700 +1

Ο τίτλος 700 + 1... σαφώς και δεν κάνει για τίτλος κάποιου μαγειρικού πονήματος (!) αλλά είναι τίτλος για τις 700 αναρτήσεις (με τελευταία αυτή για το κέικ πορτοκαλιού) που έχει συμπληρώσει το πνευματικό μου παιδί, κατά κόσμον... προσωπικό blog Aroma Vanillias.

Πραγματικά δεν περίμενα να καταφέρω να φτάσω μέχρι αυτό το νούμερο, όταν ξεκίνησα το 2009 (στις 22.5.2009)  με τη πρώτη πειραματική καταγραφή μου, για μια ωραία και νόστιμη κερασόπιτα.

Ο καιρός που πέρασε, με έμαθε πολλά πράγματα για τις δυνάμεις και τις αντοχές μου μέσα κι έξω από την κουζίνα.
Ταυτόχρονα με έκανε "σοφότερη" στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους που με περιέβαλλαν στο παρελθόν, αλλά και με αυτούς που εξακολουθούν να με περιβάλλουν σήμερα, πέρα από τα δικά μου αγαπημένα κοντινά πρόσωπα.

Ξεκίνησα ως μέλος μιας ομάδας (του HFL) και πιο πριν... μιας διαδικτυακής κοινότητας (του Hugry) που σαν κοινό χαρακτηριστικό είχαν το "καλό φαγητό". Και τελικά θα έλεγα πως κατέληξα μέλος μιας πολύ μεγάλης κοινότητας, της επονομαζόμενης κοινότητας των food bloggers, που συνεχώς εξελίσσεται και εμπλουτίζεται με νέες παρουσίες και απόψεις, πάνω στα θέματα διατροφής.

Σε ανύποπτο χρόνο, σε μια συζήτηση που έκανα με φίλη, τέθηκε το θέμα  αν και πως η κοινότητα των food bloggers, κυρίως του εξωτερικού, έχει τη δύναμη να καθορίζει "πολιτικές" στις προωθητικές ενέργειες των παραγωγών τροφίμων (είτε μιλάμε για μεγάλες εταιρίες, είτε για μικρούς παραγωγούς).
Προσωπικά δεν το πιστεύω!
Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο νομίζω, μεμονωμένα άτομα να έχουν την δυνατότητα να επηρεάσουν το παντοδύναμο marketing.
Όμως πιστεύω ακράδαντα πως άτομα που αγαπούν να μαγειρεύουν και να δημιουργούν γεύσεις αλμυρές ή γλυκές, μπορούν να επηρεάσουν τους ανθρώπους γύρω τους ώστε να τραφούν πιο σωστά και να θέσουν τον "πήχη" της γεύσης πολύ ψηλά.
Μπορούν ακόμη να "εκπαιδεύσουν" τους άλλους στην αναγνώριση υλικών και συστατικών, κατορθώνοντας έτσι  να τους κάνουν πιο σωστούς καταναλωτές, γεγονός πραγματικά σημαντικό!

700 + 1 αναρτήσεις, λοιπόν...
 Ένα προσωπικό σημειωματάριο συνταγών, που όπως έχω γράψει και πει στο παρελθόν, το ξεκίνησα για να έχω την "πειθαρχία" να καταγράφω τα όσα δοκίμαζα να φτιάξω στην κουζίνα μου.
Οι  προσπάθειες που είχα κάνει να κρατώ χειρόγραφα τετράδια ήταν μάλλον αποτυχημένες εκείνο τον πρώτο καιρό καθώς πολλά γεγονότα της προσωπικής μου ζωής είχαν πέσει απανωτά.
 Έτσι η "ηλεκτρονική καταγραφή" αφού ήμουν (επαγγελματικά) πάρα πολλές ώρες μπροστά σε μια οθόνη και με συνεχή σύνδεση στο Internet μου φάνηκε σαφώς πιο απλή και γρήγορη!
Με τα χρόνια εξελίχτηκε σε "προσωπική διασκέδαση" και ως τέτοια παραμένει και σήμερα, χωρίς στόχο ν' αλλάξει... πέρα από το γεγονός ίσως, ότι δεν το κάνω με τον ίδιο ενθουσιασμό που το έκανα παλαιότερα.

700 + 1 αναρτήσεις, λοιπόν...
Με πιο δημοφιλής τις ακόλουθες (όπως δείχνουν και τα στατιστικά στοιχεία του blogger):


Μανιταρόπιτα σε μπουρέκι (από το 2016)

Μαραθόπιτα ιδιαίτερη (από το 2016)

Θράψαλα στον φούρνο (από το 2016)

Μακαρονόπιτα στα γρήγορα (από το 2015)

Τα αφράτα κουλουράκια καρότου (από το 2015)

Ο αρωματικός σιμιγδαλένιος χαλβάς (από το 2015)

Πιροσκί με πατάτα και φέτα (από το 2015)

Nutella cheesecake  (από το 2014)

Σεκέρ Παρέ  (από το 2014)

Cheesecake με μύρτιλλα (από το 2014)

Μια σουπιά... (από το 2014)

Τυρόπιτα σαν ...κέικ (από το 2013)

Τονάκι Λεμονοπορτοκαλάτο (από το 2013). Αυτό το φαγητό έχει 14.410 views.
Πραγματικά αξιοθαύμαστο, καθώς προσωπικά το θεωρώ από τις πιο απλές συνταγές που μπορεί να βρει κάποιος μέσα στο blog μου.

