Κεϊκ με άρωμα βανίλιας, καρύδα, βερίκοκα και cranberries

Άμα έχεις υλικά που θέλεις να "καταναλώσεις" το συντομότερο... και είναι κατάλληλα για γλυκιά χρήση, τι καλύτερο από ένα αρωματικό κεϊκ και μάλιστα σε μέγεθος ταψιού, για να καλύψεις όσα περισσότερα στοματάκια μπορείς :-))

Κάπως έτσι λοιπόν μου προέκυψε το κεϊκ με άρωμα βανίλιας, αλλά με καρύδα, βερίκοκα και cranberries.

Υλικά για ένα μεγάλο ταψί φούρνου:
2 πακέτα αλεύρι αυτοδιωγκούμενο,
3 κουταλάκια μπεϊκιν πάουντερ,
6 μεγάλα αυγά (σε θερμοκρασία δωματίου)
200 γραμ. κρέμα γάλακτος πλήρη,
1 και 1/2 ποτήρι γάλα φρέσκο,
χυμό από 2 πορτοκάλια καθώς και όσο ξύσμα μπόρεσα να βγάλω.
1 φλιτζάνι ζάχαρη άσπρη και 1/2 φλιτζάνι στέβια σε σκόνη (το έκανα για να μετριάσω την ποσότητα ζάχαρης, αλλά μπορείτε να το κάνετε είτε εξολοκλήρου με ζάχαρη, είτε με στέβια).
250 γραμ. βούτυρο αγελάδος μαλακωμένο,
150 γραμ. ελαιόλαδο,
20 βερίκοκα αποξηραμένα,
1/2 φλιτζάνι cranberries,
1 φλιτζάνι καρύδα τριμμένη,
1 ποτηράκι κονιάκ,
2 κουταλιές σούπας ζεστό νερό,
2 κουταλάκια υγρό εσάνς βανίλιας.

Και τέλος για την επικάλυψη καστανή κρυσταλλική ζάχαρη και λίγη επιπλέον καρύδα για την επιφάνεια του κεϊκ.

Αρχικά έβαλα από βραδύς τα βερίκοκκα μέσα σ' ένα μπολ μαζί με το κονιάκ και το ζεστό νερό και τ' άφησα όλη νύχτα για να μουλιάσουν. Ανάλογα με την ώρα που θα κάνετε λοιπόν το κεϊκ, θα μουλιάσετε και τα βερίκοκα. Όταν είναι έτοιμα θα τα κόψετε σε τέταρτα και είστε έτοιμοι.

Την επομένη το πρωί, σε μεγάλο και αρκετά ευρύχωρο μπολ ανάμειξης (ή λεκάνη) θα βάλετε το μαλακωμένο βούτυρο και το ελαιόλαδο μαζί με τις ζάχαρες και θα τα χτυπήσετε καλά ώστε να ενωθούν. Σταδιακά θα προσθέσετε στο μείγμα και ανά δύο, τ' αυγά. χτυπώντας ξανά.

Ενσωματώνετε σταδιακά και το αλεύρι (που ήδη έχετε ρίξει μέσα και το μπέϊκιν πάουντερ), εναλλάξ με κρέμα γάλακτος, το γάλα και τέλος το χυμό πορτοκαλιού.

Προσθέτετε στο μείγμα την καρύδα, την βανίλια και το ξύσμα πορτοκαλιού και ανακατεύετε καλά μια-δυο φορές.

Σε καλά βουτυρωμένο και αλευρωμένο ταψί (ή ντυμένο με αντικολλητικό χαρτί) ρίχνετε το 1/3 του μείγματος του κεϊκ. Απλώνετε καλά με ένα κουτάλι και σε όλη του την επιφάνεια σκορπάτε τα κομμένα βερίκοκα.

Ξανά το δεύτερο τρίτο του χυλού πάνω από τα βερίκοκα και στην επιφάνεια αυτή τη φορά σκορπίζετε τα cranberries. Σκεπάζετε με τον υπόλοιπο χυλό. Τον απλώνετε καλά και πασπαλίζετε στην επιφάνεια την καστανή κρυσταλλική ζάχαρη καθώς και την υπόλοιπη καρύδα.

Ψήνετε με αέρα, στους 180 βαθμούς, για 35-40 λεπτά και δοκιμάζετε κάνοντας το τεστ με το μαχαίρι κάπου στο κέντρο του ταψιού. Αν βγει στεγνό το κεϊκ είναι έτοιμο και σβήνετε τον φούρνο. Εάν όχι, το αφήνετε για λίγο ακόμη (πάντα ανάλογα με τις δυνατότητες του φούρνου σας).

