Πετεινάρι κοκκινιστό και κάπως διαφορετικό...

Κι ένα μαύρο πετεινάρι κικιρίκου την κορτάρει,

κικιρίκου την κορτάρει ένα μαύρο πετεινάρι! 

Την κότα υποτίθεται και όχι την κατσαρόλα μου στην οποία και βρέθηκε, όπως άλλωστε και παλαιότερα η ζουμπουρλούδικη κοτούλα μας.
Απομακρύνθηκε κι' αυτός έρμος από το κοτέτσι του. Τι το ήθελε; Ας πρόσεχε...
Και επειδή  κάποιοι σιγά-σιγά απομακρύνονται από τα κρεατικά (για όσους αντέξουν και τις 40 μέρες) αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία της συνταγής... διαφορετικά πια μετά το Πάσχα!

Πετειρνάρι (κόκκορας) κοκκινιστό,  αλλά λίγο διαφορετικό

Τούτο το φαγητό, είναι πολύ παραδοσιακό τουλάχιστον στα δικά μας "καταυλακιώτικα" εδάφη. Γίνεται με μακαρόνια χοντρά την μέρα της Πρωτοχρονιάς και μπόλικο κεφαλοτύρι από πάνω.
 Όμως εγώ επειδή έτσι τον είχα ήδη  φτιάξει  την Πρωτοχρονιά, το πρόσφατο πεσκέσι που μου ήρθε από το πεθεροχώρι, το έκανα κάπως διαφορετικά.
Ο κόκορας κόπηκε σε μερίδες. Ξεπλύθηκε και αφαιρέθηκαν όλα τα περιττά λίπη του.
Επίσης έβγαλα και την πέτσα που είναι σαφώς χοντρή και δεν έχει και καμμιά ιδιαίτερη αξία για το φαγητό μας. Τον έβαλα να κάτσει μέσα σε μπόλικο κόκκινο κρασί για 6-7 ώρες, στο οποίο πρόσθεσα  μια καλή κουταλιά δεντρολίβανο ξερό, μερικούς κόκκους μπαχάρι και λίγο κουρκουμά.
Κατά την διάρκεια του μαριναρίσματος τον γύρισα 2 φορές από όλες τις πλευρές του.

Και όταν ήρθε η ώρα του μαγειρέματος η διαδικασία  πραγματοποιήθηκε ως εξής:  μέσα σε βαθιά κατσαρόλα έβαλα ελαιόλαδο να κάψει.  Σοτάρισα τον κόκορα απ' όλες τις πλευρές, αφού τον είχα αφαιρέσει από την μαρινάδα του και στη συνέχεια πρόσθεσα μέσα στην κατσαρόλα:
1 ποτήρι (νερού) χυμό ντομάτας,
1 ποτήρι νερό,
1 ποτήρι (κρασιού) κρασάκι κόκκινο Αύγουστος 2011(το ίδιο κρασί με το οποίο τον συνοδεύασαμε)
1/2 κουταλάκι πάπρικα καπνιστή,
1/2 κουταλάκι κάρυ,
1/2 κουταλάκι κουρκουμά,
1/2  κουταλάκι φρεσκοτριμμένο πιπέρι,
1/2 κουταλάκι αλάτι χοντρό.
Από πάνω πρόσθεσα 4 πατάτες κομμένες σε κύβους και φρόντισα να σκεπάζονται καλά από τα υγρά του φαγητού μου.
Μαγειρεύτηκε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά για μία ώρα περίπου, μέχρι που είχαν μαλακώσει καλά, τόσο το πετεινάρι όσο και οι πατάτες μου.
Τέλεια αρωματισμένος από τα μπαχαρικά του αλλά και το δεντρολίβανο.
Συνοδεύτηκε από δροσερή πράσινη σαλάτα, πικάντικη φετούλα και κρασάκι κόκκινο
Αύγουστος 2011.
Πιστεύω πως αξίζει να κάνετε μια δοκιμή.

Καινούργιο κοσκινάκι μου...

Καινούργιο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω;
Φαντάζομαι ότι κι εσείς το έχετε νοιώσει, το συναίσθημα.
Να αποκτάτε ένα νέο "μαραφετάκι" στη κουζίνα σας και να θέλετε αμέσως να προχωρήσετε σε πρακτική εφαρμογή!
Έτσι κι' εγώ. Έλαβα δωράκι τσαχπίνικο από την φίλη Ζαμπία  και δεν μπορούσα με τίποτε να αντισταθώ. Πήρα λοιπόν, τα αστεράκια (φορμάκια σιλικόνης) και το απογευματάκι της ίδιας μέρας τα έπλυνα, τα γυάλισα, τα σκούπισα, τα κανάκεψα και προχώρησα άμεσα ...  εγκαινίαζοντάς τα με τη πιο γρήγορη σοκολατένια λιχουδιά.

Αστεράκια σοκολάτας με ρευστή γέμιση μερέντας

Τίποτε δύσκολο ή άκρως ιδιαίτερο, από πρακτική εφαρμογή και με απλά υλικά.
Χυμός και ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
3 κουταλιές ελαιόλαδο,
2 μέτρια αυγά,
1/2 κούπα ζάχαρη,
3 κουταλάκια κακάο σκόνη,
1 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
λίγη βανίλια (σκόνη ή υγρή),
ένα σφηνάκι ανθόνερο,
ελάχιστο αλάτι,
1 και 1/2 κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ

και τέλος μερέντα που θα την έχετε ελαφρώς ζεστάνει (σε φούρνο μικροκυμάτων ή μπαιν μαρί)

Τρίβετε το πορτοκάλι στο χοντρό του τρίφτη, αφού προηγουμένως το έχετε πλύνει καλά.
Το ξύσμα το ανακατεύετε με μια κουταλιά της σούπας ζάχαρη και το αφήνετε να σταθεί για ένα δεκάλεπτο ώστε να βγάλει όλο το αιθέριο έλαιό του.

Ανακατεύετε το αλεύρι, το μπέϊκιν πάουντερ και τη σκόνη του κακάο (αφού την έχετε ελαφρώς κοσκινίσει μ' ένα μικρό σουρωτήρι).

Στην συνέχεια  μέσα σε βαθύ μπολ χτυπάτε τα 2 αυγά, το ξύσμα και την υπόλοιπη ζάχαρη με το αυγοδάρτη.  Προσθέτετε το χυμό του πορτοκαλιού, τη βανίλια, το ανθόνερο και το ελαιόλαδο. Χτυπάτε και πάλι και σταδιακά ενσωματώνετε στο μείγμα τα στερεά σας (αλεύρι, κακάο, μπέϊκιν) ανακατεύετε και πάλι μέχρι την πλήρη ένωση των υλικών.
Το μείγμα είναι υγρό και για να μην έχετε απώλειες το βάζετε σε μια κανάτα πλαστική ή σχετική που είναι και δοσομετρητής   (ένα ωραίο tip που μας είχε γράψει η αγαπητή Νίκη σε μια από τις πρόσφατες συνταγές της) και είναι πραγματική διευκόλυνση όταν μιλάμε για μικρά φορμάκια και muffins.

Τοποθετείτε τα φορμάκια μέσα σε ταψί και τα γεμίζετε κατά τα 2/3 τους. Βάζετε στο κέντρο τους και μια κουταλίτσα από την ελαφρώς ζεστή μερέντα και τα ετοιμάζετε για το φούρνο, που τον έχετε προθερμάνει. Μέσα στο ταψί προσθέτετε λίγο νεράκι, θα βοηθήσει να μην παραψηθούν.

Ψήνετε στους 170 βαθμούς για 15-18 λεπτά. Ξεφουρνίζετε. Τα βγάζετε από το ταψί με προσοχή γιατί καίνε. Τα αφήνετε λίγο να κρυώσουν πάνω σε μια επιφάνεια κοπής ή σχάρα και μετά τα ξεφορμάρετε γυρίζοντάς τα  ανάποδα.
Ρευστή σοκολάτα σε μικρά αστεράτα  σοκολατένια κεκάκια με άρωμα πορτοκαλιού και τη δροσιά του ανθόνερου.
Κεκάκια της μιας μπουκιάς ...άντε δύο!!!  

Μάλλον είναι φαγητό με curry!

Οι συνταγές που υπάρχουν με την ένδειξη Curry θα έλεγα ότι είναι άπειρες, όταν ξεκινήσετε να ψάχνετε στα περιοδικά μαγειρικής ή το διαδίκτυο. Κι' έρχομαι τώρα εγώ να σας δώσω και κάτι δικό μου, μιας και είχα ένα υλικό μοναδικό.
Τα φύλλα curry που μου χάρισε η φίλη Ελένη Gr.

Μαγείρεψα φιλέτο πέρκας, γιατί ήθελα κάτι που να φτιάχνεται γρήγορα.. Επειδή δε, αυτά τα ψαρικά γενικώς φαίνονται άνοστα, πρέπει οπωσδήποτε να τα κάνεις με κάποιον τρόπο να φαίνονται και να μυρίζουν "συναρπαστικά".
Και συναρπαστικό ένα πιάτο γίνεται (κατά την άποψη μου πάντα) μόνον με τα κατάλληλα μπαχαρικά.

 Πέρκα curry ...με φύλλα curry

Για δύο-τρια άτομα χρειάζεστε:
2 μεγάλο και αρκετά χοντρούτσικο φιλέτο πέρκας,
1 κόκκινη πιπεριά φλωρίνης,
1 μεγάλο καρότο,
1 μέτριο κρεμμύδι,
1/2 κουταλάκι σκόνη σκόρδου,
1/2 κούπα αποξηραμένα μανιτάρια porcini ή κάτι αντίστοιχο (πεσκέσι επίσης και γι' αυτό σε ευχαριστώ Έφη),
ξύσμα από ένα μεγάλο λεμόνι καθώς και τον χυμό του,
χοντρό αλάτι, κάρυ σκόνη, κουρκουμά, μείγμα από διάφορα φρεσκοτριμμένα πιπέρια, 4-5 φύλλα κάρυ, ελαιόλαδο και 2 κουταλιές μουστάρδα. Εάν θέλετε το φαγητό πικάντικο, μπορείτε να βάλετε και λίγο τσίλι ή μπούκοβο. Εγώ επειδή θα έτρωγε και ο μικρός μου, το άφησα εκτός.
Όλα τα μπαχαρικά να είναι σε αναλογία  μισό κοφτό κουταλάκι από το καθένα.

Από νωρίς έχετε ξεπλύνει δύο-τρεις φορές τα αποξηραμένα μανιτάρια και τα αφήνετε μέσα σε μια κούπα με νερό να μουλιάσουν.
Κόβετε το φιλέτο του ψαριού σε 2-3 κομμάτια ανάλογα με το μέγεθος. Το αλατίζετε με το χοντρό αλάτι και το πασπαλίζετε με το ξύσμα του λεμονιού Το αφήνετε για κανένα μισάωρο κατά μέρος, γιατί το αλάτι και το ξύσμα θα του δώσουν μια πολύ ιδίαιτερη γεύση.

Σε βαθύ τηγάνι βάζετε το ελαιόλαδο και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι παρέα με τη σκόνη σκόρδου, να σοταριστούν.
Στο διάστημα αυτό κόβετε την πιπεριά σε καρεδάκια και το καρότο σε μπαστουνάκια.
Όταν το κρεμμύδι έχει πάρει να γυαλίζει ρίχνετε μέσα τη πιπεριά και τα καρότα και τ' αφήνετε να μαλακώσουν για 6-7 λεπτά. Στην συνέχεια ρίχνετε μέσα τα μανιτάρια με το μισό από το νερό τους καθώς και τα φύλλα του curry.  Aνακατεύετε αφήνοντας τα υλικά να μαγειρευτούν για 5 λεπτάκια ακόμη.
Ανακατεύετε το χυμό του λεμονιού, με τη μουστάρδα και τα υπόλοιπα τα μπαχαρικά.
Βάζετε τα φιλέτα πάνω στα λαχανικά και τα "λούζετε" με το μείγμα των αρτυμάτων.
Αφήνετε το ψάρι να μαγειρευτεί για 8-10 λεπτά γυρίζοντάς το μόνον μια φορά.
Σβήνετε τη φωτιά.
Αφήστε λίγο το φαγητό να ηρεμήσει και σερβίρετε.
Ένα ωραίο παγωμένο λευκό κρασάκι του ταιριάζει πολύ, όπως η Στροφιλιά που πρόσφατα μου προσφέρθηκε από το Κατώι-Στροφιλιά και εμείς δεν την είχαμε πιει όλη ακόμη.

Τα άγρια χόρτα ...έγιναν μοντέρνα χορτόπιτα.