Γλυκό με άρωμα καφέ (από το 2013)

Σοκολατένια μπόμπα (από το 2013)

Κοτόπιτα με χωριάτικο κοτόπουλο  (από το 2013)

Σαν εκμέκ ... πολίτικο (από το 2013)

Ταραμάς κέικ (από το 2013)

Cookies τα καταπληκτικά (από το 2013)

Ένας άλλος μπακλαβάς ... (από το 2012)

Ρεβύθια που θα λατρέψετε (από το 2012)

Πορτοκαλόπιτα (από το 2012)

Καραμελωμένος χαλβάς με άρωμα βουτύρου (από το 2012)

Μοσχάρι στο πήλινο (από το 2012)

Ένα σκανδαλιστικό πατέ (από το 2012)


Μανιτάρια με φέτα (από το 2011) Η συνταγή best seller (!!!) 15.035 views.

Σαλιγκάρι ή Σαραγλί (από το 2011)

Χρυσά μήλα των Εσπερίδων (από το 2011) κυδώνια ψητά δηλαδή. Μια συνταγή με πάμπολλα views επίσης.

Λικέρ Κράνου (από το 2011)

Τάρτα Γκανάζ (από το 2011)

Ουζοκούλουρα (από το 2011)

Κάπου εδώ λέω να σταματήσω μιας και τα επόμενα χρόνια θα μας πάνε πολύ πίσω...και τα δεδομένα τότε στο blog ήταν ακόμη σε "εμβρυακό" στάδιο. Μάθαινα και εξελισσόμουν μαζί του σε θέματα φωτογράφισης και διαχείρισης (ακόμη μαθαίνω φυσικά...καθώς κάθε μέρα ανακαλύπτω και κάτι νέο στα όσα μπορείς να κάνεις μέσα στην κουζίνα, ενώ γνωρίζω καλύτερα τις λειτουργίες της φωτογραφικής μου μηχανής).

Για όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν, χαίρομαι που κατάφερα να καταγράψω με τον τρόπο μου: υλικά, αρώματα, γεύσεις, συνθέσεις, μνήμες, συνήθειες, εικόνες και τόπους... και ν' ανατρέχω όποτε θέλω να επαναλάβω μια συνταγή μου, ή να δω κάποιες φωτογραφίες που αγάπησα.

Μα περισσότερο χαίρομαι, που βρέθηκαν κάποιοι να τα διαβάσουν και να τα δοκιμάσουν, όπως ακριβώς θα γινόταν αν είχαμε την ευκαιρία να σας έχω στο τραπέζι μου...στο σπίτι μου...σε καθημερινή ή σχόλη.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την παρέα σας σ' αυτές τις
700 + 1 αναρτήσεις φίλες και φίλοι αναγνώστες.
Να έχετε ένα ξεκούραστο και χαλαρό Σαββατοκύριακο,

με αγάπη
Πηνελόπη

Κέικ Πορτοκαλιού

Ένα κέικ πορτοκαλιού μπορεί να σε κάνει ν' αλλάξεις διάθεση!
Μπορεί να σε βοηθήσει να νοιώσεις καλύτερα όταν ο πυρετός τριγυρίζει (χωρίς εμφανείς ενδείξεις ίωσης) τον κανακάρη της οικογένειας ... Και καθώς αυτός δεν είναι και "τύπος" που σηκώνει πυρετό εύκολα...μπαίνεις στην "λογική" του να ψάχνεις και να "ψάχνεσαι" προς τι το συγκεκριμένο φαινόμενο εντός της οικίας του σπιτιού σου;
Να ξεπεράσω τα νεύρα ήθελα...αλλά και να κάνω κάτι όχι πολύ μπελαλίδικο και σύνθετο.
Πορτοκάλια εμπρός μου.
Πορτοκαλένια μαρμελάδα (από thermomix) που μου προσέφεραν.
Ταχίνι με πορτοκάλι (πάρα πολύ νόστιμο σας λέω!!!) που αγόρασα.
Αλεύρι που φουσκώνει, αυγαλάκια, λαδάκι, βουτυράκι, ζάχαρη με στέβια, εσάνς πορτοκαλιού, βανίλια κρυσταλλική λίγη σπασμένη σοκολάτα (που είχαμε απόθεμα από τις ημέρες των γιορτών) και όλα έγιναν στα γρήγορα.
Ούτε καν φόρμα για κέικ δεν έβγαλα από το ντουλάπι. Ένα ταψάκι στρωμένο με βρεγμένο αντικολλητικό χαρτί και σε 40 λεπτά είχα κάνει το σπίτι να μυρίζει συναρπαστικά.

Κέικ Πορτοκαλιού με σοκολάτα

Υλικά:
1 ποτήρι χυμό φρέσκου πορτοκαλιού,
ξύσμα από 2 μέτρια πορτοκάλια,
120 γραμ. ελαιόλαδο,
80 γραμ. λιωμένο βούτυρο,
1/2 ποτήρι ζάχαρη με στέβια,
2 κουταλιές ταχίνι με πορτοκάλι,
1/2 φλιτζάνι μαρμελάδα πορτοκάλι,
1/2 κουταλάκι βανίλια κρυσταλική,
4-5 σταγόνες εσάνς πορτοκαλιού,
3 μέτρια αυγά,
450 γραμ. αλεύρι αυτοδιογκούμενο,
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,
120 γραμ. σοκολάτα γάλακτος σε μικρά κομματάκια.