Το αφήνετε να κρυώσει καλά και το κόβετε σε τετράγωνο ή διαγώνια κομμάτια, μοιράζοντας χαρά και απόλαυση γύρω σας, καθώς μιλάμε για πολλά κομμάτια!!!

Καλή σας απόλαυση και εύχομαι μια όμορφη Κυριακή να ξημερώσει για όλους μας.

Τα 3 "Τ"

Τι είναι τα 3 "Τ";
Είναι Τρίγωνες ... Τηγανιτές ... Τυρόπιτες.
Ένα από τα πιο ωραία, εύκολα και με απλά υλικά ορεκτικά ή σνακ, που έρχεται από τα παιδικά μας χρόνια με τα τηγανιτά τυροπιτάκια της μάνας ή της γιαγιάς μας, αλλά εδώ παίρνει μια λίγο διαφορετική διάσταση.

Χρειάζεστε:
1/2 πακέτο φύλλο κρούστας των 500 γραμ.
300 γραμ. φέτα ελαφρώς πικάντικη (γιατί θα κάνει την διαφορά)
1 κουταλάκι τριμμένο αποξηραμένο δυόσμο,
2-3 κουταλιές σπιτική κέτσαπ (ή εμπορίου, αλλά με καλή γεύση).

Σ' ένα μπολ λιώνετε την φέτα μ' ένα πιρούνι. Προσθέτετε τον δυόσμο και την κέτσαπ και ανακατεύετε καλά να ενωθούν τα υλικά.
Ανοίγετε το πακέτο με το φύλλο και παίρνετε τα μισά φύλλα. Τα υπόλοιπα τα τυλίγετε και πάλι και τα βάζετε σε μια ναϋλον σακούλα και στην συντήρηση για επόμενη χρήση.
Τα φύλλα που έχετε τα κόβετε στη μέση (από τη φαρδιά πλευρά τους) και τα βάζετε σ' ένα πακέτο πια.

Ανά δύο, θα παίρνετε και θα λαδώνετε ελαφρώς το πρώτο με την βοήθεια ενός πινέλου.
Γυρίζετε τριγωνικά την κάτω πλευρά, προς τα μέσα και εκεί επάνω θα βάλετε μια μεγάλη κουταλιά από το μείγμα τυριού και τυλίγετε πλέον τριγωνικά και το υπόλοιπο φύλλο.
Λαδώνετε ελαφρώς και την επιφάνεια καθώς και τις άκρες ώστε να κολλήσουν καλά.
Πατάτε με το χέρι λίγο ώστε να ισιώσει το μείγμα μέσα στο τρίγωνο.

Σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι βάζετε ελαιόλαδο, λάδι της αρεσκείας σας, να κάψει και τηγανίζετε
τις τυρόπιτες ανά δύο, για 4-5 λεπτά από την κάθε πλευρά.

Βάζετε πάνω σε πιατέλα στρωμένη με χαρτί κουζίνας, για να απορροφήσει το περίσσιο λάδι και σερβίρετε ζεστές με ότι άλλο τραβά η όρεξή σας και η ψυχή σας.

Καλή σας απόλαυση και πολλές ευχές για μια όμορφη και αγιασμένη σχολική χρονιά στα παιδιά μας, στους εκπαιδευτικούς μας, στους γονείς αλλά και στους παππούδες και τις γιαγιάδες όλων των οικογενειών.

Ανάσα... ή αλλιώς Anassa Organics και βραβεία!

Ότι τα Ελληνικά Βότανα, είναι θαυματουργά, μάλλον το γνωρίζουμε όλοι μας.

Προσωπικά τ' αγαπώ πάρα πολύ, τόσο για τη χρήση τους στην μαγειρική,  αλλά και για το αξεπέραστο άρωμά τους όταν φτιάχνουμε αφεψήματα, ειδικά τις κρύες νύχτες του χειμώνα (που όπου να 'ναι θα μας θυμηθεί και πάλι).

Ότι έχουν δε, θεαματική συμμετοχή σε θεραπευτικά αποτελέσματα, για διάφορα προβλήματα Υγείας δεν χρειάζεται να το σχολιάσω καν.

Αλλά εκείνο που έχει ιδιαίτερη πια αξία είναι ότι τα ανακαλύπτουν και οι ξένες αγορές και τα χρησιμοποιούν στην καθημερινότητα τους και σταδιακά τα αξιολογούν ανάλογα... φτάνοντας μέχρι το σημείο να τα βραβεύουν!!!

Έτσι διακρίθηκε και η εταιρία Anassa Organics για την εξαιρετική της δουλειά και ευρηματκή παρουσίαση των προϊόντων της  στο πλαίσιο του διεθνώς αναγνωρισμένου διαγωνισμού

Great Taste Awards 2014  του βρετανικού οργανισμού Guild of Fine Food.  Ο διαγωνισμός αυτός, αποτελεί το μεγαλύτερο διεθνώς, αξιόπιστο σύστημα πιστοποίησης για ποιοτικά τρόφιμα και ποτά.