Οι δύο τελευταίες μέρες ήταν αρκετά κουραστικές. Όταν το κρυολόγημα και ο πυρετός "χτυπά" ένα μικρό παιδί, τα πράγματα δεν είναι ποτέ εύκολα.  Ο χρόνος μοιράζεται σε πάμπολλα κομμάτια.... και πρέπει να γίνονται όλα γρήγορα και με ρυθμούς "ρομπότ".
Μοιάζω λοιπόν με ρομποτάκι, αλλά φαίνεται πως το ξεπερνάμε και τούτο το δύσκολο.
Τα μαγειρέματα μου επίσης έγιναν με ρυθμό ρομπότ, κάποια δε, στιγμή της χθεσινής μέρας, ήμουν σε φάση που έκανα ταυτόχρονα τουλάχιστον 5 πράγματα (όπως τουλάχιστον τα μέτρησα) μόνον στην δουλειά δεν είχα πάει :-)))))
Kαί τότε μου ήρθε και η "φλασιά" για την συνταγή που θα διαβάσετε πιο κάτω, μιας και ήθελα να ξεγελάσω και τον μικρό μου για να φάει κάτι παραπάνω.  Προφανώς κάτω από "πίεση" δουλεύει καλύτερα ο εγκέφαλός μου,  αλλά και αυτό μέχρι να "κάψει" κάποια φλάντζα  :-))

Αν λοιπόν σας έμειναν λίγα άγρια χόρτα, ίσως και λίγο σπανάκι με τα σχετικά από μια πίτα, κανά δυό σπαράγγια φρέσκα ή από βάζο;
Μην τ' αφήσετε να πάνε χαμένα.
Εύκολα και γρήγορα μπορείτε να τα μετατρέψετε σε ένα υγιεινό κολατσιό για το βραδινό σας,  τη δουλειά, το σχολείο ή και για την προσωπική σας χαλάρωση.Φτιάχνοντας τα σε μοντέρνα εκδοχή χορτόπιτα...δηλαδή muffins!

Η αλήθεια είναι, ότι αυτές οι θηκούλες τελικά σου δίνουν πολλές λύσεις για γρήγορα αλλά και όμορφα στην παρουσίαση, αποτελέσματα.

Muffinss με άγρια χόρτα.

Κόβετε καταρχάς τα χορταρικά σε μικρότερα κομμάτια. Σοτάρετε ένα μέτριο κρεμμύδι με λίγο λάδι, ρίχνετε μέσα και τα χορταρικά σας να μαραθούν (εάν είναι ωμά, εάν είναι ήδη βρασμένα ο χρόνος σοταρίσματος μειώνεται στο μισό) και μετά όλα μαζί τα βάζετε σε βαθύ μπολ να κάνουν παρέα με:
2 αυγά,
3 κουταλιές ξυνομηζύθρα ή φέτα μαλακιά,
3 κουταλιές χοντροτριμμένο κεφαλοτύρι ή παρμεζάνα,
1/2 φλιτζάνι γάλα,
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο,
ψιλοκομμένο άνηθο ή μάραθο,
φρεσκοτριμμένο πιπέρι,κάρυ και λίγο αλάτι.

Ανακατεύετε καλά να ενωθούν και στο μείγμα αυτό προσθέτετε:
1 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
και 2 κουταλάκια μπεϊκιν πάουντερ.
Ενώνετε και αυτά τα υλικά και είστε έτοιμοι να μοιράσετε το μείγμα σε ατομικά φορμάκια για muffins ντυμένα με τα ειδικά χαρτάκια ή λαδόχαρτο.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 20-25 λεπτά, με αέρα (ή ανάλογα με το πως ψήνετε τα κεϊκ σας) μέχρι να ροδίσουν.  Νόστιμα και δελεαστικά με πολύ απλή διαδικασία :-))
Καλό σας Σαββατοκύριακο. Με υγεία πάνω απ' όλα και με ήλιο όπως τουλάχιστον φαίνεται από την μέρα που έχει ήδη ξημερώσει.

Οι χοροί...

"Ας κρατήσουν οι χοροί και θα βρούμε αλλιώτικα, στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή  σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί..."

Η Tante Kiki με έβαλε πάλι στον χορό των βραβείων και των παιχνιδιών. Και πρέπει ν' ανασκουπωθώ και να σας πω 5 αγαπημένα μου τραγούδια, ενώ θα πρέπει να επιλέξω και 10 φιλικά blogs για να τα βάλω με τη σειρά τους να παίξουν κι' αυτά...

Άντε το λοιπόν ας το κάνω.
Το καλεί άλλωστε και η μέρα (!) και θα σας γράψω 5 από τα αγαπημένα μου Ελληνικά τραγούδια, γιατί με τα τραγούδια της γλώσσας σου κάνεις κέφι, όταν υπάρχει γλέντι. Είναι κι άλλα βέβαια...αλλά αυτά έχουν χαρούμενο τόνο...και μια τάση φυγής!!!
Αυτό δηλαδή, που νοιώθω εγώ συνέχεια... Τι να σας λέω τώρα δηλαδή...
Ένα καράβι παλιό... Σαπιοκάραβο 
με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου
Ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ
με τον πολυαγαπημένο Λουκιανό.
Για ποιά Ελλάδα
Αφροδίτη Μάνου, που ελάχιστα την ακούμε πια (ή κάνω εγώ λάθος;).
Σαν τον Οδυσσέα
με τον Γιώργο Νταλάρα, αλλά πολύ αγαπώ την εκδοχή με την παιδική χορωδία.

Και τέλος, την όμορφη καντάδα της Κεφαλλονίας (πατρίδας μου κατά 1/4  που εκπροσωπεί ωστόσο, όλα τα Επτάνησα) Απόψε την Κιθάρα μου, τη στόλισα κορδέλλες. Επιλέγω δε, να σας βάλω απευθείας και το video γιατί με κάνει πραγματικά χαρούμενη, κάθε φορά που το ακούω.

Και τώρα 10 blogs που θα ήθελα να "παίξουν" μαζί μας... εάν έχουν την διάθεση και τον χρόνο φυσικά.

Για να σκεφτώ;;;;

Ναι. 

Θα επιλέξω  από τις νεώτερες σε ηλικία, έτσι για να δω τα δικά σας ακούσματα καλές μου φίλες, μιας και εγώ είμαι πια στην τέταρτη προς πέμπτη εφηβεία :-))))

Προσκαλώ λοιπόν:

Την Ελπινίκη 

Τη Μανουσίνα

Την Ερμιόνη

Την Κωνσταντίνα (Conna)

Την Eri 

Την αγαπημένη Σκοτεινούλα

Την Άρτεμης (Ξανθούλα σφύρα το της)

Την Τζέννη  

Τη ταλαντούχα Μάγδα  και τέλος 

Την Giorgina

Κυρίες μου, καλή Διασκέδαση (με το παιχνιδάκι) και καλή Τσικνοπέμπτη σας εύχομαι..

Εσύ με το «χαβά» σας κι’ εγώ με τις φλογέρες μου!

Καλά ε,  ο καθένας τον χαβά του και όλοι μαζί, να μας βαρούν ταμπούρλα προκειμένου να χορέψουμε, τον χορό που θέλουν!

Και είναι κι Απόκριες, όπου δύσκολα μπορείς να ξεφύγεις από τους Μασκαράδες και τα Kαρναβάλια!

Όλα έχουν το νόημα και την σημασία τους, μόνο που σήμερα το βλέπουμε από άλλη οπτική γωνία, εν’ μέσω άγχους, πανικού και κρίσης!

Το τι έχουν ακούσει τα αυτιά μας, τι έχουν διαβάσει τα μάτια μας δεν λέγεται.
"Μπαχαλάκηδες", "Παρακρατικοί", "Στρατηγοί με Μωβ ομπρόλες", "Κουκουλοφόροι", "Ανώνυμοι" κι επώνυμοι γενικώς... τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα, που έγραφε και ο Νίκος Τσιφόρος.
Όμως οι καταστροφές και τα καμένα είναι εκεί...

Από την άλλη...
Μέσα. Έξω. Πάνω. Κάτω από το Euro.
Χρεοκοπία. Τακτική ή Άτακτη (σαν κακή μαθήτρια).
Εξαθλίωση. Έλλειψη αγαθών από τα ράφια (λες και άμα θα τα έχουμε και δεν έχουμε λεφτά, θα τα αγοράζουμε...).
Νοσοκομεία με προσωπικό απλήρωτο για μήνες. Φάρμακα με το δελτίο ή τη λίστα, για όσους τα έχουν ανάγκη. Για μια επέμβαση με laser στο μάτι 1000 Euro, άμα πάτε στο ΙΚΑ θα σας δικαιολογήσει ένα ποσό... και θα τα πάρετε εάν είστε τυχεροί. Αν πάλι δεν πάτε, το φάρμακο που κάνει 500 Euro και απαιτείται για την επέμβαση, μπορεί ν' αντικατασταθεί με κάποιο άλλο που κάνει 90 Euro!!!! (δεν τα βγάζω από το μυαλό μου...τ' άκουσα με τ' αυτιά μου κι' έχω μείνει ακόμη ν' απορώ, το πως και το γιατί).
Σχολεία: μπάχαλο. Πανεπιστήμια: τρέχουν και δεν φτάνουν να δουν οι φοιτητές αν θα προλάβουν τις εξεταστικές τους. Άκουσα όμως κι' ένα ευχάριστο (σταγόνα στον ωκεανό). Κάποιοι φοιτητές της Σχολής Μηχανολόγων (αν δεν κάνω λάθος) προσφέρθηκαν να κάνουν φροντιστηριακές παραδόσεις σε υποψηφίους των επερχόμενων Πανελληνίων, σαν κοινωνική προσφορά σε όλες τις οικογένεις που το έχουν ανάγκη.
ΜΠΡΑΒΟ τους.

Ο καθείς λοιπόν με τον «χαβά» του μέσα στον ορυμαγδό (έχει πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας που λένε και οι ήρωες του Γαλατικού χωριού)….κι’ εγώ έπιασα να κάνω τις φλογέρες μου, για να ξεθυμάνω τα νεύρα μου αν και τελευταίως κάνω προσπάθειες αυτοσυγκράτησης με δική μου μέθοδο γιόγκα :-)))
Δείτε όμως τις όμορφες φλογέρες μου.  

Φλογέρες με ξυνομυζήθρα.

Ένα από τα πιο αγαπημένα τυριά, της χώρας μας. Αν βρεθείτε στην Κρήτη ή σε κάποια νησιά των Κυκλάδων φροντίστε να την αναζητήσετε.

Στην Αθήνα βρίσκω καλής ποιότητας σε παντοπωλείο με κρητικά προϊόντα αλλά και σε κάποια SMs συσκευασμένη. Έχω σχεδόν πάντα στο ψυγείο μου και την χρησιμοποιώ τόσο σε πίτες, όσο και σε σάλτσες αλλά και στις σαλάτες μου. Έχει τύχει να την συνδυάσω και με επιδόρπια.  

Αλλά τούτη τη φορά τη έβαλα σε μπουρέκια  (ή φλογέρες) που ετοιμάστηκαν στα γρήγορα για βραδινό αλλά και κολατσιό στην δουλειά.  Και όσο φύλλο δεν χρησιμοποίησα (από ένα πακέτο 450 γραμμαρίων) βρήκε την επομένη τον δρόμο του, για πορτοκαλοπατσαβουρόπιτα. Έτσι, για να γλυκαθούμε κιόλας.

Χρειάστηκαν λοιπόν :

300 γραμ ξυνομυζήθρα,
100 γραμ. κασέρι τριμμένο,

2 αυγά,

3 κουταλιές γιαούρτι στραγγιστό 2%,

1 κουταλιά  δυόσμος ξερός

λίγο μοσχοκάρυδο τριμμένο,

λίγο μαύρο πιπέρι επίσης τριμμένο.

250 γραμ. φύλλο κρούστας,

και ελαιόλαδο.

Σ΄ ένα μπολ τρίβετε την μυζήθρα και προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά  Τα ενώνετε με την βοήθεια ενός πιρουνιού και το μείγμα μας είναι έτοιμα.
Παίρνετε τα φύλλα και τα κόβετε κατά πλάτος σε δύο ίσα μέρη. Αποκτάτε έτσι ποσότητα διπλή σε μικρότερα όμως κομμάτια. Λαδώνετε ελαφρά το πρώτο φύλλο, γυρίζετε προς τα μέσα κατά το 1/3 και πάνω στο διπλωμένο μέρος βάζετε 2-3 κουταλάκια γέμιση. Τυλίγετε τις άκρες προς τα μέσα και διπλώνετε σε ρολάκι.  Βάζετε τις φλογερίτσες σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί και περνάτε και την επιφάνεια με ελάχιστο ελαιόλαδο. Ψήνετε στους 180 βαθμούς με αέρα (ή σύμφωνα με το φούρνο σας) μέχρι να ροδίσουν.
Έτοιμα και άκρως μυρωδάτα γιατί ο δυόσμος κάνει την διαφορά στη γεύση παρέα με τούτο το όμορφο τυρί.