Στην συγκεκριμένη συνταγή δεν βγήκε ούτε φόρμα κέικ από το ντουλάπι, μα ούτε και μίξερ...
Με τον αυγοδάρτη χτύπησα τα υλικά μου μέσα σε βαθύ μπολ και με την σειρά που τα προαναφέρω κάνοντας την όλη διαδικασία πολύ-πολύ εύκολη και γρήγορη.

Μετά έστρωσα το βρεγμένο αντικολλητικό χαρτί στο ταψί μου και με μια μαρίζ (πολύ ωραίο αξεσουάρ) πήρα όλο τον χυλό του κέικ μέσα από το μπολ.

Έψησα στους 180 βαθμούς με αέρα τα πρώτα 10 λεπτά και μετά χαμήλωσα την θερμοκρασία στους 170 για τα υπόλοιπα 20 λεπτά. Ρόδισε, μοσχομύρισε και ήταν πραγματικά απολαυστικό όταν συνόδευσε το απόγευμα του Σαββάτου μας, αλλά και το πρωινό της Κυριακής μας.
Σας εύχομαι καλή εβδομάδα.

Κολοκυθομηλόπιτα της παγωνιάς...

Το κρύο καλά κρατεί...οπότε η πρώτη γευστική ανάρτηση της νέας χρονιά μια γλύκα την χρειάζεται!
Γλύκα φυσική και χωρίς πολλές θερμίδες καθώς ήδη έχουμε πάρει αρκετές... μέσα στο 15πενθήμερο των γιορτινών ημερών.

Η μεγάλη κολοκύθα που ήρθε από το χωριό του πεθερού περίμενε υπομονετικά πάνω από μήνα την σειρά της...
Την κόψαμε και την χωρίσαμε σε δύο (μη πω και τρία) σπίτια.
Το δικό μου μερτικό το βλέπετε πιο κάτω.

Αφού την παρέλαβα (κομμένη) την καθάρισα στην φλούδα μ' ένα βρεγμένο πανί.
Έστρωσα ένα ταψί με χαρτί ψησίματος την έβαλα μέσα (με την φλούδα στον πάτο) και την σκέπασα με αλουμινόχαρτο.
Την έψησα στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά με αέρα.
Όταν την έβγαλα την άφησα να κρυώσει και την έκοψα σε μεγάλες φέτες. Μετά σε κομμάτια τετράγωνα και την καθάρισα από την φλούδα. Αποθήκευσα σε σακούλες τροφίμων τρία πακέτα των 600 γραμ. και το τέταρτο μέρος το έκανα (μισό κολοκυθόσουπα με καρότα, πατάτα και μπαχαρικά) και το άλλο μισό, πίτα μαζί με ξινόμηλα).

Κολοκυθομηλόπιτα με φύλλο κρούστας

Γι' αυτήν την πίτα λοιπόν χρησιμοποίησα φόρμα με αποσπώμενο πάτο (για να βγει πιο όμορφη) και τα υλικά μου ήταν τα ακόλουθα:
300 γραμ. ελαφρώς ψημένη κολοκύθας και τριμμένη στη χοντρή πλευρά του τρίφτη (ρεντέ)
2 μεγάλα ξινόμηλα επίσης τριμμένα,

1/3 φλιτζανιού σιμιγδάλι ψιλό,
1/2 φλιτζάνι σταφίδες διάφορες (ξανθές και μαύρες)
1 φλιτζάνι καρύδια χοντροκομμένα,
2,5 κουταλάκια κανέλα σκόνη,
1/5 κουταλάκι τριμμένο γαρύφαλλο,
1/5 κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο,
1/5 κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική
4 κουταλιές σούπας καστανή ζάχαρη,
χυμό και ξύσμα από ένα μεγάλο πορτοκάλι,
250 γραμ. φύλλο κρούστας για γλυκά,
80 γραμ. λιωμένο βούτυρο αγελάδος.
Επιπλέον για το πασπάλισμα άχνη ζάχαρη και κανέλα.

Αφού έκανα όλη την διαδικασία με την κολοκύθα όπως την περιέγραψα πιο πάνω, τα κομμάτια που ήθελα για την πίτα τα έτριψα στον τρίφτη. Μαζί έτριψα και τα  δύο ξινόμηλα.
Κατόπιν τα ανακάτεψα με τον χυμό του πορτοκαλιού και το ξύσμα ενώ μέσα στο ίδιο σκεύος ανακάτεψα και όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τις 2 κουταλιές ζάχαρη (οι άλλες δύο μπήκαν στο μείγμα) και το λιωμένο βούτυρο.

Βουτύρωσα καλά την φόρμα μου και έστρωσα φύλλα βουτυρωμένα (κομμένο στη μέση το μεγάλο φύλλο μας δίνει δύο μικρότερα και έτσι τα ήθελα όλα) σταυρωτά.

Πάτος 4 φύλλα βουτυρωμένα και αμέσως μετά πασπάλισα την μισή κουταλιά ζάχαρης, άλλα 4 φύλλα κατόπιν όλο το μείγμα (κολοκύθας, μήλων, σταφίδες, καρύδια και μπαχαρικά) και πάλι 4 φύλλα βουτυρωμένα, ζάχαρη και πάλι 4 φύλλα βουτυρωμένα και πάλι ζάχαρη και τέλος άλλα 4 φύλλα βουτυρωμένα πάντα. Στην επιφάνεια όσο βούτυρο και ζάχαρη έμειναν.

Τέλος, χάραξα με κοφτερό μαχαίρι και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα στους 180 βαθμούς για 25 περίπου λεπτά.