Ανάμεσα σε 10.000 προϊόντα από όλο τον κόσμο που διαγωνίζονταν στο πλαίσιο του, τη φετινή χρονιά, η Anassa Organics απέσπασε τέσσερα βραβεία για την υψηλή ποιότητα και τη μοναδική γεύση των προϊόντων της: Pure Defence, Pure Symmetry, Pure Happiness και Organic Mint.
Νομίζω πως πραγματικά αξίζει να αναφερόμαστε σε τέτοιες προσπάθειες για προϊόντα που ούτε καν φανταζόμαστε, όπως είναι τα Ελληνικά Βότανα.

Εύγε στους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από όλη αυτή την προσπάθεια
Στην Υγειά τους, μ' ένα  αξεπέραστο κρύο αρωματικό τσάϊ ελληνικών βοτάνων.

"Απόβαση" στην Νορμανδία...και τα αποτελέσματα

Οι συμμαχικές δυνάμεις σχεδίασαν την Απόβαση στην Νορμανδία, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τους Γερμανούς και να τελειώσει κατ' ουσίαν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.

Η απόβαση έλαβε χώρα στις 6 Ιουνίου του 1944 και στην "πολεμική επιχείρηση" συμμετείχαν πάνω από 3.000.000 εκατομμύρια άνθρωποι, με αμέτρητους δυστυχώς νεκρούς!.

Η Μάχη της Νορμανδίας που την ακολούθησε (την απόβαση) τελείωσε κατ' ουσίαν στις 

19 Αυγούστου του 1944, όταν πια τα συμμαχικά στρατεύματα πέρασαν τον ποταμό Σηκουάνα.

Επικεφαλής του όλου εγχειρήματος είχε οριστεί ο Αμερικάνος αρχιστράτηγος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ.

Αυτές οι πληροφορίες (και πάμπολλες ακόμη ....) είναι σχεδόν μόνιμα καταγεγραμμένες στην μνήμη μου, χάρη στις ιστορικές εμμονές του πατέρα μου. Γιατί, η απόβαση των συμμάχων ήταν κάτι που χάραξε την εφηβική του ζωή, αλλά και την επαγγελματική κατόπιν επιλογή του, καθώς η παραλία Μεθώνης-Φοινικούντας (τόπος καταγωγής του και τόπος που μεγάλωσε) είχε ναρκοθετηθεί από άκρη σε άκρη από τους Γερμανούς, που πίστευαν πως μπορούσε πιθανότατα να γίνει εκεί η συμμαχική απόβαση.

Συμμετοχή στις δυνάμεις της απόβασης, υπήρξε κι' από την Ελληνική πλευρά, με τα πλοία του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού (όπως λέγοντας τότε το Πολεμικό Ναυτικό) Τομπάζης και Κριεζής και κάπου 150-200 άνδρες.

Στις 19 Αυγούστου του 2014, έκανε κι' εγώ για δεύτερη φορά στην ζωή μου, την προσωπική μου απόβαση στις ακτές της Νορμανδίας και τις πιο τουριστικές της πόλεις. 

Πραγματικά αισθάνομαι πολύ τυχερή. Ένα συναίσθημα εφορίας με πλημμύρισε καθώς χρόνια πολλά ήθελα να ξανακάνω αυτό το ταξίδι (που είχα κάνει το 2005 παρέα με τον Π.) και φέτος το αξιωθήκαμε οικογενειακώς.

Ας μοιραστώ λοιπόν μαζί σας μερικές εικόνες και να ευχηθώ σε όλους σας να δοθεί η ευκαιρία ενός τέτοιου ταξιδιού, στις ακτές του Ατλαντικού, στην άκρη της Ευρώπης.

Τόπος ευλογημένος η Νορμανδία, καθώς διαθέτει τα πάντα από πλευράς προϊόντων αλλά και με πολύ υψηλό δείκτη στην ποιότητα ζωής.

Ζωής, ωστόσο πολύ ακριβής ακόμη και για τον μέσο Γάλλο αστό όπως αυτοί ομολογούν... όταν αναφέραμε σε μερικούς το ότι ερχόμαστε από την Ελλάδα και τα πράγματα μας φαίνονταν πραγματικά πολύ ακριβά.
Πάντως η μαγεία παραμένει :-)) 

Και πριν σας αφήσω, να δώσω το αποτέλεσμα της μικρής μου κλήρωσης για το αναμνηστικό δωράκι, ένα ωραίο σετ με την "τρέλα" των maccarons, για την κουζίνα σας.