Υποβρύχιο Χιώτικο... Τσιτζ Κέϊκ

Η μέρα εξακολουθεί να μοιάζει "σκοτεινή", παρά το γεγονός ότι ο καιρός που έχει ξημερώσει είναι όμορφος και λαμπερός. Γλυκειά Χειμωνιάτικη μέρα με νότες Άνοιξης χάρη στις ανθισμένες μυγδαλιές που συναντώ στον δρόμο μου προς της δουλειά.
Πάει ο καιρός να βοηθήσει όσες και όσους αισθάνονται ερωτευμένοι φαίνεται με τον τρόπο του :-))

Εγώ πάλι, τούτη τη γιορτή δεν την έχω σε καμμία ιδιαίτερη εκτίμηση, αντίθετα με το αίσθημα της ουσιαστικής αγάπης!
Και μιλάω για την ΑΓΑΠΗ που βλέπεις σε ζευγάρια που είναι πολλά χρόνια μαζί.
Φροντίδα, Έγνοια, Σεβασμός, Χαμόγελο, Χάδι  απαλό όταν κάτι δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά. Αγωνία, για την έκφραση του πόνου που μπορεί να αισθάνεται ο σύντροφος της ζωής τους κάποιες στιγμές. Και πολλές Προσφορές  καθημερινής μικροχαράς (από ένα ωραίο πιάτο φαγητό, μέχρι το να του/της αγοράσει το αγαπημένο του/της ας πούμε περιοδικό με το που θα κυκλοφορήσει).
Αυτό ΝΑΙ, είναι ΑΓΑΠΗ.
Είμαι ευτυχής γιατί έχει τύχει να ζήσω από πολύ κοντά, λίγα τέτοια ζευγάρια.
Και διακρίνω και ένα ανάμεσα στην οικογένεια των bloggers, που απλώς τους διαβάζω.
Δεν τους ξέρω προσωπικά, αλλά μου δίνουν αυτήν ακριβώς την εικόνα.
Η φίλη Αχτίδα  και ο σύντροφός της ο κύριος Δημήτρης.

Σε παλαιότερη ανάρτησή μου (στα Αρωματικά Ψωμάκια Μαστίχας) που είχα χρησιμοποιήσει μαστίχα πολλά και ποικίλα τα σχόλια γι΄ αυτήν. Η αγαπητή Αχτίδα  μου είχε γράψει ωστόσο ότι:  τη μαστίχα μόνον σαν "υποβρύχιο" μπορεί να την γευτεί, και με έβαλε σε σκέψεις πολλές.

Σήμερα λοιπόν, που είναι η μέρα που γιορτάζεται η Αγάπη, θέλω να της αφιερώσω τη συνταγή που θα διαβάσετε πιο κάτω, μιας και η Αχτίδα μου έδωσε τη "κινητήρια" ιδέα για να μεταμορφωθεί το χιώτικο γλυκό σε  Τσιτζ κέϊκ ψυγείου, με άρωμα Υποβρυχίου.

Τσιτζ Κέϊκ Μαστίχας

Γίνεται πολύ εύκολα και το άρωμα μαστίχας κυριαρχεί παντού. 
Απαραίτητα υλικά:
1 μεγάλο πακέτο μπισκότα Μιράντα ή Πτι μπερ,
150 γραμμάρια βούτυρο,
400 γραμμάρια κρέμα γάλακτος,
400 γραμμάρια τυρί κρέμα,
200 γραμμάρια μαστίχα υποβρύχιο (το μισό από μια συσκευασία κουτιού) Χίου,
3 φύλλα ζελατίνας,
1 κούπα ζάχαρη
3 μήλα (2 γκόλτεν και 1 ξυνόμηλο)
3 δάκρυα μαστίχας,
χυμός από μισό λεμόνι..

Πλένετε και καθαρίζετε τα μήλα. Τα τρίβετε στο χοντρό του τρίφτη και τα περιλούζετε με το χυμό του λεμονιού. Χτυπάτε τα δάκρυα μαστίχας στο multi (ή το γουδί) με μια κουταλιά ζάχαρη ώστε να γίνουν σκόνη. Βράζετε σε κατσαρόλα το τριμμένο μήλο, τη μαστίχα και τη ζάχαρη μέχρι να έχετε μια ωραία μαρμελάδα (περίπου για μισή ώρα με τρία τέταρτα της ώρας).  Και αφήνετε την μαρμελάδα στην άκρη.

Αλέθετε στο multi μπισκότα και τα ανακατέβετε με το βούτυρο αφού προηγουμένως το έχετε λιώσει.
Στρώνετε φόρμα με αποσπώμενο πάτο, με φύλλο αντικολλητικού χαρτιού. Βάζετε το μπισκότο και στρώνετε να πάει παντού.

Στη συνέχεια ζεσταίνετε  το ένα τρίτο της ποσότητα της κρέμας γάλακτος, χωρίς να βράσει όμως, και μέσα ρίχνετε το "υποβρύχιο".  Ανακατεύετε για να ενωθούν καλά τα δύο υλικά. Κατεβάζετε από την φωτιά και προσθέτετε την ζελατίνα που προηγουμένως έχετε μουλιάσει σε κρύο νερό. Ανακατεύετε και πάλι.
Χτυπάτε την υπόλοιπη ποσότητα της κρέμας γάλακτος σε σαντιγύ και κατόπιν προσθέτετε και το τυρί κρέμα. Χτυπάτε και πάλι να ενωθούν τα δύο υλικά και τέλος ενώνετε με τη κρέμα-υποβρύχιο-ζελατίνη.
Την κρέμα μαστίχας την βάζετε πάνω από το μπισκότο και τοποθετείτε τη φόρμα στο ψυγείο για τουλάχιστον  5-6 ώρες. Καλό θα είναι να βάλετε τη φόρμα σ' ένα μεγαλύτερο ταψάκι μήπως και βγάλει από πουθενά, καθώς η κρέμα είναι αρκετά υγρή.

Μετά από 6 ώρες και αφού έχει πια πήξει. Στρώνετε τη μαρμελάδα μήλου-μαστίχας που προηγουμένως έχετε ελαφρώς ζεστάνει, ώστε να μπορέσετε να την στρώσετε πιο εύκολα στην επιφάνεια του γλυκού. Το βάζετε πάλι για μια ώρα στο ψυγείο και είστε έτοιμοι να το σερβίρετε.
Ιδανικά θα είναι να το ετοιμάσετε από την προηγούμενη μέρα.

Αγαπητή μου Αχτίδα, εξαιρετικά αφιερωμένο.  
Δώστε του μια ευκαιρία!
Και όσες και όσοι,διαβάζετε τούτες τις γραμμές και σας αρέσει το άρωμα της μαστίχας, νομίζω πως θα βρείτε τούτη την εκδοχή πραγματικά ελκυστική.
Χρόνια Πολλά και  Ουσιαστική Αγάπη σας εύχομαι.

ΚΛΑΜΑ...ΘΥΜΟΣ..ΟΡΓΗ παρέα με την κάπνα.

H καπνιά στην ατμόσφαιρα (και μόνον που διέρχεσαι από τους υπόγειους σταθμούς του μετρό) απίστευτα έντονη.
Η μυρωδιά από τα καμένα υλικά, τα δακρυγόνα,  τα μαυρισμένα και κατακαμένα κτήρια στο ευρύτερο οικοδομικό τετράγωνο από: Πανεπιστημιού, Κοραή, Σταδίου μέχρι και την Αμερικής σε κάνουν πραγματικά να ΚΛΑΙΣ και ταυτόχρονα να νοιώθεις τόση ΟΡΓΗ!

Η ιστορία έχει διδάξει πως σε κάθε δύσκολη καμπή της, οι καταστροφές είναι πολλές τόσο στις υποδομές και τα κτήρια αλλά και στην όποια δραστηριότητα τα περιβάλλει.
Δυστυχώς όπως φαίνεται αυτές οι "πληγές" θα μείνουν εκεί για πολλά να χρόνια να μας θυμίζουν το τι έγινε στην Αθήνα χθες το βράδι.

Εκείνο που σκέφτομαι έντονα, είναι οι άνθρωποι που εργάζονταν στους χώρους αυτούς και μπαίνουν πια ... στον επίσημο καμβά της ΑΝΕΡΓΙΑΣ και της ΥΦΕΣΗΣ, στο όνομα της οποίας έγιναν όλα αυτά χθες βράδι. Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012.

Καημένη μου Πατρίδα.
Αχ, Έλληνες-Συμπατριώτες μου.
Δύσμοιροι Αθηναίοι Συμπολίτες μου, πολλοί οι κεραυνοί στα κεφάλια μας...

Φωτογραφία δανεισμένη από πηγές στο Internet

Πατάτες εξ' Ανατολής ... στο φούρνο παρέα με σκέψεις!

Κάποιες στιγμές όλοι μας βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδέα, μια σκέψη ή μια πράξη, που μας έρχεται από το "πουθενά".  Κάποιο υλικό που έχουμε σε ντουλάπι ή στο ψυγείο μας "φωνάζει" με το τρόπο του: είναι ώρα να με αξιοποιήσεις! Και πολλά αρχίζουν να δονούνται μέσα στο πονεμένο μας μυαλό.

Η αγαπημένη φίλη blogger Vita, πριν λίγες μέρες με βάφτισε "μανούλα των αυτοσχεδιασμών".
Βαγγελιώ μου, να σαι καλά.  Όταν τέτοιες κουβέντες βγαίνουν μέσα από την επικοινωνία με ανθρώπους που τιμούν την Ελληνική παραδοσιακή γεύση, όπως κάνεις εσύ με τα δικά σου γραφόμενα, είναι "καταξίωση".
Τουλάχιστον έτσι την εισπράττει η αφεντιά μου :-)

Ταυτόχρονα όμως αυτό το διάστημα είχα και μια πολύ ωραία αλληλογραφία στο mail μου (αυτό το "πουθενά" που λέγαμε πιο πάνω) με μια πολύ ευγενική κυρία, την κα Μαρία Δήμου.  Οινοχόο και υπεύθυνη Επικοινωνίας στο Κατώγι &  Στροφιλιά.
Η Μαρία με το αρχικό μήνυμά της μου έδωσε να καταλάβω πως με "διαβάζει", όπως φαντάζομαι και άλλους food bloggers και θέλησε να μου κάνει μια πρόταση (την οποία ελπίζω να τη φέρω σε αίσιο πέρας με την συνταγή που θα διαβάσετε πιο κάτω).
Ωστόσο με τη Μαρία είμαστε και στην επαγγελματική μας ζωή, συνάδελφοι.
Υπηρετούμε την "Επικοινωνία" των επιχειρήσεων στις οποίες εργαζόμαστε (με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό και για τις δυο μας αντίστοιχα) κι αυτό "έπαιξε" επίσης σημαντικό ρόλο στον τρόπο που σκέφτηκα για να πω: εντάξει θα το κάνω!

Τρεις δηλαδή, παράγοντες συνέβαλλαν στο να διαβάσετε εσείς σήμερα τη ρετσέτα μου.
Το υλικό που περίμενε καρτερικά στο ψυγείο, ο χαρακτηρισμός της καλής μου Βαγγελιώς και το γεγονός ότι έπρεπε να μαγειρέψω κάτι "πρωτότυπο" για να το συνδυάσω μ' ένα από τα κρασιά της Στροφιλιάς, ώστε να μπορεί να σταθεί σαν πρόταση επιλογής τόσο για σας φίλοι και αναγνώστες  του blog, αλλά και για άλλους που θα το δουν από κάπου αλλού.

Πατάτες με γεύση πικάντικη και άρωμα Ανατολής... στο φούρνο.

Τα υλικά που χρειάζονται:
1 και 1/2 κιλό πατάτες,
3 μικρά σουτζούκια (αυτά που με περίμεναν καρτερικά),
6-7 φετούλες παστουρμάς,
300 γραμ. κασέρι,
100 γραμ. κεφαλογραβιέρα,
1 κονσέρβα ντοματάκια,
1/3 κουταλάκι κοφτό τριμμένο κύμινο,
1/3 κουταλάκι κοφτό κουρκουμάς,
1/2 κουταλάκι κοφτό βασιλικός ξερός (ή περισσότερος φρέσκος ψιλοκομμένος)
5-6 κουταλιές ελαιόλαδο,
2 αυγά,
4 κουταλιές σούπας γιαούρτι στραγγιστό,
3 κουταλιές γάλα φρέσκο,
ελάχιστο αλάτι και λίγη ζάχαρη.

Πλένετε και καθαρίζετε τις πατάτες σας. Τις κόβετε σε ροδέλες περίπου ενός εκατοστού. Και τις βάζετε να βράσουν για 5-6 λεπτά, σε νερό που ήδη βράζει. Αλλά χωρίς καθόλου αλάτι.

Λαμβάνετε τα σουτζούκια ανά χείρας. Αφαιρείτε το εξωτερικό τους περίβλημα και τα κόβετε με το μαχαίρι σε ροδέλες. Τις ροδέλες θα τις λιώσετε στο multi με την βοήθεια λίγου λαδιού, ώστε να γίνουν σαν κιμάς.
Σε μια μικρή κατσαρόλα, βάζετε τα ντοματάκια, 3 κουταλιές λάδι, τον βασιλικό και λίγο νεράκι (ξεπλένοντας στην ουσία το κουτί της κονσέρβας). Αν τα ντοματάκια είναι μεγάλα, τα λιώνετε λίγο με το χέρι. Μόλις πάρει το μείγμα να βράζει ρίχνετε μέσα το ψιλοκομμένο πια σουτζούκι, το κύμινο και τον κουρκουμά. Εδώ μπορείτε να προσθέτετε ελάχιστο (ελάχιστο επαναλαμβάνω) αλάτι και μια πρέζα ζάχαρη. Αφήνετε την σάλτσα να βράσει για 6-7 λεπτά και σβήνετε την φωτιά.

Κόβετε το κασέρι και τη κεφαλογραβιέρα σε κομμάτια. Τις φέτες του παστουρμά επίσης σε μικρότερα κομματάκια, αφού όμως αφαιρέσετε προηγουμένως το τσιμένι.