Μυρωδιά εξαιρετική με το βούτυρο και την κανέλα να υπερισχύουν, ενώ πρέπει να πω ότι την επόμενη μέρα εμένα μου φάνηκε ακόμη πιο αρωματική τούτη η πίτα.
Κόβετε κομμάτι πασπαλίζετε με έξτρα ζάχαρη άχνη και κανέλα και έχετε ένα πολύ ωραίο γλυκό.

Καλές δοκιμές αν την κάνετε και να ξέρετε πως συνοδεία μ' ένα ζεστό ρόφημα ή ακόμη κι' ένα ποτήρι γλυκό κόκκινο κρασί νομίζω πως θα έχετε εξαιρετικό "αντίδοτο" στην παγωνιά που επικρατεί.
Δύναμη σε όλες και όλους εύχομαι.

2017...

Έχουμε πάρει άραγε την σωστή κατεύθυνση;
Θα δούμε... σε 365 ημέρες από σήμερα!!

Ευτυχισμένο το 2017 για όλους μας.
Μακάρι οι όμορφες μέρες που θα κλείνει εντός του να είναι περισσότερες από αυτές που μπορούμε να αντέξουμε :-)))
Καλή Χρονιά.

Κυδωνόπιτα Χριστουγεννιάτικη

Είπαμε κουραμπιέδες φέτος δεν ...
Αλλά δεν μπορεί να μην μυρίσει και το σπίτι με την τέλεια αρωματισμένη, με βούτυρο, ζύμη τους!!
Οπότε η εφαρμογή έγινε και μάλιστα σε μια τάρτα-πίτα-σκεπαστή πραγματική αποκάλυψη.

Μια πολύ εύκολη σε παρασκευή σκεπαστή τάρτα, αρκεί να έχετε από τις προηγούμενες ημέρες ετοιμάσει μαρμελάδα κυδώνι.
Εκεί κατά τις αρχές του Νοέμβρη βρέθηκα με μια σακούλα κυδώνια από συνάδελφο του άντρα μου, μερικά τα έκανα ψητά στον φούρνο και τα υπόλοιπα δύο μεγάλα βάζα μαρμελάδα.
Είναι πολύ εύκολη διαδικασία αν τρίψετε τα κυδώνια στον τρίφτη (ρεντέ) και τα βάλετε να βράσουν μαζί με λίγο νεράκι, χυμό πορτοκάλι καθώς και την ζάχαρη που απαιτείται για την ποσότητα του τριμμένου φρούτου.
Από μυρωδικά ότι εσείς αγαπάτε περισσότερο.
Προσωπικά, έβαλα αστεροειδή γλυκάνισο και λίγη κρυσταλλική βανίλια, καθώς για καιρό σκεφτόμουνα μια κυδωνόπιτα  για τις ημέρες γιορτών...
Tων φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, έτσι δεν είναι ;-)).

Κυδωνόπιτα με χουρμάδες, δαμάσκηνα και ψημένο αμύγδαλο

Υλικά για την ζύμη
400-450 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
150 γραμ. βούτυρο αγελάδος (ανάλατο) μαλακωμένο
1 μεγάλο αυγό,
ξύσμα από ένα πορτοκάλι και από ένα λεμόνι (καλά πλυμένα)
2 κουταλιές χοντροαλεσμένο καβουρδισμένο αμύγδαλο,
1 ποτηράκι (κρασιού) κονιάκ,
2 κουταλιές λευκή ζάχαρη (ή ζάχαρη με στέβια)
1/4 κοφτό κουταλάκι αλάτι,
1/3 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
1/2 κοφτό κουταλάκι κανέλα σκόνη,
2 κουταλιές ελαιόλαδο καλής ποιότητας.

Για την γέμιση της τάρτας,
2 φλιτζάνια μαρμελάδα κυδώνι (κατά προτίμηση σπιτική)
8-10 χουρμάδες κομμένους σε κομματάκια,
3-4 δαμάσκηνα επίσης κομμένα σε κομματάκια,
4-5 κουταλιές χοντροαλεσμένο καβουρδισμένο αμύγδαλο.

Επιπλέον: 2 κουταλιές γάλα για την επιφάνεια της πίτας.

Όπως έγραψα ήδη την μαρμελάδα την είχα έτοιμη από καιρό, οπότε τα υπόλοιπα που έπρεπε να γίνουν δεν απαιτούν πολύ χρόνο.
Ξεκίνησα με την ζύμη βάζοντας όλα μου τα υλικά μέσα σ' ένα βαθύ μπολ με την σειρά που τ' αναφέρω αφήνοντας το ελαιόλαδο εκτός καθώς αυτό το χρησιμοποίησα για να ολοκληρώσω το πλάσιμο και να "ξεκολλήσω" τη ζύμη από τα χέρια μου.

Την άφησα για λίγο να σταθεί, μέχρι να κόψω κατ' ουσία τους χουρμάδες και τα δαμάσκηνα και μετά με την βοήθεια αντικολλητικού χαρτιού άνοιξα το πρώτο φύλλο με κάτι πάρα πάνω από τη μισή ποσότητα της.
Στη συνέχεια μετέφερα μαζί με το χαρτί σε φόρμα με αποσπώμενο πάτο και την έφτιαξα ανάλογα με τα τοιχώματα της φόρμας.
Πάνω στην επιφάνεια έριξα την μισή ποσότητα αλεσμένου αμύγδαλου (από τα υλικά της γέμισης) και λίγα από τα κομμένα αποξηραμένα φρούτα.
Συνέχισα με τη μαρμελάδα κυδώνι, απλώνοντας όλη την ποσότητα και ολοκλήρωσα με τα υπόλοιπα κομμένα φρούτα και αμύγδαλα.

