" το Βελιγράδι, ειδικά όταν σκεφτόμουν την πιο πρόσφατη ιστορία του.
Αυτούς τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ που ήρθαν να αποκαθηλώσουν το "όραμα" ενός ιστορικού ηγέτη (ακόμη και αν αμφισβητεί κανείς την προσωπικότητα του) για μια ενωμένη Γιουγκοσλαβία.

Η αγάπη τους για το διάβασμα (σε κάθε γωνιά βιβλιοπωλείο) καθώς και η ομοιότητα στη θρησκεία και την φιλοσοφία ζωής προσωπικά με συγκίνησε ιδιαίτερα. Αγαπούν όλες τις μορφές τέχνης και δείχνουν και να τις απολαμβάνουν κιόλας!

Αν σας δοθεί η δυνατότητα για ένα ταξίδι στην ιστορική πρωτεύουσα της Σερβίας, κάντε το χωρίς επιφυλάξεις, γιατί έχει αρκετά πράγματα να δείτε (χιλιόμετρα γράψαμε περπατώντας) και καλύπτει όλα τα γούστα!

 

Οι τιμές είναι αρκετά χαμηλές σε εστιατόρια, καφέ και ξενοδοχεία (3-4 αστέρων).
Οι βόλτες ακόμη και στο νέο Βελιγράδι (που έχει άλλη αισθητική σαφώς) θα σας δώσουν εικόνες για την ζωή των Σέρβων σήμερα και έχω την αίσθηση πως θα θελήσετε να το επισκευθείτε και πάλι.
Καλά ταξίδια (έστω και νοερά...).
Χριστός Ανέστη φίλες και φίλοι.

Κερί... Μυρωμένο Αεράκι... και Μεγάλη των Παθών Εβδομάδα

Αυτό το κερί που άναψα
περαστικός από τον οίκο Σου,
δεν είναι η προσευχή μου
για να Σε φτάσει εκεί ψηλά
δεν είναι οι παρακλήσεις μου
ούτε βεβαίως καμιά ελπίδα
που εναπέθεσα σε Σένα.
Η καθαρότητα της ύλης του
δε συμβολίζει το ακηλίδωτο
της πρόθεσής μου
και η μαλακή υφή του
καθόλου δεν υπόσχεται
την εύπλαστη μεταστροφή μου
στη μετάνοια
όπως οι αλληγορίες εγγράματων πιστών Σου
ξέρουν να τυλίγουν.
Μπορεί να μοιάζει μ’ όλα τ’ άλλα
όμως αυτό
ανάφτηκε για να Σου πει
πως ευτυχώς
στέκομαι εδώ αβοήθητος
και πως ακόμα
όσο μπορώ θα λάμπω.

Γιάννης Βαρβέρης 

(ποιητική συλλογή: Ο άνθρωπος μόνος - Εκδόσεις Κέδρος)

Με το πιο πάνω ποίημα θέλω να ευχηθώ ολόψυχα, η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών να οδηγήσει τις ψυχές και τις καρδιές όλων, σε μια πραγματική και ουσιαστική Ανάσταση με το λαμπρό φως της Ελπίδας (της όποιας ελπίδας τρέφει και μεγαλώνει μέσα στον καθένα μας) πάντα οδηγό.

Καλή Ανάσταση φίλες και φίλοι αναγνώστες.

666 ...και ο Θεός βοηθός!

666 (!!) Τι αριθμός κι' αυτός :-))

Ένας αριθμός που σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη, είναι ο "Αριθμός του Θηρίου" και είναι συνυφασμένος σχεδόν με όλες τις αμαρτίες του κόσμου, ενώ κατά  καιρούς έχει "σηκώσει" θύελλα αντιδράσεων για το πως πρέπει να αντιμετωπιστεί και να υπολογιστεί.

Έχουν γίνει άπειρες μελέτες και διατριβές, για το τι αντιπροσώπευε στους παλαιότερους πολιτισμούς, καθώς και τι υποδείκνυε για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Σύμφωνα, με τον αγαπημένο (για εμένα) Αρκά είναι απλώς η "Στρογγυλοποίηση"!