Και πάμε τώρα για την σύνθεση του φαγητού μας:
Στραγγίζετε καλά τις πατάτες να φύγουν τα νερά.
Σε πυρίμαχο σκεύος ή πυρέξ,το οποίο έχετε λαδώσει πιο πριν, στρώνετε ένα πρώτο επίπεδο πατάτας καλύπτοντας τα ενδεχόμενα κενά, με κομμάτια που θα κόβετε με το μαχαίρι.
Από πάνω βάζετε κουταλιές από τον κιμά - σουτζούκι με την σαλτσούλα του.
Στρώση από τη μισή ποστότητα από τα τυράκια (κασέρι και κεφαλογραβιέρα) και σκόρπια κομματάκια παστουρμά.
Συνεχίζετε με δεύτερο επίπεδο πατάτας, καλύπτοντας πάντα όσο το δυνατό τα κενά μεταξύ τους, κόβοντας και προσαρμόζοντας κομμάτια.
Την υπόλοιπη σάλτσα κιμά-σουτζουκιού.
Τα υπόλοιπα τυράκια μέχρι τέλους και σκόρπια  τα τελευταία κομματάκια παστουρμά..

Σ' ένα μπολ χτυπάτε τα αυγά, το γιαούρτι και το γάλα κάνοντας μια κρέμα με την οποία θα περιχύσετε το φαγητό. Καλύπτετε το σκεύος με αλουμινόχαρτο και το βάζετε στο φούρνο.
Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα (ή σύμφωνα με τον φούρνο σας) για 50-60 λεπτά. Στο τελευταίο 10 λεπτο βγάζετε το αλουμινόχαρτο.
Κλείνετε τον φούρνο και αφήνετε το φαγητό να ηρεμήσει για 3/4 της ώρας, μιας και θα έχει κάποια σαλτσούλα. Σταδικά οι πατάτες θα την "πιούν" και αυτό θα το δείτε καλά κάποιες ώρες αργότερα.

Απολαμβάνετε με ωραία πράσινη σαλάτα, εμπλουτισμένη με λίγο άνηθο ή μάραθο και ένα παγωμένο λευκό κρασί, όπως η Στροφιλιά.

Να επισημάνω ότι το φαγητό αυτό είναι αρκετά πικάντικο και κάπως βαρύ, χάρη στο σουτζούκι, γι' αυτό μην το παρακάνετε με περισσότερα μπαχαρικά ή αλάτι.
Το γιαούρτι και το κασέρι έρχονται να δώσουν "ισορροπία" στην πικάντικη γεύση του.

Καλό Αποκριάτικο Σαββατοκύριακο σας εύχομαι.

Δένδρα. Δένδρα παντού!

Δένδρα ...
Δένδρα παντού...
Που μας χαρίζονται ως βραβεία, από "αδελφά" και "αγαπημένα" blogs!
Ευχαριστώ σας πολύ Τόνια , Ελένη και αγαπημένη Ξανθή.

Θεωρώ δε, πως η τόσο όμορφη αναφορά της Ελένης, για τούτο το βραβείο και την αξία του ως σύμβολο, πρέπει να διαβαστεί πολύ.
Δεν θα γράψω δικά μου πολλά, αλλά θα σας βάλω να διαβάσετε ένα ποίημα, που έχει μεγάλη αξία για τις μέρες και τις καταστάσεις που σήμερα βιώνουμε. Kαι να πάτε και να διαβάσετε και το  post της Ελένης, οπωσδήποτε.

Τα δένδρα

Όλα τα δένδρα 'ναι παιδιά,                
πώχουν τη Γη μητέρα,
κ' έχουν για χέρια τα κλαδιά,
που σειούνται στον αγέρα.

Σειούνται και λεν μια προσευχή,
λυγούν και προσκυνούνε
τον Ουρανό πώχει βροχή,
και βλέπει πως διψούνε.

Κι ο Ουρανός που τα τηρά,
θυμάται τα παληά του:
πώς ήταν χάμου μια φορά
κ' είχε την Γη γρηά του

Κι απ' τα φιλιά τ' αδερφωτά,
κι απ' τ' αγκαλιάσματά τους,
'βγήκαν τα δέντρα όλ' αυτά,
τα γνήσια παιδιά τους.  

Γι' αυτό του θλίβετ' η καρδιά  
την δίψα τους σαν  βλέπει,                
είναι δικά του τα παιδιά,
να τα ποτίση πρέπει!

Από τον θρόνο του γυρνά
και κράζει μια νεφέλη
και τήνε στέλλει στα βουνά,
στα δάση τήνε στέλλει.

-Πάνε στ' απότιστα δενδρά,
στα δάση που διψούνε,
και πότισέ μου τα φαιδρά
και δώσε τα να πιούνε.

Βγαίν' η νεφέλη και περνά 
Επάν' από την Πλάση˙
και βρέχει μέσα στα βουνά,
και βρέχει μέσ' στα δάση.

Και νοιώθ' η Γη χαρά κρυφή:
ο Γέρος την 'θυμήθη!
και 'βγάλλ' όλ' άνθη στην μορφή,
κι όλο καρπούς στα στήθη.

Γεώργιος  Βιζυηνός. 

Πιο επίκαιρος δεν θα μπορούσε να είναι, τώρα που είμαστε μπροστά στην επερχόμενη Άνοιξη και μέσα σ' ένα κλίμα απόλυτης "ανομβρίας ελπίδας".

Καλημέρες σε όλες και όλους.  

Και το βραβείο πάει : 

στη παλαιά φίλη  ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ - ΗΛΑΚΑΤΗ 

στην κα  ΡΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

στην αγαπημένη ΑΧΤΙΔΑ

και σ' αυτή που με πολλά καταπιάνετε,τη φίλη ΑΓΓΕΛΙΚΗ Ν.

Είναι τέσσερεις κυρίες που μου κάνουν εντύπωση για το πόσα καταφέρνουν με τα χέρια τους, και τις παρακολουθώ συχνά.

Μπισκότα, κατά της απογοήτευσης.

Τα μπισκότα τα θέλω αρωματικά, τραγανά και ταυτόχρονα με κάπως μαλακή υφή.
Καλά... άμα μου δώσετε και κάτι άλλο δεν σημαίνει πως δεν θα το δοκιμάσω, για να δω πως είναι!
Έτσι πρόσφατα, ένας συνάδελφος μου έφερε ένα μεγάλο σοκολατένιο μπισκότο, από γνωστή αλυσίδα καταστημάτων Cafe, για να με "κεράσει" για τις κατά καιρούς δικές μου προσφορές.

Λυπάμαι, αλλά η απογοήτευση που μου προσέφερε ήταν περισσότερη από ότι ίσως θα άντεχα!
Στεγνό, ίσως και μπαγιάτικο. Χωρίς άρωμα ίχνος. Η σοκολάτα θα έλεγα πως έμοιαζε περισσότερο με συνθετική κιμωλία, παρά με σοκολάτα. Και η γεύση καθαρά "απροσδιόριστη". Δεν ξέρω καν πόσο του κόστισε του ανθρώπου, αλλά νομίζω πως δεν άξιζε καθόλου τα λεφτά του...

Προχθές λοιπόν έφτιαξα κάποια μπισκότα, κάνοντας συνδυασμούς με υλικά που είχα, στα ντουλάπια μου. Βγήκαν εξαιρετικά.  Του έφερα μερικά στο γραφείο (όπως κάνω άλλωστε συχνά-πυκνά) και η απάντησή του ήταν: γιατί κάθεσαι εδώ μέσα και δεν βγαίνεις έξω να τα πουλήσεις;
- Έλα ντε, γιατί;
Πάντως μέχρι να βρω πάγκο και να στήσω τον "ταβλά" με τα κουλούρια και τα μπισκότα μου σε καμιά γωνία :-))) δοκιμάστε εσείς να τα φτιάξετε και να μας πείτε αν σας άρεσαν.

Πεντανόστιμα Μπισκότα

Θα χρειαστείτε:
100 γραμ. βούτυρο αγελάδος (ελαφρώς λιωμένο)
100 γραμ. ελαιόλαδο,
1 μεγάλο αυγό,
1/2 κούπα άσπρη ζάχαρη,
1/2/ κούπα μαύρη ζάχαρη,
2 κουταλιές σταφίδες μαύρες,
2 κουταλιές σούπας καρύδα,
1 κούπα χοντροκοπανισμένο αμύγδαλο,
1 ποτηράκι κρασιού ανθόνερο,
1 ποτηράκι κόκκινο κρασί,
1 ποτήρι γάλα,
ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
1/2 κουταλάκι κοφτό αλάτι,
2 κουταλάκια μπεϊκιν πάουντερ,
600-700 γραμ. για όλες τις χρήσεις.

Βάλτε σε βαθύ μπόλ ή λεκάνη όλα τα υλικά μέχρι το αλάτι. Χτυπήστε τα καλά με τον αυγοδάρτη ή το μίξερ χειρός μέχρι να ενωθούν. Και στην συνέχεια προσθέστε το αλάτι, το μπεϊκιν και το αλεύρι.
Το αλεύρι στο τέλος και τμηματικά, θα σας "καθοδηγήσει" με τον τρόπο του αν τελικά θα χρειαστεί όλο στη ζύμη Εκεί προς το τελείωμα, θα βάλετε "χεράκι" για να ενωθούν τα υλικά και να πάρετε μια ελαφρώς κολλώδη αλλά εύπλαστη ζύμη. Λίγο λάδι στα χέρια θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τα υπολείμματα της ζύμης.
Όταν τελειώσετε αφήσετε τη ζύμη στην άκρη για μισή ωρίτσα, να ξεκουραστεί.
Στρώνετε ταψιά φούρνου με αντικολλητικό χαρτί. Η πιο πάνω ποσότητα υλικών θα σας βγάλει 3 ταψιά ακριβώς, υπολογίζοντας και τις μεταξύ τους αποστάσεις γιατί φουσκώνουν.

Παίρνετε ζύμη σε μέγεθος ενός μικρού καρυδιού, τη ρολάρετε μέσα στις παλάμες σας ως μπαλλίτσα και την πατάτε ελαφρώς με τα δάχτυλα να πλατύνει σαν μικρό καρβελάκι. Με τον δείκτη κάντε και μία πιο έντονη τρυπούλα στο κέντρο. Τα βάζετε στο ταψί και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για 15 λεπτά μέχρι να ροδίσει η επιφάνειά τους. Μην τα παραψήσετε.
Τα αφήνετε να κρυώσουν και είναι έτοιμα προς κατανάλωση.

Τα δικά μου 3 ταψιά μετά βίας έβγαλαν τις 2 ημέρες.
Καλή σας απόλαυση.

Τεσσάρων τυριών ...τυρόπιτα

Η λατρεία μου για το τυρί, είναι όμοια με την λατρεία μου για παντώς είδους πίτες.
Όταν λοιπόν αυτά τα δύο συνδυάζονται, είμαι σίγουρη πριν καν το γευτώ, για το εξαιρετικό του αποτελέσματος και σύμφωνα πάντα, με τις δικές μου προτιμήσεις (έτσι για να ευλογήσει και ο παπάς τα γένια του).

Η τυρόπιτα που θα διαβάσετε πιο κάτω αξίζει πραγματικά να έχει μια ευκαιρία κάποια στιγμή στην κουζίνας σας, καθώς έρχεται και η Κυριακή της Τυρινής.

Θα χρειαστείτε:
1 πακέτο φύλλο κρούστας για πίτες (προσωπικά χρησιμοποιώ δύο πολύ συγκεκριμένες μάρκες και μόνον αυτές πια).
400 γραμμάρια φέτα,
200 γραμμάρια μπλε τυρί,
300 γραμμάρια cheddar,
300 γραμμάρια τυρί κρέμα,
μισό φλιτζάνι εβαπορέ,
5 μέτρια αυγά,
1 κουταλάκι κοφτό πιπέρι τριμμένο,
1 κουταλάκι κοφτό πάπρικα γλυκιά,
και ελαιόλαδο.

Λιώνετε σε βαθύ μπολ την φέτα μ' ένα πιρούνι καθώς επίσης και το μπλε τυρί.
Στο χοντρό μέρος του τρίφτη, τρίβετε το cheddar και το ρίχνετε επίσης μέσα στο μπολ. Προσθέτετε το τυρί κρέμα, τ' αυγά, το γάλα και τα μπαχαρικά και ανακατεύετε πολύ καλά να ενωθούν όλα τα υλικά.

Λαδώνετε ελαφρά ταψί του φούρνου κατά προτίμηση αντικολλητικό. Και το στρώνετε με τα μισά φύλλα του πακέτου καλύπτοντας το ομοιόμορφα και φυσικά λαδώνοντάς τα μεταξύ τους. Όχι υπερβολή στο λάδι σας παρακαλώ πολύ, γιατί αλλιώς θα γίνει πολύ "λαδερή" κάτι που καθόλου δεν θέλουμε. Μην το παρακάνετε λοιπόν. Υπολογίστε περίπου μια κουταλιά της σούπας σκόρπια πάνω σε κάθε φύλλο.
Ρίχνετε στην συνέχεια το μείγμα τυριών και τελειώνετε με τα υπόλοιπα φύλλα πάντα λαδώνοντας ελαφρώς. Γυρίζετε προς τα μέσα ότι ενδεχομένως περισσεύει, χαράσσετε την πίτα σε κομμάτια και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα στους 180 βαθμούς για 25-30 περίπου λεπτά.
Να έχει ροδίσει καλά η πίτα.
Την αφήνετε να χλυάνει και σερβίρετε παρέα με μια παγωμένη μπυρίτσα (που είσαι Dark Shef...).