Πάλι σε αντικολλητικό χαρτί άνοιξα το δεύτερο φύλλο ζύμης και το έφερα (αναποδογυρίζοντας) πάνω στην γέμιση.
Έκλεισα, ενώνοντας τα πλαϊνά και από τα δύο κομμάτια ζύμης.
Έκανα μικρές χαρακιές μ' ένα μαχαίρι στην επιφάνεια (αυτό το έκανα για να μην παραφουσκώσει η ζύμη της επιφάνειας και σκάσει) μετά άλειψα με το γάλα.

Έψησα με αέρα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς, για 35 περίπου λεπτά.
Την έβγαλα από τον φούρνο. Άφησα να κρυώσει κι άνοιξα την φόρμα μου μεταφέροντας σε μια πιατέλα σερβιρίσματος με την βοήθεια του χαρτιού (το οποίο μετά αφαίρεσα).
Πασπάλισα με άχνη... και ιδού το αποτέλεσμα.

Το βούτυρο, το αμύγδαλο και τα μυρωδικά έκαναν το σπίτι να μοσχομυρίζει Χριστούγεννα.
Καλές Γιορτές να έχουμε φίλες και φίλοι αναγνώστες καθώς πια μπαίνουμε στην τελική ευθεία (αν και πάντα μετράει το "ταξίδι"...πριν το τελικό μας "προορισμό")!!

Υ.Γ. με την ίδια λογική έγιναν και κυδωνοπιτάτακια αλλά σ' αυτά δεν έβαλα τα αποξηραμένα φρούτα παρά μόνον την μαρμελάδα και η ζύμη έγινε με περισσότερο ελαιόλαδο και λιγότερο βούτυρο για να είναι πιο ελαστική στο κλείσιμο τους, καθώς η προηγούμενη ζύμη είναι τριφτή όπως αρμόζει στους κουραμπιέδες.

Κέικ Σοκολάτας με τζίντζερ, γλάσο και φιστίκια Αιγίνης

Προχωρούμε "ακάθεκτοι" προς τα Χριστούγεννα!
Τα μάτια των παιδιών είναι γεμάτα προσδοκία, ακόμη κι' αν έχουν πια περάσει στην φάση να "απομυθοποιήσουν" οριστικά τον Άγιο Βασίλη, γνωρίζοντας καλά ... πως τα δώρα τα κάνουν οι γονείς και οι άνθρωποι που τ' αγαπούν και τα νοιάζονται.

Οι μέρες λοιπόν ζητούν γλυκά...Ζητούν αρώματα...Ζητούν σοκολάτα!

Τα συνδύασα όλα μαζί και έβγαλα κεκάκι για το απόγευμα του Σαββάτου που μας πέρασε.

Σοκολατένιο (σε μορφή) αρωματισμένο (σε οσμή) και γλυκό (σε γεύση) κέικ με χαριτωμένη εμφάνιση.

Σοκολατένιο κέικ με φρέσκο τζίντζερ, πορτοκάλι, γλάσσο από μανταρίνι και φιστίκια Αιγίνης

Υλικά για μια κανονική φόρμα με αποσπώμενο πάτο:

250 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει,
1/2 κοφτό κουταλάκι μπέικιν πάουντερ,
40 γραμ. ελαιόλαδο,
80 γραμ. βούτυρο αγελάδος μαλακωμένο,
3 μεγάλα αυγά,
1 μεγάλο πορτοκάλι (χυμό και ξύσμα) καλά πλυμένο,
1 μικρή ρίζα φρέσκου τζίντζερ (περίπου 80 γραμ.) καθαρισμένη και τριμμένη,
1 κοφτό κουταλάκι υγρό εσάνς βανίλιας,
2/3 φλιτζανιού τρούφα σοκολάτας ή τριμμένη σοκολάτα κουβερτούρα,
1 κουταλιά λιωμένο βούτυρο,
1 φλιτζάνι μαύρη ζάχαρη,

1/2 φλιτζάνι χοντροκομμένο φιστίκι Αιγίνης.

Για το γλάσο
1 μέτριο μανταρίνι (για τον χυμό του)
3-4 κουταλιές σούπας (γεμάτες) ζάχαρη άχνη.

Σε βαθύ μπολ χτύπησα τ' αυγά μαζί με την ζάχαρη, την υγρή βανίλια και το μαλακωμένο βούτυρο με την βοήθεια του αυγοδάρτη.

Πρόσθεσα το ελαιόλαδο, τον χυμό πορτοκαλιού και χτύπησα εκ' νέου.

Κατόπιν στο μείγμα έβαλα την τρούφα σοκολάτας που ζέστανα μαζί με την τελευταία κουταλιά λιωμένο βούτυρο στον φούρνο μικροκυμάτων (ή σ' ένα μικρό μπρίκι αν δεν έχετε φούρνο μικροκυμάτων).

Επόμενη προσθήκη στο μείγμα: το ξύσμα πορτοκαλιού και το τριμμένο τζίντζερ.
Εκ' νέου ανακάτεμα και τέλος λίγο από το χοντροκομμένο φιστίκι.

Τελευταία η προσθήκη του αλευριού ανακατεμένο με το μπέικιν πάουντερ σταδιακά και με συνεχές ανακάτεμα ώστε να ενωθεί καλά με τα υπόλοιπα υλικά.