Οι αριθμοί ευνόησαν την φίλη Marion (http://cookingandart-marion.blogspot.gr).
H κλήρωση πραγματοποιήθηκε μέσω του www.random.org. (αφού αφαιρέθηκαν  από το σύνολο των σχολίων: το ανώνυμο, καθώς και το δικό μου.


True Random Number GeneratorMin: Max: Result:13

Powered by RANDOM.ORG
Αγαπητή μου Marion, θα μιλήσουμε μέσω e-mail πια, για να μου δώσεις ακριβή διεύθυνση προκειμένου να στο στείλω το δωράκι, ελπίζοντας ότι θα το απολαύσεις μέσα στην κουζίνα σου.

Καλή  βράδυ και καλή εβδομάδα, σε όλες και όλους εύχομαι.

Δωράκι...πακετάκι... και πακετάκι καλαμαράκια

Τα κεφάλια "μέσα" λοιπόν...με την βοήθεια όλων των "αναπνοών" που λάβαμε (ο καθένας με τον τρόπο του) κατά την διάρκεια αυτού του καλοκαιριού.

Δύο μήνες πέρασαν από την τελευταία ανάρτηση και αισθάνομαι πως πρέπει να σας πω ένα "γεια" και να δω τι κάνετε φίλες και φίλοι αναγνώστες.

Να σας κάνω ένα μικρό δωράκι, για την έναρξη της νέας σαιζόν.
Δωράκι...πακετάκι...για να ευχηθούμε "αλλήλους" καλό Φθινόπωρο με το ότι πιο ελπιδοφόρο για το διάστημα που "ανοίγεται"  και πάλι εμπρός μας.
Και φυσικά πακετάκι ένα ωραίο και εύκολο φαγητό, για να μπούμε και πάλι σε κλίμα "blog" ενδεχομένως και με όχι τόσο συχνή παρουσία (όπως στο παρελθόν).

Πακετάκι με φρέσκα καλαμαράκια!
Ότι καλύτερο για να δώσουμε ακόμη "οντότητα ΄και υπόσταση" στο καλοκαίρι μας.

Υλικά για 4 άτομα.
4 μέτριες πατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε ροδέλες και βρασμένες για 7-8 να έχουν ελαφρώς μαλακώσει,
1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι (ή νεροκρέμμυδο Ζακύνθου) επίσης κομμένο σε ροδέλες,
2 αχλαδάκια σκληρά (προς το αγουρωπό τους δηλαδή...) καθαρισμένα και κομμένα σε μισοφέγγαρα,
800 γραμμάρια καλαμαράκια φρέσκα (όχι πολύ μεγάλα) πλυμένα και καθαρισμένα.
4-5 φύλλα δάφνης,
2 κουταλιές πάστας κάρυ (υπάρχει σε μεγάλα SMs) έτοιμη όπως η κέτσαπ,
ρίγανη αποξηραμένη, αλάτι, πιπέρι (περίπου μισό κοφτό κουταλάκι, μιας κι' εδώ δουλεύουν συνήθως τα γούστα του καθενός μας)
2-3 κουταλιές καλό ελαιόλαδο,
2 κουταλιές ξύδι μπαλσαμικό.
Και τέλος δύο μεγάλα κομμάτια αλουμινόχαρτο και 2 κομμάτια χαρτί ψησίματος.

Αφού έχουμε πλύνει καλά τα καλαμάρια μας και τα έχουμε φυσικά καθαρίσει, τ' αφήνουμε στο σουρωτήρι μας, να στραγγίξουν καλά.

Πλένουμε και καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε ροδέλες. Τις βράζουμε σε αλατισμένο νερό για 7-8 λεπτά, ώστε να μαλακώσουν λίγο, για να είμαστε σίγουροι ότι θα ψηθούν σωστά μιας και τα υπόλοιπα υλικά θέλουν λιγότερο χρόνο. Στραγγίξουμε και ξεπλένουμε με κρύο νερό.

Το ίδιο και με το κρεμμύδι, όπου τις ροδέλες του μπορούμε να τις αφήσουμε μέσα σ' ένα μπολάκι με νερό για να φύγει ή όποια "αψάδα" έχουν ακόμη.

Παίρνουμε ένα μεσαίο ταψί φούρνου, στρώνουμε σταυρωτά τα δύο κομμάτια αλουμινόχαρτο, φροντίζοντας να έχουμε αρκετό περίσσεμα στα πλαϊνά. Από πάνω βάζουμε επίσης σταυρωτά το χαρτί ψησίματος (και ισχύει βεβαίως το ίδιο και εδώ για τα πλαϊνά).