Ο συνδυασμός των τυριών που επιλέχτηκαν καθώς και οι ποσότητες (το μπλε τυρί να μην καλύψει σε γεύση τα υπόλοιπα) ήταν κατά την προσωπική μου πάντα άποψη, από τους καλύτερους που έχω δοκιμάσει τελευταίως.
Καλή σας απόλαυση.
Και να θυμάστε ότι το ελαιόλαδο κρατά το φύλλο πιο τραγανό. Και δεν "πανιάζει" ακόμη και την επόμενη μέρα αν ζεστάνετε ελαφρώς την πίτα σας κάτω από το γκριλ.

Όταν τα σοκολατάκια πραλίνας συνάντησαν την πορτοκαλένια τάρτα...

Μια φορά κι’ έναν καιρό ήταν μερικά Χριστουγεννιάτικα σοκολατάκια πραλίνας, που ένας Θεός ξέρει πως είχαν ξεφύγει από τα αδηφάγα στόματα μικρών και μεγάλων σε κείνο το σπίτι.
Κάθονταν αναπαυτικά πάνω σ’ ένα γυάλινο μπολ κι όλο σκέφτονταν: μα γιατί δεν μας έφαγαν; Μήπως δεν είμαστε λαχταριστά; Μήπως δεν έχουμε ωραίο σχήμα; Μήπως δεν είμαστε νόστιμα;  Ρώταγε το ένα το άλλο... μα απάντηση δεν μπορούσαν να δώσουν καμία μεταξύ τους.

Όμως να, που κάποιο μεσημεράκι ένα χέρι απλώθηκε και πήρε καμμιά 10αρια από αυτά.
Ένα πανικός, ένα σούσουρο δημιουργήθηκε μέσα στο μπολ. Μερικές μικρές κραυγές αγωνίας για την τύχη όσων έφευγαν κάπου ψιλο-ακούστηκαν... χωρίς όμως να συντρέχει και ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας!
Ταξίδεψαν για λίγο μέσα στο χέρι, που με τη σειρά του τα ακούμπησε πάνω σε ξύλινο πάγκο εργασίας... Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και σκέφτηκαν όλα μαζί το ίδιο: ήρθε η ώρα μας!

Και το παραμύθι μας, εξελίσσεται κάπως έτσι…
Τα πραλινένια σοκολατάκια βρήκαν θέση μέσα σε μια κρέμα πορτοκαλιού!

Πάμε λοιπόν για να δείτε την συνέχεια.
Φτιάχνετε μια ζύμη τάρτας όπως αυτή περιγράφεται στην συνταγή της Lemon Tarte, μόνον που μέσα στο μείγμα της ζύμης θα προσθέσετε και ένα κουταλάκι ξύσμα πορτοκαλιού. Βάζετε τη ζύμη στο ψυγείο για μια ώρα (ίσως και περισσότερο) και στην συνέχει τη στρώνετε σε φόρμα καλυμμένη με λαδόχαρτο και αποσπώμενο πάτο. Ψήνετε για περίπου 8 λεπτά και μετά την βγάζετε για να της προσθέσετε την κρέμα πορτοκαλιού και τα σοκολατάκια πραλίνας.

Ετοιμάζετε την κρέμα πορτοκαλιού ως εξής:
1 κουτί τυρί κρέμα 300 γραμ.
1 μικρή κρέμα γάλακτος,
χυμό από δύο πορτοκάλια καθώς και το ξύσμα τους (το ένα τέταρτο από το οποίο χρησιμοποιήθηκε ήδη στη ζύμη).
1 αυγό,
¾ κούπας τσαγιού ζάχαρη άσπρη,
ελάχιστη βανίλια.
Χτυπάτε όλα μαζί τα υλικά με το μίξερ ώστε να ενωθούν καλά. Στρώνετε το υγρό μείγμα (που θα είναι υγρό) πάνω στην τάρτα και μέσα του βυθίζετε τα σοκολατάκια. Εάν είναι μεγάλα, τα κόβετε στα δύο.
Ψήνετε στη συνέχεια μέχρι η κρέμα να πήξει και να ροδίσει η επιφάνειά της, περίπου δηλαδή για 20-25 λεπτά στους 180 βαθμούς.
Βγάζετε την τάρτα από τον φούρνο και αφήνετε να σταθεί για μισή ώρα και να κρυώσει.

Στο διάστημα αυτό ετοιμάζετε μια σάλτσα σοκολατένιας γκανάζ. Χρειάζεστε:  μια πλάκα κουβερτούρα, ένα  ποτηράκι κρασιού γάλα (όχι άλλη κρέμα γάλακτος) και μισή κουταλιά σούπας βούτυρο. Ανακατεύετε συνεχώς σε μέτρια φωτιά, να ενωθούν τα υλικά και όταν είναι έτοιμη περιχύνετε την επιφάνεια της τάρτας.
Απλώνετε μ’ ένα κουτάλι να πάει παντού δημιουργώντας και "σχηματισμούς νερών" και διακοσμείτε με φέτες από γλυκό κουταλιού πορτοκάλι (χωρίς το σιρόπι του) ή με λίγο ξύσμα πορτοκαλιού.

End of story...and happy too...
Οι πραλίνες είχαν ήδη λιώσει γλυκά μέσα στην πορτοκαλένια κρέμα, ενώ μια άλλη αδελφή τους, σκούρα και ζεστή με κάπως πικρούτσικη γεύση είχε έρθει να ξαπλώσει και να τα σκεπάσει όλα με την θαλπωρή της. Ένοιωθαν, πως είχαν βρει τον προορισμό τους... Ένοιωθαν υπέροχα :-))
Καλό σας Σαββατοκύριακο.

Το κέϊκ μελιού και καρυδιών της Ελπινίκης

Πιστεύω πως κάθε φορά που προτρέπω κάποιαν ή κάποιον (γιατί ξέρω πως μας διαβάζουν και άντρες) να δοκιμάσει μια δική μου εκτέλεση συνταγής, θα ήθελα πάρα πολύ αν το κάνει και μετά να έχω την άποψη της/του για το δικό του γευστικό αποτέλεσμα.

Μέσα λοιπόν από αυτή την προσωπική επιθυμία και να για να είμαι συνεπής και με τις ιδέες μου... να σας παρουσιάσω το κέϊκ με μέλι και καρύδια της Ελπινίκης.

Και το κάνω για θέλω να σας πω ότι πρέπει να το δοκιμάσετε οπωσδήποτε. Είχε απίθανη μυρωδιά και γεύση (αυτή του μελιού) ειδικά όταν ήταν ελαφρώς ζεστό.
Μην καθυστερήσετε να το φτιάξετε λοιπόν, ειδικά αν έχετε ένα πολύ αρωματικό μέλι, όπως το πορτοκαλόμελο ή το θυμαρίσιο.

Η μόνη αλλαγή που έκανα, ήταν αντί για σκέτη κανέλα, να βάλω μείγμα μπαχαρικών Σμυρνιό και αντί για το ζεστό νερό, χυμό φρέσκου πορτοκαλιού. Τα 2/3 των καρυδιών (χοντροαλεσμένα) μπήκαν μέσα στη ζύμη και τα υπόλοιπα τα έριξα από πάνω.
Όταν βγήκε από τον φούρνο και αφού είχε ελαφρώς κρυώσει το πασπάλισα με άχνη ανακατεμένη με λίγη κανέλα.
Εξαιρετικό. Αρωματικό και πολύ "μεστό" σε γεύση.

Ευχαριστούμε  Ελπινίκη για την ιδέα που μοιράστηκες μαζί μας.
Να συμπληρώσε δε, ότι τρώγεται μέχρι την τελευταία μπουκιά, αν το ξαναζεστάνετε ελαφρώς σε φούρνο μικροκυμάτων.

Αποκριάτικο... Λευκό Σπετζοφάϊ φούρνου

Απόκριες «προ των πυλών» λοιπόν…
Προχθές ακόμη "χαζεύαμε" το Χριστουγεννιάτικο Δένδρο και τώρα φτιάχνουμε αποκριάτικες μάσκες και στολές (ας είναι καλά ο παιδικός σταθμός).
Όταν οι γιορτές "πέφτουν" έτσι μαζεμένες, μάλλον χάνουν την χάρη τους θα έλεγα, αλλά τι να κάνουμε;
Μέσα στο διάστημα της Αποκριάς πάντως, κάποιες μέρες τα κρεατικά θα έχουν την απόλυτη τιμητική τους. Σας προτείνω λοιπόν, να δοκιμάσετε και αυτή τη "φορεσιά"  σ’ ένα κλασσικό φαγητό, το σπετζοφάϊ.  Τούτο όμως το μασκαρεμένο, είναι λευκό (γιατί δεν έχει καθόλου ντομάτα) σπετζοφάϊ (γιατί έχει μπόλικες πιπεριές και λουκάνικα, αλλά και άλλα...) και γίνεται στο φούρνο!

Εάν το παρουσιάσετε ως μεζέ, η ποσότητα που γράφω θα σας φτάσει για 6 άτομα, αν το κάνετε ως κύριο φαγητό και έχετε 6 άτομα, αυξήσετε τις ποσότητες υλικών, σχεδόν κατά το διπλό.
Έχουμε και λέμε,  χρειάζεστε:
3 μεγαλούτσικα λουκάνικα με πράσο και πορτοκάλι,
3 πιπεριές μεγάλες (κόκκινη, πορτοκαλί και πράσινη)
3 μεγάλα καρότα,
6 μετρίου μεγέθους πατάτες,
1 πορτοκάλι μεγάλο (ξύσμα και χυμό)
½ λεμόνι (μόνον το χυμό)
2 κουταλιές μουστάρδα,
1 ποτηράκι κρασιού Worcestershire sauce,
ρίγανη, πιπέρι, κουρκουμά, σκόνη σκόρδου, αλάτι,
ελαιόλαδο και νεράκι.

Καθαρίζετε τις πατάτες και τις βάζετε να βράσουν μέχρι να μαλακώσουνε ελαφρώς. Όχι να παραβράσουν.
Στο διάστημα αυτό, πλένετε καρότα και πιπεριές και τα καθαρίζετε.
Κόβετε τις πιπεριές σε μεγάλο τετράγωνα κομμάτια. Τα καρότα σε ροδέλες αλλά όχι πολύ χοντρές

Παίρνετε το ξύσμα του πορτοκαλιού και το κρατάτε στην άκρη.
Στύβετε το πορτοκάλι και το λεμόνι σ’ ένα  βαθύ μπολ, μέσα στο οποίο θα ρίξετε το ελαιόλαδο, τη worcestershire sauce, τη μουστάρδα και λίγο νεράκι. Θα ανακατέψετε για να ενωθούν όλα μαζί.

Σε βαθύ πυρίμαχο σκεύος θα βάλετε τώρα τα λουκάνικα κομμένα σε ροδέλες, τα καρότα, τις πιπεριές, τις βρασμένες πατάτες κομμένες επίσης σε χοντρά κομμάτια.
Θα πασπαλίσετε με όλα τα μπαχαρικά (πιπέρι, κουρκουμά, σκόνη σκόρδου, ρίγανη, αλάτι) και θα προσθέσετε και το ξύσμα του πορτοκαλιού. Ανακατεύετε λίγο (με καθαρά χεράκια) να μοιραστούν ομοιόμορφα και τα περιχύνετε με τα υγρά. Προσθέσετε και λίγο νεράκι (περίπου μισό ποτήρι).
Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, για 25-30 λεπτά περίπου. Μέχρι να μελώσει το φαγητό και να δέσει η σάλτσα του.

Αφήνετε να τραβήξει λίγο και σερβίρετε.
Καλή σας όρεξη!

Βραβεία & παιχνίδια...πάλι κάνουν κύκλους!

Και το παιχνίδι συνεχίζεται ακάθεκτο στη μπλοκόσφαιρα… φίλες που με διαβάζουν και με σχολιάζουν, μου στέλνουν και πάλι προτάσεις και βραβεία.
Σας ευχαριστώ πολύ καλές μου: Mama Κουκουβάγια Βέρα, Ελένη Gr, Pela & Sofi.
Κάποια από αυτά… με κάποιον τρόπο… ίσως τα έχω ξανά παίξει στο παρελθόν, οπότε ας πάω να κάνω με τη σειρά μου απλώς έναν «απολογισμό-καταγραφή» για το σύνολο των ερωτημάτων που μπήκαν τούτη τη φορά, «εκθέτοντας» έτσι περισσότερα χαρακτηριστικά μου, στα μάτια σας.