Σε φόρμα με αποσπώμενο πάτο, έστρωσα χαρτί ψησίματος που προηγουμένως είχα ελαφρώς βρέξει.
Το χαρτί έτσι στρώνει πιο καλά και κατά το ψήσιμο βοηθά και το μείγμα του κέικ.

Άπλωσα το μείγμα μου ομοιόμορφα να πάει παντού και έψησα σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα τους 180 για τα πρώτα 8 λεπτά και μετά κατέβασα στους 170 βαθμούς.
Συνολικό ψήσιμο 25 λεπτά.

Άφησα το κέικ να κρυώσει πάνω στην σχάρα του φούρνο. Όταν κρύωσε το έβγαλα από την φόρμα.

Το μετέφερα με προσοχή σε πιατέλα αφαιρώντας και το χαρτί ψησίματος.
Το έριξα το γλάσο που έφτιαξα από την άχνη και τον χυμό μανταρινιού και πασπάλισα με μπόλικο τριμμένο φιστίκι Αιγίνης.

Γευστικό και γεμάτο αρώματα μέχρι και την τελευταία του μπουκιά.
Είναι δε, μια καλή πρόταση για δωράκι από τα χέρια σας, σε φίλους και αγαπημένους τις μέρες που έρχονται...
Μην σας πω, ότι μπορεί να γίνει και η "εναλλακτική" σας βασιλόπιτα για φέτος. Προσωπικά το σκέφτομαι ήδη σοβαρά :-))

Αντί για κουραμπιέδες...

Φέτος είπα ότι δεν θα ασχοληθώ καθόλου με τα παραδοσιακά μας γλυκά: κουραμπιέδες, μελομακάρονα, δίπλες... καθώς αυτά είναι γλυκά που θέλουν ομαδική δουλειά μες στην κουζίνα, όπως έχω μάθει από τα μικράτα μου.
Και δυστυχώς η δική μου "προσωπική ομάδα εργασίας" με τα χρόνια έχει "αποδυναμωθεί" :-(
Έτσι κάπου έχω χάσει το κέφι μου για τούτα τα γλυκάκια που με κάνουν περισσότερο να "μελαγχολώ" αναπολώντας τα παλαιότερα χρόνια...χαρίζοντας μου πάντα ωστόσο τις απαραίτητες θερμίδες των γιορτών (ούτε συζήτηση γι' αυτό...)!!!

Ο μήνας Δεκέμβρης ωστόσο "σηκώνει" πολλά γλυκά, είτε το θέλουμε ...είτε όχι.
Έτσι κι' εγώ βρίσκω μια αφορμή να σκαρώνω  τις γλυκιές μου "εφεδρείες" για να μην χαλάσω και τις παραδόσεις των ημερών :-) και να γλυκάνω πρόσωπα αγαπημένα.

Τούτη τη φορά αφορμή μου έδωσε ένα video από το Proper Tasty, που το χάζευα στην κυριολεξία για πολλές ημέρες.
Βρέθηκα και με τα κατάλληλα υλικά, οπότε πέρασα και στην άμεση εφαρμογή.

Ατομικές σφολιάτες με κρέμα λεμονιού και βατόμουρα

Υλικά για 12 ατομικές σφολιάτες

Κρέμα λεμονιού
1 μεγάλο φύλλο σφολιάτας (ξεπαγωμένο αλλά όχι ζεστό),
150 γραμ. κρεμώδες τυρί  (σε θερμοκρασία δωματίου)
1 επιδόρπιο γιαουρτιού με γεύση φρούτων δάσους,
ξύσμα από ένα μεγάλο (καλά πλυμένο) λεμόνι,
1.5 κουταλάκι υγρό εσάνς βανίλιας (ή 1/4 κοφτό κουταλάκι κρυσταλλική βανίλια)
2,5 κουταλιές ζάχαρη λευκή ψιλή

Σως βατόμουρων
150 γραμ. κατεψυγμένα βατόμουρα
 (ή φρούτα του δάσους)
1,5 κουταλιά ζάχαρη λευκή,
μια "τσιμπιά" κρυσταλλική βανίλια,
Και ως έξτρα ζάχαρη άχνη.

Έβγαλα το φύλλο της σφολιάτας από την κατάψυξη και το άφησα να ξεπαγώνει στη συντήρηση για 3 ώρες περίπου.

Ετοίμασα την κρέμα λεμονιού ανακατεύοντας όλα τα προαναφερόμενα υλικά μέσα σε μεταλλικό μπολ και μετά την έβαλα στο ψυγείο για να παγώσει για μία ώρα.

Ταυτόχρονα ετοίμασα και την σως βατόμουρου (έχοντας αφήσει την συσκευασία τους να ξεπαγώνει) έβαλα τα φρούτα μέσα σε αντικολλητικό κατσαρολάκι μαζί με την ζάχαρη και την βανίλια και τα έβρασα για 5-6 λεπτά.
 Άφησα να κρυώσουν κι' αυτά και μετά πέρασα στην σύνθεση του γλυκού.

Έστρωσα χαρτί ψησίματος στο ταψί μου.
Έκοψα την σφολιάτα σε 4 λωρίδες κάθετα και μετά κάθε λουρίδα σε 3 κομμάτια.
Πάνω σε κάθε κομμάτι έβαλα μισή κουταλιά (σούπας) γεμάτη κρέμα λεμονιού.
Από πάνω μισή κουταλιά από την σως βατόμουρου.