Στρώνουμε τις ροδέλες κρεμμυδιού. Επάνω βάζουμε τις ροδέλες πατάτας και από πάνω στρώμα τα καλαμαράκια με πλοκαμάκια τους μαζί. Μοιράζουμε τα μισοφέγγαρα αχλαδιού.
Σκορπάμε και την πάστα κάρυ, ενώ αλατό-πιπερώνουμε και πασπαλίζουμε και την ρίγανη.
Ρίχνουμε τέλος το ελαιόλαδο ανακατεμένο με το μπαλσάμικο (τα χτυπάμε μέσα σ' ένα σέϊκερ για 2 λεπτάκια).

Γυρίζουμε τα περισσεύματα των χαρτιών μας προς τα μέσα σχηματίζοντας ένα μεγάλο μπουκί και πατάμε ελαφρώς την επιφάνεια του για να στρώσουμε πιο καλά, μέσα του, τα υλικά μας.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς, με αέρα για 40-45 λεπτά περίπου.
Σβήνουμε τον φούρνο και αφήνουμε το φαγητό να σταθεί για μισή ώρα, ώστε να μπορέσουμε να το σερβίρουμε παρέα με πράσινη σαλάτα, ψωμάκι και ένα παγωμένο ποτηράκι μπύρα ή κρασί.

Καλή σας απόλαυση εύχομαι.

Καλή επιτυχία σε όποια - όποιο, αφήσει σχόλιο σε το post, που σαν δώρο θα έχει ένα μικρό αναμνηστικό που έφερα μαζί μου από το πρόσφατο ταξίδι στην Γαλλία, για να το έχει στην κουζίνα της/του.

Και φυσικά  καλό μήνα και καλή πρόοδο σε όλα τα παιδιά του κόσμου που σιγά-σιγά θα γυρίσουν στα θρανία  :-))

Υ.Γ. η κλήρωση για το δωράκι θα πραγματοποιηθεί σε 7 ημέρες ακριβώς από σήμερα.

Στο επανιδείν...

Να ευχαριστήσω από καρδιάς και με πολύ αγάπη, όλες και όλους, για τις ευχές σας σχετικά με τα γενέθλια μου, καθώς και για τα σχόλια σας για το κέρασμα της εξωτικής τούρτας του προηγούμενου post.

Να ευχαριστήσω θερμά, που με συνοδεύσατε στην μέχρι τώρα καταγραφή των 555 post, με το παρόν, από την στιγμή που ξεκίνησα με τούτο το blog, σε μια προσωπική προσπάθεια πειθαρχημένης καταγραφής, των όσων δοκίμαζα να φτιάξω... για να ταϊσω και να τρατάρω τους δικούς μου αγαπημένους.

Να ευχαριστήσω και τους 544 "ακολούθους",  που μπήκαν στην λογική να δηλώσουν την ταυτότητα τους και να μου πουν ότι συχνά-πυκνά με διαβάζουν και με παρακολουθούν στα όσα γράφω και απογράφω, για τα τεκταινόμενα στην κουζίνα μου και στα κατά καιρούς οδοιπορικά μου.

Να ευχαριστήσω θερμά που 5 χρόνια τώρα (και κάτι μήνες...) μου δώσατε την χαρά της επικοινωνίας, της συμμετοχής και της συζήτησης, με τα σχόλιά σας.
Και βεβαίως, την χαρά της προσωπικής γνωριμίας με μερικούς από εσάς.
Ίσως στο μέλλον, καταφέρω να γνωρίσω μερικές και μερικούς ακόμη.
Ποτέ κανείς δεν ξέρει, έτσι δεν είναι;

Μάλλον με έχει πιάσει η καλοκαιρινή θερμοκρασία και ραστώνη και δυσκολεύομαι αρκετά στο να είμαι συνεπής με αναρτήσεις.
Ίσως δεν έχω και μεγάλη έμπνευση...

Σκέφτομαι λοιπόν, για κάποιο διάστημα να δώσω στον εαυτό μου "άδεια άνευ αποδοχών"... από τούτη την ευχάριστη ασχολία του bloggin.

Θα σας παρακολουθώ και θα "εμπνέομαι" από τα όσα "λιχούδικα" γράφετε και δημοσιεύετε φίλες και φίλοι συν-blogger και ελπίζω να είμαι και σε θέση να σας σχολιάζω, κάθε φορά που θα με προ(σ)καλείτε με την σειρά σας, στην δική σας κουζίνα!!!  

Σας εύχομαι ολόψυχα καλό Μήνα και ένα όμορφο και γεμάτο αρώματα και αρμύρα ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.   Ας πούμε:  στο επανιδείν!

Χρόνια μου Πολλά :-) με τούρτα Ανανά.

Ζώδιο: Δίδυμος.