10 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ Ν΄ ΑΠΑΝΤΗΣΩ:
1. Name your favorite song: Ο Μέτοικος, του Ζωρζ Μουστακί.
2. Name your fabourtite dessert: Δεν είναι ένα, δεν είναι δύο…
3. What ticks me off: Όταν προσπαθούν να με «νουθετήσουν» κάποιοι γύρω μου, χωρίς καν να ξέρουν ελάχιστα από τον προσωπικό μου βίο.
4. When I’m upset: Δεν μπορώ να συγκρατήσω το ύψος της φωνής μου και βουρκώνουν αμέσως τα μάτια μου.
5. What’s your favourite pet: Προσωπικά δεν έχω. Αλλά έχουμε πάρα πολλά στην οικογενειακή μας εστία. Τόσο φτερωτά όσο και με λέπια! Συζητάμε και για σκύλο καιρό τώρα…αλλά ακόμη δεν, μιας κι' εγώ βάζω συγκεκριμένες "προδιαγραφές". Θα δούμε όμως, μιας και χθες το απόγευμα μαζέψαμε ένα terrie που από κάπου φαίνεται πως το έχει σκάσει...και διεξάγονται έρευνες.
6. Black or white: Άσπρο-Κάτασπρο!
7. Biggest fear: Η «βασανιστική» σε βάθος χρόνου, ασθένεια. Αλλοιώνει και το χαρακτήρα και το σώμα του ανθρώπου.
8. Everyday attitude: Το να λέω και να ακούω «Καλημέρα» όταν η μέρα μας ξεκινά, καθώς  και «Ευχαριστώ πολύ» στην όποια συναλλαγή μου.
9. What is perfection: Ώρες ηρεμίας με βόλτα στην ύπαιθρο (βουνό ή θάλασσα) παρέα με το παιδάκι μου.
10. Guilty pleasure: Να διαβάζω λογοτεχνία και να επικρατεί άκρα ησυχία αυτή την ώρα (όνειρα δηλαδή...).

7 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ:
1) Λατρεύω την εναλλαγή παραστάσεων κάθε είδους (προφανώς γι’ αυτό αγαπώ τα ταξίδια).
2) Λατρεύω την εναλλαγή status επίπλων, υφασμάτων και υλικών μέσα στο χώρο που ζω, γιατί βαριέμαι εύκολα στα ίδια. Δεν αντέχω την μονοτονία σε τίποτε και με τίποτε!
3) Ως βιβλιοφάγος που είμαι, δεν έχω πια αρκετό χώρο για να βάλω τα βιβλία μου… Και κάτι  πρέπει να κάνω μ’ αυτό σύντομα!
4) Αγαπώ πολύ το θέατρο και μου λείπει το γεγονός ότι δεν πηγαίνω (όσο συχνά θα ήθελα και είχα συνηθίσει).
5) Δεν βλέπω τηλεόραση, παρά μόνον δύο συγκεκριμένες εκπομπές αυτό τον καιρό.
6) Όταν κάτσω πάνω από μισή ώρα σε μια καφετέρια και δεν υπάρχει σημαντικό θέμα συζήτησης στη παρέα, αισθάνομαι πως ο χρόνος μου πάει χαμένος! Θέλω να φύγω αμέσως.
7) Προσπαθώ να σκεφτώ αλλαγές που θα έρθουν να με συναντήσουν «επαγγελματικά» στα επόμενα χρόνια…

7 ΤΥΧΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
1) Πρέπει άμεσα να δω τι θα γίνει με την επισκευή της βρύσης του νιπτήρα που έχει πρόβλημα από προχθές.
2) Οικογενειακώς πρέπει να πάμε για hair cut, γιατί έχουμε και γάμο την  άλλη εβδομάδα.
3)Τα άρθρα που διάβασα σε «πολιτικό» περιοδικό πόσο κοντά είναι στην αλήθεια που μας «έφτιαξαν» δυστυχώς!
4) Η καλλιέργεια της αλόης είναι άκρως αποδοτική και προσοδοφόρος. Το άκουσα σήμερα. Πρέπει να το δουν οι Έλληνες αγρότες σαν μια άριστη πρόταση εναλλακτικής καλλιέργειας.
5) Θα ήθελα πολύ να πωληθεί το γρηγορότερο ένα καλό ακίνητο που έχω… αλλά η αγορά έχει κλείσει.
6) Τι τρώμε πάλι αύριο;
7) Μην ξεχάσω το εμβόλιο...

Οι κανόνες είναι για να ακολουθούνται αλλά και να παραβιάζονται!
Δεν θα κάνω τίποτε από τα δύο...θα μείνω στη μέση να κοιτώ (σαν το χάνο), γιατί όσοι ήταν να απαντήσουν το έχουν κάνει ήδη...και όσοι ίσως δεν θα ήθελαν να συμμετάσχουν, επίσης το έχουν κάνει ήδη.
Ελάτε αναγνώστες μου και βοηθάτε...απαντήστε σας παρακαλώ όσοι θέλετε...
Σας παρακαλώ πολύ!

Lemon Tarte... λατρευτή

Οι κρίσεις υπογλυκαιμίας συχνά-πυκνά μου χτυπάνε την "πόρτα"!!
Προσπαθώ να δείξω χαρακτήρα αλλά σπάνια τα καταφέρνω να νικήσω, σε μια τέτοια μάχη :-)) ειδικά εάν είναι Σαββατοκύριακο.
Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να φτιάξω το όποιο γλυκό μπορώ εκείνη τη στιγμή εύκολα και απλά και με ότι υλικά μου βρίσκονται...και φυσικά να καταναλώσω μικρή ποσότητα.

Κάπως έτσι μου  "βγαίνουν" τα ωραία πράγματα συνήθως :- ) και για να μην τα ξεχνάω κάθομαι με όσο πειθαρχία έχω και τα καταγράφω.  Να λοιπόν και το πιο πρόσφατο δημιούργημα.
Μια απλή και εύκολη Lemon Tarte που έγινε με  δύο από τα οικολογικά λεμόνια της λεμονιάς μας!
Εσείς φυσικά χρησιμοποιήστε 2 ωραία λεμόνια, όχι κερωμένα.

Χρειάζεστε:
1 κουτί γάλα ζαχαρούχο,
1 μεγάλο πακέτο τυρί κρέμα,
2 μέτρια αυγά (χωρισμένα οι κρόκοι από τα ασπράδια)
150 γραμμάρια βούτυρο,
100 γραμμάρια ελαιόλαδο,
6 κουταλιές ζάχαρη,
2 λεμόνια (που θα έχετε πλύνει πολύ καλά)
1 φακελάκι βανίλια-ζάχαρη με λεμόνι (υπάρχουν έτοιμα στα stands μπαχαρικών στα SMs)
λίγο αλάτι,
350 γραμμάρια αλεύρι,
3 κουταλιές χοντροκοπανισμένο καρύδι.

Σ' ένα μπολ βάζετε το βούτυρο, το ελαιόλαδο, το αλεύρι, τις 3 από τις 6 κουταλιές της ζάχαρης και τους κρόκους των αυγών και τα ζυμώνετε μέχρι να πάρετε μια τριφτή ζύμη. Στο σημείο αυτό να επισημάνω πως το ελαιόλαδο βοηθά να γίνει η ζύμη πιο "τριφτή" στην υφή της. Κάτι που προσωπικά μου αρέσει πολύ.
Τη ζύμη θα τη μοιράσετε σε δύο μακρόστενες φόρμες τάρτας ή φόρμες για κέϊκ που προηγουμένως θα έχετε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί.
Θα την ανοίξετε καλά με τα δάχτυλα για να πάρει το σχήμα της ταρτιέρας σας και στην επιφάνεια θα στρώσετε το χοντροκοπανισμένο καρύδι.
Θα τις βάλετε στο ψυγείο για τουλάχιστον μια ώρα.

Στην συνέχεια πλένετε καλά τα λεμόνια, με ένα μαχαίρι θα πάρετε όλη την φλούδα τους και θα την βράσετε με μισό ποτήρι νερό σ' ένα κατσαρολάκι για 10 λεπτά. Το κάνουμε για να φύγει η πικράδα της.
Την σουρώνετε και την αφήνετε να κρυώσει. Όταν έχει κρυώσει την αλέθετε στο multi.
Στύβετε τα λεμόνια, σουρώνετε το χυμό από τυχόν κουκούτσια και ψίχα.

Σ' ένα μπολ χτυπάτε τα δύο ασπράδια, μαζί με την βανίλια-ζάχαρη την αρωματισμένη καθώς και το αλάτι μέχρι να έχετε μια ωραία και σφιχτή μαρέγκα.
Σ' άλλο μπολ τώρα, χτυπάτε: το τυρί κρέμα, την αλεσμένη λεμονόφλουδα, τις υπόλοιπες τρεις κουταλιές ζάχαρη, το χυμό λεμονιού και ρίχνετε σε συνεχή ροή το ζαχαρούχο γάλα. Όταν τα υλικά ενωθούν καλά, φέρνετε  τη μαρέγκα και με απαλές κινήσεις την ενώνετε.

Ο φούρνος σας προθερμαίνετε στο διάστημα αυτό. Βάζετε μέσα τις ταρτιέρες αφού προηγουμένως έχετε τρυπήσει λίγο τις επιφάνειες μ' ένα πιρούνι και ψήνετε για 10 λεπτά. Τις βγάζετε με προσοχή και μοιράζετε το μείγμα της κρέμας. Ψήνετε για μισή ώρα μέχρι το μπισκότο της τάρτας να έχει ροδοψηθεί πάντα ανάλογα με τον φούρνο, στους 180 -190 βαθμούς με αέρα ή πάνω κάτω αντιστάσεις.
Όταν το γλυκό σας κρυώσει ελαφρώς, ξεφορμάρετε σε μακρύ δίσκο και πασπαλίζετε με ζάχαρη άχνη. Νομίζω ότι θα το χαρείτε αν σας αρέσει η γεύση του λεμονιού στα γλυκά.

Παρατήρηση: η  πιο πάνω ποσότητα υλικών όπως σας έγραψα είναι για δύο μεσαίου μεγέθους μακρόστενες φόρμες (του κέϊκ), γιατί προσωπικά ήθελα να προσφέρω τη μια, οπότε ανάλογα προσαρμόζετε τα υλικά σας.

Κανελόνια … με λατρεμένα υλικά

Αγαπώ το ρύζι, αγαπώ τα ζυμαρικά, λατρεύω τα τυριά, λατρεύω και τα ψητά λαχανικά.
Έχω δε, μεγάλο έρωτα για τα γλυκά κάθε είδους – εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων(!) ενώ πρέπει να τρέφομαι με τρόπο προσεκτικό για να έχω υγεία και λιγότερα κιλά (μιας και κατάφερα με κάποιο τρόπο…να χάσω 10).
Τι να λέμε τώρα…Οι περισσότεροι άνθρωποι στο ίδιο καζάνι βράζουμε :-))
Λίγοι, οι τυχεροί και εκλεκτοί της φύσης, που έχουν εξαιρετικό μεταβολισμό και που δεν παχαίνουν ότι και να καταναλώνουν.
Όσοι κρατούν το σώμα σε τέλειες αναλογίες, το καταφέρνουν πιστεύω με κόπο (και εννοώ εντατική γυμναστική) ή μη καταναλώνοντας φαγητά παχυντικά (είτε γιατί τους έχει γίνει τρόπος ζωής και μπράβο τους, είτε γιατί ας πούμε δεν αρέσκονται στα γλυκά, όπως η αφεντιά μου).

Τώρα θα μου πείτε τι σε έπιασε;
Είπα να γράψω κι εγώ τον καημό μου και να ξεθυμάνω (!!) αλλά να σας πω και για το φαγάκι που έφτιαξα, συνδυάζοντας τα μισά τουλάχιστον από αυτά τα υλικά που λατρεύω, δηλαδή : ζυμαρικά, τυράκια, λαχανικά και κάτι επιπλέον.

Κανελόνια γεμιστά με σπανάκι-κακαυλίθρες και ξυνομηζύθρα.

Για τη γέμιση  θα χρειαστείτε :

½ του κιλού σπανάκι (καθαρισμένο και ζεματισμένο)
1 ματσάκι καυκαλίθρες,
1 ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο,
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο,.
250 γραμμάρια ξυνομηζύθρα,
αλάτι, πιπέρι και κάρυ.

Ψιλοκόβετε το κρεμμύδι και το σοτάρετε με ελαιόλαδο. Κατόπιν προσθέτετε το ζεματισμένο σπανάκι αφού το κόψετε φυσικά, σε μικρότερα κομμάτια καθώς και τις καυκαλίθρες και τον άνηθο. Τα σοτάρετε μέχρι να μαραθούν και προσθέτετε τα μπαχαρικά το αλάτι και την ξυνομηζύθρα (να το πρώτο μας τυράκι) που θα την σπάσετε με την βοήθεια ενός πιρουνιού μέσα στο μείγμα των λαχανικών.

Λαμβάνετε το κουτί με τα κανελόνια και ξεκινάτε το γέμισμα, αφού αφήσετε λίγο την γέμιση να κρυώσει, για να μπορέσετε να την δουλέψετε χωρίς να καίγεστε.
Βουτυρώνετε καλά ένα πυρέξ (συνήθως το κανονικό μέγεθος τετράγωνο, χωρά ακριβώς ένα πακέτο κανελόνια) και στρώνετε τα κανελόνια που γεμίζετε. Από πάνω βρέχετε τα κανελόνια με ελαιόλαδο (περίπου 2 κουταλιές της σούπας).

Και στην συνέχεια ζεσταίνετε σε μια κατσαρόλα μισό κουτί γάλα εβαπορέ, μέσα στο οποίο θα ρίξετε 1 καλή κουταλιά βούτυρο αγελάδος, 2/3 φλιτζανιού τυρί τριμμένο πεκορίνο (το δεύτερο τυρί της συνταγής μας), 3 μέτρια αυγά, λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο, καθώς και ένα φλιτζάνι ζωμού λαχανικών ή κρεάτος. Εάν δεν έχετε σπιτικό ζωμό, θα πρότεινα να χρησιμοποιήσετε αυτόν που πωλείται στα ψυγεία των SMs, αραιωμένο με μισό φλιτζάνι ζεστό νερό, και όχι τον κλασσικό κύβο, που προσεπικά δεν χρησιμοποιώ καθόλου.