Όμως αν τον δούμε από την άποψη των μαθηματικών που μάθαμε στο σχολείο... 
Είναι ένας ωραίος φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 665 και πριν από το 667 και είναι καθόλα μα καθ' όλα "τέλειος" αφού, ως τέλειος άρτιος διαιρείται ακριβώς με το 2 και δίνει ως αποτέλεσμα έναν εξίσου ωραίο αριθμό, το 333!!!

Τι να σας πω, περισσότερο για να ενδιαφερθείτε για τούτον τον αριθμό;
Δεν ξέρω...
Πέρα από το γεγονός ότι τούτο το blog, με το άρωμα της βανίλιας, έφτασε αισίως τις 666 αναρτήσεις και έχει σχεδόν 8 χρόνια ζωής (παρά έναν μήνα...) καθώς ξεκίνησα να γράφω τον Μάιο του 2009.

Αισθάνομαι πραγματικά, πως ο κύκλος έχει σχεδόν ολοκληρωθεί (άντε να του μένει κάτι λίγο ακόμη) και πάει σιγά-σιγά να κλείσει.

Ο χρόνος που πέρασα συντροφιά με το blog, με έκανε σίγουρα καλύτερη μαγείρισσα, είναι πέρα για πέρα βέβαιο :-))

Στις 666 αυτές αναρτήσεις (και στα 8 χρόνια προσωπικού Blogging γιατί υπήρχαν και προηγούμενα με ομαδικές προσπάθειες) πρέπει να πω, πως:
Μαγείρεψα πολλά.
Πειραματίστηκα με υλικά αταίριστα.
Αξιοποίησα υπολείμματα που ενδεχομένως θα πέταγα.
Πήγα επισκέψεις σε μαγαζιά που είχαν ενδιαφέρον.
Έγραψα για οδοιπορικά που μέσα τους έκρυβαν μαγικές εικόνες φαγητών και γλυκών.
Δοκίμασα συνταγές  άλλων που με γοήτευσαν  με το που τις διάβασα (ως τακτικός αναγνώστης πολλών φιλικών blogs).
Αγόρασα πρωτότυπα και μοναδικά προϊόντα ελληνικά αλλά και ξένα.
΄Εκανα τους αγαπημένους μου ανθρώπους "πειραματόζωα" (τι έχω ακούσει κατά καιρούς δεν λέγεται...).
Μοίρασα φαγητά, μεζεδάκια και γλυκά σε φίλους και γνωστούς (κάνοντας και προσωπικό delivery ενίοτε...).
Τάισα αλλαδαπούς και Έλληνες...
Μαγείρεψα στην δική μου κουζίνα, αλλά και σε κουζίνες φίλων, που αλληλοτραπεζωθήκαμε.... και  πάντα θα πιστεύω ότι το καλό φαγητό είναι αυτό που "φέρνει" τους ανθρώπους κοντά, γιατί έχει γίνει με αγάπη. Και η ΑΓΑΠΗ είναι το μόνο που ΜΕΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ!!

666 αναρτήσεις που άφησαν και μερικά παραπανήσια κιλά, μην νομίσετε πως δεν είχαν δηλαδή και το τίμημά τους :-))
Ας τις γιορτάσω λοιπόν μαζί σας, ευχαριστώντας σας για τα σχόλια που γράψατε, για τις δοκιμές που κάνατε (όσες και όσοι τις κάνατε).
Για το ότι μου δώσατε μεγάλη χαρά, με το ότι μπήκατε στον κόπο να με διαβάσετε, όλο αυτό το διάστημα.
Και τέλος, για τις ευκαιρίες που είχα να γνωρίσω προσωπικά (με αφορμή τούτο το blog) αρκετούς από τους συνοδοιπόρους Bloggers στον μοσχομυριστό κόσμο της κουζίνας.

Σας ευχαριστώ.
Εύχομαι σε όλες και όλους: ΥΓΕΙΑ, ΔΥΝΑΜΗ, ΚΟΥΡΑΓΙΟ και ΑΓΑΠΗ.

Υ.Γ. Μικρό (ή μεγαλύτερο) διάλειμμα για να πάρω ανάσες Ανοιξιάτικες, καθώς οι κήποι μοσχοβολούν. 
Θα επανέρχομαι με ότι νεώτερο ...αφού θα θεωρώ πως αξίζει να το μοιραστώ μαζί σας και θα έχει κάτι σημαντικό να προσφέρει και στις δικές σας γευστικές δοκιμές.
Καλή εβδομάδα.