Εκεί προς το μεταίχμιο του, που σημαίνει ότι πατάει λιγάκι και στα χαρακτηριστικά ενός Καρκίνου.
Μια ζωή "κράμα" δηλαδή! Κι' άντε να βγάλεις άκρη :-))
Τώρα για χρόνια, μην ρωτάτε...
Από σήμερα πια, σταματώ επισήμως να τα αναφέρω και τα κρατώ για έκπληξη :-))

Χρόνια μου Πολλά και Καλά...και για κέρασμα... Τούρτα Ανανά

Μια πολύ ελαφριά και καλοκαιρινή γεύση, με εξωτικές αναφορές, αλλά κι' άρωμα που σε ταξιδεύει.

Υλικά, για μια κανονική τούρτα:
3 πατεσπάνια σοκολάτας (έτοιμα ή φτιαγμένα από εσάς με την συνταγή που περιγράφεται εδώ)
250 γραμ. τυρί μασκαρπόνε,
200 γραμ. άλλο τυρί κρέμα,
500 γραμ. φυτική σαντιγύ Ζαχαροπλαστικής (αυτή, στο πράσινο κουτί)
250 γραμ γιαούρτι στραγγιστό με γεύση ανανά (2 κεσεδάκια),
1 φακελάκι ζελέ ανανά,
1 φλιτζάνι νερό ή χυμό ανανά,
1 κονσέρβα ανανά με καθαρό βάρος 600 γραμ. (τις ροδέλες αλλά και το σιρόπι)
1/3 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
1/2 φλιτζάνι μαρμελάδα φράουλα,
1/2 ποτηράκι κρασιού κονιάκ ή λικέρ φρούτων,
2 κουταλάκι ζάχαρη,
1 κουταλιά σούπας γάλα.

Αρχικά άνοιξα την κονσέρβα του ανανά και τον στράγγιξα από το σιρόπι του.
Κατόπιν έβαλα το σιρόπι σ' ένα κατσαρολάκι το σιρόπι, μαζί με τα 2 κουταλάκια  ζάχαρη και το κονιάκ.
Έβρασα για 6-7 λεπτά, μέχρι να μειωθεί η ποσότητα και να δέσει πιο πολύ το σιρόπι.
Με αυτό, ανακατεμένο με μια κουταλιά γάλα, έβρεξα τα πατεσπάνια μου.

Έκοψα τις φέτες ανανά, σε μικρότερα κομμάτια εκτός από τις τέσσερεις που τις έκαψα στην μέση καθώς θα γίνονταν μέρος του τελικού ντεκόρ.
Έφτιαξα και το ζελέ ανανά, μ' ένα μόνον φλιτζάνι χυμό ανανά (αλλιώς νερό) και το άφησα να κρυώσει λίγο.

Στην συνέχεια σε βαθύ μπολ, χτύπησα την σαντιγύ Ζαχαροπλαστικής, με τα κρεμώδη τυριά, και το γιαούρτι. Ενώ κατά το χτύπημα πρόσθεσα και την σκόνη βανίλιας.
Τελευταίο και σταδιακά ενσωματώθηκε μέσα στο μείγμα, τα 2/3 του ζελέ.
Το υπόλοιπο 1/3 επίσης κρατήθηκε για χρήση στο ντεκόρ της τούρτας κι' εκτός ψυγείου, για να μην πήξει άμεσα..
Άφησα την κρέμα για μισή ώρα στο ψυγείο να σφίξει κάπως και μετά ξεκίνησα το στήσιμο.

Σε φόρμα με αποσπώμενο πάτο, έβαλα το πρώτο πατεσπάνι.
Το έβρεξα με 6- 7 κουταλάκια από το σιρόπι με το γάλα, κι' από πάνω άπλωσα μια καλή στρώση από την κρέμα.  Στην επιφάνεια της κρέμας σκόρπισα κομματάκια ανανά.

Δεύτερο πατεσπάνι. Πάλι βρέξιμο με σιρόπι και από πάνω έστρωσα τη μαρμελάδα φράουλα.
Μια καλή στρώση κρέμας, και πάλι κομματάκια ανανά στην επιφάνεια της σκορπισμένα.

Τρίτο πατεσπάνι. Βρέξιμο και κρέμα. Κρατώντας πάλι λίγη στην άκρη για το τελικό ντεκόρ (το στρώσιμο της επιφάνειας και των πλαϊνών τοιχωμάτων, όταν θα έβγαινε το τσέρκι).
Στην επιφάνεια και προς τις άκρες, έβαλα τις υπόλοιπες φέτες ανανά (κομμένες στην μέση).
Στο ψυγείο για μιάμιση ώρα, για να σφίξει το σύνολό μου.
Κάπου στα μισά του χρόνου, έλουσα τις φετούλες του ανανά, με το υπόλοιπο ζελέ που είχε αρχίσει να πήζει, ενώ στο κέντρο έβαλα χρωματιστά καραμελάκια και φλούδες σοκολάτας, για ντεκόρ.