Θα τα χτυπήσετε όλα τα πιο πάνω υλικά καλά με τον αυγοδάρτη για να ενωθούν σαν κρέμα.

Στην επιφάνεια των κανελονιών θα στρώσετε 6-7 φέτες τυριού τοστ (το τρίτο τυρί που χρησιμοποιούμε σε τούτο το φαγητό) κατά προτίμηση κασέρι, τόσο για τη γεύση όσο και για πρακτικούς λόγους μιας και θα «συγκρατήσει» κάπως στην επιφάνεια το μείγμα (γάλατος, ζωμού, τυριού και αυγών) που θα ρίξετε από πάνω,  αφού το φαγητό μας θα γίνει χωρίς μπεσαμέλ. Για όσους βέβαια θέλουν να κάνουν χρήση της, φυσικά και μπορούν να το κάνουν.

Σκεπάζετε με αλουμινόχαρτο το πυρέξ και ψήνετε στους 180-190 βαθμούς για ¾ της ώρας περίπου, πριν το τελευταίο 10λεπτο αφαιρείτε το αλουμινόχαρτο για να ροδίσει και η επιφάνεια του φαγητού.
Κλείνετε τον φούρνο. Αφήνετε 6-7 λεπτάκια να «ηρεμήσει» και είστε έτοιμοι για σερβίρισμα.
Καλή σας απόλαυση μ' ένα ελαφρύ ποτηράκι από λευκό κρασί.

Οι προσωπικές μας μαρτυρίες ...για τις αδελφές Tatin!

Πριν λίγες μέρες η αγαπητή μας Ζαμπία (αγαπητή σε μας οικογενειακώς, αλλά πιστεύω και σε πολλές ακόμη φίλες, αλλά και φίλους Bloggers) έγραψε μια ωραία και άκρως γαργαλιστική  Τάρτα Tatin με Μπανάνες.
Εμείς (εγώ δηλαδή) λοιπόν την φτιάξαμε και σας συνιστούμε να την δοκιμάσετε και να την κάνετε.
Θα την ευχαριστηθείτε είμαστε απολύτες σίγουρες, τόσο  η φίλη μας, που είχε την πρωταρχική ιδέα- παρουσίαση και εκτέλεση της συνταγής, όσο κι εγώ που σας την προτείνω ως πρόσφατος δοκιμαστής της.

Προσωπικά έφτιαξα την καραμέλα σε βαθειά κατσαρόλα (γιατί χρησιμοποίησα μεγάλο ταψί φούρνου, λόγω μεγάλου παρόντος πληθυσμού στο σπίτι μας εκείνη την ώρα).
Μισή κούπα βούτυρο, μια κούπα άσπρη ζάχαρη, 1/3 κούπας μαύρη ζάχαρη και 2 κουταλιές νερό.
Όταν η καραμέλα έγινε, την άφησα λίγο στην άκρη να πέσει ο βρασμός και η θερμοκρασία της.
Στο ενδιάμεσο διάστημα καθάρισα τα φρούτα μου. Μπανάνες 5 μεγάλες και 2 ξυνόμηλα στα οποία έστυψα χυμό λεμονιού για να αποφύγουμε το μαύρισμα και το ξύσμα του λεμονιού, που ήταν εξαιρετικά φρέσκο, το πασπάλισα στα φρούτα.

Έστρωσα την καραμέλα σε ταψί αντικολλητικό, έβαλα τα φρούτα σε κύκλους, πασπάλισα με το ξύσμα του λεμονιού, κανέλα και βανίλια κρυσταλλική ενώ από πάνω έστρωσα την σφολιάτα  που τρύπησα σε διάφορα μέρη μ' ένα πηρούνι. Απλώς εδώ να σημειώσω, ότι αγοράζω από εργαστήριο παρασκευής τη σφολιάτα μου. Δεν χρησιμοποιώ τη κλασσική του εμπορίου και έτσι έχω πάντα το μέγεθος που θέλω γιατί τα φύλλα αυτά, είναι μεγάλα και τα κόβως όπως επιθυμώ.
Ενώ η τιμή, είναι σαφώς πιο χαμηλή και ανταγωνιστική.
Σας συνιστώ λοιπόν να δοκιμάσετε και τούτη την έκδοχή της Τάρτας Tatin, που μας έμαθε η Ζαμπία.
Σκέτη ή με κάποιο παγωτό και τα όποια επιπλέον σχόλια από κει και πέρα... δικά σας!

Καπνιστό Λουκάνικο με τυρί Cheddar, αλλά αλλιώς...

Θέλετε ένα γρήγορο πιάτο (ή κολατσιό) και σας βρίσκεται καπνιστό λουκάνικο;
Θυμηθείτε με,  με μια πολύ γευστική εκδοχή αλμυρού κεϊκ.
Η σύνθεση των υλικών που θα αναφέρω πιο κάτω, πιστεύω ότι ενώ ξεφεύγει από τα καθιερωμένα, θα σας δώσει ένα απολαυστικό αποτέλεσμα.

Χρειάζεστε:
2 μετρίου μεγέθους, καπνιστά λουκάνικα σκέτα ή με πορτοκάλι,
1 πακέτο 200 γραμμαρίων τυρί Cheddar,
3 μέτρια αυγά,
3 κουταλιές γιαούρτι στραγγιστό,
1/2 φλιτζάνι φρέσκο γάλα,
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο,
250 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 και 1/2 μπείκιν πάουντερ.

Κόβετε τα λουκάνικα σε μικρά κομμάτια και τα περνάτε από το multi μαζί με λίγο ελαιόλαδο, για να έχετε μια χοντροκομμένης υφής, μάζα.
Κόβετε το Cheddar σε μικρά κομματάκια. Εάν δεν έχετε Cheddar, ένα γλυκό μαλακό τυρί θα πάρει το ρόλο του. Το θέλουμε μαλακό για να λιώσει μέσα στο μείγμα μας κατά το ψήσιμο και όχι αλμυρό γιατί τα τα λουκάνικα είναι ήδη αρκετά.

Σε βαθύ μπωλ βάζετε τα δύο πιο πάνω υλικά, προσθέτετε: τα αυγά, το γιαούρτι, το γάλα και το μπεϊκιν πάουντερ. Ανακατεύετε με την βοήθεια αυγοδάρτη ή κουταλιού. Κατόπιν προσθέτετε στο μείγμα εναλλάξ το αλεύρι και το λάδι μέχρι να ενσωματωθούν πλήρως.

Έχετε στρώσει μεγάλη μακρόστενη φόρμα του κέϊκ με αντικολλητικό χαρτί μέσα στην οποία θα ρίξετε το μείγμα του κεϊκ. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 25-30 λεπτά. Κάνετε το τεστ με το μαχαίρι στο κέντρο του κέϊκ. Εφόσον βγαίνει στεγνό είναι έτοιμο.

Το αφήνετε λίγο να σταθεί γιατί καυτό δεν τρώγεται ... και το απολαμβάνετε σκέτο ή παρέα με λίγη πράσινη σαλάτα της αρεσκείας σας.

Λεμονάτα...γεμιστά...και στο πήλινο!

Σχεδόν ένα 20 ήμερο αποχής από τα κρεατικά  είπα να κάνω μια παραχώρηση  :-))

Και να, τα γεμιστά με κιμά, κολοκυθάκια - το λαχανικό απαραίτητο παρακαλώ πολύ.

Μόνον που τούτη τη φορά έγιναν με μια ιδιαίτερη πινελιά.

Γεμίστηκαν και μπήκαν σε πήλινο γιουβέτσι για το ψήσιμο στο φούρνο.

Χρησιμοποίησα :

5 μεγάλα κολοκύθια,

350 γραμμάρια κιμά μοσχαρίσιο,

1 φλιτζάνι ρύζι (έβαλα καστανό)

1 μεγάλο κρεμμύδι,

1 κουταλάκι γεμάτο δυόσμο ξερό,

1 ματσάκι μαϊντανό,

2 λεμόνια – τον χυμό τους,

½ ποτήρι ελαιόλαδο,

2 μέτριες πατάτες κομμένες σε ροδέλες χοντρούτσικες,

αλάτι, πιπέρι, κάρυ και  κουρκουμά.

Έπλυνα καλά τα κολοκύθια, τα έκαψα στη μέση και τα άδειασα με το σχετικό εργαλείο.

Σε βαθύ μπολ, έβαλα τον κιμά μέσα στον οποίο έριξα : το κρεμμύδι αφού το είχα λιώσει στο multi, τον δυόσμο, τον μαϊντανό ψιλοκομμένο, το ρύζι, την μισή ποσότητα της ψίχας των κολοκυθιών επίσης αλεσμένη, τα μπαχαρικά και μισό κουταλάκι αλάτι.

Ανακάτεψα καλά και γέμισα τα κολοκύθια με το μείγμα.

Το στόμιο των κολοκυθιών το «τάπωσα» με μια ροδέλα πατάτας την οποία και στερέωσα με οδοντογλυφίδες χοντρές για τα καλά.

Λίγη γέμιση που μου έμεινε, την ανακάτεψα με τον χυμό των λεμονιών, το λάδι καθώς και την υπόλοιπη αλεσμένη ψίχα κολοκυθιού και την αράδιασα μέσα στο γιουβέτσι. 

Αλάτισα ελαφρώς την επιφάνεια των κολοκυθιών, έριξα και λίγο νεράκι καθώς και 3 ροδέλες πατάτας που μου έμειναν.

 Το φαγητό μου ψήθηκε στους 190 βαθμούς για μιάμιση ώρα, με αέρα (εσείς ψήνετε σύμφωνα με τον φούρνο σας πάντα).

Θυμήθηκα  με λαχτάρα, γεμιστά σε παλιό ξυλόφουρνο, που έφτιαχνε μια αγαπημένη θεία.

Αν έχετε πήλινο γιουβέτσι, δοκιμάστε το.

Πως να το πεις τούτο το γλυκό;

Τάρτα να το πεις;
Σουφλέ να το πεις;
Μπουγάτσα να το πεις;
Όπως και να το πει κανείς, είναι γλυκό που τρώγεται πολύ εύκολα, ενώ κατασκευάζεται πανεύκολα αν σας έχει πιάσει μια μανία για γλυκό λόγω του κρύου...
Προϋπόθεση, να σας αρέσουν στην υφή τους τέτοια γλυκά και να μην είστε αποκλειστικά fun της σοκολάτας (όπως συμβαίνει τουλάχιστον με το παιδάκι μου).

Υλικά που απαιτούνται:
1 έτοιμο φύλλο ζύμης κουρού (αλλιώς φτιάχνετε μόνοι σας το αντίστοιχο για μια καλή τάρτα)
1 κουτί γάλα ζαχαρούχο,
2 κεσαδάκια γιαούρτι στραγγιστό,
3 μέτρια αυγά,
1 κούπα από γλυκό κουταλιού πορτοκάλι, περγαμόντο ή νεράντζι στραγγισμένο από το σιρόπι του,
χυμό από δύο μανταρίνια ή ένα μέτριο πορτοκάλι,
1/2 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
1 κουταλάκι βούτυρο,
2 κουταλιές σπόρους κουκουναριού,
και λίγη ζάχαρη  μαύρη για πασπάλισμα.

Στραγγίζετε όσο γίνεται το γλυκό του κουταλιού από το πολύ σιρόπι του και το αλέθετε σε πολτό με την βοήθεια του multi έχοντας προσθέσει τον χυμό των μανταρινιών.

Σε βαθύ μπόλ βάζετε: το γιαούρτι, τα αυγά, το αλεσμένο γλυκό, την βανίλια και χτυπάτε καλά με τον αυγοδάρτη ώστε να ενωθούν τα υλικά.

Σε μέτριο ταψί του φούρνου που θα το βουτυρώσετε με το μισό βούτυρο στρώνετε το φύλλο κουρού. Φροντίζετε να καλύψετε ομοιόμορφα τα τοιχώματα του. Όπου περισσεύει το κόβετε με το μαχαίρι και το προσθέτε εκεί που υπάρχει ανάγκη.
Γεμίζετε με το μείγμα που φτιάξαμε πιο πάνω.
Γυρίζετε τα πλαϊνά φτιάχνοντας έναν "κόθρο".
Πασπαλίζετε την επιφάνεια με την ζάχαρη και τους σπόρους κουκουναριού που προηγουμένως τους έχετε ελαφρώς καβουρσίσει σε αντικολλητικό σκεύος με το υπόλοιπο μισό βούτυρο.

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 25 λεπτά περίπου, στους 180 βαθμούς και με αέρα για τον δικό μου φούρνο (όπως έγραψα και στη αγαπητή sofi22ri ). Θα δείτε να έχει ροδίσει όμορφα η επιφάνεια του γλυκού και του φύλλου και να έχει φουσκώσει αρκετά η γέμιση (μετά θα κάτσει κάπως). Αφήνετε να χλιάνει ελαφρώς και σερβίρετε μιας και τούτο το γλυκάκι τρώγεται ζεστό.
Είναι σκέτη θαλπωρή για τα κρύα απογεύματα, όπως αυτό της περασμένης Κυριακής.
Καλή σας απόλαυση.