Έκλεισα τις γωνίες του κάθε κομματιού σφολιάτας προς τα μέσα (ενώνοντας όσο καλύτερα γινόταν στο κέντρο)  σχηματίζοντας έναν μικρό τετράγωνο φάκελο και  κατόπιν τα μετέφερα όλα τα κομμάτια στο ταψί μου (με την βοήθεια μιας σπάτουλας).

Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα, μέχρι που ρόδισε η σφολιάτα και φούσκωσε.

 Άφησα να κρυώσουν ελαφρώς πρόσθεσα λίγη ακόμη σως βατόμουρου για περισσότερο άρωμα και γεύση ενώ πασπάλισα και λίγη άχνη ζάχαρη για πιο "χιονισμένη" εμφάνιση :-).
Μια γλυκιά απόλαυση με πολλά αρώματα αρμονικά συνδυασμένα .

Καλή Εβδομάδα σας εύχομαι.

Υ.Γ. ακόμη κι' αν ανοίξουν τα "φακελάκια" σφολιάτας μην στεναχωρηθείτε... η επιπλέον σως και η ζάχαρη άχνη τα κάνει να δείχνουν πολύ δελεαστικά. Ενώ τρώγονται θαυμάσια και την επόμενη ημέρα.

Τάρτα Μανταρίνι με σοκολατένια ζύμη

Τα μανταρίνια είναι στα καλύτερά τους.
Μου αρέσουν πολύ γιατί με μια τόση δα μπουκίτσα μπορείς να αλλάξεις τελείως το όποιο αίσθημα γεύσης έχεις εκείνη την στιγμή στο στόμα σου (πικρό, αλμυρό, γλυκό, ουδέτερο...) με μια έκρηξη δροσιάς και αρώματος.  Το άρωμα δε, της φλούδας τους ακαταμάχητο.

Για ένα λοιπόν γλυκάκι με πολύ φίνα γεύση και εξαίσιο άρωμα τα μανταρίνια είναι ότι πρέπει.

Τάρτα με κρέμα μανταρινιού και σοκολατένια ζύμη

Για την ζύμη
350 -380 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις,
80 γραμ. βούτυρο αγελάδος ανάλατο,
80 γραμ. ελαιόλαδο καλής ποιότητας,
1 μεγάλο αυγό,
ξύσμα από ένα μεγάλο ακέρωτο πορτοκάλι,
2,5 κουταλιές τυρί κρέμα,
2,5 κουταλιές κακάο σκόνη,
2,5 κουταλιές ζάχαρη λευκή.

Για την κρέμα μανταρινιού
χυμός από 7-8 μανταρίνια μετρίου μεγέθους (ή 4 μεγάλα)
ξύσμα από τα 4 μανταρίνια (ειδικά αν είναι  λίγο πιο χοντρόφλουδα)
3 μικρά αυγά και 1 ασπράδι,
3 κουταλιές ζάχαρη λευκή ψιλή (ή ζάχαρη με στέβια)
1/4 κοφτό κουταλάκι βανίλια κρυσταλλική,
40 γραμ. βούτυρο αγελάδος λιωμένο,
4 κουταλάκια αλεύρι για όλες τις χρήσεις,

Αρχικά έφτιαξα την ζύμη μου ανακατεύοντας τα υλικά μου σε μια λεκάνη πρόσμειξης.
Το σημαντικότερο είναι ότι το ξύσμα του πορτοκαλιού το άφησα με την ζάχαρη για 10 λεπτά ώστε να αναμειχθούν τα αιθέρια έλαια της φλούδας.

Στη συνέχεια προστέθηκαν όλα τα υπόλοιπα υλικά και πήρα μια ζύμη σκούρας εμφάνισης χάρη στο κακάο και την οποία έβαλα στο ψυγείο για 12 ώρες.

Δηλαδή την έκανα το πρωί και την χρησιμοποίησα πια το απογευματάκι που ήθελα να ετοιμάσω το γλυκό.

Μπορεί να μείνει άνετα στο ψυγείο τυλιγμένη σε αντικολλητικό χαρτί και μέσα σ' ένα σακουλάκι και 24 ώρες.
Απλώς θα την βγάλετε να ξεπαγώσει για 15-20 λεπτά και μετά θα την στρώσετε στην ταρτιέρα σας αφού την ανοίξετε πάνω σε αντικολλητικό χαρτί.

Όταν έκανα αυτή η διαδικασία του ανοίγματος. μετέφερα με το χαρτί πάνω στην ταρτιέρα, ίσιωσα κόβοντας μ' ένα μαχαίρι τα πλαϊνά ώστε να είναι ομοιόμορφα και την τρύπησα μ' ένα πιρουνάκι σε διάφορα σημεία εντός.

Την έβαλα για 7-8 λεπτά για ψήσιμο σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα.
Την έβγαλα με προσοχή (καθώς καίει από το ψήσιμο) και έριξα μέσα την κρέμα μανταρινιού που ήδη είχα ετοιμάσει.

Πλυμένα καλά τα μανταρίνια, από τα οποία πήρα το ξύσμα που ήθελα και μετά τα έστυψα.
Κατόπιν τα σούρωσα και ανακάτεψα με τον αυγοδάρτη όλα μαζί τα υλικά μου (χυμό, ξύσμα, αυγά, ζάχαρη, βανίλια, βούτυρο λιωμένο) και σταδιακά πρόσθεσα και το αλεύρι, ανακατεύοντας συνεχώς με τον αυγοδάρτη ώστε να διαλυθεί όσο το δυνατόν πιο καλά μέσα στο μείγμα.