Μετά από μιάμιση ώρα, την έβγαλα. Αφαίρεσα με προσοχή το τσέρκι, αφού προηγουμένως μ' ένα μαχαίρι χάραξα καλά γύρω-γύρω. Με την υπόλοιπη κρέμα έκανα το τελικό στρώσιμο στα πλαϊνά.
Στα "κρεμώδη" πλαϊνά πρόσθεσα φλούδες σοκολάτας, για λίγο πιο "τσαχπίνικη εμφάνιση" και έτοιμη.

Κοπιάστε για κέρασμα...
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας.
Και καλές διακοπές σε όσους ενδεχομένως ξεκινούν για ξεκούραση λίγων ημερών (όπως η αφεντιά μου).

Ποτηράκι... για γλυκάκι εποχής.

Ένα ελαφρύ γλυκό είναι πάντα ευπρόσδεκτο, για να γλυκαθούμε είτε το χρησιμοποιήσουμε ως επιδόρπιο μετά από ένα ωραίο γεύμα, είτε σαν δροσερή γλυκιά νότα, μέσα στις πρώτες απογευματινές ζέστες.
Και τα "ποτηράτα" γλυκά είναι ότι πρέπει και για τις δύο περιπτώσεις, κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη :-))

Ποτηράκι για γλυκάκι  εποχής λοιπόν...και σημειώστε τα υλικά.

Για την βάση:
3-4 χοντρές φέτες από ένα κέϊκ σοκολάτας, ή  10-12 μεγάλα μαλακά cookies σοκολάτας.
(Στην δική μου περίπτωση ήταν τα 2 τελευταία ρολάκια με σοκολατένιο ταχίνι).
2-3 κουταλάκι σιρόπι ή λικέρ της αρεσκείας (αν δεν φάνε πιτσιρίκια).

Για την κρέμα:
250 γραμ. τυρί μασκαρπότνε,
200 γραμ. κρέμα γάλακτος (ελαφριά ή πλήρη),
250 γραμ. γιαούρτι στραγγιστό με χαμηλά λιπαρά,
2 κουταλάκι πάστα βανίλιας,
200 γραμ. γάλα ζαχαρούχο.

Για την σάλτσα βερίκοκο:
8-10 ώριμα βερίκοκα
2 κουταλίες ζάχαρη,
3-4 σταγόνες λεμόνι.

Για τη διακόσμηση:
50-60 γραμ. πικρή σοκολάτα, χοντροκοπανισμένη.

Με τα πιο πάνω υλικά θα έχετε αρκετά γρήγορα  6 ωραία και πολύ νόστιμα "ποτηράτα" επιδόρπια.
Πάμε, να δούμε το στήσιμο του γλυκού.

Ετοιμάζετε την σάλτσα βερίκοκου, αφού βάλετε σ' ένα αντικολλητικό κατσαρολάκι ή τηγάνι τα βερίκοκα κομμένα σε κομμάτια (όχι πολύ μικρά) την ζάχαρη και τον χυμό λεμονιού και τα αφήσετε να βράσουν για 10-12 λεπτά.  Την αφήνετε στην άκρη να κρυώνει.

Κατόπιν περνάτε στην προετοιμασία της κρέμας.
Χτυπάτε τα τρία πρώτα υλικά, μέσα σ' ένα βαθύ μπολ, με την βοήθεια του μίξερ χειρός.
Στην συνέχεια ενσωματώνετε στο μείγμα την πάστα βανίλιας και το ζαχαρούχο γάλα, μέχρι να έχετε μια ωραία κρέμα και άκρως μυρωδάτη, χάρη στην βανίλια.
(Εάν δεν έχετε πάστα βανίλιας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βανίλια κρυσταλλική περίπου 1/3 κοφτό κουταλάκι ανακατεμένη με μια κουταλιά σούπας μέλι. Είναι μια ωραία εναλλακτική λύση).

Βάζετε την κρέμα για 20 λεπτά στο ψυγείο. Όσο δηλαδή θα κάνετε την προετοιμασία για την βάση μέσα στα ποτηράκια.
Για την βάση, τρίβετε με τα δάχτυλα,σε ένα μπολ τα κομμάτια του κέϊκ και το βρέχετε ελαφρώς με το σιρόπι ή το λικέρ.
 Αν χρησιμοποιήσετε μαλακά μπισκότα, ίσως να μην χρειαστεί να βάλετε όλη την ποσότητα του
υγρού. Ανακατεύετε μ' ένα κουτάλι και μοιράζετε το μείγμα σε ίσες ποσότητες μέσα στα ποτηράκια.