Πλυγούρι Λαχανό-ντοματένιο

Μπήκαμε για τα καλά στη Νέα Χρονιά και ήρθε ο καιρός να βάλουμε και πάλι τα πράγματα σε «τάξη» μέσα στην καθημερινότητά μας, αλλά ας κρατήσουμε τα μάτια και τις ψυχές μας ανοιχτές, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε μιας και τα δύσκολα είναι ΕΔΩ και μας κλείνουν συνεχώς το μάτι!

Συμμαζέματα κάθε είδους και ότι προκύψει... Ενώ και τα μαγειρέματά μας με τον τρόπο τους συμβάλλουν κι' αυτά στη γενικότερη εικόνα της κατάστασης. 

Προσωπικά «βρίσκομαι στα ίσα» μου με την κατανάλωση λαχανικών σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς, αν και ορισμένες φορές και αυτά μου δημιουργούν προβλήματα. Όμως επιμένω.

Να σας γράψω λοιπόν έναν πρόσφατο φαγάκι που για μένα τουλάχιστον ήταν πολύ γευστικό, αλλά τελικά μόνη μου το κατανάλωσα σχεδόν όλο, οι υπόλοιποι το τίμησαν ελάχιστα (και δεν κατάλαβα ακόμη το λόγο...)

Πλυγούρι Λαχανό-ντοματένιο με μπλε τυρί.

Θα σας χρειαστούν:

1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι (επιμένω στο κόκκινο γιατί είναι πιο γλυκό στη γεύση) ψιλοκομμένο,

½ από ένα μέτριο σε μέγεθος λάχανο, κομμένο σε «λουρίδες» με το μαχαίρι σας,

2 μεγάλες ντομάτες (καθαρισμένες από φλούδα και σπόρους) κομμένες σε κομματάκια,

1 μικρό ματσάκι άνηθος ψιλοκομμένος,

1 κούπα πλυγούρι,

χυμός από 2 μανταρίνια,

1 ποτηράκι κόκκινο κρασί (σίγουρα θα υπάρχει λόγω των ημερών)

1 ποτήρι ζεστό νερό,

αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο τριμμένο, κάρυ και ένα ξυλαράκι κανέλας,

ελαιόλαδο περίπου μισό ποτήρι.

Σε κατσαρόλα βαθιά βάζετε το λάδι να ζεσταθεί για να σοτάρετε το κρεμμύδι μέχρι να αποκτήσει χρώμα. Στη συνέχεια ρίχνετε την κομμένη ντομάτα ανακατεύετε καλά και αφήνετε για 2-3 λεπτά. Κατόπιν ρίχνετε το κομμένο λάχανο, ανακατεύετε καλά να ενωθούν τα υλικά και τα αφήνετε να «μαραθούν» για 5 λεπτάκια.

Ρίχνετε το νερό, τον χυμό από τα μανταρίνια, τον άνηθο, το κρασί και τα μπαχαρικά.
Το αλάτι θα πάει προς το τέλος.

Αφήνετε τα λαχανικά να μαγειρευτούν και να μαλακώσουν για περίπου ένα τέταρτο με 20 λεπτά. Μόλις είναι έτοιμα μέσα στην κατσαρόλα έρχεται να πάρει την θέση του πλυγούρι (και το αλάτι). Ανακατεύετε πάλι πολύ καλά και αφήνετε το πλυγούρι να μαγειρευτεί ώστε να πιει με την ησυχία του όλα τα υγρά.

Σ’ ένα τεταρτάκι το πολύ θα είναι έτοιμο. Κλείνετε την φωτιά και αφήνετε το φαγητό σας να ηρεμήσει για λίγο.
Σερβίρετε με μπλε τυρί ή κάποιο άλλο παχύ, πικάντικο τυρί της αρεσκείας σας κι’ αυτό γιατί η ελαφρώς «γλυκιά» γεύση του λάχανο-ντοματό-πλυγουριού ζητάει τον αντίποδά της!

Μηλένια mini Κεκάκια

Mini Κεκάκια μήλου για απολαυστική συνοδεία στο καφεδάκι σας.
Από τα πιο τέλεια muffins που έχω φτιάξει ποτέ. Έγιναν στο άψε-σβήσε και δεν περίμενα ότι τελικά θα βγουν τόσο καλά!

Χρειάζεστε:
250 γραμμάρια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ίσως κάτι παραπάνω)
5 κουταλιές σούπας ζάχαρη,
4 κουταλιές λάδι,
χυμό από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
1 κουταλάκι εσσάνς πορτοκαλιού,
2 αυγά,
1 κουταλάκι κανέλα σκόνη,
1 ποτήρι του κρασιού, γάλα φρέσκο,
3 κουταλιές καρύδι τριμμένο.

Και τέλος, ένα μεγάλο και γερό πράσινο μήλο που θα το πλύνετε καλά γιατί θα κρατήσουμε την φλούδα και θα το κόψετε σε ψιλά φετάκια και κάθε φετάκι σε 2 μέρη.

Χτυπάτε σ' ένα μεγάλο μπολ όλα τα υλικά μαζί με την βοήθεια του αυγοδάρτη.
Δεν χρειάζεται πολύ χτύπημα, 5 λεπτά το πολύ, για να ενωθούν.  Πλένετε το μήλο και το κόβετε όπως είπαμε πιο πάνω.
Στρώνετε τις ειδικές φόρμες των muffins με χαρτάκια και βάζετε μια κουταλιά χυλό πρώτα σε όλες τις θήκε,ς μετά 2-3 φετάκια μήλου πάντα σε όλες τις θήκες. Μια  κουταλιά χυλό, 2-3 φετάκια μήλου και τελειώνετε με χυλό. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς μέχρι να φουσκώσουν και να ροδίσουν καλά.
Όταν κλείσετε τον φούρνο τα αφήνετε λίγο να κρυώσουν... και στη συνέχεια ψάχνετε να τα βρείτε!!
Η πιο πάνω ποσότητα υλικών θα σας δώσει 12  πεντανόστιμα Muffins καλή σας απόλαυση και ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο εύχομαι.

Να παίξω μαζί σας;

Το παιχνίδι που κυκλοφόρησε τις πρώτες μέρες του χρόνου μέσα στις παρέες των bloggers ήταν το TOP 10.

Μου ήρθε και μένα η πρόσκληση από τις αγαπητές Tante Kiki, Μαμά Κουκουβάγια Βέρα (φιλάκια στην όμορφη μπουμπού σου να δώσεις και από μένα Βέρα) και Αγγελική Ν. και τις ευχαριστώ πολύ.

Για να γράψω λοιπόν κι’ εγώ το δικό μου...   
1. Αγαπημένο βιβλίο: (τα) Πριμαρόλια της Αθηνάς Κακούρη, γιατί μοναδικές περιγραφές της, που τις έχω σαν καταγεγραμμένα ακούσματα, από διηγήσεις συγγενικών προσώπων, που με τη σειρά τους τα είχαν επίσης από προγενέστερους στη ζωή συγγενείς μας.

2. Αγαπημένη πόλη: Συγκινούμαι πάντα όταν γυρίζω στους τόπους καταγωγής μου: τη Πύλο, το Αργοστόλι και τη Χώρα Κυθήρων, έστω κι’ αν δεν το καταφέρνω πολύ συχνά πια. Αγαπώ ιδιαίτερα τα στενά της Πλάκας (άρα την παλιά Αθήνα) καθώς και κάθε κομμάτι παλιάς πόλης, απ' όσες πόλεις, της Ελλάδας μας έχω μέχρι σήμερα ταξιδέψει.
3. Αγαπημένο γλυκό: τα μελομακάρονα και ο μπακλαβάς με φυστίκι Αιγίνης  

4. Αγαπημένο άρωμα:  είναι Εau de Toilette και όχι άρωμα. Μιλώ για το Chip and Chic του Μoschino, στο αγαπημένο μπουκάλι που θυμίζει την Όλιβ του Ποπάϋ, του ατρόμητου ναύτη με το σπανάκι (του έχουμε εξαιρετική αδυναμία οικογενειακώς).

5. Αγαπημένο τραγούδι: το My Way, του Frank Sinatra.

6. Αγαπημένος προορισμός: Ιταλία, σίγουρα θέλω να ξαναβρεθώ εκεί σύντομα.

7. Αγαπημένο Blog: είστε πολλά. Αλλά δείχνω μια κάπως ιδιαίτερη αδυναμία σε αυτά που οι κάτοχοί τους εδρεύουν σε άλλες χώρες και μας μεταφέρουν μέσα από το blog τους, την εκεί εικόνα σε: κουζίνες, τοπία, κουλτούρα και πολιτισμό. Πάντα έχω την περιέργεια του περιηγητή μέσα μου :-))
8. Αγαπημένη εκπομπή: Θα αναφερθώ στην αγαπημένη σειρά του κου Ηλία Μαμαλάκη «Μπουκιά και Συχώριο». Ήταν από τις καλύτερες που έχουν περάσει από την τηλεόραση νομίζω. Όχι μόνον για τις συνταγές που παρουσίαζε, αλλά για τη μαγεία του ταξιδιωτικού προορισμού που αποκάλυπτε καθώς και για τον τρόπο που ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ αυτός, την παρουσίαζε.
Υγεία κύριε Μαμαλάκη σας εύχομαι για το 2012 και πολλά όμορφα ακόμη για εσάς.

 9. Αγαπημένο φαγητό: Λαζάνια και Ζυμαρικά φούρνου σε κάθε έκδοση! (κι ας προσπαθώ να τ' αποφεύγω).

10. Αγαπημένη ανάρτηση: «Τα πεσκέσια και τα Ευχαριστώ που τους αναλογούν», γιατί συνεχίζει να είναι πάντα έτσι!

Έστω κι΄ αν καθυστέρησα να παίξω μαζί σας και τώρα πια όλες οι προσκλήσεις έχουν σταλεί παντού, σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία.
Την σκυτάλη ας την πάρει, όποιος θέλει, επιθυμεί,με διαβάζει τούτη την ώρα ... κι έχει διάθεση να μας πει κάποια πράγματα για τον εαυτό του.

Αρωματικά Ψωμάκια Μαστίχας

Αρωματικά Ψωμάκια Μαστίχας, από τα πιο αγαπημένα μου τον τελευταίο καιρό.
Κατάλληλα για το πρωϊνό σας αλλά και για ένα απολαυστικό απογευματινό παρέα με καφεδάκι, τσαγάκι ή κακάο αρωματικό σαν αυτό που μας έγραψε η φίλη μας η Eri πριν λίγες ημέρες.

Χρειάζεστε :
500 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
80 γραμμάρια αλεύρι καλαμποκιού,
1 ποτήρι νερό χλιαρό,
3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο ή λιωμένο βούτυρο,
1 κουταλιά της σούπας σπόρους γλυκανίσου (ή τριμμένο αστεροειδή γλυκάνισο)
4 (μέτρια σε μέγεθος) δάκρυα μαστίχας,
1 και μισή κουταλιά ζάχαρη άσπρη,
1 ποτηράκι κρασιού γάλα εβαπορέ,
1 πρέζα αλάτι,
1 φακελάκι ξηρή μαγιά.

Χτυπάτε στο multi τη ζάχαρη παρέα με τα δάκρυα μαστίχας, μέχρι να γίνουν σκόνη.
Εάν διαθέτετε αρτοπαρασκευαστή, βάζετε στο πρόγραμμα για ζύμωμα όλα τα πιο πάνω υλικά με την σειρά που αναφέρονται, καθώς και το μείγμα ζάχαρης μαστίχας.
Μόλις τελειώσει η διαδικασία, κλείνετε το μηχάνημα, παίρνετε τη ζύμη και πλάθετε μπαλάκια με ελαφρώς λαδωμένα χεράκια, σε μέγεθος μεγάλου μανταρινιού.
Βάζετε τα μπαλάκια σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό ταψί, όχι πολύ κοντά γιατί θα φουσκώσουν σε δεύτερη φάση.
Τα πιέζετε ελαφρώς για να αποκτήσουν σχήμα mini καρβελιού, χαράζετε  σε δυο-τρεις γραμμές, όχι σε βάθος, την επιφάνειά τους μ' ένα μαχαίρι.
Τα αφήνετε για μια ώρα ακόμη σε ζεστό μέρος (για μένα αυτό το μέρος, είναι ο για 3-4 λεπτά προθερμασμένος φούρνος μου)  για να φουσκώσουν με την ησυχία τους και να διπλασιαστούν σε όγκο.
Ψήνετε στους 180 βαθμούς με αέρα, μέχρι να ροδίσει η επιφάνειά τους (κάπου 20-25 λεπτά).
Μοσχομυρίζει ο τόπος.
Τα γεύεστε σκέτα ή με ότι τραβά η ψυχή σας : βούτυρο, μαρμελάδα, τυρί κρέμα, νοτισμένα σε ποτό αποξηραμένα φρούτα...ακόμη και με μια ωραία γλυκειά γραβιέρα.

Εάν πάλι δεν διαθέτετε μηχάνημα, ανασκουμπωθείτε για παραδοσιακό ζύμωμα, λίγος ο χρόνος προετοιμασίας τους, περισσότερο είναι το θέμα της αναμονής από φούσκωμα σε φούσκωμα.
Έχω την αίσθηση όμως πως αξίζουν τον κόπο τους.