΄'Εριξα το μείγμα στην ελαφρώς ψημένη βάση μου και στην συνέχεια μετέφερα και πάλι την τάρτα με πολύ προσοχή (γιατί είναι πολύ υγρό το μείγμα) και πάλι στον φούρνο.

Άφησα να ολοκληρωθεί το ψήσιμο για 20-25 λεπτά ακόμη, μέχρι δηλαδή που σταθεροποιήθηκε πλήρως η κρέμα και ρόδισε η επιφάνειά της.
Φουσκώνει αρκετά χάρη στα αυγά αλλά μετά κάθεται σε φυσιολογικά επίπεδα.

Όταν κρύωσε αρκετά ήταν έτοιμη για σερβίρισμα.
Πολύ αρωματική και με φίνα γεύση χάρη στο μυρωδάτο μανταρίνι.
Αξίζει να την δοκιμάσετε.
Καλή εβδομάδα σε όλες και όλους.

Υ.Γ. την ζύμη που μου έμεινε την έκανα μπισκότα-ανθρωπάκια, κόβοντας μ' ένα κουπ πατ, τα οποία και "ταξίδεψαν" μέχρι το σχολείο :-)

Πατατοκροκέτες από μια "πατάτα"...

Εντάξει μην φανταστείτε ότι τα "έχασα" τελείως και δεν ξέρω τι γράφω.
Από τι θα ήταν φτιαγμένες οι πατατοκροκέτες αν όχι από πατάτα;
Σαφώς από πατάτα, αλλά όχι φτιαγμένες στο ντε και καλά...επειδή εγώ έτυχε να κάνω μια "πατάτα"!
Εξηγούμαι λοιπόν...
Έβαλα να τηγανίσω πατάτες. Για κάποιον λόγο αυτές "κόλλαγαν" ελαφρώς στο τηγάνι ενώ ταυτόχρονα ο γιος μου έλεγε πως έπρεπε άμεσα να του ετοιμάσω κάτι που είχε ανάγκη για το σχολείο. Οπότε κατεβάζω από το μάτι της κουζίνας το τηγάνι και αφήνω τις πατάτες μες στο λάδι...
Επιστρέφοντας μετά από μισή ώρα, τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά με το υπόλοιπο τηγάνισμα.
Νευριάζω. Τις αφήνω στην άκρη και λέω ...πατάτες τηγανιτές για σήμερα δεν έχει! Τέλος!!

Η αλήθεια είναι ότι πως μετά λυπήθηκα να τις πετάξω...τις σούρωσα από το λάδι και τις χρησιμοποίησα ως πρώτη ύλη για πατατοκροκέτες, καθώς έφαγα "φλας" εκείνη την ώρα.

Να λοιπόν οι πατατοκροκέτες που δημιουργήθηκαν με αφορμή μια "πατάτα" στην κουζίνα :-))
Όποιος δε, μου πει γιατί κόλλαγαν έτσι οι πατάτες στο τηγάνι, θα μου λύσει και μια μεγάλη απορία, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που τηγανίζω :-))

Πατατοκροκέτες με κεφαλοτύρι, ηλιόσπορο και κολοκυθόσπορο

Υλικά για 20 περίπου κροκέτες (ανάλογα το μέγεθος που θα επιλέξετε να τις κάνετε)

2 μεγάλες πατάτες κομμένες για τηγάνι, ελαφρώς τηγανισμένες πριν πάρουν να ροδίζουν (στραγγισμένες από το λάδι) και λιωμένες με το πιρούνι. (Διαφορετικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βραστές πατάτες).
2 μικρά αυγά,
1 κουταλάκι αποξηραμένο δυόσμο,
1/3 κοφτό κουταλάκι μοσχοκάρυδο τριμμένο,
1/2 φλιτζάνι κίτρινο αλεύρι (για ζύμωμα)
1/2 φλιτζάνι τριμμένο κεφαλοτύρι πικάντικο,
2 κουταλιές ηλιόσπορο και κολοκυθόσπορο,
1 κουταλιά φρέσκο ελαιόλαδο,
1 κουταλιά μουστάρδα απαλή (ή πικάντικη αν σας αρέσουν τα πιο καυτερά).

Αφού όπως έγραψα στράγγιξα τις πατάτες από το λάδι που τηγανίζονταν, τις έβαλα σ' ένα μπολ και τις έλιωσα μ' ένα πιρούνι.

Στη συνέχεια πρόσθεσα όλα τα προαναφερόμενα υλικά και ανακάτεψα πολύ καλά.
Έβαλα το μείγμα στο ψυγείο για μια ώρα περίπου ώστε να σφίξει και να μπορώ να το πλάσω καλύτερα.

Όταν ήμουν έτοιμη έστρωσα χαρτί ψησίματος σε μεγάλο ταψί του φούρνου.
Έπαιρνα μείγμα με το χέρι σε μέγεθος μεγάλου καρυδιού, το έπλαθα μπαλίτσα και πάνω στο χαρτί.

Έψησα τις κροκέτες σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 10 λεπτάκια, μέχρι που ρόδισαν πολύ καλά.

Ωραίο μεζεδάκι  (παρά την πατάτα που έκανα...) για απογευματινό σνακ τόσο για τον μικρό όσο και τους μεγαλύτερους της οικογένειας.
Κάντε μια δοκιμή γιατί από τις αποτυχίες... μπορεί κανείς να επωφεληθεί ενίοτε :-))
Καλό μήνα (για χθες) και καλό σας Σαββατοκύριακο.