Σπάτε και την πικρή σοκολάτα, βάζοντας την όπως είναι με την συσκευασία της μέσα σ' ένα σακουλάκι τροφίμων, και την χτυπάτε με το σφυράκι που χτυπάμε τα κρεατικά ή μ' ένα ξύλινο πλάστη.
Μαλακά για να μην σχιστεί το σακουλάκι και το χαρτί της σοκολάτας και γεμίσει ο τόπος γύρω σας.

Βγάζετε την κρέμα από το ψυγείο. Την μοιράζετε πάνω από την βάση του κέϊκ, μέσα στα ποτηράκια.
Από πάνω βάζετε 2-3 κουταλάκια σάλτσας βερίκοκο. Και στην συνέχεια κομματάκια σοκολάτας.
Ξανά τα μπολάκια στο ψυγείο για 2-3 ώρες να παγώσουν και ν' αναδειχθούν τα αρώματα.
Έτοιμα προς κατανάλωση :-)))
Καλή εβδομάδα να έχετε όλοι σας.

Ρολλάκια με σοκολατένιο ταχίνι

Τα ρολά κανέλας (cinnamon rolls) είναι από τις αγαπημένες λιχουδιές μικρών και μεγάλων ειδικά, όταν ψήνονται και το άρωμα της κανέλας πλημμυρίζει τον χώρο.
Υπάρχει όμως και ο "ανταγωνισμός" τους :-))
Πραγματικά πολύ επιτυχημένος συνδυασμός.

Ρολά με κακάο, σοκολατένιο ταχίνι και αλεσμένο φουντούκι.

Δοκιμάστε να τα φτιάξετε και πιστεύω πως θα σας αρέσουν ως συνοδεία για το πρωϊνό σας ή για ένα συνοδευτικό σνακ για το απογευματινό των παιδιών - μικρών και μεγάλων πάντα :-).

Για την ζύμη (που και σ' αυτήν την περίπτωση ετοιμάστηκε στον αρτοπαρασκευαστή).
320 γραμ. φρέσκο γάλα πλήρες,
  30 γραμ. νερό,
120 γραμ βούτυρο (ή μαργαρίνη) λιωμένο,
600 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
1 μεγάλο αυγό,
3 κουταλιές σούπας ζάχαρη,
1/3 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
2 κουταλάκια κακάο σκόνη,
1 κουταλάκι μπαχαρικών μείγμα Σμυρνιό,
1 φακελάκι ξηρή μαγιά.

Όλα τα υλικά μπήκαν στον αρτοπαρασκευαστή, με την σειρά που αναφέρονται, στο πρόγραμμα για ζύμωμα. Μετά από μία ώρα και 20 λεπτά η ζύμη ήταν έτοιμη.
Με την βοήθεια μικρού ξύλινου ρολού (πλάστη) την άνοιξα πάνω σε επιφάνεια πασπαλισμένη με λίγο νισεστέ (εάν δεν έχετε, και λίγο αλεύρι θα κάνει εξίσου καλή δουλειά).

Και πάνω στην ανοιγμένη ζύμη, μπήκαν τα υλικά της σοκολατένιας γέμισης.
3 μεγάλες κουταλιές σοκολατένιο ταχίνι που είχα αραιώσει με λίγο ζεστό νερό, για να γίνει πιο ρευστό.
Το ταχίνι αλείφτηκε πάνω στην ζύμη.
Από πάνω έτριψα 200 γραμ. χαλβά του μπακάλη (σοκολάτα-βανίλια) σπάζοντας τον με τα χέρια.
Πάνω στον χαλβά έτριψα την φλούδα από ένα μεγάλο πορτοκάλι.
Και τέλος πασπάλισα όλη την επιφάνεια με 100 γραμ. αλεσμένο ανάλατο (ελαφρώς ψημένο) φουντούκι.

Η ζύμη τυλίχτηκε σε μακρύ ρολό και με κοφτερό μαχαίρι την έκοψα σε κομμάτια φάρδους 4 εκατοστών.
Μπήκαν σε ταψί στρωμένο με χαρτί ψησίματος, με την τομή προς τα πάνω, και μετά σκεπάστηκαν για μια ακόμη ώρα σε ζεστό μέρος. Πάνω στην επιφάνεια της κουζίνας δηλαδή, που ήδη έψηνε ο φούρνος. Η ζεστή ατμόσφαιρα και η ζέστη της κουζίνας, έκαναν την δουλειά μου για το δεύτερο φούσκωμα!
Μετά ψήθηκαν στους 180 βαθμούς, με αέρα,  για 25 λεπτά.

Αφράτα και πολύ σοκολατένια (έστω και χωρίς χρήση μεγάλης ποσότητας σοκολάτας).
Όταν πια κρύωσαν, τα τύλιξα σε μεμβράνη φαγητού και παρέμεινα φρέσκα μέχρι το τελευταίο.